ဆရာေတာ္ရဲ႕ သေဘာတရား

အမွန္တရားကုိ စတင္နားလည္လက္ခံလာတာေလးကုိ ခ်ၿပတာပါ။ တကယ္ရွိတဲ့ ပရမတ္

ကုိ ဘယ္ပုံဘယ္နည္း ပညတ္တင္တယ္ဆုိတာေလးပါ။ပညတ္အတင္လြဲရင္ေတာ့ တစ္ဘ၀

လုံး အမွားၾကီးမွားေတာ့မွာပါ။ တကယ့္တရားမွာ သိတဲ့အသိဥာဏ္ဟာ အင္မတန္ တန္ဖုိး

ၾကီးမားပါတယ္။ဘုရားရွင္က ရွင္အာနႏၵာကုိတရားရဖုိ႔ဟာ ၁၀၀ ရာခုိင္ႏႈန္း ဆရာသမား

ေပၚမွာ မူတည္တယ္လုိ႔ေဟာခဲ့ပါတယ္။ ခုေခတ္တရားလုပ္သူေတြလည္း ဆရာသမား

ရွာၾကပါတယ္။ စစ္မွန္တဲ့ဆရာၿဖစ္ဖုိ႔လုိပါ့မယ္။ဒီေနရာမွာ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသာရ ရဲရဲ

ေတာက္မိန္႔ၾကားသြားတာေလးတစ္ခုကုိေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္။“စာအုပ္ဖတ္ေနရင္အဲဒီစာအုပ္

ေရးတဲ့သူကုိယ္တုိင္ကတရားမသိေသးရင္အခ်ည္းအနည္းပဲတဲ့”။ဆုိလုိတဲ့အဓိပၸါယ္က

မထိေရာက္ဘူးဆုိတာကုိေၿပာခ်င္တာပါ ဆရာေတာ္က လမ္းတစ္ခုကုိခ်ၿပတဲ့ေနရာမွာ

ဒီလမ္းဆုံးကုိေရာက္ဖူးတဲ့သူခ်ၿပမွသာ ၿပီးၿပည္႔စုံမွာပါ တဲ့။လမ္းတစ္၀က္ပဲေရာက္ဖူးတဲ့သူ

ခ်ၿပရင္ တစ္၀က္ပဲ ခ်ၿပႏုိင္မွာပါ။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကုိယ္ထင္ရာ

ကုိယ္အမွန္တရား မလုပ္ဖုိ႔ပါ။ဒီေနရာမွာလဲ မွတ္သားမိတဲ့စကားေလးတစ္ခြန္းကုိေၿပာၿပခ်င္

ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ရဲ႕ သူခုိးကုိ သူခုိးဖမ္းတယ္္္ဆိုတဲ့စကားေလးပါ။ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ

ကိေလသာ ပလပြနဲ႔ ပုထုဇဥ္ေတြပါ။ဒီေတာ့ ဒီစိတ္နဲ႔ တရားရႈရင္ ငါပါတဲ့စိတ္နဲ႔ ငါကုိဖမ္းဖုိ႔

ၾကိဳးစားေနသလုိၿဖစ္ေနပါတယ္။ဒီေတာ့ ရႈတုိင္းရႈတုိင္းမွာ အရႈခံေရာ ရႈဥာဏ္ေရာ ငါၿဖဳတ္

တဲ့ ရႈနည္းလုိပါ့မယ္။ဒီလမ္းကေတာ့ အတုိဆုံးပါပဲတဲ့။ဆုိလုိတာက ၀ါက်တစ္ခုမွာ Subject

, Verb, Object ဆုိတဲ့ သုံးလုံးပါမွ ၿပီးၿပည္႔စုံပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔စိတ္မွာ ၿဖစ္ေပၚတဲ့စိတ္

ဟာလဲ ဒီသေဘာတရားပါပဲ။ စားတယ္ (Verb), ဘယ္သူစားေနတာလဲ (Subject),ဘာကုိ

စားတာလဲ (object)။ဒီေတာ့ ဒီ Subject , object ေတြကုိ စြန္႔ဖုိ႔လုိပါတယ္။ဒါမွ စားတယ္

စားတာကစားေနတာပဲေလ။ၾကားတာကလဲၾကားရုံသက္သက္ပဲေလ။ငါၾကားတယ္

ဘာကုိၾကားတယ္ေတြ ၀င္မရႈပ္ေစပါနဲ႔။ကုိယ္အထင္နဲ႔ကုိယ္ ငါ၀င္ရႈပ္ေနလုိ႔ ငါစားတယ္

ငါၾကားတယ္ လုပ္ေနတာပါ။ဒါေလးကုိ ဆရာေတာ္က ကိုယ္ထင္ရာ ကုိယ္အမွန္တရားလုပ္

ေနရင္ ဒီသံသရာကဆုံးမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူးတဲ့။တကယ္ေတာ့ အရာရာဟာ ပရမတ္ပါ။

ဒီပရမတ္ကုိပဲ ဘာပဲညာပဲလုိ႔ ငါအသိနဲ႔ သတ္မွတ္လုိက္ၾကတာပါ။အတိတ္က အ၀ိဇၨာနဲ႔

သခၤ ါရ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အခုလက္ရွိဘ၀မွာ ခႏၶာစဥ္ေပၚမွာပဲေလ။ေရွာင္လုိ႔မရေတာ့္

ပါဘူးေနာ္။ဒါေၾကာင့္ ၿမင္ၾကားနံစားေတြးသိ ဆုိတဲ့ ခႏၶာေလးေတြေပၚေနအုန္းမွာပါေနာ္။

ဒါကုိပဲ ငါပဲ သူပဲလုပ္ေနအုန္းမယ္ဆုိရင္ေတာ့ မဆုံးေသာလမ္းကုိေလွ်ာက္ရအုန္းမယ္ဆုိ

တာကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ မေမ့ဖုိ႔လုိပါတယ္။ေနာက္ဆရာ့ေတာ္ရဲ႕ တရားမွာ နည္းလမ္းကခ်ၿပရုုံ

ေဟာၿပ ရုုံုံနဲ႔ နားမလည္ႏုိင္တာေလးက ထူးၿခားေနပါတယ္။ ဒါကုိက စာဖတ္ၿပီး အေပၚယံ

သေဘာနဲ႔ ေ၀ဖန္ခ်င္တဲ့သူေတြအတြက္ အတားအဆီးတစ္ခုပါ။တကယ္ယုံၾကည္ၿပီး တကယ္လုပ္ခ်င္

တဲ့သူေတြအတြက္သာၿဖစ္ပါတယ္။ဆရာေတာ္ကလဲ မိန္႔ပါတယ္ “မုိးဟာ ရြာဖုိ႔ရာက

သူ႔အလုပ္ပါတဲ့ ခံတာမခံတာ သူ႔အလုပ္မဟုတ္ပါဘူးတဲ့ အခုလည္းဆရာေတာ္က

မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီး သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ၾကီး စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ၾကီးတဲ့ ခ်ၿပ

ခဲ့တဲ့အမွန္တရားေၾကာင့္ သူအခုလုိ သိၿမင္ခဲ့တာပါတဲ့ ဒါ့ေၾကာင့္သူလည္း ဒီအမွန္

တရားကုိခ်ၿပတာပါတဲ့။တေလာကလုံးက အယူမွား အမွတ္မွားေနတာကုိ သူနည္းလမ္း

အမွန္ကုိခ်ၿပဖုိ႔ တာ၀န္သူ႔မွာရွိပါတယ္တဲ့”။တကယ္ေတာ့ တရားလုပ္တာဟာ ငါနဲ႔ရွာလုိ႔

မရပါဘူး။ဘုရားတရားဆရာသမားအေပၚ ယုံၾကည္တဲ့ စိတ္နဲ႔လုပ္ရတာပါ။ေနာက္ဒီတရား

က စိတ္ေတာ္လွန္ေရးတရားပါ။ပုံမွန္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။တစ္ငါငါယူေနတဲ့ အရူးစိတ္ကုိ

ဒီပရမတ္ပဲရွိတယ္ဆုိတဲ့ ယုံၾကည္မႈနဲ႔တြန္းလွန္ေနတာပါ။တကယ္ေတာ့ အရာရာဟာ

ပရမတ္ မဟုတ္ပါဘူး။ပရမတ္ကုိ အရာရာလုိ႔ထင္ေနတာပါ။ ဆရာေတာ့္ဆီက ၾကားရခဲ

တဲ့ စကားတခြန္းၾကားခဲ့ရပါတယ္။အဲဒါကေတာ့ ၿဖစ္ၿပီးပ်က္တယ္ဆုိတာ တစ္ခုခုပ်က္တာ

မဟုတ္ပါဘူး။ဥပမာ ဖန္ခြက္ က်ကြဲတာကုိ ဆင္ၿခင္ၿပီး ပ်က္သြားၿပီလုိ႔ယူလုိ႔မရပါဘူး။

တကယ္ေတာ့ ၿဖစ္ၿပီးပ်က္ေနတဲ့ သေဘာေလးေတြသာရွိေနတာပါ။ဒါကုိ ဘာပ်က္တယ္

ညာပ်က္တယ္ လုိ႔ယူေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ့္အယူနဲ႔ကုိယ္ထင္ေနတဲ့အပ်က္သာၿဖစ္

ပါလိမ့္မယ္တဲ့။ေနာက္တစ္ခုခ်ၿပသြားတာက တကယ္ရွိေနတာဟာ စိတ္ ေစတသိတ္

ရုပ္ နိဗၺာန္ပါတဲ့။နိဗၺာန္ကေတာ့ အက်ဳိးၿဖစ္လုိ႔ေမွ်ာ္ေနစရာမရွိပါဘူးတဲ့။အေၾကာင္းၿဖစ္တဲ့

အလုပ္ စိတ္ ေစတသိတ္ ရုပ္တုိ႔ရဲ႕ စကၠန္႔မလတ္ တရစပ္ ေဖာက္ၿပန္ေနတဲ့ အမွန္တရား

ကုိသိရင္ အလုိလုိရမွာပါတဲ့။တကယ္ေတာ့ ဆရာေတာ့္တရားမွာ အေရးအၾကီးဆုံးကေတာ့

သမုဒယ သစၥာရဲ႕ သေဘာအမွန္ကုိနားလည္ေနဖုိ႔ပါပဲ။ဒီသမုဒယသစၥာရဲ႕ သေဘာအမွန္

သည္ပင္လွ်င္ ဒုကၡသစၥာပါ။ ဆ၇ာေတာ့္ တရားနည္းေလးကုိေနာက္မွ ဆက္ပါ့မယ္။

သိခၤ