ငါ့မွာ တာ၀န္ရွိတယ္... ေပးစာ (၂၂)...

ေပးဆပ္ျခင္းမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ၾကတဲ့ လူငယ္ေလးမ်ားနဲ႔ အတူ

(အလယ္ - ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ႏွင့္ စာေရးသူ)

ဒီတစ္ခါ သားတို႔၊ သမီးတို႔အတြက္ ဘုန္းဘုန္း ေရးခ်င္တဲ့ စာကေတာ့ ပရဟိတနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ အေျခခံ အေၾကာင္းေလးပါ။ ဒီတစ္ႏွစ္ ၂၀၁၀ ေႏြရာသီ ေဒလီတကၠသိုလ္ စာေမးပြဲ ၿပီးလို႔ ျမန္မာျပည္ ခဏ ျပန္ႂကြေတာ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းေပါင္းစံုက ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြ ဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ထားတဲ့ ေစတနာ သုခ ပရဟိတ အဖြဲ႕ (http://community.stntk.org/) နဲ႔ ေတြ႕ဆံုခြင့္ရခဲ့တယ္။
အိႏိၵယကေန ရန္ကုန္ကို မေရာက္ခင္ ကတည္းက အဲဒီ အသင္းအဖြဲ႕ေလးကို စၿပီး တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ေမာင္ဘုန္းေက်ာ္၀င္း က ဘုန္းဘုန္းကို အင္တာနက္ကေန ႀကိဳတင္ၿပီး ပင့္ဖိတ္ထားတယ္ေလ။ ေစတနာသုခ ပရဟိတ အဖြဲ႕ရဲ႕ အလွဴပြဲ တစ္ခုမွာ ၾသ၀ါဒ စကား ခ်ီးျမွင့္ဖို႔ေပါ့။ ဘုန္းဘုန္းကလည္း အမ်ားအက်ဳိးအတြက္ ႏိုင္တဲ့ဘက္ကေန လုပ္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ လူငယ္ေတြ ဆိုရင္ သိပ္ကို ေလးစားတာကြဲ႕။ ဒါေၾကာင့္ ၾသ၀ါဒ မိန္႔ၾကားေပးဖုိ႔ ပင့္ဖိတ္တာကို ၀မ္းသာအားရနဲ႔ပဲ လက္ခံခဲ့တယ္။ တကယ္ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ လူငယ္ေတြကို ၾသ၀ါဒ ေပးရတာ တကယ့္ကို အႏွစ္သာရ ရွိပါတယ္။
The Rainbow ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလး အထဲက စာေၾကာင္းေလး တစ္ေၾကာင္းကို မွတ္ထားဖူးတယ္။
The Child is father of the man.

အဓိပၸာယ္ကေတာ့ “ကေလးဆိုတာ လူႀကီးရဲ႕ အားထားရာ” ျဖစ္တယ္။ ကေလးဆိုတာ လူႀကီးရဲ႕ အေဖ လို႔ အဓိပၸာယ္ ယူလို႔ မရဘူးေနာ္။ အခု ပရဟိတ လူငယ္ေတြဟာလည္း ဗုဒၶသာသနာေတာ္ အတြက္ တကယ္ကို အားထားရတဲ့ လူငယ္ေတြ ပါပဲ။ လူႀကီးေတြ အားထားရတဲ့ လူငယ္ေတြ မဟုတ္လား။
အဲဒီေတာ့ ဘုန္းဘုန္းလည္း ရန္ကုန္ေရာက္တာနဲ႔ ပင့္ဖိတ္ထားတဲ့ အလွဴပြဲကို ေရာက္သြားေတာ့တယ္။ အလွဴပြဲက ရန္ကုန္၊ မဂၤလာဒံု ၿမိဳ႕နယ္ ဆင္းရဲသား ရပ္ကြက္တစ္ခု အထဲက ပုည၀ိသုဒိၶ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းမွာေပါ့။
ေစတာနာ သုခ ပရဟိတ အဖြဲ႕က အမွန္တကယ္ လိုအပ္ေနတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းေတြ၊ သီလရွင္သင္ (အမ်ဳိးသမီး) ပညာေရးက်ာင္းေတြကို စံုစမ္းၿပီး လွဴဒါန္းေနၾကတာပါ။
လူငယ္ေတြဟာ စိတ္တူ ကိုယ္တူနဲ႔ တက္ညီ လက္ညီ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ေနတာ ေတြ႕ရေတာ့ ဗုဒၶသာသနာအတြက္ အားကိုးရတဲ့ လူငယ္ေတြကို ရင္ထဲကေန သာဓု အႀကိမ္ႀကိမ္ ေခၚေပးေနတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။
အဲဒီ လူငယ္ အဖြဲ႕ေလးကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ေက်ာင္းမုန္႔ဖိုးေငြေတြကို စုၿပီး လစဥ္ ပံုမွန္ အလွဴလုပ္ေနၾကတာ။ မုန္႔ဖိုး ဆိုတာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ၀င္ေငြပဲ။ ကိုယ့္ရဲ႕ ၀င္ေငြကို တတ္ႏိုင္သမွ် လိုအပ္တဲ့ ေနရာမွာ လွဴဒါန္းၾကတယ္ ဆိုတာ ေပးကမ္းခ်င္တဲ့ စိတ္က လူငယ္ကတည္းက ရင့္က်က္ေနၿပီးသား ျဖစ္ေနတယ္။ အလွဴပြဲမွာ လူငယ္ေတြ လုပ္ကိုင္ ေနၾကတာကလည္း စည္းစနစ္ ရွိၾကသား။ တာ၀န္ကိုယ္စီ ခြဲယူၿပီးေတာ့ ၀ိုင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္ေနၾကတာေလ။
Unity is Strength.
“စည္းလံုးျခင္းသည္ ခြန္အား” ဆိုသလိုေပါ့။
အခ်ိန္အား၊ ေငြအား၊ လူအားအျပင္ စိတ္ဓာတ္ အင္အားေတြပါ ေပါင္းစည္းၿပီး လုပ္ေနၾကတာေလ။
အခုေခတ္ လူငယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဟာ ေငြနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို တန္ဖိုးရွိတဲ့ ေနရာေတြမွာ အသံုးျပဳဖို႔ ေမ့ေနတတ္ၾကတယ္။ လူငယ္ေတြ ပိုင္ဆိုင္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ ေငြေတြကိုသာ သာသနာအတြက္ တကယ္ လိုအပ္တဲ့ ေနရာမွာ အသံုးခ်ၾကမယ္ ဆိုရင္ သာသနာဟာလည္း တစ္ဖက္တစ္လမ္းက အင္အားတစ္ခုေတာ့ ရေနမွာပဲ။ အသိစိတ္ဓာတ္ ရွိတဲ့ လူငယ္အနည္းစုသာ ေငြနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို တန္ဖိုး ရွိတဲ့ ေနရာေတြမွာ အသံုးခ်ေနၾကတာ။
လူအနည္းစုက အသိစိတ္ဓာတ္နဲ႔ အမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္ အလုပ္လုပ္ေနၾကတာ။ လူအမ်ားစုသာ အဲဒီလို စိတ္ဓာတ္ေတြ ရွိေနၾကမယ္ ဆိုရင္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ဟာ ကမာၻတည္ သ၍ ရွိေနမွာပါ။
ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းဘုန္း ေျပာခ်င္တာက သားတို႔၊ သမီးတို႔ လူငယ္ေတြဟာလည္း
“အမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္ ငါ့မွာ တာ၀န္ရွိတယ္”
ဆိုတဲ့ အသိစိတ္ဓာတ္ေလးကို အၿမဲတမ္း စြဲေနၿပီး တကယ္လည္း လုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမယ္ကြဲ႕…..
ပရဟိတ အလုပ္ ဆိုတာက ေပးဆပ္ျခင္းပါ။
ေပးဆပ္ျခင္းမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ စြန္႔လႊတ္၊ အနစ္နာ ခံသူေတြပါ။
စြန္႔လႊတ္၊ အနစ္နာ ခံသူေတြဟာ သူေတာ္ေကာင္း ေတြပါ။
သူေတာ္ေကာင္းဆုိတာ ကုသိုလ္မွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ ေနသူေတြပါ။
ကုသိုလ္ ဆိုတာက နိဗၺာန္ကို ပို႔ေဆာင္ေပးေနတဲ့ တြန္းအားပါ။
ဒါေၾကာင့္…
နိဗၺာန္ေရာက္ဖို႔
ေလာက ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ပရဟိတ လုပ္ၾကစို႔…..

Posted by nyanadipa 0 comments Links to this post