သား ၄-ေယာက္တို႔၏ ဖခင္
ျမတ္စြာဘုရား သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနစဥ္ မဟာသာလအမည္ရွိေသာ ပုဏၰားတေယာက္သည္ ေဟာင္းႏြမ္းစုတ္ျပတ္သည့္ အ၀တ္မ်ားျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားကို ၀င္ေရာက္ဖူးေျမာ္သည္။
ဗုဒၶက အသင္ပုဏၰား၊ ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါ၏ေလာ-ဟု ေမးရာ ပုဏၰားလည္း ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္၏ သား ၄-ေယာက္တို႔သည္ မိမိတို႔၏ မယားမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္၍ ကၽြႏ္ုပ္ကို သူတို႔ေနေသာအိမ္မွ ႏွင္ထုတ္လိုက္ၾကပါသည္ဘုရား-ဟု ေလွ်ာက္၏။
ထိုအခါ ဗုဒၶသည္ မဟာသာလပုဏၰားအား သား ၄-ေယာက္တို႔ ၀င္ေရာက္ေနထိုင္ေသာ မ႑ပ္ထဲတြင္ ရြတ္ဆိုရန္ ဂါထာေလးပုဒ္ကို သင္ၾကားေပးလိုက္၏။ ထိုဂါထာမ်ား၏ အဓိပၸါယ္ကား-
အၾကင္သားတို႔ျဖင့္ ငါသည္ ႏွစ္သက္၀မ္းေျမာက္ခဲ့ရ၏။ အၾကင္သားတို႔၏ ႀကီးပြားျခင္းကို ငါသည္ အလိုရွိခဲ့၏။ ေခြးမ်ားသည္ ၀က္ကို ေမာင္းႏွင္ထုတ္သကဲ့သို႔ ထိုသားတို႔သည္ မိမိတို႔မယားမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ ငါ့ကို အိမ္မွ ေမာင္းထုတ္လိုက္ၾကကုန္၏။
ယုတ္မာေသာ ရကၡိဳသ္တို႔သည္ သားအသြင္ ဖန္ဆင္းကာ ငါ့ကို အဘ အဘ-ဟု ေခၚၾကေလေယာင္တကား။ ထိုသားတို႔သည္ အရြယ္လြန္ေသာ ငါ့ကို စြန္႔ပစ္ထားၾက၏။
အိုမင္း၍ အသံုးမျပဳႏိုင္ေသာျမင္းကို အစာမေကၽြးဘဲ ထားသကဲ့သို႔ သားမိုက္တို႔၏ ပစ္ထားျခင္းခံရေသာ အဘအိုသည္ သူတပါးအိမ္တို႔၌ ေတာင္းစားရ၏။
ငါ၏ လက္စြဲေတာင္ေ၀ွးကပင္ ျမတ္ေသး၏။ ငါ့ကို ရိုေသက်ိဳးႏြံျခင္း မရွိေသာ သားတို႔သည္ မျမတ္ကုန္။ ေတာင္ေ၀ွးသည္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ ႏြားေခြးတို႔ကို တားျမစ္ႏိုင္၏။ ေမွာင္ထဲ၌ ေရွ႔သြားျဖစ္ႏိုင္၏။ ေခ်ာ္လဲသည္ရွိေသာ္ ေတာင္ေ၀ွး၏အစြမ္းအားျဖင့္ ရပ္တည္ႏိုင္၏။
ဤသို႔ ပုဏၰားက ရြတ္ဆိုေသာအခါ သားေလးေယာက္တို႔က အသီးသီးငိုေၾကြးၾကျပီး မိမိတို႔ အမွားမ်ားကို ေတာင္းပန္ၾကေလသည္။ သားေလးေယာက္တို႔သည္ တလွည့္စီ ေကၽြးေမြးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ၾကသျဖင့္ မဟာသာလပုဏၰားလည္း ျမတ္စြာဘုရား အဆံုးအမႏွင့္အညီ အသက္ထက္ဆံုး ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္သြားေလသည္။
က်မ္းကိုး-သံယုတၱနိကာယ္။
( အကၤုရ-ဘီေအ )
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ဧျပီလ )
ဗုဒၶက အသင္ပုဏၰား၊ ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါ၏ေလာ-ဟု ေမးရာ ပုဏၰားလည္း ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္၏ သား ၄-ေယာက္တို႔သည္ မိမိတို႔၏ မယားမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္၍ ကၽြႏ္ုပ္ကို သူတို႔ေနေသာအိမ္မွ ႏွင္ထုတ္လိုက္ၾကပါသည္ဘုရား-ဟု ေလွ်ာက္၏။
ထိုအခါ ဗုဒၶသည္ မဟာသာလပုဏၰားအား သား ၄-ေယာက္တို႔ ၀င္ေရာက္ေနထိုင္ေသာ မ႑ပ္ထဲတြင္ ရြတ္ဆိုရန္ ဂါထာေလးပုဒ္ကို သင္ၾကားေပးလိုက္၏။ ထိုဂါထာမ်ား၏ အဓိပၸါယ္ကား-
အၾကင္သားတို႔ျဖင့္ ငါသည္ ႏွစ္သက္၀မ္းေျမာက္ခဲ့ရ၏။ အၾကင္သားတို႔၏ ႀကီးပြားျခင္းကို ငါသည္ အလိုရွိခဲ့၏။ ေခြးမ်ားသည္ ၀က္ကို ေမာင္းႏွင္ထုတ္သကဲ့သို႔ ထိုသားတို႔သည္ မိမိတို႔မယားမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ ငါ့ကို အိမ္မွ ေမာင္းထုတ္လိုက္ၾကကုန္၏။
ယုတ္မာေသာ ရကၡိဳသ္တို႔သည္ သားအသြင္ ဖန္ဆင္းကာ ငါ့ကို အဘ အဘ-ဟု ေခၚၾကေလေယာင္တကား။ ထိုသားတို႔သည္ အရြယ္လြန္ေသာ ငါ့ကို စြန္႔ပစ္ထားၾက၏။
အိုမင္း၍ အသံုးမျပဳႏိုင္ေသာျမင္းကို အစာမေကၽြးဘဲ ထားသကဲ့သို႔ သားမိုက္တို႔၏ ပစ္ထားျခင္းခံရေသာ အဘအိုသည္ သူတပါးအိမ္တို႔၌ ေတာင္းစားရ၏။
ငါ၏ လက္စြဲေတာင္ေ၀ွးကပင္ ျမတ္ေသး၏။ ငါ့ကို ရိုေသက်ိဳးႏြံျခင္း မရွိေသာ သားတို႔သည္ မျမတ္ကုန္။ ေတာင္ေ၀ွးသည္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ ႏြားေခြးတို႔ကို တားျမစ္ႏိုင္၏။ ေမွာင္ထဲ၌ ေရွ႔သြားျဖစ္ႏိုင္၏။ ေခ်ာ္လဲသည္ရွိေသာ္ ေတာင္ေ၀ွး၏အစြမ္းအားျဖင့္ ရပ္တည္ႏိုင္၏။
ဤသို႔ ပုဏၰားက ရြတ္ဆိုေသာအခါ သားေလးေယာက္တို႔က အသီးသီးငိုေၾကြးၾကျပီး မိမိတို႔ အမွားမ်ားကို ေတာင္းပန္ၾကေလသည္။ သားေလးေယာက္တို႔သည္ တလွည့္စီ ေကၽြးေမြးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ၾကသျဖင့္ မဟာသာလပုဏၰားလည္း ျမတ္စြာဘုရား အဆံုးအမႏွင့္အညီ အသက္ထက္ဆံုး ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္သြားေလသည္။
က်မ္းကိုး-သံယုတၱနိကာယ္။
( အကၤုရ-ဘီေအ )
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ဧျပီလ )
0 comments:
Post a Comment