ပရိမၼအေတြး
တေလာက"ပရိမၼ"အရပ္သုိ႔ေရာက္ခဲ့သည္။ က်န္စစ္မင္းႀကီး၏ ဇာတိေျမပင္။ ေရွးလက္၇ာအေဆာက္ အဦးမ်ားနွင့္အတူ သမုိင္း၀င္္ ပုံရိပ္မ်ားကိုေတြ႔ရသည္။ အေဆာက္အဦးတုိ႔တြင္ ေခာတ္ဟန္ႏွင့္ ေရွးသြင္တုိ႔ေရာေနွာ ေနသကဲ့သုိ႔ သမုိင္းတြင္လည္း ဒ႑ာရီိတုိ႔ ေရာ၀င္ေနသည္ကုိ ၾကားရသည္။
သုိ႔ေသာ္ သမုိင္းပညာရွင္မ်ားကမူ ေခာတ္လက္ရာမ်ားႏွုင့္ ဒ႑ာရီမ်ားသည္ တန္ဘုိးနဲအကာမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္္ၾကျပီး၊ ေရွးလက္၇ာနွင့္ သမုိင္းမွန္မ်ားအား တန္ဖုိးမျဖတ္ႏုိင္ေသာ အႏွစ္မ်ားအျဖစ္ ကမၼည္းတင္ခ ဲ့ၾကျမဲျဖစ္သည္။
ကမၼည္းတင္ခဲ့ၾကေသာ က်န္စစ္မင္းႀကီး၏ စကားတစ္ခ်ိဳ႔ဆုိလွ်င္ ယခုထက္တုိင္ ပဲ့ထပ္တင္ကာ သမုိင္းနံရံ၌ ရုူိက္ခတ္ဆဲျဖစ္သည္။ ထုိပရိမၼအရပ္၌လည္း ကမၼည္းပြားတင္ထားသည္ကုိ ၾကည္နူးဘြယ္ ဖတ္မွတ္ခဲ့ရသည္မွာ - ငါ၏ လကၤ်ာလက္ျဖင့္ ထမင္းမုန္႔ေကြ်းအံ့၊ လက္၀ဲလက္ျဖင့္ အ၀တ္ပုဆုိးေပးအံ့၊ ေမတၱာတည္းဟူေသာ လက္ျဖင့္ပုိက္ေထြးကာ သနားျခင္းလက္ျဖင့္ ျပည္သူတုိ႔၏ မ်က္ရည္ ႏွပ္ေခြ်းတုိ႔ကုိ သုပ္ေပးအံ့….စသည္ပင္။
မင္းေကာင္း မင္းျမတ္တစ္ပါး၏ ႏွလုံးသည္းပြတ္ကုိ ထင္ဟပ္ေစေသာ စကားမ်ားပါေပ။
ေမြးညွင္းရႊင္မွ် ၾကည္နူးရေစေသာ သမုိင္း၀င္ခြန္းသံတည့္။
မည္သုိ႔ဆုိေစ ထုိစကားတုိ႔ကုိ ေနွာင္းလူမ်ားအထင္ႀကီးေစရန္ သမုိင္း၀င္ေစရန္ က်န္စစ္မင္းႀကီး ဆုိခဲ့သည္ကာ လုံး၀ မဟုတ္ေခ်။ ပကတိရင္၌ရွိေသာ တရားမင္းတစ္ပါး၏ နွလုံးသြင္းသေဘာထား ထုတ္ျပန္ခ်က္မွ်သာ ျဖစ္သည္။
ထုိ႔ံေၾကာင့္လည္း သူ႔သမုိင္းႏွင့္ သူ႔ဂုဏ္ေက်းဇူးးတုိ႔သည္ မမွိန္မပ်က္ သမုိင္းတန္ဘုိး တက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။
ထုိသုိ႔မဟုတ္ဘဲ လူအားလုံးတုိ႔ အထင္ႀကီးေစလုိမႈ၊ သမုိင္းတြင္လုိမႈ၊ သမုိင္း၀င္လုိမႈ သက္သက္မွ့်ျဖင့္ သန္ရာကုိ ျပဳေနၾကလွ်င္ "သမုိင္းေနရာဦးမႈ"မွ်သာ ျဖစ္၍ မည္သည့္ပညာရွင္ ကမွ်အသိအမွတ္ျပဳၾကလိမ့္မည္မဟုတ္ေၾကာင္းကုိသတိခ်ပ္သင့္ၾကေပသည္။ ။
ဓမၼရိပ္ အယ္ဒီတာအာေဘာ္ 2010 ေမလ၊
0 comments:
Post a Comment