သစ္တံုးကုိ ျမင္ေတာ္မူ၍...

ဒါ႐ုကၡႏၶသုတ္ - (သစ္တုန္း)

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသုိ႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္ -
အခါတစ္ပါး၌ အသွ်င္သာရိပုၾတာသည္ ရာဇၿဂဳိဟ္ျပည္ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္၌ (သီတင္း သံုး) ေနေတာ္မူ၏။ ထုိစဥ္အခါ အသွ်င္သာရိပုၾတာသည္ နံနက္အခ်ိန္၌ သကၤန္း ကုိ ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္ သကၤန္းကုိ ေဆာင္ယူၿပီးလွ်င္ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတုိ႔ႏွင့္ အတူ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္မွ ဆင္းေတာ္မူသည္ ရွိေသာ္ တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ႀကီးစြာ ေသာ သစ္တံုးကုိ ျမင္ေတာ္မူ၍ ရဟန္းတုိ႔ကုိ -

''ငါ့သွ်င္တုိ႔ သင္တုိ႔သည္ ဤသစ္တံုးႀကီးကုိ ျမင္ကုန္၏ေလာ'' ဟု ေမး၏။
ငါ့သွ်င္ ျမင္ပါကုန္၏ ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။ ငါ့သွ်င္တုိ႔ အလုိရွိခဲ့လွ်င္ တန္ခုိး အဘိညာဥ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ၊ စိတ္၏ ေလ့လာျခင္းသုိ႔ ေရာက္ေသာ ရဟန္းသည္ ဤသစ္တံုးႀကီးကုိ ေျမဟူ၍သာလွ်င္ ႏွလံုးသြင္းရာ၏၊ ထုိသုိ႔ ႏွလံုးသြင္းရျခင္းသည္
အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။

ငါ့သွ်င္တုိ႔ အၾကင္ (ခက္မာမႈ) ပထဝီကုိ အမွီျပဳ၍ တန္ခုိး အဘိညာဥ္ႏွင့္ ျပည့္စံု ေသာ၊ စိတ္၏ ေလ့လာျခင္းသုိ႔ ေရာက္ေသာ ရဟန္းသည္ ဤ သစ္တံုးႀကီးကုိ ေျမဟူ၍သာလွ်င္ ႏွလံုးသြင္းရာ၏၊ ထုိ ခက္မာမႈ ပထဝီဓာတ္သည္ ဤသစ္တံုးႀကီး ၌ ရွိ၏။

ငါ့သွ်င္တုိ႔ အလုိရွိခဲ့လွ်င္ တန္ခုိး အဘိညာဥ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ၊
စိတ္၏ ေလ့လာျခင္း သုိ႔ ေရာက္ေသာ ရဟန္းသည္ ဤသစ္တံုးႀကီးကုိ-
ေရ ဟူ၍ သာလွ်င္ ႏွလံုးသြင္း ရာ၏။ ပ။
မီး ဟူ၍ သာလွ်င္ ႏွလံုးသြင္းရာ၏။ ပ။
ေလ ဟူ၍ သာလွ်င္ ႏွလံုးသြင္းရာ၏။ ပ။
တင့္တယ္၏ ဟူ၍ သာလွ်င္ ႏွလံုးသြင္းရာ၏။ ပ။
မတင့္တယ္၏ ဟူ၍ သာလွ်င္ ႏွလံုးသြင္းရာ၏၊ ထုိသုိ႔ ႏွလံုးသြင္းရျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။ ငါ့သွ်င္တုိ႔ အၾကင္ မတင့္တယ္ျခင္း 'အသုဘဓာတ္' ကုိ အမွီျပဳ၍ တန္ခုိး အဘိညာဥ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ၊ စိတ္၏ ေလ့လာျခင္းသုိ႔ ေရာက္ေသာ ရဟန္းသည္ ဤသစ္တံုးႀကီးကုိ မတင့္တယ္ ဟူ၍ သာလွ်င္ ႏွလံုး သြင္းရာ၏၊ ထုိမတင့္တယ္ျခင္း သေဘာ အသုဘဓာတ္သည္ ဤသစ္တံုးႀကီး၌ ရွိ၏ဟု မိန္႔ဆုိ၏။ 41

၁၁ - ဒါ႐ုကၡႏၶသုတ္၊ ေဒ၀တာ၀ဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဗုဒၶဓမၼ ႏွလံုးလွ