ဘဝရဲ႕ အပုိင္းအစမ်ား ႏွင့္ အတိတ္ကုိျပန္ေျပာင္းသတိရေလတုိင္း
သစၥာေရာင္ျခည္အရွင္ရဲ႕ပုံႏွိပ္ထုတ္ေဝၿပီးေသာစာအုပ္တစ္အုပ္
စာအုပ္ရဲ႕ေနာက္ေက်ာဘက္ႏွင့္ အတြင္းစာမ်က္ႏွာအခ်ိဳ႕
စာေရးသူဟာ
အသက္(၂၃)ႏွစ္အရြယ္
သာသနာ့တကၠသုိလ္(ရန္ကုန္)ကုိေျခခ်
ေလးႏွစ္တာပညာသင္
ဘာသာေပါင္းစုံဆည္းပူး
အမိေျမတကၠသုိလ္မွာ
ေပ်ာ္လုိ႔မဆုံးခဲ့ပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ေလ..
“အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္ရစၿမဲ” ဆုိတဲ့
ျမန္မာစကားပုံကုိမလြန္ဆန္နိဳင္
တကၠသုိလ္နဲ႔ခြဲခြါ
သာသနာ့တကၠသီလဓမၼာစရိယ B.A(Buddhism)ဘြဲ႔အတြက္
ေတာင္တန္းေျမေပၚမွာ
(၂)ႏွစ္တာ
သာသနာျပဳတာဝန္
က်ေရာက္လာပါတယ္။
အပၸမာဒဓမၼရသမဂၢဇင္းရဲ႕စာမ်က္ႏွာေပၚမွ
၂၀၀၁-ႏွစ္ စတုတၳႏွစ္ၿပီး
မၾကာခင္သာသနာျပဳစာရင္းထြက္
ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ
စစ္ကုိင္းတုိင္းအထက္ပုိင္း
လဟယ္ၿမိဳ႕နယ္၊ အ့ံေပၚရြာ
စာေရးသူအတြက္
သာသနာျပဳတာဝန္ျဖစ္ေနတယ္။
စကုိင္းတုိင္းဆုိတာမဆုိးလွ
အလွည့္က်တဲ့သာသာနာျပဳတာဝန္
စိတအားထက္သန္ခဲ့ပါတယ္။
ေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ့
က်သူကက်
ေအာင္သူကေအာင္
တကၠသုိလက္မွာဆက္တက္သူကတက္
ေပ်ာ္သူကေပ်ာ္
ငုိသူကငုိ
စာသင္သားေလာက
ငယ္စဥ္ဘဝမွာ
ေလာကဓံဆုိတာ
မဆန္းလွေတာ့ပါဘူး။
တကၠသုိလ္မွာ
အတူေနသီတင္းသုံးေပၚသုံးဦး
အခင္ဆုံးဟုဆုိရေပမည္
တစ္ဦးက ေရစႀကိဳ
တစ္ဦးက သာစည္
စာေရးသူက ရေသ့ေတာင္
ေပ်ာ္ေအာင္ေတာ့ေနခဲ့ၾကပါတယ္။
ေပ်ာ္လုိ႔မဆုံးတဲ့
အမိေျမတကၠသုိလ္မွာ
တစ္ဦးကက်န္ ႏွစ္ဦးျပန္
အလွမ္းကြာေတာ့မယ္ မဟုတ္ပါလား။
အဲေပါ့ေလ..
“ေတြ႔ႀကံဳဆုံကြဲ ျဖစ္ၿမဲဓမၼတာဆုိတာ”
လက္ေတြ႔က်မွ သိလာရေတာ့တယ္။
တကၠသုိလ္နဲ႔ ခြဲခြါရေတာ့မယ္ဆုိေတာ့
သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ
လုိက္၍ႏွဳတ္ဆက္
အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔
စာေရးသူတုိ႔ဘဝပါပဲ။
“ေတြ႔ႀကံဳျခင္းဆုိတာ ခြဲခြါျခင္းမွာ အဆုံးသတ္တယ္”တဲ့
ပညာရွင္ေတြေျပာတဲ့စကား
မွတ္သားဖူးပါတယ္
စသျဖင့္နာဂေတာင္တန္းမွာသီတင္းသုံးခဲ့စဥ္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရတဲ့အေတြ႔အႀကဳံေလးေတြကုိေရးဖြဲ႔ထားတဲ့စာအုပ္
ေလးျဖစ္ပါတယ္။
သစၥာေရာင္ျခည္
၁၀.၈.၂၀၁၀
0 comments:
Post a Comment