ေမြးအိုေသကို ရင္မဆိုင္လို ဒီလိုလူကို ဘာလို႔ ေခၚမယ္...?

ေမြးအိုေသကို ရင္မဆိုင္လို ဒီလိုလူကို ဘာလို႔ ေခၚမယ္...?

ေမြးအိုေသဟာ သဘာ၀ပါ...
ေသၿပီးရင္လဲ ေမြးဦးမွာ...
စကၠန္႔ေလးေတာင္ မျခားပါ...
ရင္ဆိုင္ရမယ္ သဘာ၀ပဲကြယ္...

ေသလို႔ ေသမွန္းေတာ့ မသိၾကတယ္...
ဒို႔တေတြရဲ႕ ႐ုပ္နာမ္တရားရယ္...
အျမဲတန္းကြယ္ ေသေနတယ္...
တစ္စကၠန္႔၀ယ္ ႐ုပ္ေပါင္းရယ္ ...
ကုေဋငါးေထာင္ေက်ာ္ ေသေနတယ္...
နာမ္ေပါင္းကေတာ့ ကုေဋသိန္းခ်ီကြယ္...
ေသတာရွိရင္ ေမြးတာရွိမယ္ ...
သူကေတာ့ အလြတ္ေပါ့ကြယ္... (ရဟႏၲာ)
ျဖစ္ၿပီးရင္ ပ်က္ၾကရမွာ...
ပ်က္ၿပီးရင္ အသစ္ျဖစ္ဦးမွာ...
ေမြးတာေသတာ သဘာ၀ပါ၊ မဆန္းၾကယ္လွပါ...

ဆန္းေနတာက သံသရာ တစ္ေလွ်ာက္မွာ...
ဓါတ္ေကာင္းေလးေတြ မကိန္းၾကတာ...
သူကလည္း ကိုယ့္ကို မနာလို...
ကိုယ္ကလည္း သူ႔ကိုနည္းတူ...
ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရယ္ ရဖို႔မလြယ္တယ္...
ဒီကမၻာႀကီး စစ္ျဖစ္ေနတယ္...
သံသရာမွာ ျပန္ဆံုရင္ေတာင္ ...
ညိွဳးသူရန္ဘက္ ျဖစ္ၾကဦးမယ္...

ပါရမီဆိုတာ ျဖည့္ၾကရတယ္ ...
ျဖည့္တဲ့သူကို သာဓုေခၚမယ္...
ျဖည့္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္အတြက္ရယ္...
သူ႔အတြက္ကေတာ့ အနည္းငယ္...
ဒီလို ဒီလို သိထားရမယ္...
ေပးတဲ့သူက အသစ္ရမယ္...
ယူတဲ့သူက အေဟာင္းစားတယ္...

က်ဳပ္ကေတာ့ အေဟာင္းလည္းစားတယ္...
အသစ္ကိုလည္း ယူဦးမယ္...
သင္ကေကာ ဘာေတြၾကံမယ္...
မွန္မွန္ေျပာပါ....။

ကဲ မွန္မွန္ေျပာပါတဲ့ ဒကာဒကာမတို႔ ကိုယ့္ဟာကို တိုးတိုးသာေျပာၾကေပါ့ေလ...။
(မသိေသးသူေတြအတြက္ပါ) အေဟာင္းစားတယ္ဆိုလို႔ ဒီဘုန္းႀကီးတမ်ဳိးႀကီးေတာ့ မလုပ္လိုက္ပါနဲ႔ဦးေနာ္... ကုသိုလ္ကံ အက်ဳိးတရားေတြကို ခံစားတာ ေျပာတာပါ... အသစ္ဆိုတာကေတာ့ ကုသိုလ္အသစ္ေတြကို ဆိုလိုတာေလ...။ ဆက္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေဟာင္းက မစားခ်င္လည္းစားရမွာပါ၊ အသစ္ကေတာ့ ႀကိဳးစားၿပီး လုပ္ယူၾကရပါတယ္။ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ေလ ဘာေတြလုပ္ေနၾကလဲ၊ ရွာမယ္ ေဖြမယ္ စားမယ္ ေပ်ာ္မယ္ ပါးမယ္ အိပ္မယ္ ကာမဂုဏ္မွီ၀ဲမယ္ေလ။ ဒါဘဲလား ဒါေလာက္နဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးတို႔ သာသနာနဲ႔ ေတြရက်ဳိး ဘယ္လိုနပ္ပါ့မလဲ။ ေက်ာင္းေရ့ွလာေနတဲ့ က်ီးကန္းရယ္ စာကေလးရယ္ ရွဥ့္ရယ္ သူတို႔တေတြေကာ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ ဘာေတြလုပ္ၾကသလဲ။ ဘုန္းႀကီးေျဖစရာေတာင္ မလိုေလာက္ပါဘူးေလ အားလံုးအားလံုး သိၾကၿပီးသားေတြပါ။ ဒါဆို အတူတူျဖစ္ေနၿပီ သူတို႔နဲ႔မ်ား အကုန္တူမယ္ဆိုရင္ေလ ကိုယ့္မွာ လူျဖစ္ရက်ဳိး သာသနာနဲ႔ေတြ႕ရက်ဳိး ဘယ္လိုနပ္ပါ့မလဲ။

ဒကာဒကာမတို႔ ျပဳလိုက္ၾကပါ ...
ဒါန သီလ ဘာ၀နာ...
သူ႔ထက္ တဆင့္ျမွင့္ ပါရမီ ထိုက္တဲ့ ဒါန သီလ ဘာ၀နာ...
သူ႔ထက္ တဆင့္ျမွင့္ ဥပပါရမီ ထိုက္တဲ့ ဒါန သီလ ဘာ၀နာ...
သူ႔ထက္ တဆင့္ျမွင့္ ပရမတၳပါရမီ ထိုက္တဲ့ ဒါန သီလ ဘာ၀နာ...

ကဲ ဒီကေန႔ အဆံုးအမကေတာ့...
ေပးေနတဲ့ ကုသိုလ္ေတြကို...
လက္ကေလး ...
တစ္ေခ်ာင္းပါတဲ့သူ တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ေကာက္...
ႏွစ္ေခ်ာင္းပါတဲ့သူ ႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ေကာက္...
တဖက္ပါတဲ့သူ တဖက္နဲ႔ေကာက္...
ႏွစ္ဖက္ပါတဲ့သူ ႏွစ္ဖက္နဲ႔ေကာက္ေပါ့...။

ေက်ာပိုးအိတ္နဲ႔ပါဘုရား ဆိုတဲ့သူကိုေတာ့ အားရပါးရ သာဓုေခၚပါတယ္။

ၾကားျဖတ္ေပါ့...။ ေျပာစရာတစ္ခုက်ံတာက တျခားေတာ့ မဟုတ္ပါ၊ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ မေကာင္းတဲ့အက်င့္ကေလး ႂကြားမလို႔ပါ၊ ဓါတ္ပံု႐ိုက္တာ နဲနဲ ၀ါသနာပါတယ္။ ေက်ာင္းလာတဲ့သူေတြဆို ဓါတ္ပံုတန္း႐ိုက္တာဘဲ၊ ခုေတာ့ ဘုန္းႀကီး ၀တ္လည္တယ္ထင္တယ္၊ ခဏခဏ ဓါတ္ပံု အ႐ိုက္ခံေနရတယ္။ ၄.၃၀.၀၉ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ သြားပါဦးမယ္လို႔...။

စာအသစ္နဲနဲေလး ေနာက္က်မွာမို႔...


ဒကာဒကာမအားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ...
ဒုကၡဆင္းရဲကင္းေ၀းၾကပါေစ...။
ဦးေလာကနာထ
၄.၃၀.၂၀၀၉

ကဗ်ာမဟုတ္ဘာမဟုတ္ဆိုေတာ့ ျပင္ခ်င္တဲ့သူ ျပင္ခ်င္သလို ျပင္ႏိုင္ပါတယ္ ျပင္ေပးလို႔ရပါတယ္။
အကုန္လံုးပါေလ ပံုေကာ စာေတြေကာ ဘုန္းႀကီးစိတ္ဓါတ္ေကာေပါ့...။

Posted by monk at 12:35 AM