*ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင္႕ ေျပာင္းလဲတတ္ပံု*
1 အႀကံျပဳပါသည္။ Posted in: အမွတ္တရစာစုေလးမ်ား
ေလာကီနယ္ပယ္တြင္ က်င္လည္ေနေသာ ပုထုဇဥ္မ်ား၏ စိတ္သည္ မ်ားေသာအားျဖင္႕ ကိုယ္တိုင္ဆံုးျဖတ္ ဆင္ျခင္ စဥ္းစားျခင္းမရိွဘဲ ပတ္၀န္းက်င္ကိုလိုက္၍ ေျပာင္းလဲတတ္ေသာသေဘာရိွပါသည္။ ျမန္မာစကား ပံုတြင္လည္း ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင္႕ ေျပာင္းလဲတတ္ပံုကို “တံငါနားနီး တံငါ၊ မုဆိုးနားနီး မုဆိုး ”ဟူ၍ ဆိုရိုးရိွ ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကလည္း ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင္႕ ေျပာင္းလဲတတ္ပံုကို ငါးရာ႔ငါးဆယ္နိပါတ္ေတာ္ ထဲတြင္ ယခုလိုေဟာၾကားထားေတာ္မူခဲဲဲ႕ပါသည္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရိွေတာ္မူစဥ္ ရာဇျဂိၤဟ္ျမိဳ႕ေတာ္၌ ေဒ၀ဒတ္၏တပည္႔ ရဟန္းတစ္ပါး သည္ ဘုရားရွင္ထံေတာ္မွာေနေသာ မိတ္ေဆြရဟန္းအား မိမိတို႕မွာ ဆြမ္းမခံဘဲ ေန႕စဥ္ တစ္ဆယ္႕ရွစ္မ်ဳိး ေသာ ဟင္းလ်ာမ်ား စားေနၾကရေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ေျပာဖန္မ်ားေသာအခါ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ထံမွာေန ေသာရဟန္းသည္ ေဒ၀ဒတ္၏ တပည္႕တို႕ထံသို႕သြား၍ ဆြမ္းစားေလသည္။
ထိုအေၾကာင္းႏွင္႕စပ္၍ ျမတ္ဗုဒၶက ဤအတိတ္ဇာတ္ေၾကာင္းကို ေဆာင္၍ ေဟာေတာ္မူေလသည္။
အတိတ္၀တၳဳ
ေရွးလြန္ေလျပီးေသာအခါ ဗာရာဏသီျပည္၌ ျဗဟၼဒတ္မင္းၾကီး ထီးနန္းစိုးစံစဥ္ ဘုရားေလာင္းသည္ ထိုမင္း ၾကီး၏ ပညာရိွအမတ္ ျဖစ္ေနသည္။ ထိုမင္းတြင္ မဟိဠာမုခ မည္ေသာ ႏူးညံ႔သိမ္ေမြ႕သည္႕ မဂၤလာဆင္ ေတာ္ တစ္စီးရိွသည္။ တစ္ည၌ သူခိုးတို႕သည္ ဆင္တင္းကုပ္အနီးသို႕ လာေရာက္၍ ဥမင္လိုဏ္ေခါင္းကို မည္ကဲ႕သို႕ တူးရမည္၊ ခိုးယူရာတြင္ လူကို သတ္ျပီးမွ ခိုးသင္႕သည္၊ ၾကမ္းတမ္းစြာ ျပဳမူႏုိင္ရမည္ စသည္ျဖင္႕ ေျပာဆိုၾကသည္။ ခိုးသူတို႕သည္ ေနာက္ညဥ္႕မ်ားတြင္လည္း မၾကာခဏ လာေရာက္တိုင္ပင္ၾကသည္။ထိုအခါ မဂၤလာဆင္ေတာ္သည္ သူ႕ကိုလာေရာက္ သင္ေပးေနသည္ဟု ထင္သြားကာ တစ္မနက္တြင္ ဆင္ တင္းကုပ္သို႕ ေစာစီးစြာ ေရာက္လာေသာ ဆင္ထိန္းကို ႏွာေမာင္းျဖင္႕ ဖမ္းယူ၍ ရိုက္သတ္ပစ္သည္။ ေနာက္တစ္ေယာက္၀င္လာရာ ထိုသူကိုလည္း သတ္လိုက္ျပန္သည္။ ေနာက္ေရာက္လာသူတိုင္းကိုလည္း ရန္မူ၍ခ်ည္းေနသည္။
ဆင္ထိန္းမ်ားသည္ ထိုအေၾကာင္းကို မင္းၾကီးထံ သံေတာ္ဦးတင္ၾကရာ ဘုရင္ၾကီးက ဘုရားေလာင္းအား “ဆင္ေတာ္သည္ အဘယ္ေၾကာင္႕ ေဖာက္ျပန္ရသည္ကို စူးစမ္းေခ်ေလာ႕” ဟု ေစခိုင္းေလသည္။ ဤတြင္ ပညာရိွအမတ္က ညဥ္႕ခ်ိန္ ဆင္တင္းကုပ္အနီး၌ စကားေျပာေနသူမ်ား ရွိမရိွကို ဆင္ထိန္းထံ စူးစမ္းသည္။ ဆင္ထိန္းမ်ားက ခိုးသူမ်ားလာ၍ စကားေျပာဆိုၾကေၾကာင္း ျပန္ၾကားသည္။
အမတ္သည္ “ဆင္ေတာ္၌ ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ား ကင္းရွင္းပါသည္။ သို႕ရာတြင္ သူခိုးတို႕စကားကို ၾကားရဖန္ မ်ား၍ ဆင္ေတာ္ ပ်က္စီးရျခင္း ျဖစ္ပါသည္” ဟု တင္ေလွ်ာက္သည္။
ထိုအခါမင္းၾကီးသည္ ဆင္ေတာ္ ျပန္လည္ေကာင္းမြန္လာေစရန္ ပညာရိွအမတ္အား တာ၀န္လြဲေပးလိုက္ သည္။ ပညာရိွအမတ္သည္ ရဟန္း၊ ပုဏၰားတို႕ကို ပင္႕ဖိတ္၍ ဆင္တင္းကုပ္တြင္ တရားဓမၼမ်ား ေဆြးေႏြးေစ သည္။ ဆင္ေတာ္သည္ သူေတာ္ ေကာင္းတို၏ စကားသံမ်ားကို ၾကားရဖန္မ်ားလာေသာအခါ ျပန္လည္၍ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕လာသည္။
ဇာတ္ေတာ္တြင္ မဟိဠာမုခဆင္ေတာ္သည္္ ေဒ၀ဒတ္၏ ဆြမ္းကိုသြား၍ စားေသာရဟန္းျဖစ္ျပီး ၊မင္းသည္၊ အရွင္အာနႏၵာျဖစ္၍၊ ပညာရိွသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ျဖစ္ပါသည္။
ကိုးကား ။ ။ငါးရာ႕ငါးဆယ္အႏွစ္ခ်ဳပ္
ဤဇာတ္ေတာ္ကိုၾကည္႕ျခင္းအားျဖင္႕ အတုျမင္ အတတ္သင္တတ္သည္ ဆိုသည္႕ သေဘာကိုေတြ႕ရပါ သည္။ လူငယ္လူရြယ္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား တို႕အေနျဖင္႕လည္း ပညာရွာမွီးခ်ိန္အခါတြင္ တစ္ေယာက္ ႏွင္႔တစ္ေယာက္ သူ၀တ္ထားတာ၊ သူသံုးတာေလးက လွလိုက္တာ ငါလည္း အဲလို ၀တ္မယ္၊သံုးမယ္ ဟူ၍ တုျပိဳင္ေနမည္႕အစား ပညာကိုၾကိဳးစား၍ ထူးခြ်န္ေနေသာ သူမ်ားကိုသာၾကည္႕၍ ငါလည္းသူ႕လိုျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားမည္ဟု ေကာင္းေသာ အတုကိုသာ ယူသင္႕ပါသည္။ အေနာက္တိုင္း ယဥ္ေက်းမႈကို လိုက္၍တုျပီး သူတို႕လိုေနလွ်င္လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ျမန္မာ႕ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈကို မထိန္းသိမ္းရာ ေရာက္သြားမည္ျဖစ္ပါ သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ယဥ္ေက်းသိမ္႕ေမြ႕လွေသာ ျမန္မာ႕ယဥ္ေက်းမႈကို တိုင္းတပါးသားတို႕က ေလးစား အထင္ၾကီးလာေအာင္၊ အတုယူလာေအာင္ ျပဳလုပ္ရမည္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုး၏ တာ၀န္ပင္ျဖစ္ပါ သည္။ တာ၀န္ဆိုတာ ကိုယ္ကိုေပးမွ မဟုတ္ပါဘူး ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ႕ဘက္ကေန ထိန္းသိမ္းေစာင္႕ေရွာက္ ျပီး၊ သစၥာရိွေနရင္လည္း တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ ေနျခင္းဘဲျဖစ္ပါတယ္။ “သစ္တစ္ပင္ေကာင္းရင္၊ ငွက္တစ္ ေသာင္းနားႏိုင္တယ္” ဆိုသကဲ႕သို႕ မိမိကိုယ္တိုင္က ေရွ႕ကေန၍ ေကာင္းေအာင္ၾကိဳးစားမွ လူငယ္လူ၇ြယ္ ေနာင္လာေနာက္သားတို႕ အတုျမင္ျပီး အတတ္သင္လာမည္ျဖစ္ပါသည္။ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင္႕ တိုးတက္ လာႏိုင္သကဲ႕သုိ႕၊ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင္႕လည္း ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီး သြားႏိုင္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင္႕ ပတ္၀န္း က်င္ေကာင္းရိွဖို႕သည္ လြန္စြာမွ အေရးၾကိးပါသည္။ဆိုးသြမ္းေသာ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေမြးဖြားၾကီးျပင္းျပီး ဆိုးသြမ္းေသာပတ္၀န္းက်င္ႏွင္႕ ေတြ႕ထိဖန္မ်ားလာ ေသာအခါ ဆိုးသြမ္းလာမည္ျဖစ္သကဲ႕သို႕၊ ေကာင္းေသာပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေမြးဖြားၾကီးျပင္းလာေသာသူ သည္ ေကာင္းမြန္ ထူးခြ်န္ေသာသူျဖစ္လာမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ပတ္၀န္းက်င္က မေကာင္းေသာ္လည္း မိမိ၏ ပညာဥာဏ္မ်က္စိျဖင္႕ သင္႕ေတာ္၏၊ မသင္႕ေတာ္၏ကို ကိုယ္ တိုင္ဆင္ျခင္စဥ္းစားျပီး ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား၊ ဆံုးျဖတ္ျခင္းျဖင္႕ မိမိအတြက္ေရာ၊ မိသားစုအတြက္ေရာ၊ အမ်ားအတြက္ေရာ အက်ဳိးရိွေသာ အတုယူႏိုင္ေသာ၊ ထူးခြ်န္ေသာသူျဖစ္လာေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါဆိုလို႕ တိုက္တြန္းရင္းျဖင္႕ ကြ်န္ေတာ္၏ “ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင္႕ ေျပာင္းလဲတတ္ပံု” ပိုစ္ေလးကို အားလံုးလည္း ၾကားဖူး၊ ဖတ္ဖူး၊ မွတ္ဖူးတဲ႕ လကၤာေလးနဲ႕ အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
“လူမိုက္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလို႔၊ မမွီ၀ဲနဲ႔ ကင္းေအာင္ေန။
ပညာရွိကို အရွည္တြဲလို႔၊ မွီ၀ဲဆည္းကပ္နည္းယူေစ။
သံုးပါးရတနာ မိဘမ်ားႏွင့္ ဆရာသမားကို ပူေဇာ္ေလ။
ခ်မ္းသာကိုေပး ဆက္ဆံေရး ေမွ်ာ္ေတြးသံုးခ်က္ေပ။
အဲ့ဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။”
အားလံုးေသာ ဓမၼ၊မိတ္ေဆြ သူေတာ္ေကာငး္အေပါင္းတို႕ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
0 comments:
Post a Comment