သရဏဂံုေရစင္။

ေရွးက...

ေရာဟနရြာ လဲမႈိ႕ကုန္သည္မွာ ဒတၳမည္တဲ့ ႏြားလားၾကီးတစ္ေကာင္ရွိတယ္။ ဒီႏြားၾကီးဟာ အျခား ႏြားတစ္ေကာင္နဲ႕ တြဲျပီး လဲမႈိ႕ လွည္းၾကီးကို ရုန္းကာ သူ႕သခင္ကို အလုပ္ေကြၽးျပဳခဲ့ရွာတယ္။ တစ္ေန႕မွာ ထံုးစံအတိုင္း လဲမႈိ႕အေရာင္းထြက္ၾကရာ ရြာအနီး ရႊံႏြံဗြက္ၾကီးအတြင္း ဒတၳၾကီးခမ်ာ နစ္ျမဳပ္သြားေတာ့တယ္။ ေခ်ာ့လိုက္ေျခာက္လိုက္နဲ႕ ရုန္းခိုင္းေပမဲ့ ဘယ္လိုမွ မရုန္းနိုင္ရွာပါဘူး။ ကုန္သည္ၾကီးကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆဲေရးတိုင္းထြာ ရိုက္ႏွက္ ၍ ဒတၳၾကီးကို ရႊံႏြံထဲပစ္ထားလ်က္က အျခားေသာႏြားတစ္ေကာင္ကို အစားထိုးလ်က္ ခရီးဆက္သြား ေလတယ္။

ဒတၳၾကီးခမ်ာ အေမာေဖာက္ေနရာက မေသရံု အားသြင္းလ်က္ အသက္ကိုမွ်ဥ္းမွ်ဥ္းရွဳကာ ရႊံဗြက္ထဲ ၀ပ္ေနရွာပါတယ္။ ဒါကိုသိတဲ့ အိုးကုန္သည္ၾကီးက အိုးလုပ္ရာမွာ ေအာက္ခံဖ်ာအျဖစ္ အသံုးျပဳဖို႕ ဒတၳၾကီးရဲ႕ သားေရေတြကို အရွင္လတ္လတ္ ခြာလွီးယူသြားပါေတာ့တယ္။ ဒီသတင္းၾကားတဲ့ေစာင္းသမားေလးက ေစာင္းၾကိဳး လုပ္ဖို႕ဆိုျပီး ေသြးသံရဲရဲႏြားၾကီးရဲ႕ အသားထဲက အေၾကာအမွ်င္ေလးေတြကို ဓားနဲ႕ခြဲျပီး ဆြဲထုတ္ယူသြားျပန္ပါတယ္။ မုဆိုးၾကီးတစ္ဦးကလည္း သူ႕ေခြးေတြ အားျပည့္ေစဖို႕ ႏြားၾကီးရဲ႕ ေပါင္သားေတြလွီးကာ ေကြၽးေမြးျပန္သတဲ့။

ႏြားၾကီးဒတၳ မေသမွကပင္ ေလာကငရဲခံေနရရွာပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကိဋိဂီရိေတာင္ကေန စူဠတိႆမေထရ္ ဟာ မျမင္ရက္၊ ကရုဏာသက္ေလသျဖင့္ သပိတ္ျဖင့္ ေရကိုယူကာ တိုက္ေကြၽးရွာတယ္။ ႏြားၾကီးအေမာသက္သာလာခ်ိန္မွာေတာ့....

ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ
သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ

ရြတ္ဖတ္ေပးျပန္ပါတယ္။ ႏြားၾကီး ဟာ စူဠတိႆမေထရ္ သရဏဂံု ရြတ္ဖတ္ေနသံကို နာခံလ်က္ စုေတသြားေတာ့ရာ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွာ နတ္သားဘ၀ ေရာက္သြားပါေတာ့သတဲ့။

နတ္ျဖစ္သြားတာနဲ႕ မိမိ ဘယ္ဘ၀ကလာခဲ့သလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ နတ္ဘ၀ရသလဲဆိုတာ စဥ္းစားကာ နတ္မ်က္စိနဲ႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့...

လူျပည္မွာ သူ႕အေလာင္းၾကီးကို ေခြးစား၊ က်ီးစားရွိေနဆဲကို ျမင္ရတယ္။ရႊံႏြံဗြက္ထဲ နစ္တာကအစ အိုးသည္၊ ေစာင္းသမား၊ မုဆိုးတို႕ ႏွိပ္စက္ၾကပံုအလယ္၊ စူဠတိႆမေထရ္ ကယ္တင္ပံုအဆံုး အလံုးစံုျပန္ျမင္လာတယ္။ ဒါနဲ႕ ညေရာက္ေတာ့ နတ္တို႕ရဲ႕ ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါ ကို ထြန္းေတာက္ေစလ်က္က စူဠတိႆမေထရ္ကို သြားကန္ေတာ့တယ္။ မေထရ္က သိေပမယ့္ သင္ဘယ္သူလဲ အေမးရွိတယ္။

တပည့္ေတာ္ ႏြားဘ၀မွ ျဖစ္ရေသာ ဒတၳနတ္သားပါဘုရား....သင္ငါ့ထံ ဘာကိစၥ ငါ့ထံလာသလဲ

နတ္သားက အရွင္ဘုရား သနားသျဖင့္ ခ်ီးျမွင့္ေသာ သရဏဂံု စိတ္တည္သျဖင့္ တာ၀တိ ံသာေရာက္ခဲ့ပံု၊ အကယ္၍သာ သရဏဂံုသာ မက သီလပါ ခံယူခြင့္ပါလ်င္ အထက္ ယာမာ၊ တုသိတာ အထိ ေရာက္နိုင္ပါ၏ ဘုရားလို႕ ေလွ်ာက္ၾကားကာ ေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္။

သရဏဂံုသံုးပါးရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးဟာ လူကိုမဆိုထားနွင့္ ႏြားေသာ္မွ အကိ်ဳးခံစားခြင့္ရပံုကို သီဟိုဠ္ေခတ္ သာသနာ၀င္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္က သက္ေသျပေနပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္မွန္သမွ်ကေတာ့ ၾသကာသ ကန္ေတာ့ခ်ိဳးဆိုရာတြင္ သရဏဂံုေဆာက္တည္ျပီး သီလ ခံယူေလ့ရွိၾကပါတယ္။ သရဏဂံု ေဆာက္တည္တယ္ဆိုတာ တစ္ေန႕ တစ္ရက္၊ တစ္ထိုင္တည္း ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ဘ၀လံုး တစ္သံသရာလံု း နိဗၺာန္ မေရာက္မခ်င္း သရဏဂံုပြားေနရမွာပါ။ထို႕ေၾကာင့္“ဘုရား, တရား, သံဃာ” ဟူေသာ သရဏဂံုသံုးပါးအား ဆည္းကပျ္ခင္းအား အစထား၍ တရားဓမၼတို႔ကို က်င့္ႀကံပြားမ်ားကာ နိဗၺာန္အား မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ ေအာင္ၾကိဳးစားၾကပါစို႕လို႕တိုက္တြန္းရင္း ကုသိုလ္ယူပါတယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
ညခင္း