ဓမၼဥပေဒ ျပန္႔ပြါးေရးအသင္းခ်ဳပ္၏ ရည္ရြက္ခ်က္ႏွင္႔ ေ၀ဖန္သူမ်ားသုိ႔ေျဖရွင္းခ်က္
ေလာကဥေပဒ၊ ဓမၼဥပေဒ ဟူ၍ ဥပေဒ ႏွစ္မ်ဳိးရွိသည္။
ေလာကဥပေဒ-ဆုိသည္မွာ
ေလာကသားတုိ႔ လုိက္နာရန္အတြက္ သက္ဆုိင္ရာက ခ်မွတ္ထားေသာ စည္းကမ္း၊ ေဘာင္၊ ကလနား- မ်ား
ျဖစ္၍၊ ဓမၼဥပေဒ ဆုိသည္မွာ ဘုရားသားေတာ္တုိ႔ လုိက္နာရမည္႔ ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္ မိန္႔ျမြက္ေတာ္မူခဲ႔သည္႔
စည္းကမ္းနည္းလမ္းမ်ား ျဖစ္သည္။
ထုိ ဥပေဒ ႏွစ္မ်ဳိးသည္ မ်ားေသာအားျဖင္႔ အႏုေရာဓ- လုိက္ေလ်ာညီေထြမႈ႔ရွိတတ္ေသာ္လည္း
တစ္ခါတစ္ရံ၌မူ ၀ိေရာဓိ ဆန္႔က်င္ဘက္ သေဘာမ်ဳိး သက္ေရာက္ေနသည္လည္း
ရွိတတ္ပါသည္။
ဥပမာ-
သာသနာေတာ္၌ အဓမၼ၀ါဒီ တဦးေပၚေပါက္လာခဲ႔လွ်င္ ဓမၼဥပေဒ က မ်က္ႏွာမျပ၀ံ႔ေအာင္၊
ေခါင္းမေဖာ္၀ံ႔ေအာင္ နာမည္တပ္၍ ႏွိပ္ကြပ္ခြင္႔ ရွိပါသည္။
သုိ႔ေသာ္- ေလာကဥပေဒ အရ အဓမၼ၀ါဒီကုိ နာမည္တပ္၍ တုိက္ရုိက္သုံးစြဲခြင္႔
တုိက္ရုိက္ႏွိပ္ကြပ္ခြင္႔ မရွိပါ။ ထုိအခါမ်ဳိး၌ ဘုရားသားေတာ္တုိ႔ မ်က္စိမိတ္၍ ေရြးခ်ယ္ရတတ္ပါသည္။
ဓမၼဥပေဒသေဘာတရား တရားအရ ဥပမာျဖင္႔ ထင္စြာ ျပရလွ်င္
အဒိႏၷာဒါန သိကၡာပုဒ္ အရ ပုိင္ရွင္မေပးေသာ သူတပါး၏ ဥစၥာကုိ ခုိးယူေသာ
သူသည္ ခုိးယူဆဲခဏပင္ ခုိးမူ႔ေျမာက္၍ သိကၡာပုဒ္ပ်က္ဆီးက သူခုိးအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္၏။
ထုိနည္းတူ ရဟန္းေတာ္တုိ႔ ေစာင္႔ထိန္းအပ္ေသာ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္တြင္ ဒုတိယပါရာဇိက သိကၡာပုဒ္အရ
ရဟန္းတစ္ပါးသည္ တစ္မတ္ထက္ အဖုိးထုိက္တန္ေသာ
ပုိင္ရွင္မေပးေသာ သူတပါး၏ ဥစၥာကုိ ခုိးယူမည္ဟူေသာ စိတ္အၾကံအစည္ျဖင္႔
ခုိးမည္႔ အရာ၀တၳဳ ပစၥည္းကုိကုိင္လုိက္ေသာ အခါ
ထုိပစၥည္း ေနရာမွ လက္တစ္ဆစ္ခန္႔ ေရြ႕သြားလွ်င္ပင္ ခုိးမူ႔ေျမာက္၍
ဒုတိယပါရာဇိက သိကၡာပုဒ္ အရ ပါရာဇိက က်ကာ ရဟန္းဘ၀ပ်က္ဆီး ဆုံးရွဳံးရပါ၏။
အထက္ပါ အခ်က္လက္တုိ႔ကုိ ၾကည္႔လ်င္
တျခားသူ တစုံတစ္ေယာက္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ေပးမွာသာလ်င္ ထုိအျပစ္သည္ သက္ေရာက္သည္ မဟုတ္
ကာယရွင္ ကုိယ္တုိင္က ခုိးမူ႔က်ဴးလြန္ဆဲ အခုိက္တန္႔မွာပင္
အျပစ္သက္ေရာက္သည္မွာ ဓမၼနည္းလမ္းေၾကာင္းအရ ၾကည္႔လ်င္ ထင္ရွားပါသည္
ထုိနည္းတူစြာပင္ ဓမၼေစတီ ဥိးေကာသလႅ ႏွင္႔ အျခားေသာ အဓမၼ၀ါဒီမ်ားအားနာမည္တပ္၍
အဓမၼ၀ါဒီ ဟု ဆုိျခင္းသည္ သက္ဆုိင္ရာမွ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မခ်ရေသးေသာ္လည္း
သူတုိ႔ ေဟာေသာ တရားမ်ားကုိ သုံးသတ္၍ အဓမၼ၀ါဒီ ျဖစ္သည္ဟု ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ရေပမည္။
အခုိင္မာ ျဖစ္ေစရန္ အဂၤုတၳဳိလ္လာ ဘုရားေဟာ တရားေတာ္မ်ားျဖင္႔ ထုတ္ျပရလွ်င္
“ေယေတ ဘိကၡေ၀ ဘိကၡဴ အဓမၼံ ဓေမၼာတိ ဒီေပႏၱိ၊ ေတ ဘိကၡေ၀ ဘိကၡဴ ဗဟုဇန အဟိတာယ ပဋိပႏၷာ
ဗဟုဇန အသုခါယ ဗဟုေနာ ဇနႆ အနတၱာယ အဟိတာယ ဒုကၡာယ ေဒ၀မႏုႆာနံ။
ဗဟုဥၹ ေတ ဘိကၡေ၀ ဘိကၡဴ အပုညံ အသ၀ႏၱိ၊ ေတစိမံ သဒၶမံ အႏၱရ ဒါေပႏၱီ တိ။
(အဂၤုတၳဳိလ္၊ ၁၊ ၁၈-၁၉)
ရဟန္းတုိ႔ အၾကင္ရဟန္းတုိ႔သည္ တရားစစ္တရားမွန္ မဟုတ္ေသာ အဓမၼကုိ
တရားစစ္တရားမွန္ျဖစ္ေသာ ဓမၼဟုလည္းေကာင္း၊
တရားစစ္တရားမွန္ ျဖစ္ေသာ ဓမၼကုိ တရားစစ္တရားမွန္မဟုတ္ေသာ အဓမၼဟုလည္းေကာင္း၊
၀ိနည္းစစ္ ၀ိနည္းမွန္ မဟုတ္ေသာ အ၀ိနယ ကုိ ၀ိနည္းစစ္ ၀ိနည္းမွန္ျဖစ္ေသာ ၀ိနယ ဟုလည္းေကာင္း၊
၀ိနည္းစစ္ ၀ိနည္းမွန္ ျဖစ္ေသာ ၀ိနယ ကုိ ၀ိနည္းစစ္ ၀ိနည္းမွနမဟုတ္ေသာ အ၀ိနယ ဟုလည္းေကာင္း၊
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္ ေျပာအပ္သည္ကုိ ျမတ္စြာဘုရား မေဟာအပ္ မေျပာအပ္ဟု လည္းေကာင္း၊
ျမတ္စြာဘုရား မေဟာအပ္ မေျပာအပ္သည္ကုိ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္ ေျပာအပ္ဟု လည္းေကာင္း၊
ျမတ္စြာဘုရား အေလ႔အက်င္႔ မျပဳအပ္သည္ကုိ ျမတ္စြာဘုရား အေလ႔အက်င္႔ ျပဳအပ္၏ ဟုလည္းေကာင္း၊
ျမတ္စြာဘုရား အေလ႔အက်င္႔ ျပဳအပ္သည္ကုိ ျမတ္စြာဘုရား အေလ႔အက်င္႔ မျပဳအပ္ ဟုလည္းေကာင္း၊
ျမတ္စြာဘုရား မပညတ္အပ္သည္ကုိ ျမတ္စြာဘုရား ပညတ္အပ္၏ ဟုလည္းေကာင္း၊
ျမတ္စြာဘုရား ပညတ္အပ္သည္ကုိ ျမတ္စြာဘုရား မပညတ္အပ္ ဟုလည္းေကာင္း ျပဳၾကကုန္၏
ရဟန္းတုိ႔ ထုိရဟန္းတုိ႔သည္ လူအမ်ားစီးပြါးခ်မ္းသာမဲ႔ျခင္း၊ အက်ဳိးမဲ႔ျခင္း၊
နတ္လူတုိ႔ အစီးပြါးမဲ႔ျခင္း၊ ဆင္ရဲျခင္းငွါက်င္႔သည္ မည္ကုန္၏။
ရဟန္းတုိ႔ ထုိရဟန္းတုိ႔သည္ မ်ားစြာေသာ အကုသုိလ္ကုိ ျဖစ္ပြါးေစသည္
မည္ကုန္၏ ဟု ေဟာေတာ္မူအပ္ပါသည္။
တရားစစ္တရားမွန္ မဟုတ္ေသာ အဓမၼကုိ တရားစစ္တရားမွန္ျဖစ္ေသာ ဓမၼဟုလည္းေကာင္း၊
တရားစစ္တရားမွန္ ျဖစ္ေသာ ဓမၼကုိ တရားစစ္တရားမွန္မဟုတ္ေသာ အဓမၼဟုလည္းေကာင္း၊
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္ ေျပာအပ္သည္ကုိ ျမတ္စြာဘုရား မေဟာအပ္ မေျပာအပ္ဟု လည္းေကာင္း၊
ျမတ္စြာဘုရား မေဟာအပ္ မေျပာအပ္သည္ကုိ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္ ေျပာအပ္ဟူေသာ အခ်က္မ်ား အရ
ယခု ဓမၼေစတီ ဦးေကာသလႅ ႏွင္႔ အျခားေသာ အဓမၼ၀ါဒီ အဖြဲ႔မ်ား
ေဟာေျပာေနေသာ တရားမ်ားသည္ အဓမၼ ကုိ ဓမၼ ဟုျပျခင္းစသည္ျဖင္႔ လူအမ်ားစီးပြါးခ်မ္းသာမဲ႔ျခင္း၊
အက်ဳိးမဲ႔ျခင္း၊ နတ္လူတုိ႔ အစီးပြါးမဲ႔ျခင္း၊ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ေဟာေျပာေန၍ မ်ားစြာေသာ
အကုသုိလ္တုိ႔ကုိ ျဖစ္ပြါးေစကာသာသာနာေတာ္ၾကီး ကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေနသည္မွာ ဆုိအပ္ခဲ႔ျပီးေသာ အေထာက္ထားမ်ားျဖင္႔ထင္ရွားေနပါသည္။
ႏုိင္ငံေတာ္သီးျခား၀ိနည္းဓုိရ္အဖြဲ႔က အဓမၼ၀ါဒ အျဖစ္ဆုံးျဖတ္ျပီးေသာ
ဆူးေလဦးျမင္႔သိန္း ၏ အဓမၼတရား ဘုရားေဟာမဟုတ္ေသာ မဟုတ္မမွန္တရားမ်ားကုိ
ဓမၼေစတီ ဦးေကာသလႅ က ျပန္လည္ေဟာေျပာေနျခင္းမွာ
ညြန္ၾကားလြာ အမွတ္ ၅၀ ႏွင္႔ ၉၄ အေထာက္မ်ားအရ ခုိင္မာေသာ သက္ေသျဖစ္တယ္ဆိုတာလည္း
ထင္ရွားပါသည္။
ထုိ႔ျပင္ အဓမၼ၀ါဒ အျဖစ္ဆုံးျဖတ္ျပီးေသာ စာအုပ္စာတန္းမ်ားကုိ မိတၳဴကူး၍
ျဖန္႔ခ်ီေနသည္မွာလည္း ၾကားသိေတြ႔ျမင္ေနရ၏။
သံဃာ႔အဖြဲ႔အစည္း အေျခခံစည္းမ်ဥ္း အတုိင္း ထုတ္ေဖာ္ျပရအုံးမည္ ဆုိလွ်င္
စာမ်က္ႏွာ (၂၀) အခန္း (၁)၊ အပုိဒ္ (၂)၊ အပုိဒ္ခြဲ (က) ၌
“သာသာနာ ဆုိသည္မွာ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ အဆုံးမေတာ္ကုိ ဆုိသည္” ဟု လည္းေကာင္း၊
အပုိဒ္ခြဲ (င) ၌
“ေထရ၀ါဒ ဆုိသည္မွာ ပထမသဂၤါယနာမွ ဆဌသဂၤါယနာ အထိ သဂၤါယနာေျခာက္တန္ တင္ထားေသာ
ပါဠိေတာ္၊ အဌကထာ၊ ဋီကာ အစရွိေသာ ပိဋကတ္ကုိ ဆုိလုိသည္” ဟု လည္းေကာင္း
အေျခခံစည္းမ်ဥ္း အခန္း (၂)၊ အပုိဒ္ (၁၂)၊ အပုိဒ္ခြဲ (ဂ) ၌
ပရိယတၱိသာသနာေတာ္ကုိ တုိးတက္စည္ပင္ ျပန္႔ပြါးေစရန္ႏွင္႔ ပိဋကတ္ေတာ္ႏွင္႔ မညီေသာ ေရးေသားျခင္း၊ ေဟာေျပာျခင္း၊ ျပသျခင္း၊ ျပဳလုပ္ျခင္းမ်ားကုိ
တားဆီးကာကြယ္ရန္ ျဖစ္သည္ဟုလည္းေကာင္း ျပဆုိထားပါသည္။
ဤ ျပဆုိခ်က္မ်ားအရ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆုံးမသာသနာေတာ္ျဖစ္ေသာ ပထမသဂၤါယနာ မွ ဆဌသဂၤါယနာ အထိ သဂၤါယနာေျခာက္တန္ တင္ထားေသာ
ေထရ၀ါဒ ပါဠိေတာ္၊ အဌကထာ၊ ဋီကာ အစရွိေသာ ပိဋကတ္ေတာ္ႏွင္႔ မညီေသာ ေရးသားျခင္း၊ ေဟာေျပာျခင္း၊ ျပသျခင္း၊ ျပဳလုပ္ျခင္းမ်ားကုိ
အေရးယူ တားဆီးကာကြယ္ႏုိင္သည္ ဟု ပါရွိပါသည္။
ထုိ႔ေၾကာင္႔ မသိနားမလည္ကုန္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအား
မဟုတ္မမွန္တရားမ်ားကုိ လိင္လည္လုပ္ၾကံ၍ေဟာေျပာေနေသာ
ဓမၼေစတီ ဦးေကာသလႅ
ဆူနာမီ ဦးဥတၱမသာရ၊
ေက်ာ္ဟိန္း၊
ခ်စ္ငယ္၊
ဦးေအးေမာင္၊
ပါရဂူ စေသာ
ပုဂၢဳိလ္မ်ားကုိ အဓမၼ၀ါဒ အျဖင္႔ သက္ဆုိင္ရာမွ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မခ်ေသးေသာ္လည္း အဓမၼ၀ါ ျဖစ္သည္ ဟု
ဓမၼဥပေဒ ျပန္႔ပြါးေရး အသင္းခ်ဳပ္မွ အခုိင္အမာ ဆုိခဲ႔ေပသည္။
ဆက္၍ ဆုိဦးအ႔ံ.........
သာသနာေတာ္၌ အဓမၼ၀ါဒ အ၀ိနယ၀ါဒီမ်ား ေပၚေပါက္လာခဲ႔ျပီ ဆုိလွ်င္
အႏုနည္းႏွင္႔ ေျဖရွင္းရသည္လည္းရွိသည္၊ အၾကမ္းနည္းျဖင္႔ ေျဖရွင္းရသည္လည္း ရွိသည္၊
တစ္ပါးတည္း ေျဖရွင္းရသည္လည္း ရွိသည္၊ အုပ္စုဖြဲ႔၍ အင္းအားသုံးျပီး ေျဖရွင္းရသည္လည္း ရွိသည္။
ဤ ဓမၼဥပေဒ ျပန္႔ပြါးေရး အသင္းခ်ဳပ္ သည္ သာသနာေတာ္၌ ေပၚေပါက္လာေသာ
အဓမၼ၀ါဒ အ၀ိနယ၀ါဒီမ်ားကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္ရန္အတြက္ ဖြဲ႔စည္း တည္ေထာင္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေပ၏။
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သံဃာ႔ပရိသတ္ႏွင္႔ တကြ ဥပုသ္ျပဳရန္ ဥပုသ္အိမ္ထဲ၌
သီတင္းသုံးေတာ္မူလ်က္ရွိပါသည္။
ထုိအခါ သံဃာ႔ပရိသတ္ထဲတြင္ ဒုႆီလ-သီလမဲ႔ ရဟန္းတပါးပါ၀င္ေန၍ ျမတ္စြာဘုရားက
ဥပုသ္ျပဳေတာ္မမူဘဲ ထုိင္လ်က္သာ သီတင္းသုံးေတာ္မူပါသည္။
ဤသုိ႔ ညဥ္႔သုံးယာမ္ပတ္လုံး ကုန္ဆုံးသြားသည္႔ အခါ အရွင္ေမာဂၢလာန္က အဘိညာဥ္ တန္ခုိးျဖင္႔
ၾကည္႔ေတာ္မူေသာ အခါ ဒုႆီလရဟန္းတပါးကုိ ေတြ႔ျမင္၍ သုံးၾကိမ္တုိင္ အျပင္ထြက္ဖုိ႔
ေတာင္းပန္ရွာပါသည္။ သုံးၾကိမ္ေတာင္းပန္လ်က္ မရေသာ အခါ အရွင္ေမာဂၢလာန္သည္
ဒုႆီလပုဂၢဳိလ္ကုိ လက္ေမာင္ကုိကုိင္၍ အျပင္သုိ႔ ဆြဲထုတ္ခဲ႔ေပသည္။
(ဥေပါသထသုတ္၊ အံ၊ ၃၊ ၄၄/၅)
ဤ၀တၳဳကုိ ေထာက္လွ်င္ သာသနာေတာ္၏ ခလုတ္ဆူးေညာင္႔မ်ား အင္အားမေကာင္းပါက
တစ္ပါးတည္းျဖင္႔ သုတ္သင္ ရွင္းလင္းသည္႔ အစဥ္လာရွိခဲ႔သည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ရေပမည္။
သုိ႔တည္းမဟုတ္ သာသနာ႔ရန္ဆူးရန္ေျငာင္႔ကုိ အုပ္စုဖြဲ႔၍ မုိက္တြင္းနက္ေနပါလွ်င္
အင္အားသုံး၍ ေခ်မွဳန္းရန္ ဘဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ခြင္႔ျပဳခဲ႔သည္ကုိ ေတြ႔ရွိရေပသည္။
အခါတစ္ပါး၌ ကီဋာဂီရိဂုိဏ္းသာ ရဟန္းမ်ားသည္ ကုလဒူသကအေနသန မ်ဳိးစုံျဖင္႔
သာသနာကုိ ဖ်က္စီးလ်က္ရွိရာ ျမတ္စြာဘုရားက အရွင္သာရိပုၾတာႏွင္႔ အရွင္ေမာဂၢလာန္ တုိ႔ကုိေခၚ၍
“ခ်စ္သားတုိ႔၊ ကီဋာဂီရိဇနပုဒ္ကုိ သြားၾက၊
သာသနာ႔ရန္ဆူးရန္ေျငာင္႔တုိ႔ကုိေမာင္းထုတ္ၾက” ဟု
ေစခုိင္းေတာ္ မူပါသည္။
ထုိအခါ အရွင္သာရိပုၾတာက “စ႑ာ ေတ ဘိကၡဴ ဖရုသာ- ျမတ္စြာဘုရား၊ အဲဒီရဟန္းေတြဟာ
ခက္ထန္ၾကမ္းၾကဳတ္လွပါတယ္ဘုရား၊ ဘယ္လုိပုံမ်ဳိးျဖင္႔ ႏွင္ထုတ္ရပါမလဲ ဘုရား” ဟု
ေလွ်ာက္ေတာ္မူပါသည္။
ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားက
“ေတန ဟိ တုေမွ သာရိပုၾတာ ဗဟုေကဟိ ဘိကၡဴဟိ သဒၶိ ံ ဂစၦထ-
ဒါဆုိရင္ ရဟန္းမ်ားစြာ ေခၚသြား အင္အားသုံးျပီး ႏွင္ထုတ္ၾက” ဟု
နည္းေပးခြင္႔ျပဳေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။
အဂၢသာ၀က ႏွစ္ပါးလည္း ရဟန္းမ်ားစြာ ေခၚသြားကာ သာသနာ႔ရန္ဆူးရန္ေျငာင္႔တုိ႔ကုိ
အျပီးတုိင္ ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္း သုတ္သင္ေတာ္မူခဲ႔ေပသည္။
ဤ၀တၳဳကုိ သာဓက ျပဳလွ်င္ အဓမၼ၀ါဒီတုိ႔ အားေကာင္းပါက အင္အားသုံး၍ ေခ်မွဳန္းသည္႔ အစဥ္လာသည္
ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ကတည္းက ရွိခဲ႔သည္ဆုိတာကုိ သေဘာေပါက္ရေပမည္။
ဆက္၍ ဆုိဦအ႔ံ
ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာေတာ္မည္သည္ကား ခုိင္ခံ႔ေသာ ဥပေဒျဖင္႔ တည္ေဆာက္ထားသည္႔
ဓမၼ၀ိနယ ႏုိင္ငံေတာ္ျဖစ္သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ခရီးသြားဟန္လြဲသေဘာမ်ဳိးျဖင္႔ သြားရင္းလာရင္း
သင္႔ေရာက္ေလ႔ရွိေသာ အျပစ္မ်ားဆုိလွ်င္ တစ္ပါးႏွင္႔တပါး အျပန္အလွန္ ေတာင္းပန္ျခင္းျဖင္႔
ကုစားရသည္။ ထုိ႔ထက္ၾကီးမားေသာ ျပစ္မႈ႔ကုိ က်ဴးလြန္မိလွ်င္ သံဃာေတာ္မ်ား ခြင္႔လြတ္ႏုိင္
သည္အထိ ပရိ၀ါသ္ေဆာက္တည္ျပီး ကုစားရသည္။
အၾကီးမားဆုံး ဥပေဒကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳလာလွ်င္မူကား လူ၀တ္လဲတန္ လဲ၍လည္းေကာင္း၊
လူခၽြတ္တန္ ခၽြတ္၍လည္းေကာင္း အျပစ္ေပး ႏွိပ္ကြပ္ရေပသည္။
ဤကား ၀ိနည္းဥပေဒကုိ ခ်ဳိးေဖာက္လာပါက
ႏွိပ္ကြပ္ပုံ ႏွိပ္ကြပ္နည္းကုိ ျပဆုိျခင္း ျဖစ္ပါ၏။
ဓမၼဥပေဒကုိ ခ်ဳိးေဖာက္လာပါက ေရာက္ရာအရပ္၊ ၾကားရာအရပ္မွ မရပ္မနားပဲ
အေျပးသြား၍ ဆုံးမရသည္။
ဆုံးမမရက ႏွိပ္ကြပ္ရသည္။ အရွက္ရေအာင္ မ်က္ႏွာမေဖာ္ႏုိင္ေအာင္
ေခါင္းမေထာင္ႏုိင္ေအာင္ ၀ုိင္း၀န္းႏွိမ္ႏွင္းရသည္။
ေနာင္အခါ ဤကဲ႔သုိ႔ အဓမၼ၀ါဒီမ်ား မေပၚေပါက္ရေအာင္ ခ်က္ျခင္းလက္ငင္း
ဦးခ်ဳိးႏွိပ္ကြပ္ရသည္။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဥပေဒျဖင္႔ တည္ေဆာက္ထားေသာ ဓမၼႏုိင္ငံေတာ္၌ ဓမၼဥပေဒ ကုိ
ခ်ဳိးေဖာက္သူကုိ ေတြ႔ရွိလာလွ်င္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ႏွိပ္ကြပ္ရုံသာမက သူ၏ သာ၀ကမ်ား
ကုိလည္း ႏွိပ္ကြပ္ေစခဲ႔သည္။ ယုတ္စြအဆုံး အနာထပိဏ္သူေဌးၾကီးက တိတၳိဂုိဏ္းဆရာ
ၾကီးမ်ားႏွင္႔ တရားေဆြးေႏြးရင္း တိတၳိဂုိဏ္းဆရာၾကီးမ်ား မေျဖႏုိင္ေအာင္ ျပႆနာမ်ား
ေမး၍ ႏွိပ္ကြပ္သည္ကုိပင္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုေခၚေတာ္မူခဲ႔ေပသည္။
ထုိ႔ေၾကာင္႔ အသင္းႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ေ၀ဖန္သူမ်ားသုိ႔ ေျပာၾကားလုိပါသည္။
ေလာကဥပေဒကုိသာ နားလည္ျပီး ဓမၼဥပေဒကုိ နားမလည္ဘဲ ဆရာၾကီးေလသံမ်ဳိးျဖင္႔
အရွက္မရွိ စီေဘာက္မွာ လာေရာက္ေျပာဆုိမေနပါနဲ႔ ေ၀ဖန္ႏုိင္စြမ္းရွိလွ်င္ ပုိ႔စ္ရဲ႕ ေအာက္မွာ
နာမည္တပ္၍ တရား၀င္ေဆြးေႏြးႏုိင္သည္။
တခုေတာ႔ သိထားရေပမည္ ေလာက ဘက္မွ ရပ္တည္၍ ဓမၼကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳသူမ်ား
မျဖစ္ဖုိ႔ အေရးၾကိးေပသည္။
ေလာက ဘက္မွ ရပ္တည္၍ ဓမၼကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳသူမ်ားဆုိသည္မွာ အရွက္မရွိသူ၊ သိကၡာမဲ႔သူ၊
အတၱဆန္သူ၊ ဓမၼကုိ တန္ဖုိးမထားသူ၊ တစ္ဘ၀ တစ္နပ္စာကုိသာ မက္ေမာသူ၊ မ်ဳိးမစစ္သူ၊
အမ်ားမ်က္ႏွာသာၾကည္႔၍ ဘုရားမ်က္ႏွာ မၾကည္႔သူမ်ားကုိ ဆုိလုိပါသည္။
က်မ္းကုိး က်မ္းကားႏွင္႔ အေထာက္ထားျပကာ လက္ခံႏုိင္ေအာင္
ေဆြးေႏြးမယ္ဆုိရင္ အခ်ိန္မေရြး ဖိတ္ေခၚသည္။
ဤ ဓမၼဥပေဒ ျပန္ပြါးေရး အသင္းခ်ဳပ္ သည္ ျမတ္ဗုဒၶ သာဓုေခၚမည္႔ အလုပ္မ်ဳိးကုိ
လုပ္ေနမည္႔ ဘုရားရွင္၏ တပည္႔သား သံဃာမ်ား ႏွင္႔ ဥပသကာ မ်ားျဖစ္၏။
ျမတ္စြာဘုရားသက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိစဥ္က ဓမၼေစတီ ဦးေကာသလႅ ဆူနာမီ စသည္တုိ႔ကဲ႔
အဓမၼ၀ါဒီမ်ဳိးမ်ား ေပါေပါက္ခဲ႔ဘူးေပသည္။
ထုိကဲ႔သုိ႔ အဓမၼ၀ါဒီမ်ဳိးေပၚေပါက္လာလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္တုိင္ ေခါင္းမေဖာ္ႏုိင္ေအာင္
မ်က္ႏွာမျပ၀ံ႔ေလာက္ေအာင္၊ အရွက္ရေအာင္ ႏွိပ္ကြပ္ေတာ္မူခဲ႔ေပသည္။
ေက၀ဋၬ၏သား သာတိရဟန္းကုိ ဤနည္းျဖင္႔ ႏွိပ္ကြပ္ျပလုိက္ျခင္းမွာ
“ခ်စ္သားတုိ႔၊ အနာဂတ္ သာသနာ၌ ဒီလုိ မိစၦာေကာင္ေတြ
ေပၚေပါက္လာလွ်င္
ဒီလုိ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ႏွိမ္ႏွင္းၾက” ဟု
လမ္းဖြင္႔ေပးခဲ႔ျခင္းပင္ ျဖစ္၏။
မိစၦာ၀ါဒီ ေနာက္လုိက္ လက္ပါးေစတပည္႔မ်ားသုိ႔ အတိအလင္း ေက်ညာလုိက္မည္
ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း နာမည္တပ္၍ အေရးမခံခ်င္လွ်င္
ျမတ္စြာဘုရား သာသနာကုိ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း မေစာ္ကားၾကနဲ႔.......................
အရွင္၀ရသာမိ
ဓမၼဥပေဒ ျပန္႔ပြါးေရး အသင္းခ်ဳပ္
0 comments:
Post a Comment