အသံခ်ဲ႔စက္ႏွင့္ သင္မယ္

ို႔
ဤသို႔ျဖင့္ ယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္း စဖြင့္မည္ဟု သတ္မွတ္ ထားေသာ ကဆုန္ လၦန္း( ၃)
ရက္ေန႔သို႔ ေရာက္လာေလသည္။ ေန႔လည္ (၁၂ း၀၀) နာရီမထိုးမီကပင္ကေလးအခ်ိဳ႕
ရြာဦး ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ လာ ႏွင ့္ၾက၏ ။ အခ်ိဳ႕ မွာ ေက်ာင္း ေပၚသို႔
္တက္ေရာက္ ၀တ္ျဖည့္ၾကၿပီးလွ်င္ ေက်ာင္းနံရံပတ္လည္၌ ခ်ိတ္ ဆြဲ ထား သည့္ ရုပ္ထု
ရုပ္လံုး ပန္းခ်ီကားမ်ားကို လွည့္ပတ္ၾကည့္ေနၾကကုန္၏။ အခ်ိဳ႕ကား ေက်ာင္းေအာက္
သို႔ ျပန္ေျပးဆင္းသြားၾကၿပီး ေဆာ့ ေနၾကကုန္၏။ အခ်ိဳ႕မွာ စာရင္း မသြင္း ရ ေသးဟု
ဆိုကာ လာေရာက္စာရင္းေပးသြင္း ၾကကုန္၏။ လာေရာက္ အကဲခတ္ ၾက ကုန္ေသာ
ေက်ာင္းဒကာႀကီး မ်ားမွာလည္း ေက်ာင္းသားေလးမ်ား တည္ခင္း ဧည့္ခံ ထား ေသာ
ေရ ေႏြး ၾကမ္းကို ေသာက္ ကာ ေထြရာ ေလးပါး ေျပာ ေဟာ ေနၾက ေလကုန္ ၏။

လူပ်ိဳေခါင္း ကိုေဇာ္လြင္ တို႔ အဖြဲ႔ကား အသံ ခ်ဲ႕စက္ တပ္ ဆင္ ေန ၾက ေပ ၏။ သူတို႔
အဖြဲ႔သည္ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီး ခိုင္းသမွ် မညည္းမျငဴ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေပးၾက
သူမ်ားျဖစ္ၾက၏။ ဤေနရာ၌ အသံခ်ဲ႕စက္ တပ္ဆင္ရျခင္းအေၾကာင္းကို အနည္းငယ္
ေဖာ္ျပသင့္သည္ထင္ပါ၏။ ေရွးတုန္းက ရြာ၌ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္စရာကိစၥတစ္ခုခု ရွိလွ်င္
ရြာေဆာ္ကို စာေရးေပးၿပီး ရြာကို ႏႈိးေဆာ္ေစရ၏။ (ရြာေဆာ္လုပ္သူသည္ ရြာ၏ စရိတ္
ၾကီး/ စရိတ္ငယ္ တို႔မွ ကင္း လြတ္ခြင့္ ရေလသည္ ) ။ ေခတ္ ကာလ အေလ်ာက္ အသံ
ခ်ဲ႕စက္ေရာက္လာသည္မွစ၍ ရြာေဆာ္၏ အခန္းက႑ ေမွး မွိန္ လာၿပီး ကိစၥ တစ္ခုခု
ေပၚေပါက္လာလွ်င္ ရြာဦးေက်ာင္းမွ အသံ ခ်ဲ႕စက္ကို အသံုးျပဳကာသာ ႏိႈးေဆာ္ သမႈ
ျပဳလာၾကေလသည္။ ထို႔ျပင္တ၀ လျပည့္လကြယ္ ရွစ္ရက္သီတင္းေန႔မ်ား၌တစ္ရြာလံုး
ၾကားနာ နိုင္ေစရန္ နံနက ္ေစာေစာ တရားေခြ ဖြင့္ေပးရာ၊ သီလေပး တရားေဟာရာ၊
စေသာအခါတို႔၌လည္း အသံခ်ဲ႕စက္ကို အသံုးျပဳၾကေလသည္။ ယခုလည္း ယဥ္ေက်း
မႈသင္တန္း အတြက္ အသံခ်ဲ႕စက္ တပ္ဆင္ရန္ ကိုေဇာ္လြင္တို႔ အဖြဲ႔ တာ၀န္ ေပးျခင္း
ခံရေလသည္။

" ကေလးေတြကို စာသင္တာ အသံ ခ်ဲ႕စက္ လိုသလားဘုရား " ဟု လူပ်ိဳေခါင္းက
ေစာဒကတက္၏။ ဘုန္းႀကီးကားၿပံဳး၏။ ၿပီးလွ်င္ " ေအး- ဒီသင္တန္းက ကေလးေတြ
အတြက္သာ ဖြင့္တာမဟုတ္ဘူးကြ၊ လူႀကီးေတြအတြက္ေရာပဲ၊ အဲဒီေတာ့အသံခ်ဲ႕စက္
လိုတယ္" ဟု ေျဖလိုက္ရေလသည္။ လူပ်ိဳေခါင္းကား " ေအာ္ - ဒီလိုကိုး ဘုရား" ဟု
ၿပံဳး၍ ေလ်ွာက္ ထား ကာ သူ႔ လုပ္ငန္းကို ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ ေလ၏။ မွန္ပါ၏ ။
အျခားေသာ ယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းတို႔သည္ လူႀကီးမ်ားအတြက္ရည္ရြယ္သည္/မရည္
ရြယ္သည္ မသိေသာ္လည္း ဤအရွင္ကား မိမိ၏ သင္တန္းကေလး ကို ကေလးမ်ား
အတြက္သာမက လူႀကီးမ်ားအတြက္ပါ အမွန္ပင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ထားခဲ့ရင္း ျဖစ္ပါ၏ ။
လူႀကီးမ်ားကို သီးသန္႔သင္တန္းဖြင့္၍ ပို႔ခ် ေပးလ်ွင္လည္း တက္မည့္သူ ရိွမည္မထင္
ေသာေၾကာင့္ ကေလးမ်ား အတြက္ ဟုဆိုကာ တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ စီစဥ္ရျခင္း
သာ ျဖစ္ပါ၏ ။ ( အသံခ်ဲ႕စက္ မတပ္ဆင္၍ ျဖစ္မည္ေလာ။ :)) )

ကေလးမ်ားလည္း တျဖည္းျဖည္း စံုလာေလၿပီ ။ မုန္႔ ေကၽြး ရန္ စီ စဥ္ ေန ၾက သည့္
ဒကာမႀကီးမ်ားလည္း ေက်ာင္းအေနာက္ဘက္ သရက္ပင္ႀကီးေအာက္တြင္ စည္စည္
ကားကား ေပ်ာ္ ေပ်ာ္ ပါး ပါး စီစဥ္ ေနၾက ေလၿပီ ။ တာ ၀န္ ေပးအပ္ ခံ ထား ရ သည့္
ကိုရင္ေလးက (၁ း ၀၀) နာရီ ထိုးရန္ (၅) မိနစ္ အလိုတြင္ အခ်က္ေပး ေခါင္းေလာင္း
ထိုးေလ၏ ။ ကေလးမ်ား အလု အယက္ ေက်ာင္းေပၚ ေျပး တက္ လာ ၾက သည္ မွာ
ခ်စ္စရာ့ ငယ္ဘ၀သရုပ္ ပီျပင္လွေခ်ေတာ့၏။ ( ၾကည္နူးဖြယ္ ေကာင္းေလစြ )။

ကိုေက်ာ္ျမင့္တို႔ လူလတ္ပိုင္းဒကာမ်ားက ကေလးမ်ားကို ေနရာခ်ထားေပးၾက၏။
စနစ္တက် ျဖစ္ေသာ အခါ အစီအစဥ္ကို ေျပာျပရၿပီး တစ္ဦးခ်င္းနာမည္ေခၚကာ
စာအုပ္ကေလးေတြကို ေပးရ၏။ အမည္ေရးရန္ေနရာတြင္ အမည္၊ အသက္ေရးရန္
ေနရာတြင္ အသက္၊ စသည္ ျဖင့္ ကိုယ္တိုင္ ေရးသြင္း ေပးလိုက္၏ ။ အခ်ိဳ႕ကေလး
မ်ားကား ကိုယ့္အသက္ကို ကိုယ္ မသိသျဖင့္ ရီၾက ရေသး၏ ။ စာအုပ္ကေလးေတြ
ေ၀ေပးၿပီးေသာအခါ အစီအစဥ္အတိုင္း " နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ
သမၼာသမၺဳဒၶႆ " သံုးႀကိမ္ ရြတ္ဆို ကန္ေတာ့ၾကၿပီး သင္တန္းကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ
ဖြင့္လွစ္ၾကေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ၾသကာသကန္ေတာ့ခ်ိဳး ဘယ္သူရသလဲ ေမးျမန္းၿပီး၊
လက္အုပ္ခ်ီျပၾကသူတို႔ အထဲမွ တစ္ေယာက္ကို တိုင္ေပးေစရေလသည္။ ( မွတ္ခ်က္-
တစ္ခုခုကို ဘယ္သူရသလဲ ဟုေမးလိုက္လွ်င္ ရေသာသူတို႔က လက္အုပ္ခ်ီျပၾကရန္
ႀကိဳတင္ သင္ေပးထားရပါသည္။) ၿပီးလွ်င္ ငါးပါးသီလ ခံယူေစရ၏ ။ ငါးပါးသီလ
ခံယူၿပီး သည့္ ေနာက္ ကေလးတို႔ တစ္ေတြကား စာအုပ္ကေလးကို လွန္ ေလွာကာ
စိတ္၀င္စားစြာ ၾကည့္ရႈ ေနၾကသည္ ကို ေတြ႔ျမင္ ရေပ၏ ။ ( စိတ္၀င္စားေပမေပါ့ ၊
ကေလးတို႔အႀကိဳက္ ကာတြန္းပံုကေလးေတြ ပါေပသကိုး )။

"ကဲ-စာအုပ္မရေသးတဲ့သူေတြ ရွိေသးလား"

(-----------------------------------)

"အားလံုး စာအုပ္ေလးေတြ ရၾကၿပီလား"

( ရၾကပါၿပီ ဘုရား )

" ဒါျဖင့္ရင္ စာအုပ္နာမည္ေလးက ဘာပါလိမ့္ "

( ကေလးမ်ား--+-----=----+-- --ပါဘုရား )

"ညီညီညာညာ ေျဖၾကည့္ၾကပါလား"

( ကေလးမ်ားအတြက္ ယဥ္ေက်းလိမၼာ ေရႊကဗ်ာမ်ား ပါဘုရား)

"စာအုပ္ကေလး မလွဘူးလား"

(လွပါတယ္ဘုရား )

"အဲဒါဆို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလး ကိုင္ၾကရမယ္ေႏွာ္"

(တင္ပါ့ဘုရား)

"ကဲ- ပထမဆံုး စာရြက္ကေလးကို လွန္လိုက္၊ ဘုရားရွိခိုးအိပ္ပါကြယ္ တဲ့၊ အဲဒီ
ကဗ်ာေလးကို လိုက္ဆိုၾကရေအာင္" ( ကဗ်ာေလးကို ဤေနရာ၌ ေဖာ္ျပၿပီးျဖစ္ပါသည္)

ဤသို႔ျဖင့္လွ်င္ ကေလးတို႔ နားမွတစ္ဆင့္ လူၾကီးမ်ားနားတိုင္ ေပါက္ေရာက္ေအာင္
အသံခ်ဲ႕စက္အကူအညီျဖင့္ဖြင့္လွစ္ေသာသင္တန္းကေလး အစပ်ိဳးေပၚေပါက္ခဲ့ေလ၏။

( ထိုေန႔က ကေလးမ်ား အုန္းနို႔၊ ေျမပဲဆန္၊ နို႔ဆီ၊ သၾကားတို႔ျဖင့္ ႀကိဳခ်က္ထားသည့္
အုန္းနို႔ဆန္ျပဳတ္စားၾကရေလသည္)။


( ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္)