ေနာင္တ မရေစဖို႔ သတိထားရန္ အခ်က္မ်ား…
ေနာင္တ တရားႀကီး (၁၀) ပါး (သို႔မဟုတ္) ကုကၠဳစၥ (၁၀) ပါး…
(၁) ငယ္ရြယ္စဥ္က ပညာသင္ၾကားရန္ အခြင့္အေရး ရပါလ်က္ ပညာကို မသင္ၾကားဘဲ ဆိုးေပေတကာ ေက်ာင္းေျပးလုပ္၍ ေနာင္အခါမွ အသက္ေမြးမႈ မျပည့္စံုျခင္းေၾကာင့္ ေနာင္တႀကီးစြာ ရျခင္း။
(ငယ္စဥ္က ပညာ မသင္ခဲ့မိျခင္း)
(၂) ငယ္ရြယ္စဥ္ အခါက ပစၥည္းဥစၥာ မရွာမိခဲ့၍ အိုမင္းရင့္ေရာ္ ေနာင္ေသာအခါမွ မရွိဆင္းရဲ မြဲျပာက်ေသာေၾကာင့္ ေနာင္တႀကီးစြာ ရျခင္း။
(ဒုတိယ အရြယ္က ဥစၥာ မစုခဲ့မိျခင္း)
(၁) ငယ္ရြယ္စဥ္က ပညာသင္ၾကားရန္ အခြင့္အေရး ရပါလ်က္ ပညာကို မသင္ၾကားဘဲ ဆိုးေပေတကာ ေက်ာင္းေျပးလုပ္၍ ေနာင္အခါမွ အသက္ေမြးမႈ မျပည့္စံုျခင္းေၾကာင့္ ေနာင္တႀကီးစြာ ရျခင္း။
(ငယ္စဥ္က ပညာ မသင္ခဲ့မိျခင္း)
(၂) ငယ္ရြယ္စဥ္ အခါက ပစၥည္းဥစၥာ မရွာမိခဲ့၍ အိုမင္းရင့္ေရာ္ ေနာင္ေသာအခါမွ မရွိဆင္းရဲ မြဲျပာက်ေသာေၾကာင့္ ေနာင္တႀကီးစြာ ရျခင္း။
(ဒုတိယ အရြယ္က ဥစၥာ မစုခဲ့မိျခင္း)
(၃) ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲ ကုန္းေခ်ာစကားျဖင့္ ရန္တိုက္ေပးခဲ့ မိေသာေၾကာင့္ ေသရာေညာင္ေစာင္း လဲေလ်ာင္းမိေသာအခါ ငါျပဳခဲ့မိတာမွားေလျခင္း ဟု ေနာင္တႀကီးစြာ ရျခင္း။
(သူတစ္ပါး၏ ခ်စ္ခင္မႈမ်ားကို ဖ်က္ဆီးခဲ့မိျခင္း)
(၄) သတၱ၀ါမ်ားအား သနားမဖက္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ သတ္ခဲ့မိျခင္းေၾကာင့္ သက္ရြယ္ ႀကီးရင့္လာေသာအခါ ယူႀကံဳးမရ ျဖစ္ကာ ေနာင္တႀကီးစြာ ရျခင္း။
(သူ႔အသက္ကို သတ္၍ စားခဲ့မိျခင္း)
(၅) မသြားလာအပ္ေသာ သူ႔မယားႏွင့္ သမီးမ်ားကို သြားလာေပါင္းသင္း ဖ်က္ဆီးမိျခင္းေၾကာင့္ မိမိသားသမီးမ်ား ရလာပါက ေနာင္တတဖန္ ပူပန္ရျခင္း။
(သူတစ္ပါး သားမယားကို ဖ်က္ဆီးခဲ့မိျခင္း)
(၆) မ်ားစြာေသာ ပစၥည္းဥစၥာ ဂုဏ္အဂၤ ါႏွင့္ ျပည့္စံုခဲ့ပါလ်က္ ဒါနတည္း ဟူေသာ လွဴဒါန္းေပးကမ္းရန္ သတိမရဘဲ မြဲျပာက်ကာမွ ငါမလွဴခဲ့မိတာ မွားေလျခင္းဟု ေနာင္တႀကီးစြာ ရျခင္း။
(ပစၥည္းရွိလ်က္ အလွဴဒါန မစြန္႔ႀကဲခဲ့မိျခင္း)
(၇) မိဘို၊ ဖအိုမ်ားကို ေကၽြးႏိုင္ေမြးႏိုင္ ဥစၥာအင္အား ရွိပါလ်က္ အသက္ထင္ရွား ရွိစဥ္က ေကၽြးေမြးရန္ သတိမရဘဲ ေသလြန္သြားပါမွ ငါမေကၽြးခဲ့မိတာ မွားေလျခင္းဟု ေနာင္တႀကီးစြာ ရျခင္း။
(ေမြးမိ၊ ေမြးဘတို႔ကို မကြယ္လြန္မီ မျပဳစုခဲ့ရျခင္း)
(၈) ေမြးသည့္ မိခင္၊ ဖခင္ ေက်းဇူးရွင္တို႔အား မေထမဲ့ျမင္ ျပဳခဲ့ ေျပာခဲ့ မိေသာေၾကာင့္ ေနာင္ေသာအခါမွ ရင္ထုမနာ ျဖစ္ရျခင္း။
(ေက်းဇူးရွင္မ်ားအား ေက်းဇူးကန္းခဲ့မိျခင္း)
(၉) သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းေကာင္း၊ ရဟန္းျမတ္ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ရွိပါလ်က္ မဆည္းကပ္ မကိုးကြယ္ မိျခင္းေၾကာင့္ ေနာင္တႀကီးစြာ ရျခင္း။
(သူေတာ္ေကာင္း၊ ပညာရွိတို႔၏ ဆံုးမစကား နည္းနာမ်ားကို မနာယူမိခဲ့ျခင္း)
(၁၀) ၿငိမ္သက္ေသာ အက်င့္၊ ၿခိဳးၿခံေသာအက်င့္သည္ ေကာင္း၏ဟု သူေတာ္ေကာင္းမ်ား ေဟာၾကားခဲ့ပါလ်က္ ေတြေ၀သည့္အတြက္ မက်င့္ႀကံခဲ့မိေသာေၾကာင့္ အခါေႏွာင္းကာမွ ေနာင္တႀကီးစြာ ရျခင္း။
(၀ိပႆနာ တရားမ်ား က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈ မရွိခဲ့ျခင္း)
ဤ ေနာင္တတရား စာစုကို ဖတ္ရႈျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ား ပြားမ်ား အားထုတ္ႏိုင္ၾကပါေစ။
0 comments:
Post a Comment