*ေသျခင္းတရားႏွင့္ ေမတၱာ-၁*
၀ိပႆနာ တရား အားထုတ္ျခင္းကို ပံုရိပ္ျဖင့္ ထင္ေအာ္ သရုပ္ေဖာ္ ေျပာဆိုၾကရာတြင္ ဤလုပ္ငန္းသည္ ႀကိဳးတန္းေလွ်ာက္ေသာ အလုပ္ႏွင့္ တူသည္ဟု ေျပာဆိုေလ့ ရွိပါသည္။ ႀကိဳးတန္း ေလွ်ာက္ေသာအခါ ထင္ရွားေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ကုိယ္ေနဟန္ထား မွန္ေအာင္ ဟန္ခ်က္ ညီေနေအာင္ သတိကို ျမဲျမဲထားရျခင္း ျဖစ္သည္။ ႀကိဳးတန္း ေလွ်ာက္ေနစဥ္မွာပင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အာရံုမ်ားက ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို ေလျဖတ္တိုက္သလို ျဖတ္သန္း တိုက္ခိုက္ေနပါသည္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ျမင္ကြင္းမ်ား၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အသံမ်ား၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ခံစားခ်က္မ်ား၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေတြးမ်ား၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အၾကံအစည္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။
ထိုအရာမ်ားသည္ အကယ္၍ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အာရံုမ်ား ျဖစ္လွ်င္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အာရံုတို႔၌ က်က္စား ၿငိတြယ္တတ္ေသာ အထံုပါေနေသာ စိတ္သည္ ထိုအာရံုမ်ားကို ဖက္တြယ္ရန္ ႀကိဳးစားၿပီးလွ်င္ ထိုအာရံုမ်ား ဆက္လက္ တည္ေနေစရန္လည္း အားထုတ္ျပန္သည္။ အကယ္၍ ထိုအဆင္းမ်ား၊ ထိုအသံမ်ားသည္ မႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာ အာရံုမ်ား ျဖစ္ၾကျပန္လွ်င္လည္း စိတ္၏ အေလ့အထံုမွာ ထုိအာရံုမ်ားဆီသို႔ မလိုမုန္းထားေသာ သေဘာျဖင့္ ေရာက္သြားၿပီးလွ်င္ ထိုအာရံုမ်ားကို ေမာင္းႏွင္ဖယ္ရွား သုတ္သင္ပစ္ရန္ အားထုတ္ျပန္ေတာ့၏။ ထိုျဖစ္ရပ္ ႏွစ္ခုစလံုးတြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ သတိ ခၽြတ္ယြင္းကာ ကိုယ္ေနဟန္ထား ပ်က္ၿပီး ႀကိဳးတန္းေပၚက လိမ့္က်ရ ေလေတာ့သည္။ လက္ခံေသာ တံု႔ျပန္မႈပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ျငင္းပယ္ေသာ တံု႔ျပန္မႈပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အႏၱရာယ္ မ်ားျခင္း၌ သေဘာခ်င္း အတူတူပင္ ျဖစ္၏။ မည္သည့္ အရာျဖစ္ေစ၊ ႏွစ္သက္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ေသာ အရာျဖစ္ေစ၊ သို႔မဟုတ္ မႏွစ္သက္ဖြယ္ရာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ အာရံုျဖစ္ေစ ကၽြႏု္ပ္တို႔အား စိတ္အာရံု ညီမွ်မႈ ပ်က္ျပားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေသာ ကိစၥ မွန္သမွ်သည္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ကို ေျခေခ်ာ္ လိမ့္က်ေအာင္ ဖန္တီးေသာ အရာခ်ည္းသာ ျဖစ္ၾကပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ မိမိတုိ႔၏ စိတ္ကို တဏွာရာဂ ဆြဲေဆာင္ရာ ေနာက္သို႔လည္း မပါေအာင္၊ အမ်က္ေဒါသ အမုန္းေနာက္သို႔လည္း မပါေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ထူေထာင္ရမည္။ မည္သူ႔ကိုမွ် တြယ္တာျခင္း မရွိ၊ တပ္ၿငိျခင္း လံုး၀မရွိ၊ သူ႔ဘာသာျဖစ္ၿပီး ပ်က္သြားေသာ သေဘာရွိေသာ စိတ္ကို ျဖစ္ေပၚေအာင္ ထူေထာင္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။
အနိစၥ ၀ိဇၨာဉာဏ္ကို ရေသာ ၀ိပႆနာ ထိုးထြင္းသိျမင္မႈ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အခါ သံေယာဇဥ္ ကင္းသည့္သေဘာ၊ တဏွာ ကပ္ၿငိမႈ ကင္းေသာစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာပါသည္။ ဤဉာဏ္ အဆင့္ တစ္ဆင့္သို႔ ေရာက္ေသာကာလ မရဏဆိုေသာ ေသျခင္းတရားသည္ မလႊဲမေရွာင္သာ ရင္ဆိုင္ရမည့္၊ မၾကာခင္ ျဖစ္ေပၚလာေတာ့မည့္ ကိစၥျဖစ္သည္ကို သေဘာေပါက္ေန ပါေတာ့သည္။
ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမည္။
>>> ဆရာဦးဆန္းလြင္ႏွင့္ ဆရာဦးဟန္ေဌးတို႔ ဘာသာ ျပန္ဆိုေသာ ဂိုးလ္စတိန္း၏ ကိုယ္ေတြ႔ ၀ိပႆနာ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပ မွ်ေ၀အပ္ ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ...။
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
ထိုအရာမ်ားသည္ အကယ္၍ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အာရံုမ်ား ျဖစ္လွ်င္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အာရံုတို႔၌ က်က္စား ၿငိတြယ္တတ္ေသာ အထံုပါေနေသာ စိတ္သည္ ထိုအာရံုမ်ားကို ဖက္တြယ္ရန္ ႀကိဳးစားၿပီးလွ်င္ ထိုအာရံုမ်ား ဆက္လက္ တည္ေနေစရန္လည္း အားထုတ္ျပန္သည္။ အကယ္၍ ထိုအဆင္းမ်ား၊ ထိုအသံမ်ားသည္ မႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာ အာရံုမ်ား ျဖစ္ၾကျပန္လွ်င္လည္း စိတ္၏ အေလ့အထံုမွာ ထုိအာရံုမ်ားဆီသို႔ မလိုမုန္းထားေသာ သေဘာျဖင့္ ေရာက္သြားၿပီးလွ်င္ ထိုအာရံုမ်ားကို ေမာင္းႏွင္ဖယ္ရွား သုတ္သင္ပစ္ရန္ အားထုတ္ျပန္ေတာ့၏။ ထိုျဖစ္ရပ္ ႏွစ္ခုစလံုးတြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ သတိ ခၽြတ္ယြင္းကာ ကိုယ္ေနဟန္ထား ပ်က္ၿပီး ႀကိဳးတန္းေပၚက လိမ့္က်ရ ေလေတာ့သည္။ လက္ခံေသာ တံု႔ျပန္မႈပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ျငင္းပယ္ေသာ တံု႔ျပန္မႈပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အႏၱရာယ္ မ်ားျခင္း၌ သေဘာခ်င္း အတူတူပင္ ျဖစ္၏။ မည္သည့္ အရာျဖစ္ေစ၊ ႏွစ္သက္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ေသာ အရာျဖစ္ေစ၊ သို႔မဟုတ္ မႏွစ္သက္ဖြယ္ရာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ အာရံုျဖစ္ေစ ကၽြႏု္ပ္တို႔အား စိတ္အာရံု ညီမွ်မႈ ပ်က္ျပားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေသာ ကိစၥ မွန္သမွ်သည္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ကို ေျခေခ်ာ္ လိမ့္က်ေအာင္ ဖန္တီးေသာ အရာခ်ည္းသာ ျဖစ္ၾကပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ မိမိတုိ႔၏ စိတ္ကို တဏွာရာဂ ဆြဲေဆာင္ရာ ေနာက္သို႔လည္း မပါေအာင္၊ အမ်က္ေဒါသ အမုန္းေနာက္သို႔လည္း မပါေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ထူေထာင္ရမည္။ မည္သူ႔ကိုမွ် တြယ္တာျခင္း မရွိ၊ တပ္ၿငိျခင္း လံုး၀မရွိ၊ သူ႔ဘာသာျဖစ္ၿပီး ပ်က္သြားေသာ သေဘာရွိေသာ စိတ္ကို ျဖစ္ေပၚေအာင္ ထူေထာင္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။
အနိစၥ ၀ိဇၨာဉာဏ္ကို ရေသာ ၀ိပႆနာ ထိုးထြင္းသိျမင္မႈ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အခါ သံေယာဇဥ္ ကင္းသည့္သေဘာ၊ တဏွာ ကပ္ၿငိမႈ ကင္းေသာစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာပါသည္။ ဤဉာဏ္ အဆင့္ တစ္ဆင့္သို႔ ေရာက္ေသာကာလ မရဏဆိုေသာ ေသျခင္းတရားသည္ မလႊဲမေရွာင္သာ ရင္ဆိုင္ရမည့္၊ မၾကာခင္ ျဖစ္ေပၚလာေတာ့မည့္ ကိစၥျဖစ္သည္ကို သေဘာေပါက္ေန ပါေတာ့သည္။
ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမည္။
>>> ဆရာဦးဆန္းလြင္ႏွင့္ ဆရာဦးဟန္ေဌးတို႔ ဘာသာ ျပန္ဆိုေသာ ဂိုးလ္စတိန္း၏ ကိုယ္ေတြ႔ ၀ိပႆနာ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပ မွ်ေ၀အပ္ ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ...။
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
0 comments:
Post a Comment