လြတ္လပ္ေရးေန႔ သံဃာ့ဒါန

ဆြမ္းေလာင္းရင္း မုိးလင္းသြားခုိက္ ေစာင့္ဆုိင္းေနတဲ့ သံဃာတန္း

ညီေတာ္ သာမေဏေလးေတြကုိ လွဴဖုိ႔ ဖိနပ္မ်ား ကုိယ္တုိင္ သယ္လာေနတဲ့ ဦးဇင္း ဦးစႏၵိမာ

ေျခစြပ္ လွဴဒါန္းေနတဲ့ ေဒၚၾကည္ေဌးနဲ႔ ေခါင္းစြပ္ လွဴဒါန္းေပးေနတဲ့ ဒကာမေလး

ေရႊဒုိမိန္းရဲ႕ ေဆာင္းတြင္း ကာလဒါန ေခါင္းစြပ္ေတြ လွဴဖုိ႔

ဆြမ္းေဘာဇဥ္နဲ႔ ေခါင္းစြပ္၊ ေျခစြပ္၊ ဖိနပ္မ်ား ဆက္ကပ္ခံျပီးစ ကုိရင္တစ္ပါး

ၾကာဆံခ်က္ ဘုဥ္းေပးၾကစဥ္

ျပာသုိလျပည့္ေက်ာ္ ၅ ရက္၊ သာသနာသကၠရာဇ္ ၂၅၅၃ ခုႏွစ္။ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္။

ေန႔ဆြမ္း - ဝက္သား+အာလူးဆီျပန္။ မုံလာခ်ဥ္၊ ငါးပိငရုတ္သီးေၾကာ္
မဝါဝါခုိင္မင္း၊ ကုိရန္ေအာင္၊ JulyDream၊ ရြာသားေလးဝုိင္တီယူတုိ႔၏ ေန႔ဆြမ္းအလွဴရွင္ ေမာင္ႏွမမ်ားအဖြဲ႕

ဆြမ္းထမင္း + ကုလားပဲႏွပ္ - ကုိျဖိဳး+ကုိထက္ (ေရႊအိမ္ျဖဴ တယ္လီဖုန္းေရာင္းဝယ္ေရး)

ဆီ - ေဒၚခ်ိဳ (ေဒၚခ်ိဳ ကုန္မ်ိဳးစံု ေရာင္းဝယ္ေရး၊ ေရႊဘုိျမိဳ႕)

အရုဏ္ဆြမ္း - ၾကာဆံခ်က္ အလွဴရွင္ - (..........)

သံဃာအပါး ၄၃၀ ေခါင္းစြပ္အလွဴ - ေရႊဒုိမိန္း
သံဃာ အပါး ၄၀၀ ေျခအိတ္ - ကုိျဖိဳး+ကုိထက္ (ေရႊအိမ္ျဖဴ တယ္လီဖုန္းေရာင္းဝယ္ေရး)
သာမေဏ အပါး ၂၅၀ ဖိနပ္ + သံဃာမ်ား ဒဏ္ေၾကေဆး + အစာေၾကေဆး- (.........)

ေဝယ်ာဝစၥဒါန
ဦးအာဒိစၥ (ဖ်ာပံုေက်ာင္း)၊ ဦးစႏၵိမာ (သံုးခြေက်ာင္း)၊ ဦးဇဝန (သံုးခြေက်ာင္း)၊ ဦးသုဇာတ (ရုကၡမူေက်ာင္း)၊
ဦးဓမၼာနႏၵ (မဂၤလာသာစည္ေက်ာင္း)၊ ဦးေသာဘိတ (ထြဋ္ေခါင္)
-ဆရာၾကီး ေဒၚဝိလာသီ (သိပၸမဥၥရီေခ်ာင္)၊ ဆရာၾကီး ေဒၚစႏၵာသိဂႌ (သိဒၶိေမာ္ေခ်ာင္)၊ ေဒၚစရဏမဥၥရီ (သိပၸမဥၥရီေခ်ာင္)
-ေဒၚစရဏမဥၥရီမယ္ေတာ္ၾကီး ေဒၚေအးသန္းႏွင့္ သမီး မဇင္မာေထြး၊ ေဒၚၾကည္ေဌးႏွင့္သားသမီးမ်ား၊ ဆရာၾကီး ေဒၚဝိလာသီ၏ ဒကာတစ္ဦး

မနက္ ၅ နာရီ ၃၀ မွာ အရုဏ္ဆြမ္း စကပ္တယ္။ ဒီေန႔ သံဃာေတြ အရမ္းမ်ားပါတယ္။

မနက္ ၅ နာရီ ၅၀ မွာ ေန႔ဆြမ္းေလာင္းဖုိ႔ ျပင္ဆင္တယ္။ သံဃာေတြ အရမ္းမ်ားေတာ့ စီမံၾကီးၾကပ္တဲ့ ဦးဇင္းေတြလဲ အလုပ္မ်ားေနရတယ္။ လူမမယ္ ကုိရင္ေလးေတြက ဦးဇင္းေတြကုိယ္တုိင္ ထိန္းရတယ္။ ေဆာင္းတြင္း အသံုးအေဆာင္ ေခါင္းစြပ္ေျခအိတ္နဲ႔ အျခားလွဴဖြယ္မ်ားပါ ဆက္ကပ္ရမွာမုိ႔ သံဃာတန္းရွည္ၾကီးေရွ႕မွာ ဆြမ္းေလာင္းသူေလာင္း၊ ေသနာသန အသံုးအေဆာင္လွဴဖြယ္ေတြ ကပ္သူက ကပ္ေနရပါတယ္။

ကုိထက္က ေရႊဒိုမိန္းက လွဴတဲ့ ေခါင္းစြပ္ေတြ လာပုိ႔ရင္း ညက ေဝယ်ာဝစၥပါ ဝုိင္းေဆာင္ရြက္သြားတယ္။ ေက်ာင္းမွာ ကုိယ္တုိင္ တံျမက္ဝင္လွည္း၊ မီးပါ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ဆင္ေပးျပီး ည ၂ နာရီမွ မႏၱေလး ျပန္တယ္။ သာမေဏေတြကုိ လွဴမယ့္ ဖိ္နပ္ေတြလဲ ကုိျဖိဳးတုိ႔ ကုိထက္တုိ႔က အလွဴရွင္ကုိယ္စား မႏၱေလးကေန ဆုိက္စံု စီမံဝယ္ျခမ္းေပးၾကပါတယ္။

အညာေဆာင္းတြင္းမွာ အထူးလုိအပ္တဲ့ ေခါင္းစြပ္၊ ေျခအိတ္ေတြ အပါးေစ့ ေလာင္းတယ္။ ဖိနပ္က ရဟန္းစီးဖိနပ္ မဟုတ္ဘဲ ေစ်းခ်ိဳတဲ့ မုိးတြင္းစီး ၾကက္ေပါင္ဖိနပ္မုိ႔ သာမေဏေတြကုိ အပါးေစ့ ေလာင္းလွဴတယ္။ ဦးဇင္းၾကီးေတြကုိ မိဂသီနဲ႔ ထြန္းေရႊဝါ လိမ္းေဆး၊ ဒါမွမဟုတ္ အစာေၾကေဆး ကပ္လွဴပါတယ္။

ကုိရင္ေလးေတြက ပစၥည္းေလးပါး ပါးရွားလုိအပ္ၾကရွာတာမုိ႔ မရမွာ စိတ္ပူေနလုိ႔ ရမွာပါလုိ႔ အားေပးရင္း ဦးဇင္းေတြက တန္းလဲ ထိန္းေပးေနရတယ္။

''အရွင္ဘုရားတုိ႔၊ ဝတ္ခြက္ေလးေတြ ဖြင့္ထားပါဘုရား''

''ကုိရင္ ေနာက္ကၾကြ''

''အကုန္ေလာင္းမွာ။ အကုန္လွဴေပးမွာ။ ရတယ္ဘုရား''

သံဃာအင္အား မ်ားလြန္းလုိ႔ အနီးက ေအာင္ေျမဦးေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ကုိယ္တုိင္ ကူညီဖုိ႔ ၾကြလာတယ္။ ကုိရင္ေလးေတြမွာ ေအာင္ေျမဦးေက်ာင္းက ကုိရင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ပါတာမုိ႔ ဆရာေတာ္ကုိယ္တုိင္ ၾကြလာေတာ့ အဆင္ေျပသြားတယ္။

''ေခါင္းစြပ္ ေလာက္တယ္၊ ေလာက္တယ္''

''ဦးဓမၼာနႏၵ ဦးဇင္း။ လမ္းမီးတစ္ခ်က္ ျပေပးပါဦး''

''ဖိနပ္လဲ ခုထိေတာ့ ေလာက္ေသးတယ္''

ၾကက္သား ၾကာဆံခ်က္က အုိးပါ ေျပာင္သြားျပီ။ ေလာင္းရတာ ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ ႏုိင္နင္းေအာင္ ဒီေန႔ ခံုေတြကုိ အပါး ၁၀၀ စာ မခ်ေတာ့ဘဲ အပါး ၈၀ စာ ခ်ထားတယ္။ ေလးသုတ္ ကပ္ျပီးေတာ့ အုိး ေျပာင္သြားတယ္။ အပါး ၃၂၀ ေလာက္ ဘုဥ္းေပးလုိက္ရပါတယ္။

ဇိေနာဒယနဲ႔ ျမစၾကာက သံဃာေတြ မေလာင္းလုိက္ႏုိင္ေပမယ့္ အျခားသံဃာေတြ စုစုေပါင္း ၄၃၀ ပါးကုိ ေခါင္းစြပ္ လွဴရတယ္။ အပါး ၄၀၀ ကုိ ေခါင္းစြပ္နဲ႔ ေျခအိတ္ပါ လွဴလုိက္ႏုိင္ပါတယ္။ ဖိနပ္က သာမေဏ အပါး ၂၅၀ စာ စီမံထားတာ ကုန္သြားလုိ႔ မရလုိက္တဲ့ သာမေဏ ၇၀ ေလာက္ လုိတာ စာရင္းတုိ႔ထားရတယ္။

အရုဏ္ဆြမ္းကုိ ဒကာမၾကီး မဝါဝါခုိင္မင္း ေလွ်ာက္ထားတဲ့အတုိင္း ၾကာဆံခ်က္ ဆက္ကပ္ပါတယ္။ သံဃာေတြ ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးမွာ ၾကာဆံခ်က္ေပၚ ငရုတ္သီးမႈန္႔ ျဖဴးျပီး ျမိန္ရည္ရွက္ရည္ ဘုဥ္းေပးလုိက္ၾကတာ အပါး ၃၀၀ ေက်ာ္ ကပ္အျပီးမွာ တစ္အုိးလံုး ေျပာင္သြားတယ္။ ေနာက္ပုိင္း ဆက္ၾကြလာတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ေတြ မဘုဥ္းလုိက္ရဘူး။ ေန႔ဆြမ္းက ဆြမ္းထမင္းနဲ႔ ငါးပိေၾကာ္ အပါးေစ့ ေလာင္းလုိက္ရတယ္။ ဝက္သားက ေနာက္ပုိင္းသံဃာ အပါး ေလးငါးဆယ္ မေရာက္ခင္ ျပတ္တယ္။ ပဲကလဲ ကုိျဖိဳးတုိ႔က ဒီတစ္ေခါက္ ကုလားပဲႏွပ္ လွဴတာ သံဃာတန္း မကုန္ခင္ ျပတ္သြားပါတယ္။

ကုိထက္က ညက မျပန္ခင္ တျခားေက်ာင္းေတြကေန ဆြမ္းဝုိင္းခ်က္ေပးဖုိ႔ ၾကြလာတဲ့ သံဃာေတြ အဆင္ေျပသလုိ က်ိန္းရ သီတင္းသံုးရတာ ျမင္ေတာ့ ေဝယ်ာဝစၥ ဦးဇင္းေတြ က်ိန္းစက္ဖုိ႔ ေကာေဇာ လွဴဒါန္းမယ့္အေၾကာင္း ေလွ်ာက္သြားပါတယ္။

ဆြမ္းေလာင္းအျပီးမွာ ၾကာဆံခ်က္ ကုန္သြားျပီဆုိေတာ့ စားေတာ္ပဲျပဳတ္နဲ႔ ငါးခ်ိတ္ေပါင္း မွာျပီး လက္က်န္ဆြမ္းနဲ႔ ေဝယ်ာဝစၥ ကုိယ္ေတာ္ေတြကုိ အရုဏ္ ကပ္ရတယ္။ ဖတ္ဖတ္ေမာေနတဲ့ ေဝယ်ာဝစၥဦးဇင္းေတြလဲ မနက္ ၈ နာရီေလာက္မွ အရုဏ္ဘုဥ္းေပးရပါတယ္။

ဝမ္းေျမာက္စရာ သတင္းက ဒီဇင္ဘာ ၂၂ ရက္ေန႔က ထုိင္ဝမ္က သံဃာေတာ္တစ္ပါးက စစ္ကုိင္းေတာင္မွာ သံဃာ သာမေဏ အပါး ၄၅၀၀ ကုိ ဒန္ေပါက္ဆြမ္း (ဘူးနဲ႔) ကပ္ျပီး သကၤန္း တစ္ပါးတစ္စံုစီ ကပ္လွဴသြားပါတယ္။