ေသာမာေထရီ
ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ဗိမိၺသာရမင္းႀကီး၏ ပုေရာဟိတ္ ပုဏၰား သမီးျဖစ္ေသာ ‘ေသာမာေထရီ’ သည္ သတၱဳပၸလ မာတိကာ အမည္ရွိေသာ အဘယာေထရီႏွင့္ အတူတူပင္ သံုးဆယ့္ တစ္ကမ႓ာထက္၌ ပြင့္ေတာ္မူေသာ သိခီျမတ္စြာဘုရား၏ ခမည္းေတာ္ ‘အရုဏ မင္းႀကီး’ ၏ မိဖုရားငယ္ျဖစ္၏။
ထိုမိဖုရားငယ္သည္ သိခီျမတ္စြာဘုရားအား ဥပၸလၾကာပန္း ခုႏွစ္ပြင့္ျဖင့္ ပူေဇာ္ေသာေၾကာင့္ အဘယာေထရီ ကဲ့သို႔ပင္လွ်င္ သံုးဆယ့္တစ္ကမ႓ာလံုးလံုး အပါယ္ မလားမူ၍ ဤ ဘဒၵကမ႓ာဝယ္ ငါတို႔ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ေတာ္မူေသာအါ ဗိမိၺသာရ မင္းႀကီး၏ ပုေရာဟိတ္ သမီး ျဖစ္ကာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟႏၲာ တစ္ေထာင္ႏွင့္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္သို႔ ေရွးဦးစြာ ႂကြလာေတာ္မူသည္တြင္ တရားေတာ္ကို နာရ၍ ဥပါသိကာ ျဖစ္၏ ထို႔ေနာက္ ရဟန္းမိန္းမ ျပဳလုပ္ရာ မၾကာျမင့္မီ ရဟႏၲာ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၏။
ထို ေသာမာေထရီ အရွင္မသည္ ရဟႏၲာျဖစ္ၿပီးေနာက္ သာဝတၳိျပည္သို႔ သြားကာ ကႆပျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္က အႏၶဝနေတာ ေခၚခဲ့ေသာ သူကန္းေတာသို႔ ေန႔သန္႔ျခင္းငွာ ဝင္၍ သစ္တစ္ပင္ရင္း၌ ေနေတာ္မူ၏။ ထိုစဥ္တြင္ မာရ္နတ္သည္ အရွင္မအား သမာဓိ ေရြ႕ေလ်ာေစျခင္းငွာ ခ်ဥ္းကပ္လာေပ၏။
“ေသာမာဘိကၡဳနီ၊ ဘုရား အစရွိေသာ ေယာကၤ်ား ျမတ္တို႔သာ ေရာက္ႏိုင္ေသာ နိဗၺာန္ကို သင္တို႔ မိန္းမမ်ားသည္ ခုႏွစ္ႏွစ္၊ ရွစ္ႏွစ္အရြယ္မွ အစျပဳ၍ အခါခပ္သိမ္း ထမင္းခ်က္၍ ေနရေသာ္လည္း က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူေသာ ေရ၌ ဆန္ကို ထည့္၍ ပြတ္ေသာအခါ ထမင္းက်က္သည္ မက်က္သည္ကို မ်က္စိျဖင့္ ၾကည့္၍ မသိႏိုင္ၾကကုန္။ ပြက္ပြက္ဆူေသာ ဆန္ကို ေယာက္မျဖင့္ ေကာ္ယူ၍ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းတို႔ျဖင့္ ညွပ္၍ ဖ်စ္၍ ေျခ၍ စမ္းသပ္မႈျဖင့္ ထမင္းက်က္မွန္းကို သိၾကကုန္၏”
ထိုအခါ ေသာမာဘိကၡဳနီ အရွင္မသည္ ဤသို႔ ဆိုလာေသာ သူကား လူဟုတ္သေလာ၊ လူမဟုတ္သေလာ ဆင္ျခင္ေသာ္ မာရ္နတ္ ျဖစ္ေၾကာင္းကိုသိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထို မာရ္နတ္ကို ေမာင္းမဲ ေခ်ဆိုျခင္းငွာ ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူ၏။
“အခ်င္းမာရ္နတ္၊ မိန္းမအျဖစ္သည္ ငါတို႔အား အဘယ္ျပဳရမည္နည္း။ စိတ္သည္ ေကာင္းစြာ တည္ၾကည္သည္ရွိေသာ္ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္သည္ျဖစ္၍ ေကာင္းစြာျဖစ္ပ်က္တရားကို အထူးရႈေသာ သူအား မိန္းမအျဖစ္သည္ အဘယ္သို႔ ျပဳရမည္နည္း”
“အခ်င္းမာရ္နတ္…..
“ဤကိုယ္သည္ မိန္းမတည္း ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေယာကၤ်ားတည္း ဟူ၍လည္းေကာင္း တစ္စံုတစ္ခုေသာ ရုပ္နာမ္၌ စြဲလမ္းျခင္း ျဖစ္ရာ၏။ အၾကင္ စြဲလမ္းျခင္း ျဖစ္ေသာသူအား သင္မာရ္နတ္သည္ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ဗိုင္းငင့္ရံုမွ် သိေသာသူ ဟူ၍ ဆိုထိုက္၏”
“လက္ႏွစ္သစ္ေလာက္မွ် ဉာဏ္အေျမာ္အျမင္ရွိေသာ မိန္းမသည္ ဘုရား စေသာ ေယာကၤ်ားျမတ္တို႔သာ ေရာက္ထိုက္ေသာ အၾကင္ အရဟတၱဖိုလ္ တည္းဟူေသာ အရာသို႔ ေရာက္ျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္ရာ။
“မႊားမႊားေသးေသး လက္ႏွစ္သစ္ေလာက္ ဉာဏ္ကေလးျဖင့္ သင္တို႔မိန္းမသည္ အလြန္ခဲယဥ္းေသာ အရဟတၱဖိုလ္ နိဗၺာန္သို႔ မေရာက္ႏိုင္ရာ ဟူ၍ သင္မာရ္နတ္ ဆိုေသာ္လည္း ျဖစ္ပ်က္တရားကို ေကာင္းစြာထင္ထင္ ျမင္ေအာင္ ရႈဆင္ျခင္သည္ရွိေသာ္ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ဗိုင္းငင့္ေနေသာ မိန္းမသည္ လည္းေကာင္း၊ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ညွပ္၍ ထမင္းနပ္သည္ကို သိေသာ မိန္းမသည္ လည္းေကာင္း၊ ဗိုင္းငင့္ရင္း၊ ထမင္းခ်က္ရင္း ျဖစ္ပ်က္ကို ရႈျခင္းျဖင့္ နိဗၺာန္ကို ရႏိုင္၏”
ေသာမာရဟႏၲာ အရွင္မ၏ ေခ်ပ ၿခိမ္းေျခာက္သံကို ၾကားရလွ်င္ မာရ္နတ္သည္ ႏွလံုးမသာစြာျဖင့္ ထြက္ခြာသြားေလေတာ့သည္။
0 comments:
Post a Comment