ဤသည္ပင္လွ်င္ ဆင္းရဲ၏ အဆံုးတည္း...
စတုတၴနိဗၺာနပဋိသံယုတၱသုတ္
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို နိဗၺာန္ႏွင့္ စပ္ေသာ တရားစကားျဖင့္ အက်ဳိးစီးပြါးကို သိျမင္ေစလ်က္ တရားကို ေဆာက္တည္ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစေတာ္မူ၏။
ထိုရဟန္းတို႔သည္ အ႐ိုအေသျပဳ၍ ႏွလံုးသြင္းလ်က္ အလံုးစံုေသာ စိတ္ျဖင့္ ေကာင္းစြာ ေဆာင္ၿပီးလွ်င္ နားစိုက္ကာ တရားကို နာၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထိုသိေသာ အခ်ိန္၌-
''႐ုပ္အစရွိေသာ သခၤါရ၌ တဏွာ ဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ မွီေသာသူအား တဏွာ ဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ တုန္လႈပ္၏။ တဏွာဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ မမွီေသာသူအား တုန္လႈပ္မႈ မရွိ၊ တုန္လႈပ္မႈ မရွိေသာ္ ၿငိမ္းေအး၏။ ၿငိမ္းေအးမႈ ရွိလတ္ေသာ္ ၫြတ္မႈတဏွာ မျဖစ္၊ ၫြတ္မႈ တဏွာ မရွိေသာ္ ပဋိသေႏၶအားျဖင့္ ဤဘဝသို႔ လာျခင္း, စုေတအားျဖင့္ ထိုဘဝသို႔ သြားျခင္း မျဖစ္၊ လာျခင္း သြားျခင္း မရွိေသာ္ စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္း မျဖစ္၊ စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္း မရွိေသာ္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ပါးစံုဘဝ၌ လည္းေကာင္း မျဖစ္ေတာ့လတၱံ႕။ ဤသည္ပင္လွ်င္ ဆင္းရဲ၏ အဆံုးတည္း'' ဟု ဤ ဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 74
၄ - စတုတၴနိဗၺာနပဋိသံယုတၱသုတ္၊ ပါဋလိဂါမိယဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို နိဗၺာန္ႏွင့္ စပ္ေသာ တရားစကားျဖင့္ အက်ဳိးစီးပြါးကို သိျမင္ေစလ်က္ တရားကို ေဆာက္တည္ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစေတာ္မူ၏။
ထိုရဟန္းတို႔သည္ အ႐ိုအေသျပဳ၍ ႏွလံုးသြင္းလ်က္ အလံုးစံုေသာ စိတ္ျဖင့္ ေကာင္းစြာ ေဆာင္ၿပီးလွ်င္ နားစိုက္ကာ တရားကို နာၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထိုသိေသာ အခ်ိန္၌-
''႐ုပ္အစရွိေသာ သခၤါရ၌ တဏွာ ဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ မွီေသာသူအား တဏွာ ဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ တုန္လႈပ္၏။ တဏွာဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ မမွီေသာသူအား တုန္လႈပ္မႈ မရွိ၊ တုန္လႈပ္မႈ မရွိေသာ္ ၿငိမ္းေအး၏။ ၿငိမ္းေအးမႈ ရွိလတ္ေသာ္ ၫြတ္မႈတဏွာ မျဖစ္၊ ၫြတ္မႈ တဏွာ မရွိေသာ္ ပဋိသေႏၶအားျဖင့္ ဤဘဝသို႔ လာျခင္း, စုေတအားျဖင့္ ထိုဘဝသို႔ သြားျခင္း မျဖစ္၊ လာျခင္း သြားျခင္း မရွိေသာ္ စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္း မျဖစ္၊ စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္း မရွိေသာ္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ပါးစံုဘဝ၌ လည္းေကာင္း မျဖစ္ေတာ့လတၱံ႕။ ဤသည္ပင္လွ်င္ ဆင္းရဲ၏ အဆံုးတည္း'' ဟု ဤ ဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 74
၄ - စတုတၴနိဗၺာနပဋိသံယုတၱသုတ္၊ ပါဋလိဂါမိယဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
0 comments:
Post a Comment