အိမ္အျပန္မွတ္တမ္း
ဒီမနက္
လဘက္ရည္ေသာက္ၿပီး
အိမ္ျပန္ခဲ့တယ္။
ငါ့အိမ္နဲ႔ငါ
ေဝးေနလိုက္တာ
ခုထိ အိမ္ျပန္မေရာက္ေသးဘူး။
ေန႔နဲ႔ညေတြဆိုတာ
အေမွာင္နဲ႔အခ်ဥ္သိပ္ထားတာ
လိုပါေတာ့မလား။
(တခါတေလေတာ့
ဘာမွမရေတာ့ ဘာမွမလိုဘူး။)
ေလရွဴခြင့္
ပိတ္မထားတာကိုပဲ
ငါ့စိတ္ဓါတ္ကို ငါေက်းဇူးတင္တယ္။
ဘယ္ဘက္ရင္အုံက
ဒိတ္ ဒိတ္နဲ႔ ခုန္ေနတာရွိေနရင္
ရွိေနေသးမေရြ႕ .......
ယုံၾကည္ရာ အဲ့ဒီလမ္းအတိုင္း။
အေမ
က်ေနာ္ လဘက္ရည္ေသာက္ၿပီး
0 comments:
Post a Comment