ရိပ္သာ၀င္မည္ဆိုပါလွ်င္

ရိပ္သာ၀င္မည့္သူမ်ား အေနျဖင့္ "တရားအားထုတ္တယ္ဆိုတာ ဒုကၡအေၾကာင္းကို သင္ယူျခင္း ျဖစ္တယ္" ဆို သည္ကို ဦးစြာ သေဘာပိုက္ထားသင့္ၾကပါသည္။ သက္ေတာင့္သက္သာ ေနလိုသျဖင့္ တရားလာအားထုတ္ သည္ဟု ဆိုပါလွ်င္ မွန္းခ်က္ႏွင့္ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ ျဖစ္တတ္သျဖင့္ ထိုသူမ်ိဳးတို႔မွာ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရိပ္သာ ဆို ေသာအသံကို ၾကားရံုမွ်ႏွင့္ပင္ ေနာက္တြန္႔ သြားၾက ၿမဲျဖစ္ပါသည္။ ထိုစကားမွန္၏။ တရားအားထုတ္သည္ျဖစ္ေစ ၊ အားမထုတ္သည္ျဖစ္ေစ လူတိုင္းလူတိုင္းတြင္ အေကာင္းအဆိုး ႏွစ္မ်ိဳးေသာ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ရွိၾကစၿမဲပင္ျဖစ္ပါ၏။

လူအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ မိမိတို႔ဘ၀၏ အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ားကို တကယ္အလုပ္မျဖစ္ေသာအရာမ်ားအတြက္ အခ်ည္းႏွီးျဖဳန္းတီးပစ္ တတ္ၾကပါသည္။ မွန္၏ ။ ကၽြဳပ္တို႔သည္ ႏွစ္လိုဖြယ္ရာအာရံုမ်ားကိုသာ မရမက ဖမ္းဆုပ္ နိုင္ရန္ ႀကိဳးစားျခင္း ၊ မႏွစ္လိုဖြယ္ အာရံုမ်ားကို မရမက ေမာင္းထုတ္ရန္ ၾကိဳးစားျခင္းတို႔ျဖင့္ တန္ဖိုးရွိလွေသာ အခ်ိန္မ်ားကို အခ်ည္းႏွီးျဖဳန္းတီးေနၾကသည္ သာျဖစ္ပါ၏ ။

ကၽြန္ုပ္တို႔သည္ အိမ္မွာေနစဥ္ က်င့္သံုးခဲ့ေသာ ထိုအေလ့ အထမ်ားကို ရိပ္သာသို႔တိုင္ သယ္ေဆာင္ လာတတ္ၾက၏။ တရားအားထုတ္စဥ္ နာၾကင္ခံခက္ေသာ အေျခအေနမ်ားကိုျငင္းဆန္လိုျခင္း၊ သက္ေတာင့္သက္သာ အေနအထားမ်ိဳးကိုသာ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တျခင္းမ်ိဳး ကို သူသူငါငါ ျပဳမိ တတ္ၾက၏ ။ ထိုအေျခအေနမ်ိုးသည္ ရိပ္သာ၏ျပင္ပမွာ လည္းမရွိနိုင္သကဲ့သို႔ ရိပ္သာတြင္းမွာ လည္းရွိနိုင္ ေသာအရာမ်ိဳးမဟုတ္ၾကသည္ကို ေကာင္းစြာ သတိခ်ပ္သင့္ၾကပါ၏။

သို႔ဆိုလွ်င္ ရိပ္သာ၀င္ရက်ိဳးမရွိေတာ့ၿပီေလာဟု ေမးစရာရွိ၏။ ေမးလာေသာ္ အိမ္၌ေနစဥ္သတိမထားမိခဲ့ေသာ တကယ္ရွိဒုကၡ အေၾကာင္းကို ေကာင္းစြာသိရွိ သတိျပဳမိျခင္းအက်ိဳးရွိ၏ဟု ေျဖရမည္သာျဖစ္ပါ၏။ အိမ္၌ေနစဥ္ ဒုကၡအေၾကာင္းသတိျပဳမိ၍သာ ရိပ္သာလာေရာက္ တရားအားထုတ္ျခင္းျဖစ္သည္ မဟုတ္ပါေလာဟု ထပ္၍ ေစာဒက တက္လာစရာအေၾကာင္းရွိေနျပန္၏။

ဤသို႔ ေစာဒကတက္လာေသာ္ အိမ္၌ေနစဥ္ ဒုကၡအေၾကာင္းကို သိသည္ဆိုေသာ္လည္း အလိုရွိသည္ကိုမရ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အလိုရွိသည္ကို လက္လြတ္ဆံုးရံႈးရ ေသာ္ လည္းေကာင္း ျဖစ္ေသာဒုကၡေလာက္ကိုသာ ရိပ္မိရံုမွ် သိေသာအေျခအေနမ်ိဳးျဖစ္၏။ ရိပ္မိသည္ဆိုရာ၌လည္း တည္ၿငိမ္ေသာ အေနအထားမ်ိဳးျဖင့္ ရိပ္မိသိရွိျခင္းမ်ိဳးကားမဟုတ္ ၊ အလိုမျပည့္ အငတ္မေျပ၍ ေတာင့္တမႈေၾကာင့္ၾကမႈ စိုးရိမ္မႈႀကီးစြာျဖစ္ျခင္းမ်ိဳးသက္သက္မွ်သာျဖစ္၏။ ဤအသိမွ်ေလာက္ႏွင့္ ၿငိမ္သက္မႈ၊ ေအးခ်မ္းမႈ၊ လ်စ္လ်ဴရႈနိုင္မႈ မ်ိဳးကို စင္စစ္ လက္လွမ္းမမီနိုင္ေသးပါေခ်။

ရိပ္သာ၀င္ေရာက္ တရားအားထုတ္လိုက္ေသာအခါ အလဟႆအခ်ိန္ျဖဳန္းတီးမႈ, မိမိကိုယ္ကိုထပ္၍ညွင္းဆဲမႈ သက္သက္မွ်သာ ျဖစ္ေသာ တကယ္အလုပ္မျဖစ္ေသာ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကေနရေသာ အလုပ္တို႔အစား ၿငိမ္သက္မႈ၊ ေအးခ်မ္းမႈ၊ လ်စ္လ်ဴရႈနိုင္မႈမ်ိဳးကို ကိုယ္ေတြ႔ခံစားသိျမင္လာ နိုင္ၾကမည္သာျဖစ္ပါ၏။ အိမ္၌ေနစဥ္ သတိမထားမိခဲ့ေသာဒုကၡ၏အေၾကာင္း၊ ဒုကၡ၏သဘာ၀၊ ဒုကၡ၏ အကန္႔အသတ္၊ ဒုကၡ၏ပ်က္စီးမႈတို႔ အေၾကာင္းကို ေကာင္းစြာသိရွိ သတိထားမိလာနိုင္ၾကမည္သာျဖစ္ပါ၏။

လိုရင္းခ်ဳပ္၍ဆိုရပါလွ်င္ ဒုကၡကိုမသိနားမလည္ျခင္းေၾကာင့္သာ (တရားအားထုတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ တရားအားမထုတ္သည္ျဖစ္ေစ) မလြဲမေရွာင္သာ ခံစားႀကံဳေတြ႔ေနၾကရေသာ ဒုကၡတရားတို႔အျပင္ အပိုဆုအျဖစ္ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္းစေသာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဒုကၡမ်ိဳးကိုပါတိုး၍ ခံစားေနၾကရျခင္းျဖစ္ပါ၏။ ဒုကၡကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ သိရွိနားလည္သြားၾကသူတို႔အဖို႔၌မူ ယခင္ပူခဲ့သေလာက္ အပူမေရာက္ ေတာ့ျခင္း၊ ယခင္စိုးရိမ္ခဲ့ရသေလာက္ စိုးရိမ္မႈအပိုမေနွာက္ေတာ့ျခင္းစေသာ အက်ိဳးတရားတို႔ကို လက္ငင္းခံစားရရွိနိုင္ၾကမည္သာျဖစ္ပါ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ရန္ ရိပ္သာ၀င္ေရာက္မည္ဟုႀကံ ရြယ္ထားၾကသူတို႔ အဖို႔ရာမွာ "ရိပ္သာကိုလာျခင္းေၾကာင့္ သက္ေတာင့္ သက္သာအေနအထားမ်ိဳးကို ႀကံဳေတြ႔ၾကရလိမ့္မည္ဟု မေမွ်ာ္လင့္သင့္ၾကမူ၍၊ ဒုကၡအေၾကာင္းကိုသိရန္သာ ရိပ္သာ၀င္ေရာက္ျခင္း ျဖစ္သည္" ဟူေသာသေဘာမ်ိဳးကိုပိုက္၍သာ ရိပ္သာ၀င္ေရာက္ထိုက္သင့္ၾကပါေၾကာင္း စကားလက္ေဆာင္ပါးလိုက္ရပါ၏။

(ဒုကၡသစၥံ ပရိေညယ်ံ)

(ရိပ္သာ၀င္မည့္အေၾကာင္း အသိေပးေလွ်ာက္ထားလာသူသို႔ ရည္ညႊန္းပါသည္)