Where Science and Buddhism Meet (Part 1)

Sunday, 17 May 2009

Video created by-Gerald Penilla
Translated by-ahlataya

အမွန္တရားကုိ ရွုျမင္နားလည္မွုမွာ ဗုဒၶ၀ါဒနဲ႔ သိပၸံပညာဟာ အေတာ္ေလး ကုိက္ညီေနတဲ့ ပုံေပၚပါတယ္။ ဒီအျမင္ေတြကုိ ဗုဒၶဘာသာမွာတင္မက ေရွးေဟာင္းအာရွ အယူအဆေတြမွာလည္း ေတြ႔ရႏုိင္ေပမဲ့ ဗုဒၶ၀ါဒဟာ ေနာက္ဆုံးေပၚသိပၸံပညာ ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြနဲ႔ သိပ္ကုိ လုိက္ေလ်ာညီေထြ ျဖစ္လြန္းတယ္ ေၾကာင္းက်ိဳးညီညြတ္လြန္း တယ္လုိ႔ ထင္ျမင္မိေတာ့တယ္။

ဦးဆုံးအေနနဲ႔ ဗုဒၶ၀ါဒရဲ႔

-သုညတသေဘာတရား(Emptiness)
-အျပန္အလွန္ဆက္ႏႊယ္မွုသေဘာတရား(Interconnectivity) နဲ႔
-အစစ္အမွန္ရဲ႔သဘာ၀သေဘာတရား (The Nature Of Reality)
သုံးခုကုိ ရွင္းျပပါမယ္။

ဒီသေဘာတရားေတြနဲ႔ ေခတ္သစ္ သိပၸံနည္းက် နားလည္မွုေတြရဲ႔ ကုိက္ညီမွုကုိ ေဖာ္ျပဖုိ႔ ဗီဒီယုိ စာအုပ္နဲ႔ ၀ဘ္စာမ်က္ႏွာေတြ အပါအ၀င္ သတင္းအခ်က္အလက္ ရင္းျမစ္ေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ရမယ္။ ဒီဗီဒီယုိက ဘာကုိ အေျခခံသလဲဆုိရင္ လုံး၀ဥႆုံ ဆန္႔က်င္ဘက္ အေနအထားနဲ႔ ရွုျမင္ေလ့ရွိတယ္လုိ႔ ယူဆစရာရွိတဲ့ ရုပ္လြန္၀ါဒနဲ႔ ရုပ္၀ါဒ၊ Intuative နဲ႔ Rationalistic ၊ နာမ္၀ါဒနဲ႔ သိပၸံနည္းက် ေလ့လာမွု သေဘာတရား နွစ္ရပ္ဟာ တကယ္ေတာ့ အစစ္အမွန္ကုိ နားလည္ႏုိင္ဖုိ႔ (အသုံးခ်လုိ႔ရတဲ့) နည္းလမ္းႏွစ္သြယ္ သုိ႔တည္းမဟုတ္ ဒဂၤါးျပားရဲ႔ မ်က္ႏွာႏွစ္ဖက္ျဖစ္တယ္လုိ႔ ယုံၾကည္မွုကုိ အေျခခံတယ္။

သိပ္အေရးၾကီးတဲ့ အခ်က္အေနနဲ႔ ေခါင္းထဲထည့္ထားဖုိ႔ကေတာ့ အစစ္အမွန္ရဲ႔ တကယ့္အေနအထားဟာ က်ဳပ္တုိ႔ထင္ျမင္ေနတဲ့ အစစ္အမွန္ဆုိတာနဲ႔ ဘယ္လုိ ကြာျခားေနသလဲ ဆုိတာကုိ ေစာင့္ၾကည့္ဖုိ႔ပဲ။

သုညတ

သုညတဆုိတာဟာ အရာအားလုံး စတင္ျဖစ္ေပၚျပီး အဆုံးသတ္သြားရမဲ့ သေဘာတရားပဲ။ ဗုဒၶက ဘာမွမဟုတ္တဲ့ သုညတကေန အစစ္အမွန္ဆုိတာ ထြက္ေပၚလာတယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ရပ္ေနတဲ့ ခင္ဗ်ားသူငယ္ခ်င္း၊ ခ်ထားတဲ့ ထုိင္ခုံ၊ ခင္ဗ်ားၾကည့္ေနတဲ့ ကြန္ျပဴတာနဲ႔ ခင္ဗ်ားကုိယ္ႏုွိက္ဟာ ဒီအခုိက္အတန္႔မွာကုိပဲ သုညတ ( ဘာမွမဟုတ္ျခင္း ဘာမွမရွိျခင္း) ကေန ျဖစ္လာတာပဲ။

ပုိနားလည္ေအာင္ ဥပမာျပရရင္ ဆင္တစ္ေကာင္နဲ႔ ခင္ဗ်ားကုိယ္ခင္ဗ်ား ကို အိပ္မက္ထဲမွာ ေတြ႔ရတယ္ဆုိပါစုိ႔။ ခင္ဗ်ားကေတာ့ ထင္မယ္ "ဒါက ငါပဲ၊ ဒါက ဆင္ပဲ" စသည္ျဖင့္ေပါ့။ ဒါဟာ ေနာက္ထပ္ ျဖစ္ေပၚမဲ့ အထင္အမ်ိဳးမ်ိဳးအတြက္ အေျခခံပဲဗ်။ ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားအိပ္ရာကႏုိးတဲ့ အခါက်ရင္ေတာ့ ဒီဆင္ေတြ လူေတြ ဆုိတဲ့ ထင္ျမင္မွုနဲ႔ တကြ အိပ္မက္ထဲက အျဖစ္အပ်က္ေတြ အားလုံးကုိ အမွန္အတုိင္း သေဘာေပါက္သြားမွာပဲ။ ဒီအိပ္မက္ကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ အရင္းအျမစ္မွာ တကယ္ေတာ့ အျခားအိပ္မက္ ကမာၻအသီးသီးကုိလည္း ျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ အနႏၱစြမ္းရည္ ရွိတယ္။

ေနာက္ ဥပမာေပးပါရေစဦး။ စာအုပ္တစ္အုပ္ရဲ႔ စာမ်က္ႏွာတစ္ခု။ အဲဒီစာမ်က္နွာမွာ စာလုံးေတြမရွိေသးဘူး။ ဗလာ။ ဒီစာရြက္ကုိယ္ႏွုိက္မွာ ဘာအခ်က္အလက္မွ မရွိေပမဲ့ စကားလုံးေတြ၊စာေၾကာင္းေတြ ဇာတ္လမ္းေတြအေျမာက္အျမား ျဖစ္ေပၚဖုိ႔အတြက္ အစြမ္းသတၱိရွိေနတယ္။

ဒါေၾကာင့္ သုညတဆုိတာဟာ ျဖစ္ႏုိင္သမွ်အရာအားလုံးကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့နယ္ပယ္ လုိ႔ နားလည္ႏုိင္တယ္။ ဒါေတြကုိ နားလည္ႏုိင္ဖုိ႔ က်ဳပ္တုိ႔ရဲ႔ နားလည္မွုကုိ ရုပ္သေဘာတရား ရဲ႔ အမွန္တရား ဘက္မွာ စတင္ရွာေဖြ ဖတ္ရွုၾကရမယ္။

တာအုိ၀ါဒရဲ႔ တာအုိ ဟိႏၵဴဘာသာရဲ႔ ျဗဟၼာ လုိ႔သိၾကရတဲ့ ဒီသုၾသတသေဘာတရားဟာ ကြမ္တမ္ရူပေဗဒရဲ႔ Quantam Field အယူအဆနဲ႔ ကုိက္ညီေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။ အရင္ဆုံး ရုပ္ရဲ႔အမွန္တရား ဟာ ဘယ္လုိသဘာ၀ရွိလဲဆုိတာ ေဖာ္ျပမယ္။

ကုိက္ညီမွု

ရုပ္ဟာ ဒိြသဘာ၀ရွိတယ္။ က်ဳပ္တုိ႔သိထားတဲ့ ရုပ္သဘာ၀ကုိ လွုိင္းသဘာ၀(တနည္းရုပ္လြန္သဘာ၀) နဲ႔ အမွုန္သဘာ၀(ရုပ္သဘာ၀) ႏွစ္ခုစလုံးနဲ႔ လုပ္ထားတယ္။ အမဳွန္ရဲ႔ အဲဒီ လွုိင္းသဘာ၀မွာ ေနရာအတိအက် အခ်ိန္အတိအက်မရွိတဲ့အျပင္ စၾကာ၀ဠာတစ္ခုလုံးကုိ ပ်ံ့ႏွံ့ျပီး တည္ေနတယ္။

ခင္ဗ်ားရဲ႔လက္ထဲမွာ ပန္းသီးတစ္လုံး ရွိတယ္လုိ႔ ပုံေဖာ္ၾကည့္။ အဲဒီပန္းသီးဟာ ခင္ဗ်ားလက္ထဲမွာ ရွိရုံတင္မက သူ႔ရဲ႔ လွုိင္းသဘာ၀ဟာ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကုိ ပ်ံ့ႏွံ့ေနတယ္။ ကုိင္း ဒါက ဘယ္လုိျဖစ္ရတာလဲ။ အစုိင္အခဲသဘာ၀ ရွိတဲ့ အရာ၀တၳဳဟာ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အစုိင္အခဲမဟုတ္တဲ့ သေဘာလည္း ရွိေနတယ္ဆုိတာ ဟုတ္ပါ့မလား။

ေနရာနဲ႔အခ်ိန္အတိအက်ရွိတဲ့ အရာ၀တၳဳတစ္ခုဟာ တခ်ိန္တည္းမွာ က်ယ္ျပန္႔တဲ့ နယ္ပယ္ အာကာသမွာ ပ်ံ့ႏွံ့တည္ရွိေနတယ္တဲ့ ဒါ.. ဘယ္လုိျဖစ္ရတာလဲ။

အၾကိမ္ေပါင္းေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္မွုေတြလုပ္တယ္ အေျဖက ဒီအတုိင္းပဲဆုိေတာ့ အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ဒီျဖစ္တည္မွုဟာ အဓိပၸါယ္ရွိေနတယ္။ အစက ဒီရလာဒ္ေတြဟာ ရူပဗဒသမားေတြကုိ ေခါင္းခဲေစျပီး ထင္ရွားတဲ့ ခၽြင္းခ်က္ ၾကီးတစ္ခုျဖစ္ရတယ္။ ေလ့လာမွုေတြအရေတာ့ အရာ၀တၳဳတစ္ခုမွာ လွုိင္းသဘာ၀ေဆာင္ ျပီး အမွုန္ကလည္း လွဳိင္းသဘာ၀ေဆာင္တယ္ဆုိတာမွာ အဆုံးသတ္သြားတယ္။

လူရဲ႔သိျမင္မွု

လူေတြဟာ အမွုန္ရဲ႔သဘာ၀ ဆုိတာကုိ ၾကိဳတင္ေကာက္ခ်က္ခ်ထားတာ မဟုတ္ပဲနဲ႔ စိတ္ကလက္ခံရတဲ့ အခ်ိန္မွာမွ အဓိပၸါယ္ သတ္မွတ္ၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစုိင္အခဲရဲ႔သဘာ၀ ဆုိတာၾကီးက တကယ္ရွိတဲ့ပုံေပၚေနတာ။ အဲဒါဟာ အေျခခံရွုေထာင့္ ေတြျဖစ္တဲ့ လွုိင္းသဘာ၀နဲ႔ အမွုန္သဘာ၀ ႏွစ္ခုအနက္က တစ္ခုတည္းကုိ ရွုျမင္တာျဖစ္ေလတယ္။

အက္တမ္ရဲ႔ဟင္းလင္းျပင္သေဘာ

အက္တမ္တစ္လုံးရဲ႔ ၉၉.၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉%(ဒသမေနာက္ ကိုး၁၂လုံး) ဟာ ဟင္းလင္းျပင္ကြက္လပ္ၾကီး ျဖစ္တယ္။ မူလအစြဲေတြရဲ႔ အားေတြကုိ ဆန္႔က်င္ျပီးေတာ့ က်ဳပ္တုိ႔ - မိမိကိုယ္ကုိယ္နဲ႔ အစစ္အမွန္တရား အေပၚ သုံးသပ္ၾကရေအာင္။

အကယ္၍ က်ဳပ္တုိ႔ခႏၶာကုိယ္နဲ႔ က်ဳပ္တုိ႔ရဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္က အရာအားလုံးရာ ဟင္းလင္းျပင္ၾကီး အမ်ားစုျဖစ္ေနမယ္ဆုိရင္ ဘာေၾကာင့္ အရာ၀တၳဳေတြကုိ ျမင္ေနရျပီး အစုိင္အခဲေတြကို ခံစားလုိ႔ရေနတာလဲ။ဒီအစုိင္အခဲအျဖစ္ ခံစားရမွုဟာ အမွန္တကယ္ေတာ့ အက္တမ္ေတြရဲ႔ အခ်င္းခ်င္း တြန္းကန္တဲ့ ခံစားမွုပါပဲ။ သူဟာ လွ်ပ္စစ္သံလုိက္ရဲ႔ မ်ိဳးတူရာထိပ္နွစ္ခုကုိ အတူတူခ်ထားတဲ့အခါ တြန္းကန္တဲ့ ဥပမာအတုိင္းပါ။

လက္ေတြ ေျခေထာက္ေတြ လက္ေခ်ာင္းေတြဟာ ဘယ္အရာကုိမွမထိဘူး တကယ္ကေတာ့ ပထ၀ီဓာတ္ကုိ ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ေစေလာက္တဲ့ တြန္းအားကုိခံစားရတာပဲ။

ယုံခ်င္ယုံမယုံခ်င္ေန ခင္ဗ်ားဟာ ခင္ဗ်ားထုိင္ေနတဲ့ ကုလားထုိင္နဲ႔ တကယ္ထိေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ခႏၶာကုိယ္နဲ႔ ကုလားထုိင္တုိ႔ရဲ႔ အက္တမ္ အခ်င္းခ်င္း တြန္းကန္ေနတယ္လုိ႔ ဆုိရမယ္။ အရာအားလုံးနဲ႔ သက္ဆုိင္ျပီး အစုိင္အခဲသဘာ၀ ရွိတယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ေစတဲ့ တကယ့္ အစစ္အမွန္ သေဘာတရားကေတာ့ စြမ္းအင္ လွုပ္ရွားမွုေတြ သက္သက္ ျဖစ္ျပီး တကယ့္ရုပ္တရားၾကီး ေတာ့ မဟုတ္ေပဘူး။

ခင္ဗ်ားရဲ႔ ခႏၶာကုိယ္ တစ္ခုတည္းသာ မက ခင္ဗ်ားျမင္သမွ် အရာအားလုံးဟာ ဟင္းလင္းျပင္ကအမ်ားစု ျဖစ္ျပီး ခင္ဗ်ားရဲ႔အေတြ႔အၾကဳံေတြ နဲ႔ အျပန္အလွန္ဆက္သြယ္မွုေတြ အားလုံးကုိ ဘာမွမရွိတဲ့ သုညတက လႊမ္းမုိးထားတာျဖစ္တယ္။

-We may therefore regard matter as being constituted by the regions of space in which the field is extremely intense.....

-There is no place in this new kind of physics field both for the field and matter, for the field is the only reality..!!

(Einstein)

ကြမ္တမ္စက္ကြင္း

ကြမ္တမ္ရူပေဗဒမွာ ကြမ္တမ္စက္ကြင္း(Quamtam field) ဆုိတာရွိတယ္။ သူက လွ်ပ္စစ္သံလုိက္စက္ကြင္း ျဖစ္ျပီး သူကေန ရုပ္အားလုံး ျဖစ္လာရတာ။ ဒီစက္ကြင္းထဲက ထြက္လာတဲ့ အမွုန္ေတြဆုိတာဟာ သီးျခားရွိေနတာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ အမွန္ကေတာ့ စနစ္တစ္ခုထဲက အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာပုံသ႑ာန္ ေတြပါပဲ။

လွုပ္ရွားေနတဲ့ သမုဒၵရာၾကီးတစ္ခုကုိ ကြမ္တမ္စက္ကြင္းအေနနဲ႔ ပုံေဖာ္ၾကည့္ပါ။ လွုိင္းတစ္ခုဟာ ထက္ေအာက္ စဥ္ဆက္မျပတ္ လွုပ္ရွားေနျပီး လွုိင္းရဲ႔ ထိပ္ပုိင္းေသးေသး ငယ္ငယ္ေလးဟာ ရုပ္သဘာ၀ ထြက္ေပၚလာတဲ့ ေနရာပဲ။ ပင္လယ္ရဲ႔ တျခားအပုိင္းေတြကေတာ့ ရွုျမင္ႏုိင္မွုရဲ႔ အျပင္အပမွာ ရွိတယ္။ သုိ႔ေသာ္ အဲဒီအပုိင္းေတြမွာလည္း ရုပ္သဘာ၀ ထြက္ေပၚဖုိ႔ အစြမ္းသတၱိရွိတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ရုပ္ေတြအားလုံးဟာ ကြမ္တမ္စက္ကြင္းက စတင္ျဖစ္ေပၚျပီး ကြမ္တမ္စက္ကြင္းမွာပဲ အဆုံးသတ္တယ္။ ဆက္တုိက္ ျဖစ္ေနတဲ့ ဒီစက္ကြင္းဟာ ေနရာနဲ႔ အခ်ိန္အားလုံးကုိ ပ်ံ့ႏွံ့ေနတယ္။

ဒီသေဘာတရားဟာ သုညတသေဘာတရားနဲ႔ အျပည့္အ၀ ကိုက္ညီေနပုံရတယ္။ ဒီစက္ကြင္းထဲကေန က်ဳပ္တုိ႔သိျမင္တဲ့ အမွုန္ေတြကုိ သာလွ်င္မက အက္တမ္တစ္လုံးခ်င္းရဲ႔ အေျခခံရင္းျမစ္ေတြကုိပါ ထြက္လာေစတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီစက္ကြင္းဟာ စၾကာ၀ဠာအတြင္းထဲက က်ဳပ္တုိ႔အားလုံးကုိ တသားတည္းျဖစ္ေနေစတဲ့ အရာေပပဲ။

ပုဂၢလသေဘာမရွိျခင္း

ဗုဒၶဘာသာမွာ ရွိတဲ့ ဒီသေဘာတရားဟာ စၾကာ၀ဠာအတြင္းမွာရွိတဲ့ အရာအားလုံးရဲ႔ အျပန္အလွန္ဆက္သြယ္မွု ရွိတယ္ဆုိတဲ့ အျမင္ပါပဲ။ ကမာၻေပၚမွာ က်ဳပ္တုိ႔ သီးျခားသီးျခားဆီ ရွိေနတယ္ဆုိတဲ့ အျမင္ဟာ ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္မွုပါပဲလုိ႔ ယူဆထားတယ္။ က်ဳပ္တုိ႔နဲ႔ စစ္မွန္မွုရဲ႔ တကယ့္သဘာ၀ကေတာ့ တသားတည္းျဖစ္မွုနဲ႔ ပုဂၢလသေဘာမရွိမွုပါပဲ။ ဒီအျမင္ေတြဟာ ရူပေဗဒနဲ႔ ဘယ္လုိကုိက္ညီေနသလဲဆုိတာကုိ ၾကည့္ၾကရေအာင္...

အပုိင္း(၂)......

Video created by-Gerald Penilla
Translated by-ahlataya