ေဝႆႏၲရာဇာတ္ အပိုင္း-၁၊ ၂
ေရွးလြန္ေလၿပီးေသာအခါ သိဝိတိုင္း၊ ေစတုတၱရာျပည္၌ သိဥၥည္းမင္းႀကီး မင္းျပဳ၏။ ထိုမင္း၏ မိဖုရားႀကီးသည္ ဖုႆတီေဒဝီ အမည္တြင္၏။ အလြန္လွပတင့္တယ္၏။ အခ်ိန္တန္ေသာ္ ဖုႆတီေဒဝီသည္ သားေတာ္တစ္ပါး ဖြားျမင္သည္။ ထိုသားေတာ္ကို ေဝႆႏၲရာဟု အမည္ေပးသည္။
ေဝႆႏၲရာကို ဖြားျမင္ေသာေန႔၌ပင္ ေကာင္းကင္၌ က်က္စားသြားလာေနေသာ ဆင္ပ်ံမတစ္စီးသည္ ဆင္ျဖဴေပါက္ကေလးကို မင္း၏ဆင္တင္းကုပ္၌ ထားခဲ့ၿပီးလွ်င္ မိမိေနရာသို႔ ျပန္သြားေလသည္။ ထိုဆင္ျဖဴေတာ္ကေလးအား ပစၥယဟု အမည္ေပးသည္။
ေဝႆႏၲရာမင္းသားသည္ ေမြးစကပင္ အလွဴအတန္းကို ျမတ္ႏိုးသည္။ မင္းႀကီးသည္ ေဝႆႏၲရာအား အဖိုးတစ္သိန္းထိုက္ေသာ လည္ရြဲတန္ဆာကို ဆင္ေပးထားသည္။ ေဝႆႏၲရာသည္ အသက္ ၄-၅ ႏွစ္ ရွိေသာအခါ ထိုလည္ရြဲတန္ဆာကို အထိန္းေတာ္တို႔အား ခြ်တ္၍ ေပးလွဴသည္။ အထိန္းေတာ္တို႔က မယူဝံ့သျဖင့္ မင္းႀကီးအား ျပန္ေပးသည္။ မင္းႀကီးက “ငါ့သားေတာ္ေပးျခင္းသည္ ငါေပးသည္ႏွင့္ အတူတူျဖစ္သည္။ ယူပါ” ဟုဆို၍ လက္ခံေစသည္။ ထို႔ေနာက္ လည္ရြဲတန္ဆာအသစ္ကို မင္းသားအား ဆင္ျမန္းေစသည္။ ေဝႆႏၲရာမင္းသားသည္ ထိုလည္ရြဲတန္ဆာအသစ္ကိုလည္း တစ္ဖန္ အထိန္းေတာ္တို႔အား ေပးလွဴျပန္သည္။ ဤသို႔လွ်င္ ၉-ႀကိမ္ တိုင္ေအာင္ အထိန္းေတာ္တို႔အား ေပးလွဴခဲ့သည္။
ေဝႆႏၲရာမင္းသားသည္ ၈-ႏွစ္အရြယ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ လည္ရြဲတန္ဆာစေသာ ပစၥည္းမ်ား ေပးလွဴရသည္ကို ေက်နပ္အားရျခင္းမရွိ။ ‘အကယ္၍ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ငါ၏ႏွလံုးသားကို ေတာင္းလာအံ့။ ငါသည္ ရင္ကိုခြဲ၍ ႏွလံုးသားကို ေပးလွဴမည္။ ငါ၏မ်က္စိကို ေတာင္းလာအ့ံ။ မ်က္စိအစံုကို ထုတ္၍ေပးလွဴမည္။ ငါ့ကိုယ္၏ အသားကို ေတာင္းလာအံ့။ ဓားငယ္ျဖင့္ အသားကိုလွီးျဖတ္ ေပးလွဴမည္။ ငါ့ကို ကြ်န္ျပဳလုပ္လိုသည္ဟု ေတာင္းဆိုအံ့။ ထိုသူ၏ ကြ်န္အျဖစ္ခံမည္’ ဟု အႀကံျဖစ္၏။ ထိုအခါ ဤမဟာပထဝီေျမႀကီးသည္ ျပင္းထန္စြာ ျမည္ဟည္းလ်က္ ငလ်င္လႈပ္ေလသည္။
ေဝႆႏၲရာမင္းသားသည္ အသက္ ၁၆-ႏွစ္အရြယ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ မင္းသားတို႔ တတ္အပ္ေသာ အတတ္မ်ိဳးစံုကို တတ္ေျမာက္သည္။ ထိုအခါ မင္းႀကီးသည္ မိဖုရားႀကီးႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ ေဝႆႏၲရာ မင္းသားအား အလြန္လွပတင့္တယ္ ယဥ္ေက်းေသာ မဒၵီမင္းသမီးႏွင့္ ထိမ္းျမားေပးသည္။ ထီးနန္းကိုလည္း လႊဲအပ္သည္။ မဒၵီေဒဝီကား မဒၵရာဇ္မင္း၏ သမီးေတာ္ ျဖစ္ေပသည္။
ေဝႆႏၲရာမင္းသားသည္ မင္းျဖစ္သည့္ေန႔မွစ၍ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းပင္ ၆-သိန္း၊ ၆-သိန္းေသာ ဥစၥာတို႔ကို ေပးလွဴေလသည္။
မၾကာမီ မဒၵီေဒဝီသည္ သားေတာ္တစ္ပါးဖြားျမင္သည္။ ဇာလီဟု အမည္ေပးသည္။ ဇာလီမင္းသား မတ္တတ္ေျပးႏိုင္ေသာအရြယ္တြင္ မဒၵီေဒဝီသည္ သမီးေတာ္တစ္ပါး ဖြားျမင္ျပန္သည္။ ကဏွာဇိန္ဟု အမည္ေပးသည္။
ေဝႆႏၲရာမင္းသည္ ေန႔စဥ္ အလွဴႀကီးေပးရာတြင္ တစ္လလွ်င္ ၆-ႀကိမ္၊ ဆင္ျဖဴေတာ္ပစၥယကို စီးလ်က္ အလွဴဇရပ္ ၆-ေဆာင္တို႔ကို လွည့္လည္ၾကည့္ရႈေတာ္မူေလသည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ကလိဂၤရာဇ္ျပည္၌ မိုးေခါင္သည္။ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေသာ ဒုဗ႓ိကၡႏၲရကပ္ႀကီး ဆိုက္ေရာက္ေနေလသည္။ ကလိဂၤရာဇ္မင္းသည္ မိုးရြာေစရန္ ၇-ရက္တိုင္တုိင္ ဥပုသ္ေဆာက္တည္သည္။ သို႔ေသာ္ မိုးမရြာေခ်။ ထိုအခါ အမတ္ပညာရွိတို႔က “ဆင္ျဖဴေတာ္ ေရာက္ရာ အရပ္၌ မိုးရြာပါသည္။ ေစတုတၱရာျပည္၊ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီး၌ ဆင္ျဖဴေတာ္ ရွိသည္။ ေဝႆႏၲရာမင္းသည္ အလွဴေပးရာ၌ ထင္ရွားေက်ာ္ေစာသည္။ ထိုမင္းထံ ဆင္ျဖဴေတာ္ကို အလွဴခံသင့္ပါသည္” ဟူ၍ အႀကံေပး ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။
ကလိဂၤရာဇ္မင္းသည္ “ေကာင္းၿပီ” ဟု ဆိုကာ သင့္ေတာ္ေသာ ပုဏၰား ၈-ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္သည္။ “ေဝႆႏၲရာမင္းထံမွ ဆင္ျဖဴေတာ္ကို ရေအာင္ အလွဴခံေခ်” ဟူ၍ ေစလႊတ္လိုက္သည္။
ပုဏၰားတို႔သည္ ေဝႆႏၲရာမင္းထံ ေရာက္ေသာ္ ဆင္ျဖဴေတာ္ကို အလွဴခံသည္။ ေဝႆႏၲရာမင္းလည္း ဆင္ျဖဴေတာ္ကိုႏွင့္တကြ ဆင္ျဖဴေတာ္၌ ဆင္ယင္ထားေသာ အဖိုးတန္ အဆင္တန္ဆာတို႔ကိုပါ ေပးလွဴလိုက္သည္။ ထို႔ျပင္ ဆင္ထိန္းႏွင့္တကြ ဆင္ျဖဴေတာ္အား ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရသူမ်ားကိုပါ ေပးလွဴလိုက္သည္။ ထိုအခါ ဤ မဟာေျမႀကီးသည္ ျပင္းထန္စြာ တုန္ဟည္းလ်က္ ဒုတိယအႀကိမ္ ငလ်င္ႀကီးလႈပ္ေလသည္။
(ေဝႆႏၲရာဇာတ္ အပိုင္း-၃ အားဆက္တင္ပါမည္)
0 comments:
Post a Comment