၀ါဆုိအပုိင္းအစမ်ား (၁)

ျမန္မာတုိ႔ျပကၡဒိန္အရ လ ၁၂ လရွိရာမွာ ၀ါဆုိလဟာ ေလးလေျမာက္လပါ။

ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔နားထဲ ‘၀ါဆုိ’ ဆုိတဲ့စကားၾကားလုိက္တာနဲ႔
ကုသုိလ္စိတ္ (ဘာသာေရးစိတ္) ေတြ အလုိလုိႏုိးထလာပါတယ္။
ဒီ၀ါဆုိလကစၿပီး ရဟန္းေတာ္မ်ား ဘယ္မွခရီးမသြားဘဲ
တစ္ေနရာတည္း တစ္ေက်ာင္းတည္းမွာေနထုိင္သီတင္းသုံးၿပီး
ရဟန္းတရား ပိုမုိႀကိဳးစားအားထုတ္ေတာ့မယ္လုိ႔
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕ မသိစိတ္ေနာက္ကြယ္မွာ
သိရွိေနပါတယ္။

သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ကလည္း အျခားေသာကာလေတြထက္ ဒီလုိကာလမ်ဳိးမွာ
ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြကုိ ပိုမုိေစာင့္ထိန္းက်င့္သုံးသင့္တယ္လုိ႔ ယူဆထားပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္မုိ႔ ေလာကီေရးျဖစ္တဲ့ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္း (အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း) ကိစၥကုိေတာင္
၀ါဆုိၿပီး၀ါတြင္းကာလ သုံးလအေတာအတြင္းမွာ ျပဳလုပ္က်င္းပေလ့မရွိၾကပါဘူး။

ဒီ၀ါဆုိကာလ ၀ါတြင္းသုံးလကုိ အထူးသျဖင့္ ၀ါဆုိလကုိ
တရားဘာ၀နာအလုပ္ကုိသာ လုပ္ရမဲ့ကာလ (အထြဋ္အျမတ္ကာလ)လုိ႔
စိတ္ထဲမွာ မွတ္ယူထားပါတယ္။

မွတ္ယူထားမယ္ဆုိ မွတ္ယူထားႏုိင္ပါရဲ႕။
မယ္ေတာ္မာယာ၀မ္းထဲမွာ ဘုရားျဖစ္မဲ့ဘုရားအေလာင္းေတာ္ရဲ႕သေႏၶသားေလး
တည္ခဲ့တာက ဒီ၀ါဆုိလအတြင္းမွာပါ။

ဘုရားအေလာင္းေတာ္ေမြးဖြားလာၿပီး အသက္ ၂၉ ႏွစ္အရြယ္ေရာက္လုိ႔
ေလာကီစည္းစိမ္ကုိၿငီးေငြ႔ၿပီး ေတာထြက္ေတာ့လည္း
ဒီ၀ါဆုိလအတြင္းမွာပါဘဲ။

ေတာထြက္ၿပီး တရားက်င့္၊ တရားက်င့္ၿပီး ဘုရားျဖစ္၊
ဘုရားျဖစ္ၿပီးလုိ႔ ပထမဆုံးတရားျဖစ္တဲ့ ဓမၼစၾကာကုိ စတင္ေဟာေတာ့လည္း
ဒီ၀ါဆုိလအတြင္းမွာပါဘဲ။

ဒီဓမၼစၾကာတရားကုိ ေဟာလုိက္လုိ႔ ေကာ႑ညစတဲ့ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦး တရားထူးရကာ
ဘုရားရွင္ရဲ႕ သာသနာ့ေဘာင္တြင္း ရဟန္းအျဖစ္
သံဃာအျဖစ္၀င္ေရာက္လာတာလည္း ဒီ၀ါဆုိလအတြင္းမွာပါဘဲ။

ဆုိေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ျဖစ္ေတာ္စဥ္ေတြသာမက ဘုရားရွင္ရဲ႕
တရားေတာ္ဆုိတဲ့ ဓမၼရတနာ၊ တပည့္သားသာ၀ကဆုိတဲ့
သံဃာရတနာေတြ ေပၚေပါက္လာတာ ဒီ၀ါဆုိလအတြင္းမွာပါ။

အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေကာက္ခ်က္ခ်ၾကည့္လုိက္ရင္
ကဆုန္လမွာ ဘုရားရွင္ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ရွိၿပီး
ကဆုန္လနဲ႔ နယုန္လမွာ ဘုရားရတနာတစ္မ်ဳိးတည္းရွိေနရာကေန
၀ါဆုိလေရာက္မွ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာလုိ႔
ရတနာ ႏွစ္ပါးထပ္မံေပၚထြန္းလာတာပါ။
(တပုႆ၊ ဘလႅိက တုိ႔ေဒြ၀ါစိကဆုိတာကုိ ခဏထားပါအုံး)

ဒါ့ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ရဲ႕ ရတနာသုံးပါးစုံညီစြာ
ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္တဲ့လျဖစ္လုိ႔ ဒီ၀ါဆုိလကုိ လထူးလျမတ္အျဖစ္
မွတ္ယူထားတာဟာ အင္မတန္သဘာ၀က်လွပါတယ္။

ဒါကုိရည္ညႊန္းၿပီး ေရွးစာဆုိမ်ားက
``သေႏၶ, ေတာထြက္၊ ဓမၼစက္၊ ေဟာျမြက္လ၀ါဆုိ´´လုိ႔ ဆုိခဲ့ၾကပါတယ္။

တခ်ဳိ႕က ၀ါဆုိလရဲ႕ အဓိပၸါယ္ဟာ
‘၀ါသ’ ဆုိတဲ့ပါဠိပုဒ္နဲ႔ ‘ဆုိ’ ဆုိတဲ့ ျမန္မာစကား ေပါင္းစပ္ထားတာျဖစ္တယ္တဲ့။
၀ါသဆုိတာ ေနထုိင္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ဆုိ ဆုိတာ ရြတ္ဆုိတာျဖစ္တယ္တဲ့။
ဒါ့ေၾကာင့္ ၀ါဆုိလ ရဲ႕ အဓိပၸါယ္အျပည့္အစုံဟာ
ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါတြင္း(မုိးတြင္း) သံုးလပတ္လံုး မိမိတုိ႔သီတင္းသံုးရာေက်ာင္း၌ေနပါမည္လုိ႔
အဓိပၸါယ္ရပါသတဲ့။

၀ါဆုိလကုိ ဒီလုိႀကီးအဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိတာေတာ့ တယ္ဘ၀င္မက်လွပါဘူး။

Posted by Dr. Ashin Indaka at 9:21 AM