ရဟန္းေတာ္မ်ား ေခတ္ပညာ တတ္သင့္ မတတ္သင့္ကိုပါဘုရား...

16 Jun 10, 18:40
ကလ်ာ: တပည့္ေတာ္ သိခ်င္ေမးခ်င္တာ တခုရွိပါတယ္ဘုရား။ ရဟန္းေတာ္မ်ား ေခတ္ပညာ တတ္သင့္ မတတ္သင့္ကိုပါဘုရား။ ဘုရားအဆုံးအမ သာသနာျဖန္႔ျဖဴးနုိင္ဖုိ႔ ဘာသာစကား သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ဖုိ႔ လုိတယ္ဆုိတာ လက္ခံပါတယ္ ဘုရား။ ဒါေပမဲ့ သာသနာနဲ႔ မပတ္သက္တဲ့ ေခတ္ပညာ.. ဗဟုသုတ.. ကိေလသာတုိးပြားေစမယ့္ ပညာရပ္မ်ားကို သင္ၾကားဖုိ႔ မလိုအပ္လွဘူးလုိ႔ ထင္မိပါတယ္ဘုရား။ တခ်ိဳ႕ ဘုန္းၾကီးမ်ား ဝက္ဆိုဒ္မွာ ဘုရားသာသနာ အဆုံးအမ တရားေတာ္မ်ားနွင့္ မသက္ဆုိင္လွေသာ အေမရိကန္သမၼတကေတာ္ အေၾကာင္းေရးတာမ်ိဳး၊ မယ္ေရြးပြဲအေၾကာင္း၊ အဲလုိမ်ိဳးေတြ ေတြ႕ေနရတာ.. စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္မိပါတယ္ဘုရား

lknt: ဒကာမႀကီး ကလ်ာ ေရ... သတၱ၀ါအားလံုးကို ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမေတြ ေဟာေျပာၿပီး ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာ ရရွိေစရန္ သူတို႔ရဲ႕ ဘာသာစကားေတြ တတ္ကြ်မ္းဖို႔ လိုအပ္တာကို ဒကာမႀကီးလိုပဲ ယခုေခတ္ အျမင္က်ယ္သူ အမ်ားကေတာ့ သေဘာတူၾကတာ မ်ားပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ဗုဒၶအဆံုးအမက ေသြဖယ္ၿပီး ကိေလသာၿငိမ္းေၾကာင္း မဟုတ္ပဲ... တိုးပြားေၾကာင္း အလုပ္ေတြမ်ဳိး... ရွင္ရဟန္းနဲ႔ မေတာ္တဲ့အလုပ္ေတြမ်ဳိး မလုပ္ဖို႔ရာကေတာ့ အထူးေျပာေနဖြယ္ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့... လူ႔ေလာကကလည္း မသင့္ေတာ္ေၾကာင္း သတ္မွတ္ကဲ့ရဲ႕သလို... ျမတ္ဗုဒၶကလည္း ၀ိနည္း စည္းကမ္း အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ သတ္မွတ္ထား ကဲ့ရဲ႕ထားခဲ့ပါတယ္...

တစ္ခ်ဳိ႕ ဘာသာေရးဆုိဒ္ေတြက ဆရာေတာ္ေတြကိုယ္တိုင္ ေရးၾကပါတယ္... တစ္ခ်ဳိ႔ကေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြကေန တင္ေပးၾကတယ္... တစ္ခ်ဳိ႔က ဘုန္းႀကီး အမည္ခံၿပီး လူေတြေရးၾကပါတယ္... ဘယ္လိုပဲ ေရးေရး တင္တင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မွန္ရင္ မိမိေၾကာင့္ ရတနာသံုးပါး ဂုဏ္သိကၡာ မညႇိဳးႏြမ္းေအာင္ ထိန္းသိမ္းသင့္ပါတယ္... အျပစ္ေျပာတယ္လို႔ မယူဆၾကပဲ... ျဖစ္သင့္တာေတြ ၀ိုင္း၀န္းထိန္းသိမ္းဖို႔ လိုပါတယ္...

သည္လို အျဖစ္မ်ဳိးေတြ မျဖစ္ေစလိုလို႔ ေရွးဆရာေတာ္ ဘုရားမ်ားက တပည့္မ်ားကို ဘာသာျခားစကား မသင္ၾကဖို႔ ေခတ္ပညာေတြ မသင္ၾကားဖို႔ တားျမစ္ပိတ္ပင္ခဲ့ၾကဖူးပါတယ္... သည္လို တားျမစ္ပိတ္ပင္ခဲ့ၾကတာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ ရရွိေရးအတြက္ တခ်ုိဳ႕တပည့္ေတြ မပ်က္စီးဖို႔အေရးအတြက္ မွန္ပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ေခတ္နဲ႔အညီ သာသနာျပဳလိုတဲ့ ဆရာေတာ္မ်ားက သာသနာျပန္႔ပြားဖို႔ ေခတ္ပညာတစ္ခ်ဳိ႕နဲ႔ ဘာသာစကားေတြ သိဖို႔ တတ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ထင္ျမင္ၾကၿပီးေနာက္... သင္ၾကားလာၾကျပန္ပါတယ္... တိုးတက္မႈနဲ႔အမွ် ဆုတ္ယုတ္ ပ်က္စီးမႈေတြကေတာ့ တြဲၿပီး ပါလာတာပါပဲ... ပ်က္စီးမႈေတြ ဘာေၾကာင့္ ပါလာလည္းဆို ပုထုဇဥ္ ရွင္ရဟန္းေတြဆိုေတာ့ ရရွိေတြ႔ထိလာတဲ့ ကာမဂုဏ္ငါးပါးရဲ႕ဒါဏ္ကို မခံႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးေပါ့... သည္ဒဏ္ကို ခံႏိုင္ဖို႔ရာ သီလ သမာဓိ ပညာ သင့္သေလာက္ေတာ့ လက္ကိုင္ ရွိထားရပါမယ္... သည္လို ရွိမထားဘူးဆိုရင္... ေခတ္နဲ႔ညီဖို႔ သူ႔တိုင္းျပည္ ေရေျမ ရာသီဥတုနဲ႔ မွ်တဖို႔ ဆြမ္းကိစၥ အဆင္ေျပဖို႔ ၀ိနည္းစည္းကမ္းေတြ ခ်ဳိးေဖါက္လာၾကတယ္... ၀ိနည္းနဲ႔ လံုေအာင္ကာထားရမဲ့ ရဟန္းဟာ ပင္ပင္ပန္းပန္း ထမ္းထားရသလို ျဖစ္လာတယ္... စည္းေဖါက္တာ ၾကာလာေတာ့ ၀ိနည္းဆိုတာကို ေစာင့္ထိန္းရမွာ ပင္ပန္းလာတယ္... ေလးလာတယ္... မေစာင့္ထိန္းခ်င္ေတာ့ဘူး... ၀ိနည္းမရွိတဲ့ ရွင္ရဟန္းဟာ လူနဲ႔တူတူပါပဲ... ေနတာထိုင္တာ ေျပာတာဆိုတာ အားလံုး လူလို ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္... သူကိုယ္တိုင္ လူလိုျဖစ္လာၿပီဆ္ိုရင္ လူနဲ႔မတူတဲ့ ရွင္ရဟန္းေကာင္းေတြအေပၚမွာ အျမင္ေစာင္းလာတတ္ပါတယ္...

ရွင္ရဟန္းမ်ား ေခတ္နဲ႔အညီ သာသနာျပဳတာကို ေကာင္းတဲ့ လကၡဏာမို႔ လက္ခံပါတယ္... ေခတ္ကိုမွီလို႔ ေခတ္နဲ႔အညီ ပ်က္စီးတာေတာ့ မျဖစ္ေစလိုပါဘူး... မပ်က္စီးဖို႔ရာကလည္း သီလသိကၡာ အစ သိကၡာသံုးပါးကို ႏွစ္သက္သူမွသာ ေခတ္နဲ႔အမွီ တြဲၿပီးပါလာတဲ့ ကာမဂုဏ္ေတြကို ၾကိဳးစားထိန္းႏိုင္ပါလိမ့္မယ္... ၀ိနည္း သီလဆိုတာက ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ေဘးရန္ကင္းေစဖို႔ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ေမတၱာစည္း႐ိုးၾကီးပါ... ခုေတာ့ သည္စည္း႐ိုးကို ကိုယ္တိုင္ ႐ိုက္ခ်ဳိးထားၾကသလိုပါပဲ... ေငြဆိုတာ လူသတၱ၀ါေတြအတြက္ သည္းေျခၾကိဳက္ အစာတစ္ခုပါပဲ... အရပ္သူလူသားေတြ ႏွစ္သက္တဲ့ေငြကိုမွ ရွင္ရဟန္းတစ္ပါး ႏွစ္သက္သာယာ မအပ္မစပ္ လကၡံေနၿပီဆိုရင္ က်န္ေသာ တံခါးေပါက္ေတြ ဖြင့္ထားသလို စည္း႐ိုးေတြ ႐ိုက္ခ်ဳိးထားသလိုပဲလို႔ ျမင္မိတာပါပဲ... စည္း႐ိုးေတြ က်ဳိးေနပါၿပီ က်ဳိးေနတဲ့စည္းရိုးကေန ေဘးမ်ဳိးစံု လာေတာ့မွာပါ... ထိန္းႏိုင္သူမ်ားလည္း ရွိပါတယ္ ထိန္းႏိုင္ပါဦးမယ္... မထိန္းႏိုင္သူမ်ားကေတာ့ ပ်က္စီးေတာ့မယ္... သာသနာမွာ အေရအတြက္မ်ားဖို႔ ခက္သလို အရည္အခ်င္းျပည့္သူ ျဖစ္ဖို႔လည္း ခက္ခဲလွပါတယ္... အမုန္းခံၿပီး ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္မဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးလိုပါတယ္... ဒါေပမဲ့လည္း အရမ္းကို နည္းေနပါတယ္...

ဒကာဒကာမေတြဘက္ကလည္း ဆြမ္း သကၤန္း ေက်ာင္း ေဆး ေထာက္ပံ့ျခင္းထက္ ေငြေထာက္ပံ့ျခင္းကို ႏွစ္သက္ေနၾကၿပီပဲေလ... အလွဴကို မလွဴနဲ႔လို႔ မတားလိုေပမဲ့ ေငြစကၠဴစာအိပ္ေလး ကိုင္ၿပီး မအပ္မစပ္ လွဴကာနီးမွာ အားပါးတရ ဘုန္းႀကီးေတြရဲ႕ေနာက္မွာ ရွိေနတဲ့ ျမတ္ဗုဒၶမ်က္ႏွာေလးေတာ့ ေမာ္ၾကည့္ၿပီးမွ ဆက္လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္ စဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္... ငါ ခုလုပ္မဲ့အလုပ္ကို ျမတ္ဗုဒၶ ႏွစ္သက္ရဲ႕လားလို႔ ေတြးၾကည့္လိုက္ၾကစမ္းပါ ဒကာမတို႔... ကိုယ္လွဴလိုက္တဲ့ စာအိပ္ေလးဟာ သာသနာကို ေထာက္ပံ့ႏိုင္သလို... ရွင္ရဟန္းတစ္ပါးကို ပ်က္စီးေစႏိုင္တဲ့ အႏုျမဴဗံုးတစ္လံုး ပါသြားတာကို သိေစခ်င္ပါတယ္...

သည္ေတာ့ ထိုထိုဤဤ ဒကာမႀကီးမ်ားက ေျပာၾကျပန္တယ္...

အရွင္ဘုရား ခုေခတ္က အစိမ္းေလးမွမရွိရင္ သြားေရးလာေရး ေနေရးထိုင္ေရး မလြယ္ဘူးေလတဲ့...

သာသနာျပဳ လုပ္ငန္းမွာ ေငြဟာ မပါမျဖစ္လိုအပ္ေပမဲ့ ရဟန္းအတြက္ မအပ္မစပ္ေတာ့ မျဖစ္သင့္ဘူးေပါ့... မအပ္မစပ္ သူပါလာၿပီဆိုရင္ေတာ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ယိုယြင္းဖို႔ရာ ရာခိုင္ႏႈန္းမ်ားပါတယ္... စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ယိုယြင္းလာၿပီဆ္ိုရင္ေတာ့ မလုပ္သင့္တာေတြ မျဖစ္သင့္တာေတြ ေနာက္ဆက္တြဲအျဖစ္ ေျမာက္မ်ားစြာ ပါလာမွာပါပဲ...

အာပတ္အသင့္ခံၿပီး... မပ်က္မစီးပဲ တစ္ဖက္က တကယ့္ကို သာသနာျပဳ လူမႈအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ား ရွိၾကပါတယ္... သာသနာျပဳေနတဲ့လုပ္ငန္းက သာဓုေခၚစရာပါ...

အာပတ္အသင့္ခံတဲ့ကိစၥကေတာ့ သာဓုေခၚစရာ မဟုတ္ဘူးေပါ့...

ခု ဒကာဒကာမေတြ ျဖစ္ေနၾကတာက ဟို၀ိနည္းေတာ့ ေဖါက္ၾကပါဘုရား... သည္၀ိနည္းေလးေတာ့ မေဖါက္ၾကပါနဲ႔လို႔ ေျပာေနသလိုပဲ... မလြယ္ဘူးေလ... မရေတာ့ဘူး... ေဖါက္ထားတဲ့ စည္းရိုးက အမွားမ်ဳိးစံု ဥဒဟို သြားလာတတ္ပါတယ္... ဒီေတာ့ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားက ၀ိနည္းစည္းကမ္းေတြ မေပါက္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းၿပီး ထိန္းသိမ္း ျပဳျပင္ေပးသင့္တယ္... ေနာက္ထပ္ဆက္ၿပီး မေပါက္ေအာင္ ေဘးကေန ေစာင့္ေရွာက္ေပးသင့္တယ္... သည္လိုသာ ၀ိုင္း၀န္း ေစာင့္ေရွာက္ၾကရင္ ဗုဒၶသာသနာႀကီးဟာ သက္တမ္းနည္းနည္း တိုးလာမွာပါ... အမ်ဳိးေကာင္းသားသမီးေတြ စိတ္ခ်မ္းသာၾကရမွာပါ...

အမ်ဳိးေကာင္းသားသမီးတို႔ရဲ႕ ေစာင့္ေရွာက္မႈ အေပၚမွာလည္း အမ်ားႀကီး မူတည္ေနပါတယ္...

အပၸမာဒတရား လက္ကိုင္ထားလို႔ သူေတာင္ေကာင္းတရားေတြ က်င့္ႏိုင္ၾကေစ ျမတ္ဗုဒၶအေမြ...

ဦးေလာကနာထ
၆.21.၂၀၁၀