ရွင္းရွိန္ကိုေနာႏွင့္ ေအးေဆး လူစီ(၂)

Posted by ကိုေနာ Tuesday, March 30, 2010 ကုလားမ်ားႏွင့္စကားစၿမည္

စာအုပ္ၿပခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ကိုေနာအေတာ္ရွိန္သြားသည္။ဆန္ဆကရစ္တကၠသိုလ္မွထုတ္ေ၀ေသာစာအုပ္ မ်ားကို ၿပသထားၿပီး ေလွ်ာ့ေစ်းၿဖင့္ေရာင္းခ်ေနၿခင္းၿဖစ္သည္။ေစ႔ေစ႔စပ္စပ္ လိုက္ၾကည့္မိသည္။

ကိုေနာ ရွင္းရွိန္ ရွိန္သြားသည္။ စာေပတာ၀န္ေက်ပြန္လွေသာတကၠသိုလ္ၾကီးပါတကား။ ရွားပါးစာအုပ္မ်ား စံု လင္လွသည္။ ၿမန္မာၿပည္ၿဖစ္ပါဠိစာအုပ္မ်ားကိုလည္းေတြ႕ရသည္။ သဒၵါက်မ္းကအမ်ားစုၿဖစ္သည္။ ၿမန္မာ ၿဖစ္ၿခင္းေၾကာင့္ဂုဏ္ယူေနမိသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံၿဖစ္ နာမည္ေက်ာ္ ဇိနကာလမာလိနီက်မ္းကို ၀ယ္ယူၿဖစ္လိုက္ သည္။ ၀ံသအႏြယ္၀င္က်မ္းၿမတ္တစ္ဆူတည္း။

စာအုပ္ၿပခန္းမွ ထြက္လာခဲ႔ၾကသည္။အခမ္းအနားၿပီး၍ တစ္သုတ္ၿပီးတစ္သုတ္ထြက္လာေနၾကေခ်ၿပီ။ အပူရွိန္အၿပင္းဆံုးအခ်ိန္ၿဖစ္သည္။

`ကိုပိန္ ေရ…ၿပန္ေတာ့မယ္ကြာ´

`ဓာတ္ပံုေလး ဘာေလး မ႐ုိက္ေတာ့ဘူးလား´

`ေတာ္ၿပီကြာ…ေဒါက္တာဘြဲ႕က်မွ အားရပါးရ ႐ုိက္ေတာ့မယ္´

ေရတစ္ခ်ဳိင့္ေမာ့လိုက္သည္။

သင္းပိုင္အေဟာင္းေလးကို ေခါင္းေပါင္းသဖြယ္ၿပဳလိုက္သည္။

ထီးဖြင့္လိုက္သည္။

ေနပူထဲစေလွ်ာက္သည္။အငွားကားမ်ားတကၠသိုလ္ထဲ ၀င္ခြင့္မရွိေပ။

ေဟာ…ဟိုမွာ လူစီ..။ပို၀ေနပါလား..။

`လူစီ´

`နမတ္စေတး´(လူစီ လက္အုပ္ကေလးခ်ီသည္)

`ဟိႏၵီ အာတီး ဟို´(ဟိႏၵီစကားတတ္သလား)[တတ္မွန္းသိ၍ေမးၿခင္းၿဖစ္သည္]

`အားတီး ဟဲ´(တတ္ပါတယ္)

ေနပူထဲတြင္ ေၿပာေနၾကရသၿဖင့္ ကိုေနာက ထီးကို မသိမသာမိုးေပးထားလိုက္သည္။

`အခု ဘယ္မွာ ေနတာလဲ´

`ဂံဂါနားက ဘုရားေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာပါ´

`လြန္ခဲ႔တဲ႔ (၃)လေလာက္က သတင္းစာမွာ လူစီအေၾကာင္းဖတ္ရတယ္´

`ဟုတ္ပါတယ္´

အပူရွိန္အေတာ္ၿပင္းသည္။စကားအမ်ားၾကီး မေၿပာႏိုင္ေပ။

`ေနာက္မွ ေတြ႕ၾကဦးမယ္ေလ´

`ဟုတ္ကဲ႔ပါ´

ဓာတ္ပံု႐ုိက္ဖို႔ေမ႔သြားသည္။ကိုေနာ ေခၽြးၿပန္ေနေခ်ၿပီ။ေအးေလ….ပူလည္း ၿပန္ရမွာပဲ…။

ကားေစာင့္ေနသည္။လမ္းေလွ်ာက္ၿပန္သြားေသာလူစီကို လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။

`ဟိုက္….လူစီမွာ ဖိနပ္လည္း မပါပါလား´

လူစီကား ေအးေဆးပင္ ဆက္ေလွ်ာက္သြားေလသည္။

အဘယ္ရွိန္နည္းၿဖင့္ ရွိန္ရမွန္း မသိေတာ့သည္သာတမံု႔...။

မွတ္ခ်က္။ ရွင္းရွိန္ဟူသည္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းရွိန္သြားၿခင္းၿဖစ္သည္။ဤအသံုးအႏႈံးကို မည္သည့္ အဘိဓာန္တြင္မွ် မရွာေဖြၿခင္းက ပို၍သင့္ေလွ်ာ္ဖြယ္ရွိပါေၾကာင္း။

ကိုေနာ
၃၀.၃.၂၀၁၀