*ဘ၀ေမ႔သူ*
0 အႀကံျပဳပါသည္။ Posted in: အေထြေထြစာစုေလးမ်ား
ဘုရားေလာင္းေတာ္သည္ ပညာရိွအမတ္ျဖစ္ေလ၏။ တစ္ေန႕တြင္မင္းၾကီးသည္ ေလသာျပတင္းေပါက္မွ ၾကည္႔စဥ္အ၀တ္အထည္ႏြမ္းပါးေသာ္လည္း အလွပန္းပြင္႔ေနေသာ ဇီးသီးသည္မေလးကုိ ျမင္လိုက္သည္ႏွင္႕ တပ္မက္သျဖင္႔ ေခၚယူသိမ္းပိုက္ျပီး သုဇာတာမိဖုရားအျဖစ္ ခ်ီးျမွင္႔ေျမွာက္စား၍ အျမတ္တႏိုးထားခဲ႔ေလ သည္။
ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာလာေသာအခါ မင္းၾကီးသည္ေန႕လယ္ေန႔ခင္း ပြဲေတာ္အုပ္အတြင္း၌ ဇီးသီးကိုထည္႔၍ စားေနစဥ္ သုဇာတာမိဖုရားၾကီးေရာက္လာျပီး “အရွင္မင္းျမတ္စားသံုးေနသည္႕ နီနီလံုးလံုးကေလးေတြဟာ ဘာသီးလဲဘုရား” က်ီစယ္လိုသည္႕သေဘာျဖင္႕ ေမးျမန္းရာမင္းၾကီး၏စိတ္အခန္႔မသင္႔ခိုက္ ၾကံဳၾကိဳက္သျဖင္႔ ဇီးသီးေရာင္းျပီးစားေနရေသာ ဇီးသီးသည္မကဇီးသီးကို မမွတ္မိေလေရာ႔သလားဟု ရုတ္တရက္ေဒါသထြက္ ကာ“ဇီးသီးသည္မကို ဇီးသီးသည္အိမ္ျပန္ပို႕လိုက္ေတာ႔” ဟုအမိန္႕ခ်မွတ္လိုက္၏။
ထိုအခါ အနီးအနားတြင္ရိွေသာ ပညာရိွအမတ္က “မင္းၾကီး…မိန္းမတို႕သည္ အျခံအရံေက်ာ္ေစာျခင္းတို႕ႏွင္႔ ျပည္႔စံုလာလွ်င္ ဘ၀ကိုေမ႔တတ္ျမဲ ဓမၼတာျဖစ္ပါသည္။ သို႕ျဖစ္ပါ၍သုဇာတာမိဖုရားအား ခြင္႔လြတ္ေတာ္မူပါ” ဟုၾကား၀င္ေလ်ာက္ထားသည္႕အခါ မင္းၾကီးသည္သတိတရားရ၍ မိဖုရားအားအျပစ္မွ ခြင္႔လြတ္လိုက္ျပီး မင္းႏွင္႔မိဖုရားႏွစ္ပါးတို႕ သင္႔ျမတ္၍သြားၾကေလသည္။
ဤဇာတ္ေတာ္မွ ကြ်န္ေတာ္တို႕အတြက္ ဘယ္ေနရာ၊ဘယ္ေဒသေရာက္ေရာက္ ကိုယ္ေမြးဖြားရာေဒသ၊ ပညာသင္ေပးရာေနရာကို ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ဳိးဘဲေရာက္ေနပါေစ ဇီးသီးသည္မ ဘ၀ေမ႔သလိုမ်ဳိးမျဖစ္ ရေအာင္သတိထားသင္႔ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာ၊ဘယ္ေဒသေတြ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း၊ဘ၀ေတြ ဘယ္လိုုျမင္႔မားေနပါေစ ဖ၀ါးလက္ႏွစ္လံုး ဖခံုးလက္ႏွစ္သစ္မွ စျပီးေကြ်းေမြးေစာင္႔ေရွာက္သင္ၾကားေပးခဲ႔ ေသာမိဘဆရာသမားမ်ား၊ ေဆြမ်ဳိးဥာတကာမိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ား တလုတ္တဆုပ္ေကြ်းေမြးဘူးသူမ်ားကို မေမ႔အပ္သင္႔ပါဘူး။
ဒါမွသာ အမိက ေမြးထုတ္လိုက္ရက်ဳိးနပ္ျပီး မိသားစုအတြက္ ႏိုင္ငံအတြက္ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ ေက်ာက္
ေကာင္းတစ္ေစ႔ ပန္းေကာင္းတစ္ပြင္႔အျဖစ္ ေလာကအလယ္တင္႔တယ္လိမ္႔မည္ျဖစ္ပါသည္။
အားလံုးေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
မွီးျငမ္း။ ။စတုကၠနိပါတ္(၃၀၆)၊သုဇာတာဇာတ္ (ငါးရာငါးဆယ္နိပါတ္ေတာ္)
0 comments:
Post a Comment