မာနရွင္ရယ္...
ခဏတာ ေတြ႕ဆံုၾကတဲ့ ဤေလာကမွာ
ဘ၀တာ ရွည္ၾကာထင္ခဲ့ ဤလူေတြခမ်ာ
ငါမာန္၀င္ ဘ၀င္ခိုက္မယ့္ စိတ္ရိုင္းေပြလာ
ခႏၶာစြဲ ဟုတ္၏ မွတ္ထင္ေနတာ
ငါေသေတာ့ ငါမဟုတ္မွန္း မသိေတာ့ရွာ
ရုပ္ခႏၶာ ပုပ္ပြလာေတာ့ ႏွာေခါင္းရႈပ္ၾကခါ
ေျမျမွဳပ္ေတာ့ ပိုးေကာင္စာျဖစ္
မီးရိႈ႕ရင္ေတာ့ ငါေကာင္ျပာျဖစ္
ဂူထည့္လို႔လည္း မသာေကာင္ပဲ
ဘယ္မွာလဲ ငါ့မာန
ေထာင္လႊားခဲ့ ငါ့အတၱ
ကုသိုလ္တရား ေဖြရွာမရ
အသက္ရွင္ခါ မာန္စြယ္မက်
ဧကန္မုခ် အပါယ္ႂကြ
မာနရွင္ရယ္…
နိဗၺန္နဲ႔ ေ၀းစြ။
အရွင္ဉာဏဒီပ
0 comments:
Post a Comment