အကအခုံျဖင့္ပူေဇာ္

ညေနပုိင္းတြင္း ဗုဒၶဘာသာမိန္းကေလးငယ္ေလးမ်ားက ရုိးရာအကျဖင့္ နဖူးမွာ သာသနာ့အလံမ်ား စည္းကာ အကျဖင့္ပူေဇာ္ၾကသည္၊ ညပုိင္းတြင္ အမ်ိဳးသားငယ္ေလးမွာက တစ္ျမိဳ႕လုံးလွည့္လည္ကာ ရုိးရာအကျဖင့္ပူေဇာ္ၾကည္သည္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ကထိန္းပြဲလွည့္သည္ပမာ၊ ရက္ကြက္တစ္ခုပအတြက္ အုပ္စုတစ္စုရွိသည္၊ ထုိအုပ္စုတုိင္းတြင္း ေရွ႕က ကားၾကီးမ်ားအေပၚတြင္ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ၾကီးမ်ား ပင့္ေဆာင္ကာ ေနာက္ကားမ်ားမွာေတာ့ အကအခုံေတြႏွင့္အလြန္စည္းစည္ကားကား ပူေဇာ္ၾကသည္။

တရားနာယူစဥ္

ျမန္မာျပည္ ႏွစ္ဆနး္တစ္ရက္ ေန႕ ရက္ကြက္ ဓမၼာရုံးတုိင္းမွာ သီလယူ တရားနာၾကသလုိမ်ိဳး လုပ္ၾကသည္မွာ ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္သလုိ ေအာင့္ေမ့မိသည္၊ သီတဂူစတားႏွင့္ ေကာင္းမြန္ (အရွင္ကုသလ)၊ အရွင္စႏၵာဝရတုိ႕ အလွည့္က် တရားေဟာရသည္၊ အိႏၵိယသား ဒကာေလး တစ္ေယာက္က မာရတီလုိဘာသာျပန္ေပးသည္၊ (မဟာရ႒ ျပည္နယ္ စကားသည္ မာရတီစကားျဖစ္)၊ ဘာသာျပန္ႏွင့္ေဟာရသျဖင့္ သိပ္အဆင္မေျပလွပါ၊ တုိက္ရုိက္ေဟာႏုိင္လ်င္ပုိအဆင္ေျပသည္၊သီတဂူစတားတုိ႕ရဲ့ပထမဆုံး အဂၤလိပ္လုိေဟာခြင့္ရသည့္ အေတြ႕ၾကံဳလည္းျဖစ္သည္၊ သီတဂူစတားသည္ ပထမပြဲတြင္ the essence of Buddhism အေၾကာင္းေဟာသည္၊ ဒုတိယပြဲတြင္ Buddhist karma theory ( ကံအေၾကာင္း) ေဟာခဲ့သည္။ အရွင္ကုသလ (ေကာင္းမြန္) သည္ ဓမၼစၾကာႏွင့္ ဒုတိယပြဲတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း ႏွင့္ အရွင္စႏၵဝရ အရွင္ျမတ္ကေတာ့ ပထမပြဲႏွင့္ ဒုတိယပြဲတြင္ ငါးပါးသီလအေၾကာင္းေဟာခဲ့ၾကသည္။ ညပုိင္းတရားပြဲမွာကိုေတာ့ မုိးျပင္းထန္စြာ ရြာခ်သျဖင့္ တရားပြဲတစ္ပြဲ နားလိုက္သည္။

သံဃာရွားပါး

သုိ႕ေသာ္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမရွိ၊ ရဟန္းသံဃာမရွိျဖစ္ေနသည္၊ သီတဂူစတား တုိ႕အဖြဲ႔ေရာက္သြားေတာ့ ေစာဠပူသားေတြ တအံ့တၾသျဖစ္ေနၾကသည္၊ လာျပီးဦး တုိက္ၾကသည္၊ သီတဂူစတားတုိ႕႔ဆီေျပးလာၾကျပီး ေျခဖမုိးကိုး နဖူးႏွင့္တိုက္သည္၊ လက္ႏွင့္ပြတ္သည္၊ အလြန္းသနားစရာေကာင္းပါသည္။

သီတဂူစတားရဲ့ ဓမၶဓူတခရီးမွတ္တမ္း

သီတဂူစတားႏွင့္အဖြဲ႔သည္ ၂၇-၉-၂ဝဝ၉ တနဂၤေႏြေန႔ညေနမွ စတင္၍ ရထားျဖင့္ခရီးစတင္ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ သီတဂူစတားတုိ႕ခရီးသည္ကား အိႏၵိယႏုိင္ငံ မဟာရ႒ျပည္နယ္၏ ေျခာက္ခုေျမာက္ျမိဳ႕ျဖစ္သည့္ ေစာဠပူရ အမည္ရွိ ခရုိင္ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ပင္ျဖစ္သည္။ ဝမ္းေျမာက္စရာေကာင္းသည္မွာ ထုိျမိဳ႕ရွိလူဦးေရ ၄၆ရာခုိင္ႏုန္းသည္ကား ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားျဖစ္ၾကသည္၊ ဘုရားပြင့္ရာအိႏၵိယႏုိင္ငံသည္ ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသုံးပါးတို႔ျဖင့္ကင္းကြာလာသည္မွာ ရာစုႏွစ္ေပါင္းပင္ ၾကာခဲ့ေလျပီ၊ အမ်ားစုလူဦးေရမွာ ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ေတြလြမ္းမုိးေနပါသည္၊ ရတနာသုံးပါးအဖ်က္ဆီးခံရသည္မွာလဲ ထိုဟိႏၵဴဘာသာဝင္ေတြရဲ့လြမ္းမုိးမႈလည္း ပါဝင္ပါသည္၊ သီတဂူစတားတုိ႔ေနသည့္ ပူေနးျမိဳ႕မွာ ရထားျဖင့္ ေလးနာရီအၾကာ စီးရသည္၊ ထုိျမိဳ႕ရဲ့လူဦးေရမွာ ၅သိနိးေက်ာ္ေက်ာ္ရွိ၊ တကၠသိုလ္တစ္ခုႏွင့္ ေကာလိပ္ေပါင္း ၁ဝဝေက်ာ္ရွိသည္၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံသည္ ပညာေရးကိုဦးစားေပးသည့္ႏုိင္ငံျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ တကၠသိုလ္ၾကီးေတြ ေကာလိပ္ေတြ မ်ားစြာရွိသည္။ ႏုိင္ငံရဲ့ Fund ေငြကိုလည္း ပညာေရးအတြက္ အသုံးမ်ားသည္ဟုသိရပါသည္။ သီတဂူစတားႏွင့္ အဖြဲ႔သည္ ညေန ၆နာရီရထားျဖင့္ ထြက္ခဲ့ရာ ေစာဠပူရ ျမိဳ႕သို႔ ည ၁ဝ နာရီေရာက္သည္၊ ဟုိတယ္မွာ တည္းခိုဘုိ႕ စီစဥ္ေပးသည္၊ ခရီးသည္ကား ပင္ပန္းေပမည့္ သီတဂူစတားတုိ႕အတြက္ တန္ဖုိးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳပင္ျဖစ္သည္။ နံက္ ၉-၃ဝ ကေန ဟုိတယ္ကေန ထြက္လုိက္တာ ည ၁ဝေက်ာ္မွ ဟိုတယ္မွာ ျပန္အနားယူရသည္။ ပြဲက်င္းပပုံမွာ တမူထူးျခားသည္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံလုိ ရက္ကြက္တုိင္းမွာ ဓမၼာရုံတစ္ခုစီရွိသည္။ တခ်ိဳ႕ ဓမၼာရုံေတြသည္ အျဖစ္သေဘာမွ်သာ၊ တခ်ိဳ႕သည္ ၾကီးက်ယ္သည့္ ဓမၼာရုံေတြရွိ ၾကသည္။