ခေရာင္းေတာက ပန္း

စာေတြလည္း မေရးျဖစ္တာၾကာၿပီ။ အေျခအေနအရ ဘ၀တစ္ခုမွာ ရွင္ေနရတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အလဲြေလးေတြက ေပးတဲ့ ဒုကၡဆိုတာလည္း တစ္ခါတစ္ရံ ခ်ဳိၿမိန္လြန္းလွတယ္။ အက်ပ္အတည္းထဲက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ သုခဆိုတာလည္း ဂလိုပါပဲ။ ထားေတာ့ သူေျပာခ်င္ေနတာက ခေရာင္းလမ္းက ပန္းတစ္ပြင့္အေၾကာင္းပါကိုပါ။ အဲဒါကေတာ့ ေရျခားေျမျခား သူမ်ားႏိုင္ငံရဲ့ ဥပေဒေအာက္ကေန ကိုယ့္ယဥ္ ေက်းမႈပဲြေလးတစ္ခု ၿပီးဆံုးေအာင္ လုပ္ခြင့္ရလိုက္တယ္။ ၀မ္းသားၾကည္ႏူးမိပါတယ္။ အဲဒီပန္းတစ္ပြင့္ကေတာ့ အေမရိကားမွာ အလွဴပဲြေလးတစ္ပဲြ ေအာင္ျမင္စြာလုပ္ခဲ့ရတာကိုပါ။
ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈ မတူျခားနားတဲ့ေနရာတစ္ခုမွ ေအာင္ျမင္စြာလုပ္ႏိုင္ခဲ့တာေလးက ဘာရယ္ မဟုတ္ ဘ၀အလဲြေတြက အလဲြေကာင္းေလးတစ္ခုျဖစ္ေနေတာ့မွာေလ။

ဒီအလွဴပဲြနဲ႔ ပတ္သက္သူသမွ် ေက်းဇူးအနႏၱပါေလ။
Posted by အရွင္ေနမိႏၵ at 8:19 PM