ယေန႔လူသားမ်ားရဲ႕ နက္ဖန္ကမၻာ အခန္းဆက္ (၀၁)

လူေတြဟာ ဘယ္ေနရာသြားသြား Save-မျဖစ္ဘူး။ ဘုန္းၾကီးတုိ႔ ၾသစေတးလ်သြားေတာ႔ စစ္လုိက္တာ မေျပာနဲ႔ ေသတၱာေတြ အကုန္ဖြင္႔-ျပရတယ္။ ၾသစေတးလ်ေလဆိပ္မွာ ပရုတ္ဆီဗူးနဲ႔ သြားတုိက္ေဆးဗူးေတာင္ အမွိဳက္ပုံးထဲ ထည့္ပစ္ခဲ႔ရတယ္။ ေၾကာက္တာ၊ အဲဒါကေန ေလယာဥ္ပ်ံ ေဖာက္ခြဲတဲ႔ ပစၥည္းျဖစ္မွာစုိးလုိ႔။ အဲဒီေတာ႔ ဘုန္းၾကီးယူလာခဲ႔တဲ႔ သြားတုိက္ ေဆးဗူးနဲ႔ ပရုတ္ဆီဗူး အဲဒီေလဆိပ္ထဲမွာ ပစ္ထားခဲ႔ရတယ္။ သူတို႕က ဒါေလးတစ္ကုိင္ကုိင္နဲ႔ အဲဒါေလးကြန္ပ်ဴတာထဲေပၚလာေတာ႔ ဒါကုိပဲ သူတုိ႔က မယူဖုိ႔ေျပာေနတယ္။ ဒါနဲ႔ မယူနဲ႔ဆုိရင္လည္း အမွိဳက္ပုံထည့္လုိက္ဆုိျပီး၊ အမွိဳက္ပုံထဲထည့္ခဲ႔ရတယ္။ အဲဒီက်ေတာ႔မွ ေအးေအးေဆးေဆးသြားလုိ႔ရတယ္။ အဲဒီေတာ႔ တစ္ခ်ိဳ႕နိဳင္ငံေတြမွာ ေရသန္႔ဗူးေတာင္ မယူရဘူး။

ျမန္မာေတြက ယူလာလုိက္ၾကတာ ၾသစေတးလ်သြားတုန္းက ေရေမႊးပုလင္းေတြ.. အကုန္ထားျပစ္ခဲ႔ရတယ္။ ဒကာမတစ္ေယာက္မ်ား ေျပာသံ ၾကားခဲ႔ရတယ္၊ ဒီေရေမႊးပုလင္းက တစ္သိန္းေက်ာ္တန္တယ္။ သြားပါၿပီ ဆုိျပီေတာ႔ အဲဒီလုိတစ္သိန္းေက်ာ္ေပးခဲ႔ရတယ္ဆုိျပီးေတာ႔။ အဲဒီေတာ႔ ဒီေခတ္ႀကီးဟာ ေရႊေခတ္မဟုတ္ဘူး၊ ဘာေတြဘယ္လုိတုိးတက္ေနေန ေရႊေခတ္ မဟုတ္ဘူး၊ အခုက ေျပာခဲ႔တဲ႔ ေခတ္ေတြတုန္းက ဒီလုိ အႏၱရာယ္ေတြ ေၾကာက္ရတဲ႔ေခတ္ မရွိခဲ႔ဘူး။ လူေတြအသက္ကလည္း အလြန္ရွည္တယ္၊ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္လည္း မကြာျခားၾကဘူး၊ တစ္စုံတစ္ခုခ်ိဳ႕တဲ႔လာခဲ႔ လွ်င္လည္း တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ ဘုရင္ကေနၿပီး ေထာက္ပံ႔ေၾကးေပးထားတယ္။ လူေလာကႀကီးဟာ ေအးခ်မ္းေနတဲ႔ေရႊေခတ္ႀကီးပဲ။

အဲဒီေခတ္ႀကီးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာလာတဲ႔အခါမွာ လူေတြပ်က္-လာတာဟာ ဘာ႔ေၾကာင္႔? ဒီဆုတ္ယုတ္ျပီးေတာ႔ ဒုကၡသုကၡေတြ ၾကံဳရတာဟာ ဘယ္သူလုပ္တာတုန္းဆုိရင္ လူေတြပဲလုပ္တာ၊ ကုိယ္ခင္းတဲ႔ဇာတ္ ကုိယ္မႏိုင္လုိ႔ လူေတြ ဒုကၡေရာက္ၾကရတာ။ ဒီကေန႔နဲ႔ အမ်ားႀကီး လူေတြခင္းထားတဲ႔ဇာတ္က လူေတြကုိ ျပန္ဒုကၡေပးတာ။ ကဲၾကည့္ အဲဒီမွာ ေနာက္ဆုံးတက္လာတဲ႔ စၾကာမင္း ေတာထြက္ျပီး ရေသ႔၀တ္သြားတဲ႔အခါမွာ သူ႔သားကုိ ခါတုိင္းအတုိင္း ထုံးစံအတုိင္း ဆုံးမၾသ၀ါဒေပးခဲ႔တယ္။ ငါ႔သား မင္းနိဳင္ငံမွာ မတရားတာေတြ မျဖစ္ေစနဲ႔၊ ဓနေၾကးေငြမရွိတဲ႔ လူေတြကုိ ဓနေၾကးေငြေထာက္ပံ႔ပါလုိ႔ မွာထားခဲ႔တယ္။ မွာထားခဲ႔တဲ႔ အခါၾကေတာ႔ ဖခင္စၾကာမင္းႀကီး မွာထားတဲ႔ အတုိင္း သူလိုက္ေတာ႔ လုိက္တယ္။ ဘာကုိ သူက -Neglect-လုပ္တုန္းဆုိရင္ ဂ႐ုမစုိက္ေတာ႔ဘူး။ ဓနေၾကးေငြမရွိတဲ႔သူေတြကုိ ေထာက္ပံ႔ပါဆုိတဲ႔ စကားကုိ သူနားမေထာင္ဘူး၊ တုိင္းျပည္မွာ ဓနေၾကးေငြမရွိတဲ႔လူေတြကုိ မေထာက္ပ႔ံဘဲနဲ႔ ထားတယ္။ က်န္တာေတြေတာ႔ သူလုိက္နာတယ္။ အဲဒီတစ္ခု၊ ဒီဥပေဒတစ္ခုကို သူမလုိက္နာဘူး။ မလုိက္နာတဲ႔အတြက္ေၾကာင္႔ ဘာျဖစ္လာ-တုန္းဆုိရင္ သူ႔ႏိုင္ငံေတာ္အတြင္းမွာ ဆင္းရဲတဲ႔လူေတြ မ်ားလာတယ္။ စားစရာေသာက္စရာ မရွိျဖစ္လာတယ္။ အဆင္ေျပတဲ႔လူေတြက ေျပ၊ မေျပတဲ႔-လူေတြ မေျပ ျဖစ္လာတယ္။

အဲဒီေတာ႔ ထုံးစံေပါ႔ “poverty engenders crimes”. Poverty မြဲေတမွဳသည္။ ပါဠိလုိေတာ႔ ဒါလိဒၵိယ၊ ဆင္းရဲ႕မြဲေတမွဳ။ ဒလိဒၵဆုိတာ လူဆင္းရဲ၊ ဒါလိဒၵိယဆုိတာ ဆင္းရဲမြဲေတမွဳ၊ Poverty။ အဲဒီ Povertyဆင္းရဲမြဲေတမွဳေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဘုရင္ႀကီးက ေငြေၾကးမေထာက္ပံ႔တဲ႔အတြက္ေၾကာင္႔ ဆင္းရဲတဲ႔ လူေတြ ပုိဆင္းရဲလာတယ္။ ဆင္းရဲတဲ႔လူေတြ မ်ားလာတယ္။ ဆင္းရဲမွဳက ဘာကုိျဖစ္ေစလဲဆုိရင္ ရာဇ၀တ္မွဳကုိ ထူေျပာေစတယ္။ ဒီကေန႔ေခတ္မွာလည္း ဒီလုိပဲဆုိတာပဲ။ “Poverty engenders crimes”. Poverty ဆုိတဲ႔ ဆင္းရဲမြဲေတမွဳသည္ ရာဇ၀တ္မွဳကုိ ျဖစ္ပြားေစတယ္လုိ႔ ဒီလုိ အဆုိရွိတယ္။

အဲဒီအဆုိနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းပဲ -ဒါလိဒၵိယံ ေ၀ပုလႅမာဂေမ အဒိႏၷဒါနံ ေ၀ပုလႅမဂမီ-လုိ႔ ဘုန္းၾကီးတုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားေဟာတဲ႔ စာေပထဲမွာ ရွိတယ္။ အဒိႏၷဒါနံ ေ၀ပုလႅမာဂမီ ဒါလိဒၵိယံ ေ၀ပုလႅမာဂေမ- ဆင္းရဲမြဲေတမွဳေတြ တုိးပြားလာလုိ႔ရွိရင္၊ အဒိႏၷဒါနံ ေ၀ပုလႅမာဂမီ- ခုိးမွဳေတြ တုိက္မွဳေတြ လုယက္မွဳေတြ တုိးပြားလာတယ္လုိ႔ ဒီလုိဆုိတယ္ စာက။ ဒါဆင္းရဲလာလုိ႔ရွိရင္ ဒီျပႆနာဟာ သူ႔ဟာသူ အလုိလုိတက္လာတာပဲ။ အဲဒီေတာ႔ ဘုရင္ႀကီးက ဆင္းရဲတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ ေငြေၾကးမေပးတဲ႔အတြက္ေၾကာင္႔မုိ႔လုိ႔ သူ႔နိဳင္ငံမွာ ဘာေပၚ လာတုန္းလုိ႔ဆုိရင္ အစဆုံး ခုိးမွဳတစ္ခုေပၚလာတယ္။ ခုုိးမွဳေပၚလာတဲ႔ အခါၾကေတာ႔ ပစၥည္းအခုိးခံရတဲ႔လူေတြ/အခုိးခံရတဲ႔လူေတြက အဲဒီခုိးတဲ႔လူကုိ ၀ုိင္းဖမ္း၊ ဖမ္းျပီးေတာ႔ ဘုရင္သည္ ပုိ႔ၾကတယ္။ ဒါပထမဆုံးျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ ရာဇ၀တ္မွဳတစ္ခု သူတုိ႔သည္မွာ ၀င္လာတယ္၊ အဲဒီေခတ္က၊ အႏွစ္ရွစ္-ေသာင္းေခတ္မွာ။ ေရႊေခတ္လုိ႔ဆုိရမည့္ေခတ္မွာ ဒီအဆုိးတစ္ခု ၀င္လာတယ္။

ဒီအဆုိးတစ္ခု၀င္လာတာ ဘယ္သူ႔ေၾကာင္႔ ၀င္လာတုန္းဆုိရင္ ဘုရင္ႀကီးက ေထာက္ပံ႔ရမွာကုိ မေထာက္ပံ႔တာ၊ အဲဒီေတာ႔ ဆင္းရဲတဲ႔လူက စားစရာမရွိေတာ႔ ခုိးေရာ႔။ ခုိးေတာ႔ ခုိးမွဳေပၚလာတဲ႔ အခါၾကေတာ႔ လူေတြက ဒီလူကုိ ၀ုိင္းဖမ္းၿပီးေတာ႔ ဘုရင္ႀကီးသည္ကုိ ပုိ႔ၾကတယ္။ ဘုရင္ႀကီးက စစ္ေမးတယ္၊ မင္းဘာျဖစ္လုိ႔ ခုိးတာလဲ? ခုိးတယ္ဆုိတာ ဟုတ္လား? ဘာျဖစ္လုိ႔ ခုိးလဲ? စားစရာ မရွိလုိ႔၊ သူကလည္း အမွန္အတုိင္းေတာ႔ ေျပာတာပဲ၊ စားစရာမရွိလုိ႔ ခုိးတာဆုိေတာ႔ အဲဒီေတာ႔ ဘုရင္ၾကီးက သူလုပ္ရမည့္ အလုပ္တစ္ခုကုိ သူေမ႔ေနတယ္၊ အဲဒီၾကေတာ႔ သူဘာလုပ္တုန္းဆုိရင္ ဘ႑ာေတာ္ကေန ေငြေတြထုပ္ေပးတယ္၊ ေအး ေနာက္မခုိးနဲ႔၊ ဒီေငြေၾကးကုိ ယူသြား၊ မင္းလည္း စား၊ မင္းနဲ႔ သားမယားလည္းေကၽြး၊ မိဘေတြလည္းေကၽြး၊ စည္းပြားေရးလည္း လုပ္၊ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳလည္း လုပ္ဆုိျပီးေတာ႔ ဆုံးမၿပီးေတာ႔ လႊတ္လုိက္တယ္။

ဘုရင္ႀကီးကေတာ႔ ဒီလုိခုိးတဲ႔လူကုိ ပုိက္ဆံေပးလုိက္ရင္ ခုိးမွဳေတြ ေပ်ာက္သြားလိမ္႔မယ္လုိ႔ သူ-ယူဆတယ္။ ေနာက္ထပ္တစ္ခု ထပ္ၿပီးေတာ႔ ေပၚလာျပန္တယ္၊ ခုိးမွဳတစ္ေနရာက။ ဒီလုိပဲ ဘုရင္ႀကီးသည္ ပုိ႔ေတာ႔ ဘုရင္ႀကီးက စစ္ေမးၿပီးေတာ႔ ဘုရင္ႀကီးက ဘ႑ာေတာ္ေတြထုပ္ေပးလုိက္တယ္၊ သူကေတာ႔ ခုိးတဲ႔လူ မခုိးေအာင္လုိ႔ဆုိၿပီး ေပးတာ။ လူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဘာျဖစ္သြားတုန္းဆုိရင္ -Side-effect-ေပါ႔။ အခုေခတ္လုိေျပာရင္ ေဘးထြက္ ဆုိးက်ိဳး၊ ျပႆနာတစ္ခုဟာ ေစာေစာက ေျဖရင္ေျဖ၊ ေနာက္မွ ေျဖရင္ ေဘးထြက္ဆုိးက်ိဳးဆုိတာ ၀င္လာတယ္။

ေဆးေသာက္မွ -side-effect-၀င္တာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီေျဖရွင္းခ်က္ကလည္း -side-effect-၀င္သြားတယ္။ ပုိက္ဆံေပးၿပီး သူေျဖရွင္းလုိက္ေတာ႔ လူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လုိေတြးမိတုန္းဆုိရင္ စားစရာမရွိလုိ႔ ဘုရင္ႀကီးက ေထာက္ပံ့တယ္လုိ႔၊ ဒီလုိ မျမင္ေတာ႔ဘူး။ အရင္တုန္းက ေပးရင္ စားစရာမရွိလုိ႔ ဘုရင္ႀကီးက ေထာက္ပံ့တာ၊ အခုၾကေတာ႔ ခုိးလုိ႔ဆုခ်တာလုိ႔ဆုိၿပီး အဓိပၸါယ္ ေရာက္သြားၾကတယ္။ ခိုးမွဳက်ဴးလြန္တဲ႔လူကုိ သြားၿပီးေထာက္ပံ့တဲ႔အခါၾကေတာ႔ လူေတြရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ခုိးလုိ႔ ဆုခ်တယ္လုိ႔ဆုိတဲ႔အၾကံျဖစ္ၿပီး.. ေျဖရွင္းလုိ႔ မရေတာ႔ဘူး။ သတင္းက အဲဒီလုိျဖစ္သြားတယ္၊ ျဖစ္သြားေတာ႔ ဘယ္လုိ ျဖစ္သြားတုန္းဆုိရင္ လူေတြ ၾကားထဲမွာ ဟ-ခုိးတဲ႔ေကာင္က ပုိက္ဆံမ်ားမ်ား ရတယ္၊ ဒုိ႔လည္း ခုိးအုန္းမယ္၊ ဟုိကလည္း ခုိးအုန္းမယ္၊ ငါလည္း ခုိးမယ္၊ သူလည္း ခုိးအုန္းမယ္ဆုိၿပီးေတာ႔ ခုိးမွဳေတြဟာ ရပ္တန္႔လုိ႔ မရေတာ႔ဘဲနဲ႔ သူခုိး ငါခုိးနဲ႔ ခုိးမွဳေတြဟာ ပုိၿပီးေတာ႔ တုိးလာတယ္။

အဲဒီလုိ တုိးလာေတာ႔ ဘုရင္ႀကီးက စဥ္းစားလာတယ္။ ဟ- ငါဒီနည္း စဥ္းစားေနလုိ႔ကေတာ႔ မျဖစ္ဘူး၊ ခုိးမွဳေတြ နိဳင္ငံမွာ ေပ်ာက္ေတာ႔မွာ မဟုတ္ဘူး၊ အဲဒီေတာ႔ ဒီတစ္ခါ ခုိးတဲ႔လူကုိ ရာဇ၀တ္သားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အေရးယူ-ၿပီးေတာ႔ အေသသတ္၊ ေသဒဏ္ေပးမယ္ဆုိၿပီးေတာ႔ ဘုရင္ႀကီးက ေသဒဏ္ ခ်မွတ္လုိတယ္၊ ေနာက္တစ္ခါ အဲဒါလည္း သူကထင္တာက ဒီလုိ လုပ္လုိက္လုိ႔ ရွိရင္ ေၾကာက္ၿပီးေတာ႔ လူေတြဟာ ခုိးမွဳႀကီး ရပ္တန္႔ သြားလိမ္႔မယ္လုိ႔ ထင္တာ၊ အဲဒီမွာလည္း ျပန္ၿပီးေတာ႔-side-effect- တက္လာတယ္။ ဘုရင္ႀကီးက အဲဒီခုိးတဲ႔လူကုိ သတ္ေစဆုိၿပီးေတာ႔ အမိန္႔ခ်လုိက္ေတာ႔ အဲဒီလူကုိေခါင္းျဖတ္ သတ္တယ္။

အဲဒီလုိသတ္ေတာ႔ လူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲ ဘယ္လုိ၀င္လာတုန္း၊ ထင္လာ-တုန္းဆုိရင္ ဟ-ဘုရင္ႀကီးက ခုိးရင္သတ္တာ ဒုိ႔လည္းပဲ သတ္မယ္ဆုိၿပီးေတာ႔ လူတုိင္းက လက္နက္ေတြကုိင္လာၾကတယ္။ သူခုိးဓားျမကလည္း လူပဲေလ၊ လူပဲဆုိေတာ႔ သူတုိ႔မသတ္ခင္ ငါကလည္းသတ္မယ္၊ ပုိက္ဆံရွိတဲ႔လူေတြသည္ကုိ ငါသတ္ၿပီးေတာ႔ယူမယ္ဆုိၿပီးေတာ႔ သူကလည္း လက္နက္ကုိင္ၿပီးေတာ႔ တက္လာတယ္။ အဲဒီေတာ႔ “ပစၥည္းယူ လူသတ္”ဆုိတာ အဲဒီကေန စေပၚလာတာ။ ေျဖရွင္းလုိ႔ မရေတာ႔ဘူး၊ ဘုရင္ႀကီးက ေသဒဏ္ေပးလုိက္တဲ႔အခါ သူတုိ႔က အၾကံေကာင္းေတြ ရသြားတာေလ၊ ဒုိ႔လည္းပဲ သတ္ၿပီးေတာ႔ ပစၥည္းကုိ ယူမယ္ဆုိၿပီးေတာ႔ လက္နက္ေတြကုိင္လာၾကၿပီးေတာ႔ ဘာလုပ္လာၾကတုန္းလုိ႔ ဆုိေတာ႔ လက္နက္ေတြ စုေဆာင္းၿပီးေတာ႔ ၀ုိင္းၿပီးေတာ႔ တုိက္ခိုက္တာတုိ႔, လူ႕ယက္တာတုိ႔, လမ္းကေစာင္႔လုတာတုိ႔, အိမ္ကုိ၀င္ျပီးေတာ႔ အႏုၾကမ္း စီးတာတုိ႔ဆုိတဲ႔ ဒီသူခုိးကေန ဘာျဖစ္သြားတုန္းဆုိရင္ ဓားျမျဖစ္သြားတယ္။ ခုနက ခုိးမွဳက ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းလည္း ခုိးတာ၊ အခုေနာက္ပုိင္းၾကေတာ႔ ဓားျမ အထိေအာင္ ျဖစ္သြားတယ္။

Side-effect-တက္သြားတယ္။ ေျဖလုိ႔မရေတာ႔ မရေတာ႔ဘူး၊ ျပႆနာ တစ္ခုထပ္တုိးလာတယ္။ အဲဒီေတာ႔ လူ႔ေလာကႀကီးဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းလာခဲ႔တဲ႔ ေရႊေခတ္လုိ႔ေခၚရမည့္ လူ႔ေလာကႀကီးဟာ ျပႆနာေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳေတြ ေပ်ာက္သြားတယ္။ အဲဒီေတာ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳေတြေပ်ာက္သြားေတာ႔ လူေတြဟာ စိတ္ဆင္းရဲမွဳေတြ ျဖစ္လာတာေပါ႔။ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြ၀င္လာေတာ႔ ဘာျဖစ္သြားတုန္းဆုိေတာ႔ လူေတြ အက်င္႔ပ်က္တယ္၊ စိတ္ဆင္းရဲတယ္ဆုိေတာ႔ ဘာျဖစ္သြားတုန္းဆုိေတာ႔ ဒီေရႊေခတ္ကလူေတြက ပထမဆုံးဆင္းရဲေတာ႔ ခုိးမွဳေပၚလာတယ္။ ခုိးမွဳေပၚလာေတာ႔ ဒီလက္နက္ေတြစုလာတယ္၊ လက္နက္ေတြ စုလာၿပီးေတာ႔ လူသတ္မွဳေတြ ေပၚလာတယ္။ ဒီလုိဒုစရုိက္ေတြ ေပၚလာတဲ႔အခါက်ေတာ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္ျဖစ္တဲ႔ သားသမီးေတြက်ေတာ႔ သတ္တမ္းေတြ တုိသြားတယ္။ အႏွစ္ရွစ္ေသာင္းတမ္းကေန အႏွစ္ေလးေသာင္း တမ္းအထိ ဆုတ္ယုတ္သြားတယ္၊

လူသတ္တမ္းဟာ အဲဒီလုိပဲ တစ္ေျဖးေျဖးဆုတ္ယုတ္သြားတယ္။ ဒီေနရာမွာ စဥ္းစားစရာေပါ႔၊ ဒီလုိ လူတစ္စုက အက်င္႔ပ်က္တာနဲ႔ လူေတြရဲ႕ သက္တမ္းဟာ ဆုတ္ယုတ္ရသလားလုိ႔ ေမးလုိ႔ရွိရင္၊ ဆုတ္ယုတ္တယ္။ ဘယ္လုိဆက္သြယ္တာတုန္းလုိ႔ဆုိရင္- လူေတြရဲ႕ သႏၱာန္မွာျဖစ္တဲ႔ မေကာင္းတဲ႔ စိတ္ဓာတ္က လူ႕ရဲ႕ပတ္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ႔ ရာသီဥတုေတြကုိ -changes- ျဖစ္ေစတယ္။ ၾကည့္ေလ အခုကမၻာႀကီးပူေႏြးလာတာ သူတုိ႔က အုိးဇုန္းလြာပါးလုိ႔။ အုိဇုန္းလြာဘာေၾကာင္႔ပါးတုန္းဆုိရင္ လူေတြဟာ ေလာဘေတြ၊ ေဒါသေတြ၊ လူေတြရဲ႕အပူေတြေၾကာင္႔မုိ႔ပါးတာ၊ တက္ကယ္က်ေတာ႔။ လူေတြရဲ႕ ေလာဘဟာ ပုိၾကီးလာတယ္၊ အခု လုိအပ္ခ်က္ေတြ ပုိမ်ားလာတယ္။ ေဒါသေတြ ပုိႀကီးလာတယ္။ ေလာဘႀကီးရင္ ေဒါသႀကီးတာပဲ။ ေလာဘေတြ ေဒါသေတြ မာန္မာနေတြ၊ ဣႆာေတြ၊ မစၦရိယေတြ လူေတြရဲ႕သႏၱာန္မွာ။ ဒီအပူသဘာ၀ အပူဓာတ္ေတြက ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ဖ်က္ဆီးလာတယ္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ ေရးသားသူ ေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလး