ငါ အစြမ္းရွိသေလာက္ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ရပါလုိ၏ by ေဒါက္တာအရွင္ဉာဏိႆရ (အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ Ph.D., D.Litt.)
မိမိ စာသင္သားဘ၀က ပထမႀကီးတန္းကို ေျဖဆုိခုိက္ ဒီပဲယင္း ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ပရမတၳစကၡဳက်မ္းကို ဖတ္႐ႈျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ ပဏာမမွ နိဂုံးအထိဖတ္ၾကည့္ရာ ထုိက်မ္း၏ နိဂုံး၌ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဆုေတာင္းဂါထာမ်ားကို ေတြ႕မိဖတ္မိေလသည္။ ဆုေတာင္းဂါထာ သုံးပုဒ္ရွိသည္။ အလြန္ေကာင္းေသာ ဘ၀လမ္းညႊန္ မြန္ျမတ္သည့္ စိတ္ဓာတ္ကို ျမႇင့္တင္ေပးသည့္ ဆုေတာင္းျဖစ္သည္ဟု ခံယူသေဘာေပါက္မိသည္။ မိမိသည္ ထုိစဥ္ကပင္ ထုိဆုေတာင္းကို အရေဆာင္၍ ဘုရား၀တ္တက္တုိင္း ေကာင္းမႈျပဳတုိင္း ဆုေတာင္းေနခဲ့ေလသည္။
အသီးသီးတတ္ေသာ သစ္ပင္တုိ႔သည္ အသီးတုိ႔ျဖင့္ သတၱ၀ါတုိ႔ကုိ ေက်းဇူးျပဳတတ္ကုန္၏၊ ျမစ္ေခ်ာင္းတုိ႔သည္ ေရျဖင့္ သတၱ၀ါတုိ႔ကို ေက်းဇူးျပဳကုန္၏၊ ႏြားမတုိ႔သည္ ႏုိ႔ရည္ျဖင့္ လူတုိ႔ကုိ ေက်းဇူးျပဳကုန္၏၊ ႏြားထီးတုိ႔သည္လည္း ေကာက္ပဲသီးႏွံတုိ႔ျဖင့္ လူတုိ႔ကို ေက်းဇူးျပဳကုန္၏၊ “ေန” သည္ ေႏြးေသာေရာင္ျခည္ျဖင့္ လူတုိ႔ကုိ ေက်းဇူးျပဳ၏၊ “လ” သည္လည္း ေအးျမေသာေရာင္ျခည္ျဖင့္ လူတုိ႔ကို ေက်းဇူးျပဳကုန္၏၊ ဤသို႔လွ်င္ လူတုိ႔သည္ လူအခ်င္းခ်င္း ေက်းဇူးျပဳ ေကာင္းက်ဳိးျပဳရမည္သာ ျဖစ္သည္။
ေျမႀကီးေပၚ ေရာက္လာေသာလူတုိ႔သည္ လူ႔ေလာကကို ေက်းဇူးျပဳမွ ဤကမၻာေျမေပၚ၀ယ္ေနရက်ဳိးနပ္မည္၊ လူတုိ႔သည္ အထက္ေဖၚျပပါ ေက်းဇူးျပတတ္ေသာ အရာ၀တၳဴတုိ႔ႏွင့္ လုံးလုံးမတူ ထူးျခားသည္သာျဖစ္၏။ အေၾကာင္းအက်ဳိးကို နားလည္သည္၊ အေကာင္းအဆုိးကို သိျမင္သည္၊ ဆင္ျခင္တုံးတရားရွိသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကံေကာင္းေထာက္မ၍ ရခဲစြာလွ လူ႔ဘ၀ကို ရၾကသူတုိ႔သည္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ရန္မွာ “ငါသည္ လူသားတုိ႔အတြက္ ဘာေတြကို ထားျပစ္ခဲ့မလဲ” “ငါသည္ ငါ့အတြက္ ဘာေတြကို ယူသြားမလဲ”၊ ဤအခ်က္ကို အေလးအနက္ လူသားတုိင္း စဥ္းစားဆင္ျခင္အပ္ေလသည္။
သိဒၶတၳေဂါတမ ျမတ္ဗုဒၶသည္ အ႐ုိးေၾကေၾက အေရဆုပ္ဆုပ္ အားထုတ္ေတာ္မူ၍ သတၱေလာကႀကီးအတြက္ ဓမၼတစ္ခု ထားရစ္ခဲ့ေလသည္၊ သတၱ၀ါအားလုံးစားသုံး၍ မကုန္ႏုိင္ေအာင္ ရွိေပသည္။ ေလာက၌ ကံစြမ္း ဥာဏ္စြမ္း ၀ီရိယစြမ္း ရွိသူတုိ႔ကား ရွားပါးကုန္၏၊ ကံစြမ္း ဥာဏ္စြမ္း ၀ီရိယစြမ္း နည္းပါးသူတုိ႔သာ မ်ားျပားကုန္၏။ ကံစြမ္း ဥာဏ္စြမ္း ၀ီရိယစြမ္း ႀကီးမားသူတုိ႔သည္ ကံ ဥာဏ္ ၀ီရိယအား နည္းပါးသူတုိ႔၏ မွီခုိ အားထားရာ ျဖစ္သင့္ေပသည္။
လူတုိ႔၏ ႏႈတ္တြင္ စကားပုံေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ေျပာဆုိၾကသည္။ ဥပမာ … “ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ” ဆုိေသာ စကားမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ဤစကားရပ္၌ မိမိေနေသာအရပ္၌ ေရေနာက္လွ်င္ ေရၾကည္ရွိရာ အရပ္သုိ႔ သြားရမည္။ မိမိေနေသာ အရပ္၌ သစ္ပင္ ျမက္ပင္တုိ႔ ေျခာက္ေသြ႕လွ်င္ စိမ္းစုိေသာ အရပ္သုိ႔ သြားရမည္ ဟု ဆုိလုိဟန္ရွိသည္။ တကယ္ျဖစ္သင့္သည္ကား မၾကည္ေသာေရကုိ ၾကည္ေအာင္လုပ္ရမည္။ မႏုေသာျမက္တုိ႔ကို ႏုေအာင္စုိက္ပ်ဳိးရမည္၊ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕ ေရရွားပါးေသာ အရပ္ကို စိမ္းလန္းစုိေျပေအာင္ ေသာက္ေရ သုံးေရရေအာင္ လုပ္ရမည္ဟုသာ မိမိခံယူသည္။ ဤခံယူခ်က္ ဤဆုေတာင္းမ်ားေၾကာင့္ ယေန႔ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္တြင္ ေရအလွဴ၊ ေဆးအလွဴ၊ ေက်ာင္းအလွဴ၊ ေက်ာင္းသုံးပရိေဘာဂအလွဴ ေဆး႐ုံအလွဴတုိ႔ကို အေတာ္အတန္ လွဴျဖစ္ခဲ့ေလၿပီ။ ဆက္လက္၍ ေတာင္းလုိေသာ ဆုေတာင္းသည္ကား “ကာမ၏ ေက်းကြၽန္အျဖစ္ ဘယ္ဘ၀မွာမွ မျဖစ္ရပါလုိ။ သာသနာေတာ္၏ေက်းကြၽန္သာျဖစ္ရပါလုိ၏၊ ငါတည္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ သူတပါးတုိ႔ ဒုကၡမျဖစ္ၾကပါေစႏွင့္၊ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္သူတုိ႔ကုိ ငါ အစြမ္းရွိသေလာက္ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ရပါလုိ၏” ။
ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအား ဆရာေတာ္ဘုရား၏ ဆုေတာင္းနွင့္ ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားကို မွ်ေ၀လိုက္ပါသည္။
အသီးသီးတတ္ေသာ သစ္ပင္တုိ႔သည္ အသီးတုိ႔ျဖင့္ သတၱ၀ါတုိ႔ကုိ ေက်းဇူးျပဳတတ္ကုန္၏၊ ျမစ္ေခ်ာင္းတုိ႔သည္ ေရျဖင့္ သတၱ၀ါတုိ႔ကို ေက်းဇူးျပဳကုန္၏၊ ႏြားမတုိ႔သည္ ႏုိ႔ရည္ျဖင့္ လူတုိ႔ကုိ ေက်းဇူးျပဳကုန္၏၊ ႏြားထီးတုိ႔သည္လည္း ေကာက္ပဲသီးႏွံတုိ႔ျဖင့္ လူတုိ႔ကို ေက်းဇူးျပဳကုန္၏၊ “ေန” သည္ ေႏြးေသာေရာင္ျခည္ျဖင့္ လူတုိ႔ကုိ ေက်းဇူးျပဳ၏၊ “လ” သည္လည္း ေအးျမေသာေရာင္ျခည္ျဖင့္ လူတုိ႔ကို ေက်းဇူးျပဳကုန္၏၊ ဤသို႔လွ်င္ လူတုိ႔သည္ လူအခ်င္းခ်င္း ေက်းဇူးျပဳ ေကာင္းက်ဳိးျပဳရမည္သာ ျဖစ္သည္။
ေျမႀကီးေပၚ ေရာက္လာေသာလူတုိ႔သည္ လူ႔ေလာကကို ေက်းဇူးျပဳမွ ဤကမၻာေျမေပၚ၀ယ္ေနရက်ဳိးနပ္မည္၊ လူတုိ႔သည္ အထက္ေဖၚျပပါ ေက်းဇူးျပတတ္ေသာ အရာ၀တၳဴတုိ႔ႏွင့္ လုံးလုံးမတူ ထူးျခားသည္သာျဖစ္၏။ အေၾကာင္းအက်ဳိးကို နားလည္သည္၊ အေကာင္းအဆုိးကို သိျမင္သည္၊ ဆင္ျခင္တုံးတရားရွိသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကံေကာင္းေထာက္မ၍ ရခဲစြာလွ လူ႔ဘ၀ကို ရၾကသူတုိ႔သည္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ရန္မွာ “ငါသည္ လူသားတုိ႔အတြက္ ဘာေတြကို ထားျပစ္ခဲ့မလဲ” “ငါသည္ ငါ့အတြက္ ဘာေတြကို ယူသြားမလဲ”၊ ဤအခ်က္ကို အေလးအနက္ လူသားတုိင္း စဥ္းစားဆင္ျခင္အပ္ေလသည္။
သိဒၶတၳေဂါတမ ျမတ္ဗုဒၶသည္ အ႐ုိးေၾကေၾက အေရဆုပ္ဆုပ္ အားထုတ္ေတာ္မူ၍ သတၱေလာကႀကီးအတြက္ ဓမၼတစ္ခု ထားရစ္ခဲ့ေလသည္၊ သတၱ၀ါအားလုံးစားသုံး၍ မကုန္ႏုိင္ေအာင္ ရွိေပသည္။ ေလာက၌ ကံစြမ္း ဥာဏ္စြမ္း ၀ီရိယစြမ္း ရွိသူတုိ႔ကား ရွားပါးကုန္၏၊ ကံစြမ္း ဥာဏ္စြမ္း ၀ီရိယစြမ္း နည္းပါးသူတုိ႔သာ မ်ားျပားကုန္၏။ ကံစြမ္း ဥာဏ္စြမ္း ၀ီရိယစြမ္း ႀကီးမားသူတုိ႔သည္ ကံ ဥာဏ္ ၀ီရိယအား နည္းပါးသူတုိ႔၏ မွီခုိ အားထားရာ ျဖစ္သင့္ေပသည္။
လူတုိ႔၏ ႏႈတ္တြင္ စကားပုံေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ေျပာဆုိၾကသည္။ ဥပမာ … “ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ” ဆုိေသာ စကားမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ဤစကားရပ္၌ မိမိေနေသာအရပ္၌ ေရေနာက္လွ်င္ ေရၾကည္ရွိရာ အရပ္သုိ႔ သြားရမည္။ မိမိေနေသာ အရပ္၌ သစ္ပင္ ျမက္ပင္တုိ႔ ေျခာက္ေသြ႕လွ်င္ စိမ္းစုိေသာ အရပ္သုိ႔ သြားရမည္ ဟု ဆုိလုိဟန္ရွိသည္။ တကယ္ျဖစ္သင့္သည္ကား မၾကည္ေသာေရကုိ ၾကည္ေအာင္လုပ္ရမည္။ မႏုေသာျမက္တုိ႔ကို ႏုေအာင္စုိက္ပ်ဳိးရမည္၊ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕ ေရရွားပါးေသာ အရပ္ကို စိမ္းလန္းစုိေျပေအာင္ ေသာက္ေရ သုံးေရရေအာင္ လုပ္ရမည္ဟုသာ မိမိခံယူသည္။ ဤခံယူခ်က္ ဤဆုေတာင္းမ်ားေၾကာင့္ ယေန႔ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္တြင္ ေရအလွဴ၊ ေဆးအလွဴ၊ ေက်ာင္းအလွဴ၊ ေက်ာင္းသုံးပရိေဘာဂအလွဴ ေဆး႐ုံအလွဴတုိ႔ကို အေတာ္အတန္ လွဴျဖစ္ခဲ့ေလၿပီ။ ဆက္လက္၍ ေတာင္းလုိေသာ ဆုေတာင္းသည္ကား “ကာမ၏ ေက်းကြၽန္အျဖစ္ ဘယ္ဘ၀မွာမွ မျဖစ္ရပါလုိ။ သာသနာေတာ္၏ေက်းကြၽန္သာျဖစ္ရပါလုိ၏၊ ငါတည္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ သူတပါးတုိ႔ ဒုကၡမျဖစ္ၾကပါေစႏွင့္၊ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္သူတုိ႔ကုိ ငါ အစြမ္းရွိသေလာက္ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ရပါလုိ၏” ။
ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအား ဆရာေတာ္ဘုရား၏ ဆုေတာင္းနွင့္ ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားကို မွ်ေ၀လိုက္ပါသည္။
0 comments:
Post a Comment