လက္ခံေပးနုိင္ဖို႕ ......
၁ ။ ။
နာရီပိုင္း မိနစ္ပိုင္း စကၠန္႕ပိုင္း အတြင္း ျဖစ္ပ်က္သြားတဲ့ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ျဖစ္သမွ် စိတ္ေတြဟာ ေဒါသ ေလာဘ မာနေတြနဲ႕ ေက်နပ္လိုက္ မေက်နပ္လိုက္ ဒီစိတ္ေတြ ခ်ည္းပါပဲလား ။ အဲ့လို စိတ္ကို ဘယ္လိုမ်ား အမွန္အတိုင္း ေျပာရဲပါ့ ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ေကာင္းရွိပါတယ္လို႕ မိမိကိုယ္ မိမိ ၀န္မခံရဲဘူးဗ်ာ ။
အေပၚယံအျမင္မွာေတာင္မွ ေက်နပ္မႈေတြ မေက်နပ္မႈေတြနဲ႕ လံုးေထြးေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္က က်ေနာ္ဟာ စိတ္ေကာင္းရွိပါတယ္လို႕ ေျပာလာခဲ့ရင္ ေသခ်ာတယ္ဗ်ိဳ႕ အဲ့လူဟာ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ေတာင္ တစ္ခါမွ ေသခ်ာမၾကည့္ဖူးလို႕ပဲ ။ အဲ့ဒီ လူကို နားလည္ ခြင့္လြတ္သာ ေပးလိုက္ပါ ။ တရားထိုင္တယ္ တရားမွတ္တယ္ဆိုတာ အရိုးရွင္းဆံုး ေျပာရရင္ေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ စစ္တဲ့ အလုပ္ပါပဲ ။ စိတ္ကို စစ္ေပးပါ မ်ားလာရင္ေတာ့ ကိုယ့္အျဖစ္ကို ကိုယ္ သိလာမွာပါ ။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ မေကာင္းမႈကို လူေတြ မသိေအာင္ ခိုးေၾကာင္ ခိုး၀ွက္နဲ႕ လုပ္တတ္ၾကတယ္။ ကာယကံေျမာက္ ၀စီကံေျမာက္ မလုပ္မိရင္ေတာင္မွ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ကိေလသာ တင္းၾကမ္းထ ေနတတ္ၾကတယ္ ။ ေကာင္းတာေလး လွတာေလး ေခ်ာတာေလး ျမင္လိုက္တာနဲ႕ တစ္သံသရာလံုး ဂုတ္ခြစီးလာတဲ့ လိုခ်င္ တပ္မက္တဲ့ ေလာဘစိတ္က အလိုအေလ်ာက္ ျဖစ္ျပီးသား ။ တဏွာရာဂက အလိုအေလ်ာက္ ျပစ္မွားျပီးသား ။ ကိုယ့္ နည္းနည္းေလး လာထိရင္ေတာင္မွ စိတ္ထဲမွာေတာ့ မခံခ်င္စိတ္က ထျပီးသား ။ ေဒါသေတြ ထြက္ျပီးသား ။ ဒီလိုပါပဲ ။ တစ္ခ်ိန္လံုး ဘာကိုပဲေတြ႕ေတြ႕ ေက်နပ္လိုက္ မေက်နပ္လိုက္ ျဖစ္ေနတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ စိတ္ေတြပါပဲ ။
ဒါေၾကာင့္လည္း သာမန္ လူတစ္ေယာက္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ မျဖစ္ရင္ အကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္လို႕ ဗုဒၶစာေပမွာ အတိအလင္း ဆိုထားေပတာပဲ ။
ပိုဆိုးတာက အဲ့ဒီလို ကိေလသာေတြ ၀ုန္ဒိုင္းၾကဲေနေပမယ့္လည္း ငါျဖစ္တာကို ဘယ္သူမွ မသိပါဘူးကြာ ဆိုျပီး ေက်နပ္ေနတာပါပဲ ။ ရွက္ဖို႕ အေကာင္းဆံုးဟာ ဘာလဲ ဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ မသိဘူးလို႕ ထင္ခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ကို ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ အေသအခ်ာ သိျမင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ကိုယ္တုိင္ သက္ေသျဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။
မေကာင္းမႈ ျပဳသူအတြက္ ဆိတ္ကြယ္ရာ အရပ္သည္ ေလာက၌ မရွိ လို႕ ေဂါတမ ဗုဒၶက ေျပာခဲ့တယ္ မဟုတ္လား ။
ကိုယ္တုိင္ သက္ေသ ျဖစ္ေနလို႕ မေကာင္းမႈျပဳခဲ့တဲ့ မိမိကိုယ္မိမိ ရွက္တတ္ရင္ ေတာ္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူမွာ ျဖစ္တတ္တာ တစ္ခုက သူမ်ားကို ညာတတ္သလို ကိုယ့္ကိုယ္ကို လည္း ညာတတ္ၾကတယ္ ၊ ဟန္ေဆာင္တတ္ၾကတယ္ ။ ကိုယ့္အျပစ္ေတြ မေကာင္းတာေတြ စိတ္ကူးထဲမွာ ပက္ပက္စက္စက္ ေတြးခဲ့တာေတြကို အျပစ္မရွိသလိုလို မေကာင္းစိတ္ပဲ တစ္ကယ္ မရွိသလိုလို မေတာ္မေလ်ာ္မျပဳခဲ့သလိုလို ဖံုးကြယ္ရင္း ဟန္ေဆာင္ရင္း နဲ႕ ၾကာလာေတာ့ တကယ္ပဲ ကိုယ္ဟာ မေကာင္းစိတ္ မရွိေတာ့သလိုလို အျပစ္ကင္းသူလိုလို ထင္မိသြားတတ္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ ။ အဲ့ဒီအထင္ အျမင္ နဲ႕ ျပဳမိ ေျပာမိ ေရးမိမွာကို က်ေနာ္ေတာ့ အေၾကာက္ဆံုးပဲဗ်ာ ။
မိမိရဲ့ အျပစ္ကို မျမင္တတ္တဲ့ အခါက်ေတာ့ တစ္ျခားလူေတြကိုပဲ အျပစ္ေတြ လိမ့္ျမင္ေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ ။ တစ္ကယ္တမ္းက်ေတာ့ သူခိုးက သူခိုးကို ျပန္ဟစ္ေနသလိုပါပဲ ။ ဒါေၾကာင့္ သူမ်ားကို အျပစ္တင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္အရင္ ျပန္စစ္ပါလို႕ ေလးေလးနက္နက္ကို အၾကံေပးခ်င္တယ္ဗ်ာ ။
မိမိကိုယ္ မိမိ အမွန္ျမင္နိုင္ဖို႕ တစ္ကယ္ကို လိုပါတယ္ ။ အမွန္ကို လက္ခံနုိင္မွသာ ျပဳျပင္ခြင့္ေတြ ျပင္ဆင္ခြင့္ေတြ ရျပီး ေရွ့ကို တိုးျပီး ၾကိဳးစားခြင့္ ရမည္ မဟုတ္ပါလား ။အရွိအတုိင္း ျမင္ရဲဖို႕ေတာ့ အဓိကကို လိုအပ္တယ္ဗ်ာ ။
ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ေကာင္းတယ္ခ်ည္း စြတ္ထင္ျပီး အကုသိုလ္စိတ္ ကုသိုလ္စိတ္ေတာင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း လက္မခံရဲပဲနဲ႕ေတာ့ ဒီတဏွာကို ဘယ္လို သတ္မလဲဗ်ာ ။
၂ ။ ။
မိတ္ေဆြ ျဖစ္သူ သည္ စကားကို ျဖတ္လိုက္ရင္း စကား၀ိုင္းမွ ထဖို႕ ျပင္သည္ ။ က်ေနာ္ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ တစ္ခ်က္မွ် သတိကပ္လိုက္မိသည္ ။ အခုေနမ်ား တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေနာင္ၾကီးေရ ေနာင္ၾကီးဟာ အျပစ္ကင္းသူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ျပီလားဗ်ာ လို႕ ေမးလာခဲ့ရင္ က်ေနာ္ အျပစ္ကင္းသူ တစ္ေယာက္ မဟုတ္ေသးပါဘူးဗ်ာ ၊ က်ေနာ္ အမ်ားၾကီး ၾကိဳးစားရဦးမွာပါ လို႕ ေခါင္းကို တြင္တြင္ယမ္းျပီး ေျပာဖို႕ ၀န္မေလးေတာ့ပါဘူး ။
ကိေလသာ ဟူ၍ ျမဴမႈန္မွ်ပင္ ရွိေတာ္မမူေသာ ဘုရားရွင္နွင့္ သူေတာ္စင္ အေပါင္း၏ ဂုဏ္ရည္အား ရည္မွန္းကာ လက္အုပ္ခ်ီမိုး ရွစ္ခိုးဦးခိုက္ မိေပေတာ့သည္။
0 comments:
Post a Comment