ေဂါတမ ဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရား (အပိုင္း-၂)

ေရးသားသူ ထူးပ ေသာၾကာေန႕၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၊ ၂၀၁၀

ေဂါတမ ဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရား (အပိုင္း-၂)

ပါရမီ ၁၀ ပါး

ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ ရၿပီးလွ်င္ ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရန္ ဆယ္တန္ေသာ ပါရမီတို႔ကို သုေမဓာ ရေသ့ဘဝမွ စ၍ ျဖည့္က်င့္ေလေတာ့၏။ ထို ပါရမီမ်ားမွာ......

၁) ဒါန ပါရမီ = စြန္႔ႀကဲေပးကမ္းလႉဒါန္းျခင္း၊

၂) သီလ ပါရမီ = သီလ ေစာင့္ထိန္းျခင္း၊

၃) ေနကၡမၼ ပါရမီ = ေလာကစည္းစိမ္စြန္႔လ်က္ ေတာထြက္ျခင္း၊

၄) ပညာ ပါရမီ = အသိအလိမၼာ ဉာဏ္ပညာႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္း၊

၅) ဝီရိယ ပါရမီ = ႀကီးမားေသာ ဝီရိယရွိျခင္း၊

၆) ခႏီၱ ပါရမီ = အရာရာ၌ သည္းခံျခင္း၊

၇) သစၥာ ပါရမီ = မွန္ကန္ေသာစကားကို ဆိုျခင္း၊

၈) အဓိ႒ာန္ ပါရမီ = မျဖစ္မေန စြဲၿမဲသည့္ ဇြဲစိတ္ရွိျခင္း၊

၉) ေမတၱာ ပါရမီ = သတၱဝါမ်ားအား ေမတၱာစိတ္ထားျခင္း၊

၁၀) ဥေပကၡာ ပါရမီ = ဆင္းရဲခ်မ္းသာကို သင့္တင့္ေအာင္႐ႈျခင္း၊

ဤပါရမီ ၁၀ပါးကို ကိုယ္လက္အဂၤါ စြန္႔ရသည္အထိ ျဖည့္က်င့္ေသာအခါ ဥပပါရမီ ဆယ္ပါး ဟုေခၚသည္။ အသက္ကို စြန္႔ရသည္အထိ ျဖည့္က်င့္ေသာအခါ ပရမတၳပါရမီဆယ္ပါး ဟု ေခၚသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပါရမီဆယ္ပါး၊ ဥပ ပါရမီဆယ္ပါး၊ ပရမတၳ ပါရမီဆယ္ပါး၊ အျပားအားျဖင့္ သုံးဆယ္ရွိ၏။ ပါရမီဆယ္ပါး အျပားသုံးဆယ္ဟု အမ်ားသိၾက၏။

ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ေဗာဓိသမာၻရအေပါင္းကို ျဖည့္ဆည္းၾကေတာ္မူခဲ့ရာ ယခုဘဒၵကမာၻထက္တြင္ မဟာသမၼတမင္း၊ သုဒႆနဝရမႏၶာတ္မင္း၊ မာဃေဒဝမင္း၊ ေနမိမင္း၊ ေတမိမင္း၊ သိဝိရာဇ္မင္း၊ စႏၵကုမာရ၊ မဟာေဂါဝိႏၵ။ အကိျဗာဟၼဏ၊ သခၤျဗဟၼဏ၊ ဓနဥၥယ၊ သသရာဇာ ဟတၱိနာဂ၊ ဘူရိဒတၳ၊ စေမၸယ်၊ စူဠေဗာဓိ၊ မဟႎလ၊ ရုရုမိဂ၊ မာတဂၤ၊ ဂမၼာစမၼ၊ ဇယဒိသ၊ သခၤပါသ၊ ယုဝဥၥယ၊ ေသာမနႆ အေယာဃရ၊ ေသာဏဒႏၱ၊ ကပိရာဇ၊ သႏၶယုတ၊ ဝ႗ေပါတက၊ မစၦဇ၊ ကဏွာဒီပါယန၊ မဟာသုဘေသာမ၊ သုဝဏၰသာမ၊ ဧကရာဇာ၊ မဟာေလာမဟံသ တစ္ႀကိမ္စီအားျဖင့္ သုံးဆယ့္ငါးႀကိမ္ ျဖစ္ေတာ္မူၿပီးေသာ္ ရင့္မာသျဖင့္ ဘုရားမျဖစ္မီ ေနာက္ဆုံးလူ႔ဘဝျဖစ္ေသာ ေဝႆႏၱရာမင္း၏ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူေလသည္။

ေဝႆႏၱရာမင္းအျဖစ္မွ စုေတေလေသာ္ တုသီတာနတ္ျပည္၌ ေသတေကတု အမည္ရွိေသာ နတ္မင္းျဖစ္၍ နတ္တို႔၏ အေရအတြက္အားျဖင့္ အႏွစ္ေလးေထာင္၊ လူတို႔၏အေရအတြက္အားျဖင့္ သက္တမ္းႏွစ္ ငါးဆယ့္ခုႏွစ္ကုေဋ၊ ေျခာက္သန္းေစ့ေအာင္ စည္းစိမ္ခံစား၍ေနေလသည္။

ဤသို႔နတ္စည္းစိမ္ခံစားေနစဥ္ စုေတခ်ိန္နီး၍ နိမိတ္ (၅)ပါး ထင္လတ္၍ လူ႕ျပည္တြင္ အႏွစ္တစ္ေထာင္ခန္႔ကပင္ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူမည္ဟု အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္း ဗုဒၶေကာလာဟလ ျဖစ္လ်က္ရွိေနေလရာ စၾကာဝဠာတစ္ေသာင္းအတြင္းရွိ သိၾကား နတ္ ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔က ေလ့လာ႐ႈေမွ်ာ္ၾကေလေသာ္ အေလာင္းေတာ္ ေသတေကတုနတ္သားကို ေတြ႔ျမင္ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အေလာင္းေတာ္နတ္သားထံခ်ဥ္းကပ္၍ လူ႔ျပည္သို႔ဆင္းသက္ကာ ဘုရားျဖစ္ရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေတာင္းပန္တိုက္တြန္း ေျပာဆုိၾကေလသည္။

အေလာင္းေတာ္ ေသတေကတ နတ္သားကလည္း ေလာကကို ၾကည့္ျခင္း ၅ ပါး ျဖစ္ေသာ.......

၁) ကာလ - ဘုရားျဖစ္ထိုက္ေသာကာလ ဟုတ္မဟုတ္

လူတို႔၏သက္တမ္း တစ္သိန္းမွ တစ္ရာသက္တမ္းရွိေသာကာလ

၂) ဒီပ - ဘုရားျဖစ္ရာ ေနရာကၽြန္း

စၾကဝဠာအတြင္း ျမင္းမိုရ္ေတာင္၏ လက္ယာ၌ရွိေသာ ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္း

၃) ဌာန - ဘုရားျဖစ္ရာေနရာ အရပ္ေဒသ

ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္း အလယ္တြင္ရွိေသာ မဇၥ်ိမေဒသ

၄) ကုလ - ဘုရားျဖစ္ရမည့္ အမ်ိဳးအႏြယ္

အမ်ိဳးေလးပါးရွိရာတြင္ သာကီဝင္မင္းမ်ိဳးႏွင့္ ပုဏၰားမ်ိဳးသာ

၅) အာယုပရိေစၦဒ - မယ္ေတာ္၏ အာယုပရိေစၧဒ အသက္အပိုင္းအျခား

မယ္ေတာ္သည္ အယုတ္တရားတို႔မွ ကင္းလ်က္ ဖြားျမင္ၿပီး၇-ရက္ေျမာက္တြင္ ကံကုန္မည့္ အသက္အပိုင္းျခား

စသည့္ ၾကည့္ျခင္း ငါးပါးကို ၾကည့္႐ႈဆင္ျခင္ေလသည္။

လူတို႔၏ သက္တမ္းသည္ အသေခ်ၤယ်မွ ဆယ္ႏွစ္တိုင္ေအာင္ တျဖည္းျဖည္း ယုတ္ေလ်ာ့သြား၏။ ထိုဆယ္ႏွစ္မွတစ္ဖန္ အသေခ်ၤယ်တိုင္ေအာင္ တျဖည္းျဖည္းတက္လာ၏။ ထို ဆုတ္ကပ္ တက္ကပ္ တစ္ခုကို အႏၱရကပ္ ဟုေခၚသည္။ အသေခ်ၤယ်မွ တစ္သိန္းၾကား ကာလအတြင္းျဖစ္ေသာ လူတို႔၏သက္တမ္းသည္ အလြန္ရွည္ၾကာလြန္းသျဖင့္ ထိုေခတ္တြင္ လူတို႔၏ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏတည္း သုံးပါးႏွင့္စပ္ေသာ တရားစကားကို ေဟာၾကားေသာ္လည္း မယုံၾကည္ၾက၊ ထိုကာလမ်ိဳးသည္ကား ျမတ္စြာဘုရားတို႔ပြင့္သည့္ ကာလမ်ိဳးမဟုတ္ေခ်။

လူတို႔၏ အႏွစ္တစ္ရာကာလ၏ ေအာက္တြင္လည္း သတၱဝါတို႔ ကိေလသာျပန္႔ေျပာ၍ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတရား အားႀကီးသျဖင့္ ေဟာၾကားဆုံးမေသာ တရားတို႔ကို မလိုက္နာ၊ မက်င့္ၾကံလိုၾကေခ်။ ထိုကာလအတြင္းလည္း ဘုရားမပြင့္ၾကေပ။

တစ္သိန္းမွ တစ္ရာသက္တမ္းရွိေသာကာလတြင္သာ ဘုရားတို႔ပြင့္ၿမဲျဖစ္သည္။ ယခုလူတို႔၏သက္တမ္းသည္ တစ္ရာသက္တမ္းျဖစ္၍ သင့္ေတာ္ေသာအခ်ိန္ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ျမင္ေလသည္။

ျမင္းမိုရ္ေတာင္၏ လက္ယာ၌ရွိေသာ ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္းသည္သာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔ပြင့္ရာ ကၽြန္းျဖစ္သျဖင့္ ထိုကၽြန္း၌ပင္ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူရန္ ျဖစ္သည္။

ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္း၌လည္း မဇၥ်ိမေဒသ သည္သာလွ်င္ ဘုရားတကာတို႔ ပြင့္ရာအရပ္ျဖစ္သည္။

အမ်ိဳးေလးပါးတို႔တြင္ သာကီဝင္မင္းမ်ိဳး တို႔သည္သာ ျမင့္ျမတ္ေသာအမ်ိဳးျဖစ္၍ မင္းမ်ိဳးတို႔တြင္လည္း သကၠတိုင္း ကပိလဝတ္ျပည္ကို အစုိးရေသာ သုေဒၶါဒန မင္းႀကီးသည္ မဟာသမၼတမင္းမွစ၍ သုံးသိန္း သုံးေသာင္း ေလးေထာင့္ ငါးရာ ေျခာက္ဆယ္ခုႏွစ္ပါးေသာ (၃၃၄,၅၆၇) ဥကၠာဝံသ၊ မဟာဝံသ၊ အသမိၻန၊ ခတၳိယ အစစ္ျဖစ္သည္။ ထိုမင္း၏ မိဖုရားျဖစ္ေသာ သီရိမဟာမာယာ သည္လည္း အယုတ္တရားမွကင္းလ်က္ ငါးပါးသီလတရားရွိသျဖင့္ အမိျဖစ္ထိုုက္သူ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေသတေကယတု နတ္သားသည္ နႏၵဝန္ ဥယ်ာဥ္သို႔ ဝင္ၿပီးစုေတကာ မိဖုရား သီရိမဟာမာယာ၏ ဝမ္းတိုက္၌ ပဋိသေႏၶစြဲ၍ တည္ေလသည္။

Printer Friendly

Knowledge, Religious, ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား, ဘာသာေရးေဆာင္းပါး |