စိတ္ထားျဖဴစင္၍ ေကာင္းက်ိဳးခံစားရသူ
ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ ရွားေတာျမိဳ႔နယ္ ေအာင္ခ်မ္းသာရပ္ကြက္ေန ဦးဘေအာင္ ေဒၚ၀င္းတို႔၏ ဒုတိယေျမာက္သား ျဖစ္သည္။
သူသည္ ၁၉၉၈-ခုႏွစ္ အသက္ ၁၇-ႏွစ္တြင္ အေျခခံပညာ အထက္တန္း (ယခုတကၠသိုလ္၀င္တန္း) စာေမးပြဲကို ေအာင္ျမင္ခဲ့ျပီး ျဖစ္သည္။ မိဘမ်ားသည္ လယ္ယာလုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္ၾကျပီး ဘာသာတရားလည္း အလြန္ကိုင္းရႈိင္းၾကသည္။ ဥပုသ္သီတင္းေန႔ရက္မ်ားတြင္ တအိမ္သားလံုး သက္သတ္လြတ္စားကာ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကသည္။
ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ကား ဘာသာတရားကို ကိုင္းရႈိင္းျပီး လိမၼာေရးျခားရွိသူျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ာကလည္း သားတဦးသာပါေသာ ေမာင္လႈိင္၀င္းကို အလြန္ခ်စ္ခင္ၾကသည္။
၁၃၆၁-ခုႏွစ္ ၀ါေခါင္လဆန္း ၈-ရက္ေန႔က ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ကား ည ၉-နာရီထိုးလုပါျပီ။ ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ တတိယေျမာက္ေန႔အျဖစ္ အဓိ႒ာန္ပုတီးစိပ္ရန္ (*****) ေစတီေတာ္သို႔ ေရာက္ရွိလာသည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ဘုရားေပၚရွိ ေဂါပကအဖြဲ႔မ်ား အိမ္ျပန္ရန္ပင္ ျပင္ဆင္ေနၾကျပီ ျဖစ္သည္။
ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ မိနစ္ ၅၀-ခန္႔အၾကာတြင္ အဓိ႒ာန္ပုတီးစိပ္ျပီး၍ အိမ္ျပန္ရန္ ျပင္ဆင္သည္။ ထိုစဥ္ အလွဴခံေသတၱာဆီသို႔ အမွတ္မထင္ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ဟာ-ဟင္ ဟူေသာ အာေမဍိတ္အသံႏွင့္အတူ ေမာင္လႈိင္၀င္းတေယာက္ အလွဴခံေသတၱာပံုး ရွိရာသို႔ မရဲတရဲေလွ်ာက္လာမိသည္။ အေၾကာင္းမွာ အလွဴခံေသတၱာပံုးတြင္ ေသာ့တံႏွင့္ေသာ့အိမ္ တြဲလ်က္က်န္ရစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရွိရျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ေဂါပကအဖြဲ႔၀င္တဦးဦးေမ့ျပီး က်န္ရစ္ခဲ့ဟန္တူသည္။ သူသည္ ဘုရားေပၚႏွင့္ အနီးပတ္၀န္းက်င္တို႔ကို အကဲခတ္ ၾကည့္လိုက္မိသည္။ သို႔ေသာ္ မည္သူတဦးတေယာက္ကိုမွ် မေတြ႔ရေတာ့ေခ်။ သူတဦးသာလွ်င္ ဘုရားေပၚတြင္ ရွိေနပါသည္။
အလွဴခံေသတၱာထဲမွ ေငြမ်ားမွာ ႏွစ္ေသာင္းခန္႔ရွိမည္ ထင္ပါသည္။ မွန္ေပါင္ျခင့္ ျပဳလုပ္ထားသျဖင့္ အတြင္းက ေငြမ်ားကို အတိုင္းသားျမင္ေနရသည္။ ထိုေငြမ်ား မသမာသူလက္ထဲ ေရာက္သြားမည္ကိုလည္း စိုးရိမ္ေနသည္။
ေနာက္ဆံုး ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ ခိုင္မာေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္တခုကို ခ်လိုက္သည္။ အလွဴခံေသတၱာကို ေသခ်ာစြာပိတ္၍ ေသာ့ျပန္ခတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ထိုေသာ့တြဲကိုယူကာ ေဂါပကအဖြဲ႔၀င္ျဖစ္ေသာ ဦးလွေအာင္ ေနအိမ္သို႔ ညတြင္းခ်င္း သြားေရာက္အပ္ႏွံခဲ့သည္။ ေဂါပကအဖြဲ႔၀င္ ဦးလွေအာင္သည္ ေက်းဇူးတင္လြန္းသျဖင့္ သူပိုင္ေသာ ေငြ-၅၀၀ က်ပ္ကိုပင္ ေမာင္လႈိင္၀င္းအား ဆုေငြအျဖစ္ ေပးလိုက္သည္။
သို႔ေသာ္ ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ တာ၀န္သိသူတေယာက္အေနျဖင့္လည္းေကာင္း၊ သူ၏အက်င့္စာရိတၱႏွင့္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ေငြႏွင့္တန္ဖိုး မျဖတ္ႏိုင္သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း ဦးလွေအာင္၏ ဆုေငြ ၅၀၀-ကို လက္မခံခဲ့ေပ။
ထိုအေၾကာင္းကို မိဘမ်ားအား ျပန္လည္ေျပာျပေသာအခါ သား၏လုပ္ရပ္ကို အံ႔ၾသ၍မဆံုး ခ်ီးက်ဴး၍မဆံုး ရွိၾကပါသည္။။
ထိုသို႔ရွိရာမွ တေန႔တြင္ ေမာင္လႈိ၀္၀င္းတေယာက္ ထီေပါက္သည္ဟူေသာ သတင္းသည္ တရပ္ကြက္လံုး ပ်ံ႔ႏွံ႔သြားသည္။ (၁၃ရ) ႀကိမ္ေျမာက္ ထီဖြင့္ပြဲ၌ မဂၤလာစံုတြဲတြင္ ေရွ႔ဂဏန္း ၃-လံုးတူရာ ဆုေငြ ငါးေသာင္းက်ပ္ ရရွိခဲ့သည္။ သူ႔ေစတနာက သူ႔ကို အက်ိဳးေပးသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ယူဆမိပါသည္။
( ေမာင္ခ်စ္ၾကည္ )
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ဧျပီလ )
သူသည္ ၁၉၉၈-ခုႏွစ္ အသက္ ၁၇-ႏွစ္တြင္ အေျခခံပညာ အထက္တန္း (ယခုတကၠသိုလ္၀င္တန္း) စာေမးပြဲကို ေအာင္ျမင္ခဲ့ျပီး ျဖစ္သည္။ မိဘမ်ားသည္ လယ္ယာလုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္ၾကျပီး ဘာသာတရားလည္း အလြန္ကိုင္းရႈိင္းၾကသည္။ ဥပုသ္သီတင္းေန႔ရက္မ်ားတြင္ တအိမ္သားလံုး သက္သတ္လြတ္စားကာ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကသည္။
ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ကား ဘာသာတရားကို ကိုင္းရႈိင္းျပီး လိမၼာေရးျခားရွိသူျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ာကလည္း သားတဦးသာပါေသာ ေမာင္လႈိင္၀င္းကို အလြန္ခ်စ္ခင္ၾကသည္။
၁၃၆၁-ခုႏွစ္ ၀ါေခါင္လဆန္း ၈-ရက္ေန႔က ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ကား ည ၉-နာရီထိုးလုပါျပီ။ ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ တတိယေျမာက္ေန႔အျဖစ္ အဓိ႒ာန္ပုတီးစိပ္ရန္ (*****) ေစတီေတာ္သို႔ ေရာက္ရွိလာသည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ဘုရားေပၚရွိ ေဂါပကအဖြဲ႔မ်ား အိမ္ျပန္ရန္ပင္ ျပင္ဆင္ေနၾကျပီ ျဖစ္သည္။
ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ မိနစ္ ၅၀-ခန္႔အၾကာတြင္ အဓိ႒ာန္ပုတီးစိပ္ျပီး၍ အိမ္ျပန္ရန္ ျပင္ဆင္သည္။ ထိုစဥ္ အလွဴခံေသတၱာဆီသို႔ အမွတ္မထင္ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ဟာ-ဟင္ ဟူေသာ အာေမဍိတ္အသံႏွင့္အတူ ေမာင္လႈိင္၀င္းတေယာက္ အလွဴခံေသတၱာပံုး ရွိရာသို႔ မရဲတရဲေလွ်ာက္လာမိသည္။ အေၾကာင္းမွာ အလွဴခံေသတၱာပံုးတြင္ ေသာ့တံႏွင့္ေသာ့အိမ္ တြဲလ်က္က်န္ရစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရွိရျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ေဂါပကအဖြဲ႔၀င္တဦးဦးေမ့ျပီး က်န္ရစ္ခဲ့ဟန္တူသည္။ သူသည္ ဘုရားေပၚႏွင့္ အနီးပတ္၀န္းက်င္တို႔ကို အကဲခတ္ ၾကည့္လိုက္မိသည္။ သို႔ေသာ္ မည္သူတဦးတေယာက္ကိုမွ် မေတြ႔ရေတာ့ေခ်။ သူတဦးသာလွ်င္ ဘုရားေပၚတြင္ ရွိေနပါသည္။
အလွဴခံေသတၱာထဲမွ ေငြမ်ားမွာ ႏွစ္ေသာင္းခန္႔ရွိမည္ ထင္ပါသည္။ မွန္ေပါင္ျခင့္ ျပဳလုပ္ထားသျဖင့္ အတြင္းက ေငြမ်ားကို အတိုင္းသားျမင္ေနရသည္။ ထိုေငြမ်ား မသမာသူလက္ထဲ ေရာက္သြားမည္ကိုလည္း စိုးရိမ္ေနသည္။
ေနာက္ဆံုး ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ ခိုင္မာေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္တခုကို ခ်လိုက္သည္။ အလွဴခံေသတၱာကို ေသခ်ာစြာပိတ္၍ ေသာ့ျပန္ခတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ထိုေသာ့တြဲကိုယူကာ ေဂါပကအဖြဲ႔၀င္ျဖစ္ေသာ ဦးလွေအာင္ ေနအိမ္သို႔ ညတြင္းခ်င္း သြားေရာက္အပ္ႏွံခဲ့သည္။ ေဂါပကအဖြဲ႔၀င္ ဦးလွေအာင္သည္ ေက်းဇူးတင္လြန္းသျဖင့္ သူပိုင္ေသာ ေငြ-၅၀၀ က်ပ္ကိုပင္ ေမာင္လႈိင္၀င္းအား ဆုေငြအျဖစ္ ေပးလိုက္သည္။
သို႔ေသာ္ ေမာင္လႈိင္၀င္းသည္ တာ၀န္သိသူတေယာက္အေနျဖင့္လည္းေကာင္း၊ သူ၏အက်င့္စာရိတၱႏွင့္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ေငြႏွင့္တန္ဖိုး မျဖတ္ႏိုင္သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း ဦးလွေအာင္၏ ဆုေငြ ၅၀၀-ကို လက္မခံခဲ့ေပ။
ထိုအေၾကာင္းကို မိဘမ်ားအား ျပန္လည္ေျပာျပေသာအခါ သား၏လုပ္ရပ္ကို အံ႔ၾသ၍မဆံုး ခ်ီးက်ဴး၍မဆံုး ရွိၾကပါသည္။။
ထိုသို႔ရွိရာမွ တေန႔တြင္ ေမာင္လႈိ၀္၀င္းတေယာက္ ထီေပါက္သည္ဟူေသာ သတင္းသည္ တရပ္ကြက္လံုး ပ်ံ႔ႏွံ႔သြားသည္။ (၁၃ရ) ႀကိမ္ေျမာက္ ထီဖြင့္ပြဲ၌ မဂၤလာစံုတြဲတြင္ ေရွ႔ဂဏန္း ၃-လံုးတူရာ ဆုေငြ ငါးေသာင္းက်ပ္ ရရွိခဲ့သည္။ သူ႔ေစတနာက သူ႔ကို အက်ိဳးေပးသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ယူဆမိပါသည္။
( ေမာင္ခ်စ္ၾကည္ )
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ဧျပီလ )
0 comments:
Post a Comment