အဘိဓမၼာသင္ရေအာင္(၁၆)
သင္တန္းမွာေတာ့
စာေရးသူရဲ႕ သင္တန္းမွာေတာ့ ဒီလိုသင္တယ္။ (က) ပါဠိဖတ္၊ (ခ) အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္၊ (ဂ) အဓိပၸါယ္ ရွင္းလင္းေျပာျပ၊ (ဃ) အက်ယ္တ၀င့္ေဆြးေႏြး၊ (င) ဘယ္လို က်င့္သံုးရမယ္ဆိုတာကို ခ်ျပေပးတယ္။ အားလံုးက ကိုရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ ဂ်ာမာန္၊ အိႏၵိယ စတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားခ်ည္းျဖစ္ေလေတာ့ အဂၤလိပ္လိုပဲ ရွင္းလင္း ေျပာျပ ေပးရတယ္။ သင္တန္းခ်ိန္မွာ ေမးခြန္းေတြ အေျဖေတြ၊ ျငင္းခံုမႈေတြ၊ ေဆြးေႏြးမႈေတြႏွင့္ အေတာ္ေလးကုိ စိုစုိေျပေျပရွိလွပါတယ္။
နေမာတႆ ဘုရားရွိခိုး
သင္တန္း မစမီမွာ အားလံုး နေမာတႆ သံုးႀကိမ္ ရြတ္ဆုိၿပီးေတာ့ ဘုရားကန္ေတာ့ရမယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာတစ္ခုကို ထိန္းသိမ္းရာေရာက္လို႔ ျဖစ္တယ္။ ဟုတ္တယ္ ဒီအစဥ္အလာက စာေပ သင္ၾကားမႈမွာ သိပ္အေရးပါတယ္။ နေမာတႆ ရြတ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္တယ္။ ကုသိုလ္ရတယ္ဆုိပါေတာ့။ အဲဒီကုသိုလ္(စိတ္) က ရြတ္ဖတ္သူကို ေဘးအႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္စြမ္းရွိတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဆရာေရာ တပည့္ပါ လိုခ်င္တဲ့ အက်ိဳးတရားက အႏၱရာယ္ကင္းစြာနဲ႕ သင္ယူမယ့္က်မ္းစာကို ၿပီးဆံုးတုိင္ သင္ယူႏုိင္ျခင္းဆုိတဲ့ အက်ိဳးတရားျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အႏၱရာယ္ေပ်ာက္ကင္း က်မ္းၿပီးျခင္း အက်ိဳးငွာ က်မ္းစာ သင္ယူ မႈရဲ႕အစမွာ ဘုရားရွိခုိးျခင္းျဖစ္တယ္လုိ႔ အစဥ္အလာ ေျပာဆိုမႈ ရွိခဲ့တယ္။ အ႒ကထာ ဋီကာက်မ္းစာမ်ားမွာ က်မ္းဦးပဏာမ အေနနဲ႔ ဘုရား တရား သံဃာႏွင့္ ဆရာသမားေတြကို တစ္ေလးတစ္စား ကန္ေတာ့ပန္းဆင္ထားတာ ရႊန္းရႊန္းကို ေ၀ေနတာပဲ။ ပိဋကတ္က်မ္းစာ စာအုပ္တုိင္းရဲ႕ အဖြင့္စာမ်က္တုိင္းမွာ နေမာတႆ ပါရွိေနတာကို သတိျပဳမိလိမ့္မယ္။ ဆိုလိုတာက က်မ္းစာေရးသားမႈ သင္ယူမႈကိစၥေတြမွာ အေႏွာက္အယွက္ေပးႏို္င္တဲ့ (ဖ်ားတာ နာတာ စာသင္ခ်ိန္ဧည့္သည္လာတာကအစ)မည္သည့္ အႏၱရာယ္ အေႏွာက္အယွက္ မ်ိဳးမဆို မလိုလားဘူး။ အဲလို အႏၱရာယ္ကင္းမွလည္း က်မ္းစာကုိ လြယ္လြယ္ ကူကူ ၿပီးဆံုးတိုင္ သင္ယူေရးသားႏုိင္မယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ က်မ္းဦးအစမွာ သင္တန္းမစမီမွာ ရတနာသံုးပါး အျမတ္ဆံုးထား ရွိခိုးသမႈျပဳၾကတာေပါ့။
စာေရးသူရဲ႕ သင္တန္းမွာေတာ့ ဒီလိုသင္တယ္။ (က) ပါဠိဖတ္၊ (ခ) အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္၊ (ဂ) အဓိပၸါယ္ ရွင္းလင္းေျပာျပ၊ (ဃ) အက်ယ္တ၀င့္ေဆြးေႏြး၊ (င) ဘယ္လို က်င့္သံုးရမယ္ဆိုတာကို ခ်ျပေပးတယ္။ အားလံုးက ကိုရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ ဂ်ာမာန္၊ အိႏၵိယ စတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားခ်ည္းျဖစ္ေလေတာ့ အဂၤလိပ္လိုပဲ ရွင္းလင္း ေျပာျပ ေပးရတယ္။ သင္တန္းခ်ိန္မွာ ေမးခြန္းေတြ အေျဖေတြ၊ ျငင္းခံုမႈေတြ၊ ေဆြးေႏြးမႈေတြႏွင့္ အေတာ္ေလးကုိ စိုစုိေျပေျပရွိလွပါတယ္။
နေမာတႆ ဘုရားရွိခိုး
သင္တန္း မစမီမွာ အားလံုး နေမာတႆ သံုးႀကိမ္ ရြတ္ဆုိၿပီးေတာ့ ဘုရားကန္ေတာ့ရမယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာတစ္ခုကို ထိန္းသိမ္းရာေရာက္လို႔ ျဖစ္တယ္။ ဟုတ္တယ္ ဒီအစဥ္အလာက စာေပ သင္ၾကားမႈမွာ သိပ္အေရးပါတယ္။ နေမာတႆ ရြတ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္တယ္။ ကုသိုလ္ရတယ္ဆုိပါေတာ့။ အဲဒီကုသိုလ္(စိတ္) က ရြတ္ဖတ္သူကို ေဘးအႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္စြမ္းရွိတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဆရာေရာ တပည့္ပါ လိုခ်င္တဲ့ အက်ိဳးတရားက အႏၱရာယ္ကင္းစြာနဲ႕ သင္ယူမယ့္က်မ္းစာကို ၿပီးဆံုးတုိင္ သင္ယူႏုိင္ျခင္းဆုိတဲ့ အက်ိဳးတရားျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အႏၱရာယ္ေပ်ာက္ကင္း က်မ္းၿပီးျခင္း အက်ိဳးငွာ က်မ္းစာ သင္ယူ မႈရဲ႕အစမွာ ဘုရားရွိခုိးျခင္းျဖစ္တယ္လုိ႔ အစဥ္အလာ ေျပာဆိုမႈ ရွိခဲ့တယ္။ အ႒ကထာ ဋီကာက်မ္းစာမ်ားမွာ က်မ္းဦးပဏာမ အေနနဲ႔ ဘုရား တရား သံဃာႏွင့္ ဆရာသမားေတြကို တစ္ေလးတစ္စား ကန္ေတာ့ပန္းဆင္ထားတာ ရႊန္းရႊန္းကို ေ၀ေနတာပဲ။ ပိဋကတ္က်မ္းစာ စာအုပ္တုိင္းရဲ႕ အဖြင့္စာမ်က္တုိင္းမွာ နေမာတႆ ပါရွိေနတာကို သတိျပဳမိလိမ့္မယ္။ ဆိုလိုတာက က်မ္းစာေရးသားမႈ သင္ယူမႈကိစၥေတြမွာ အေႏွာက္အယွက္ေပးႏို္င္တဲ့ (ဖ်ားတာ နာတာ စာသင္ခ်ိန္ဧည့္သည္လာတာကအစ)မည္သည့္ အႏၱရာယ္ အေႏွာက္အယွက္ မ်ိဳးမဆို မလိုလားဘူး။ အဲလို အႏၱရာယ္ကင္းမွလည္း က်မ္းစာကုိ လြယ္လြယ္ ကူကူ ၿပီးဆံုးတိုင္ သင္ယူေရးသားႏုိင္မယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ က်မ္းဦးအစမွာ သင္တန္းမစမီမွာ ရတနာသံုးပါး အျမတ္ဆံုးထား ရွိခိုးသမႈျပဳၾကတာေပါ့။
0 comments:
Post a Comment