မ်က္ရည္

လူတိုင္း မ်က္ရည္က်ဖူးပါတယ္။ လူတိုင္း ငိုဖူးၾကပါတယ္။ လူတိုင္း ၀မ္းနည္းဖူးၾကပါတယ္။ ၀မ္းနည္းတယ္၊ ငိုတယ္၊ မ်က္ရည္က်တယ္ဆိုတာ ေလာကမွာ ဆန္းေတာ့မဆန္းေပမယ့္ လန္းတဲ့အရာေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေလာကရဲ႕ ေရွာင္ကြင္းလို႔မရတဲ့အရာေတြထဲမွာ မ်က္ရည္ဆိုတာလည္း အပါအ၀င္ျဖစ္ေနေတာ့ မက်ခ်င္လည္း က်ေနၾကရအံုးမွာပါပဲ။ မ်က္ရည္ဘာေၾကာင့္ က်ရသလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ငိုၾကရတာလဲ။ ၀မ္းနည္းလို႔ေပါ့။ ဘာေၾကာင့္ ၀မ္းနည္းတာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ၀မ္းနည္းတာလဲ။ ျဖစ္ခ်င္တိုင္း မျဖစ္ရလို႔ေပါ့။ အဆင္မေျပလို႔ေပါ့။ ဘာေၾကာင့္ အဆင္မေျပတာလဲ။ ေမးခြန္းေတြ ဆက္တိုက္ ေမးလိုက္ေတာ့ အေျဖက ကိုယ့္ဆီ (စာဖတ္သူဆီ)ေရာက္လာၿပီ မဟုတ္လား။

မ်က္ရည္က်တိုင္း ၀မ္းနည္းတာေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။ စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ဖတ္ဖူးတယ္။ မ်က္ရည္သံုးမ်ိဳး ရွိသတဲ့။ မ်က္စိအိမ္ ေခ်ာမြတ္ေအာင္စိုလာေအာင္ က်ေပးတဲ့ မ်က္ရည္ (Basal tears)၊ ၾကက္သြန္မႊန္တဲ့အခါ စတဲ့ အေျခအေနေတြေၾကာင့္ က်တဲ့မ်က္ရည္ (Reflex tears) နဲ႔ ခံစားမႈေၾကာင့္ က်တဲ့မ်က္ရည္ (Emotional tears)တို႔ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အခုေျပာေနတာကေတာ့ ခံစားမႈေၾကာင့္ က်တဲ့ မ်က္ရည္အေၾကာင္းေပါ့ေလ။

အဆင္မေျပရင္၊ ျဖစ္ခ်င္တာ မျဖစ္ရရင္ ၀မ္းနည္းမယ္၊ ငိုမယ္၊ မ်က္ရည္က်မယ္။ အဆင္မေျပမႈ+၀မ္းနည္းမႈ+မ်က္ရည္က်မႈ …. ဒီလို အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္ေနတယ္လို႔ ဆိုရမယ္။ မ်က္ရည္မက်ခ်င္ဘူး၊ မငိုခ်င္ဘူးဆိုရင္ သူ႕ရဲ႕ အေၾကာင္းတရားျဖစ္တဲ့ အဆင္မေျပမႈေတြ မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾက႐ံုပဲေပါ့။ ဘ၀မွာ အဆင္တေျပျဖစ္ေအာင္ မေနတတ္ရင္ေတာ့ မ်က္ရည္ဆိုတာ က်လို႔ ၿပီးမွာ မဟုတ္ဘူးေလ။

တကယ္ေတာ့ အဆင္မေျပမႈဆိုတာက စကားလုံးတစ္လံုးတည္းေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕ အေၾကာင္းတရားနဲ႔ အဆင္မေျပမႈပံုစံေတြကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံု စံုလို႔ေနပါတယ္။ လူအသီးသီးရဲ႕ အတိုင္းအတာ၊ အေနအထားနဲ႔အညီ အဆင္မေျပမႈေတြကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေနပါတယ္။

- သန္းၾကြယ္သူေဌးတစ္ဦးက ေဒၚလာ ၁-ေသာင္း ဆံုး႐ႈံးသြားလို႔ ၀မ္းနည္းေနတယ္။ ဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္က တစ္ေန႔တာ စားစရာအတြက္ ပိုက္ဆံေလးေတာင္ မရွိလို႔ ၀မ္းနည္းေနတယ္။

- အမတ္တစ္ေယာက္က သမၼတမျဖစ္ရလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ ရြာသားတစ္ေယာက္က ရြာသူႀကီးရြာဥကၠ႒အေရြးမခံရလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။

- အုပ္ေရမ်ားစြာ ေပါက္ဖူးတဲ့ နာမည္ႀကီး စာေရးဆရာက သူ႕စာအုပ္တစ္အုပ္ ေရာင္းမစြံလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ စာေရးဆရာေပါက္စတစ္ေယာက္က သူ႕အတြက္ ပထမဆံုး စာအုပ္ေလး ျဖစ္မလာႏိုင္လို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။

- လူတစ္ေယာက္က ေနာက္ဆံုးေပၚ ကားႀကီး မစီးႏိုင္လို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ လူတစ္ေယာက္က ကားအစုတ္ေလးမစီးႏိုင္လို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ လူတစ္ေယာက္က စက္ဘီးေလးတစ္စီးေတာင္ မ၀ယ္ႏိုင္လို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ လူတစ္ေယာက္ေတာ့ ဖိနပ္ေလးတစ္ရံေတာင္ မ၀ယ္ႏိုင္လို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။

- တစ္ေယာက္က ႏိုင္ငံျခားထြက္ အလုပ္လုပ္ခြင့္မရလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ တစ္ေယာက္က ႏိုင္ငံျခားေရာက္မွ အလုပ္အဆင္မေျပလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ တစ္ေယာက္က ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေပမယ့္ အလုပ္မွာ လစာမေကာင္းလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။

- တစ္ေယာက္က စာေမးပဲြမွာ ဂုဏ္ထူးေတြ မပါလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ တစ္ေယာက္က စာေမးပဲြေလးေတာင္ မေအာင္ႏိုင္လို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ တစ္ေယာက္က ၀င္ခြင့္ေလးေတာင္ မရလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။

- တစ္ေယာက္က အေကာင္းစားဟိုတယ္ႀကီးမွာ မဂၤလာေဆာင္ခြင့္မရလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ တစ္ေယာက္က အမည္ခံ မဂၤလာေဆာင္အခမ္းအနားေလးလုပ္ဖို႔ေတာင္ ပိုက္ဆံမရွိလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။

- တစ္ေယာက္က ဇိမ္ခံအိမ္ႀကီးနဲ႔ မေနႏိုင္လို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ တစ္ေယာက္က ပံုမွန္အိမ္ေကာင္းေကာင္းေလးမွာေတာင္ မေနႏိုင္လို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ တစ္ေယာက္က ေနစရာအိမ္ေလးေတာင္မရွိလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ၿခံဳစရာေစာင္ကေလးတစ္ထည္ေတာင္မရွိလို႔ ၀မ္းနည္းတယ္။

ကဲ…. ၀မ္းနည္းမႈဆိုတာ ဘယ္မွာလဲ….။ ၀မ္းနည္းမႈဆိုတာ ဘာလဲ။ ေလာကရဲ႕ ဘ၀ရဲ႕ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို ေရေျမဆံုးတိုင္ သံုးသပ္ၾကည့္တိုင္း ၀မ္းနည္းမႈဆိုတာ ရယ္စရာေတာင္ ေကာင္းမေနဘူးလားဗ်ာ။

လူတိုင္းလူတိုင္းက ကိုယ့္ဆႏၵေတြ ျဖစ္မလာတုိင္း ၀မ္းနည္းတတ္ၾကတယ္။ ကိုယ့္ဆႏၵေတြ ျဖစ္မလာဘူးဆိုရင္ အဆင္မေျပဘူးဆိုၿပီး ၀မ္းနည္းပစ္လိုက္ၾက၊ ငိုေၾကြးပစ္လုိက္ၾက၊ မ်က္ရည္ေတြ က်ပစ္လိုက္ၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ ဘယ္အရာ၊ ဘယ္အမႈ၊ ဘယ္ဆႏၵေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ အေျခအေနကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သံုးသပ္တတ္တယ္ဆိုရင္ ၀မ္းနည္းမႈက အခါခပ္သိမ္း ေပၚလာေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

တကယ္ေတာ့ မ်က္ရည္က်ၾကတယ္ဆိုတာ စိတ္ဓာတ္မရင့္က်က္သူေတြအတြက္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဘုရားရဟႏၲာစတဲ့ အျမင့္ဆံုးအဆင့္ ရင့္က်က္မႈက လူသားအမ်ားစုမွာ မရွိႏိုင္ဘူး မဟုတ္လား။ လူသားေတြဆိုတာကလည္း စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္မႈဆိုတာကို အျမင့္ဆံုးဒီဂရီအေနနဲ႔ ရရွိထားသူမ်ား မဟုတ္တာ မ်ားတယ္ မဟုတ္လား။ အဆင္မေျပမႈ အႀကီး၊ အလတ္၊ အငယ္ အလိုက္ ၀မ္းနည္းမႈ ဒီဂရီေတြ ျဖစ္ေပၚလာတတ္ၿပီး မ်က္ရည္က်မႈအဆင့္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားၾကရတယ္။ သူ႕အဆင့္ သူ႕အတိုင္းအတာနဲ႔ ၀မ္းနည္းၾကတာက လူသားတစ္ေယာက္အတြက္ ဘာမွ မေျပာသာေပမယ့္ ဘာမဟုတ္တဲ့ကိစၥေလးေတြနဲ႔ အခါခပ္သိမ္း မ်က္ရည္က်ေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ သဘာ၀ မက်ေသးပါဘူး။

ဆိုေတာ့ ဘုရား၊ ရဟႏၲာေတြလို ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္မႈအဆင့္ထိ မေရာက္ေသးေတာ့ မ်က္ရည္ဆိုတာ လူတိုင္းမွာ ရွိေနအံုးမွာပဲ။ ထစ္ကနဲရွိ မ်က္ရည္က် ငိုေၾကြးတတ္တဲ့သူ မျဖစ္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားၾက႐ံုပဲ ရွိပါတယ္။