ဆရာၾကီး ေရႊဥေဒါင္း၏ ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ လက္ေတြ ့က်င့္စဥ္ (၂)
ကၽြႏု္ပ္ေတြ ့ေသာ စိတ္သဘာ၀ (၁)
ဆိုက္ကုိလုိဂ်ီပညာျဖင့္ သကၠာယဒိ႒ိ မျပဳတ္နိဳင္
ဗုဒၶ၏နည္းျဖင့္သာ တတ္နိဳင္သည္
ဥပုသ္ဇရပ္တစ္ခု၌ “စာတတ္ေပတတ္” ေခၚၾကေသာ လူၾကီးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ဆံုမိၾကရာ တစ္ေယာက္က-
“ကၽြန္ေတာ္တို ့တစ္ေတြအေၾကာင္းကို ခင္ဗ်ားက မဂၢဇင္းထဲမွာ ေရးတယ္ဆို၊ ကၽြန္ေတာ္တို ့ကေတာ့ မဂၢဇင္းဖတ္တဲ့အထဲက မဟုတ္ပါဘူး။ သူမ်ားကေျပာလို ့ၾကားရတာပါ။”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ဘယ္လိုေရးတယ္ ၾကားလို ့လဲခင္ဗ်ာ”
ဒု-လူၾကီး။ ။ “ကၽြန္ေတာ္တို ့ကစာတတ္ရံုသာတတ္တယ္၊ ခင္ဗ်ားကေတာ့လက္ေတြ ့အလုပ္လုပ္တယ္ဆို”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ခင္ဗ်ားတို ့လဲ လက္ေတြ ့အလုပ္လုပ္တယ္ဆိုလ်င္ ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ စာတတ္ေပတတ္ေတြထဲမွာ ခင္ဗ်ားတို ့မပါဘူးေပါ့။”
ပ-လူၾကီး။ ။ “ကၽြန္ေတာ္တို ့လက္ေတြ ့လုပ္တယ္လို ့ေတာ့ မေျပာလိုပါဘူူး။ သို ့ေသာ္ ခင္ဗ်ားလက္ေတြ ့လုပ္ပံု က ဘယ္လိုလဲသိပါရေစ။”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ (အၾကံတစ္ခု ေပၚလာသည္ႏွင့္) “ႏႈတ္နဲ ့ေတာ့ ေရလည္ေအာင္ ေျပာမျပတတ္ဘူးခင္ဗ်ာ။ မဂၢဇင္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ေရးျပမယ္။ ဖတ္ၾကည့္ၾကေတာ့”
ဒု-လူၾကီး။ ။ “ကၽြန္ေတာ္တို ့က မဂၢဇင္းဖတ္တဲ့ လူစားမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်။”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ဒီလိုဆို ခင္ဗ်ားတို ့ဆံုးရံႈးတာေပါ့။”
ဒု-လူၾကီး။ ။ “ခင္ဗ်ာ၊ ဘယ္လိုမ်ား ဆံုးရႈံးပါလိမ့္”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ဆံုးရံႈးတာကေတာ့ ဒီလိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ပံုကို ခင္ဗ်ားတို ့ကသိခ်င္လို ့ ေမးတယ္ မဟုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖကို မဂၢဇင္းထဲမွာ ခင္ဗ်ားတို ့ဖတ္မၾကည့္လိုဘူးဆိုလ်င္ ခင္ဗ်ားတို ့သိခ်င္တာ မသိရတဲ့အတြက္ ခင္ဗ်ားတို ့ဆံုးရံႈးတာေပါ့။”
ပ-လူၾကီး။ ။ “ေၾသာ္.....ဒီလိုလား။ ဒါျဖင့္လဲ ေစာင့္ဖတ္ၾကရေသးတာေပါ့ဗ်ာ။ ဘယ္ေတာ့ေလာက္ ေရးမွာလဲ”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “မူလတုန္းကေတာ့ ေရးဖို ့မၾကံရြယ္ေသးပါဘူး။ ခင္ဗ်ားတို ့နဲ ့ေတြ ့ရလို ့ေရွ ့အပတ္ ေရးပို ့မယ္ ၾကံတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ ့တာ ျမင္တာ ေရးေပမယ့္ စာနဲ ့မကိုက္လွ်င္ ေျပာျပေပါ့ဗ်ာ”
ဒု-လူၾကီး။ ။ “ခင္ဗ်ားစာနဲ ့ညွိျပီး ေရးမယ္မဟုတ္လား”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ဒီလိုရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တရုတ္ျပည္သြားလို ့ျပန္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ေတြ ့ခဲ့တာေတြ ေရးျပရာမွာ ဘယ္စာနဲ ့မွ ကၽြန္ေတာ္ညွိမေနဘူး။ ကိုယ္ေတြ ့ခဲ့တာေတြ ကိုယ္ေရးတာပဲ။ လက္ေတြ ့ဆိုလွ်င္ ဒီလိုပဲ ျဖစ္ရမယ္ မဟုတ္ဘူးလား”
ႏွစ္ေယာက္စလံုး။ ။ “တယ္လာတဲ့ လူပါကလား”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ကၽြန္ေတာ္ေရးျပတာ တရုတ္ျပည္မဟုတ္ေသးဘူး ဆိုလ်င္လဲ ခင္ဗ်ားတို ့က ေျပာျပေပါ့”
ပ-လူၾကီး။ ။ “ဒီေလာက္ပဲ ေသခ်ာသလားဗ်ာ”
ကၽြႏ္ုပ္။ ။ “ကိုယ္ျဖစ္တာ ေတြ ့တာေတြကို ေရးတာေလာက္ေတာ့ ေသခ်ာတာေပါ့။ သို ့ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္ခဲ့တာဟာ ပီကင္းမဟုတ္ေသးဘူ။ စာဆိုနဲ ့မကိုက္ေသးဘူးဆိုလွ်င္လဲ ေ၀ဖန္နိဳင္ခြင့္ရွိတယ္”
ဆက္ရန္......
ဆိုက္ကုိလုိဂ်ီပညာျဖင့္ သကၠာယဒိ႒ိ မျပဳတ္နိဳင္
ဗုဒၶ၏နည္းျဖင့္သာ တတ္နိဳင္သည္
ဥပုသ္ဇရပ္တစ္ခု၌ “စာတတ္ေပတတ္” ေခၚၾကေသာ လူၾကီးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ဆံုမိၾကရာ တစ္ေယာက္က-
“ကၽြန္ေတာ္တို ့တစ္ေတြအေၾကာင္းကို ခင္ဗ်ားက မဂၢဇင္းထဲမွာ ေရးတယ္ဆို၊ ကၽြန္ေတာ္တို ့ကေတာ့ မဂၢဇင္းဖတ္တဲ့အထဲက မဟုတ္ပါဘူး။ သူမ်ားကေျပာလို ့ၾကားရတာပါ။”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ဘယ္လိုေရးတယ္ ၾကားလို ့လဲခင္ဗ်ာ”
ဒု-လူၾကီး။ ။ “ကၽြန္ေတာ္တို ့ကစာတတ္ရံုသာတတ္တယ္၊ ခင္ဗ်ားကေတာ့လက္ေတြ ့အလုပ္လုပ္တယ္ဆို”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ခင္ဗ်ားတို ့လဲ လက္ေတြ ့အလုပ္လုပ္တယ္ဆိုလ်င္ ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ စာတတ္ေပတတ္ေတြထဲမွာ ခင္ဗ်ားတို ့မပါဘူးေပါ့။”
ပ-လူၾကီး။ ။ “ကၽြန္ေတာ္တို ့လက္ေတြ ့လုပ္တယ္လို ့ေတာ့ မေျပာလိုပါဘူူး။ သို ့ေသာ္ ခင္ဗ်ားလက္ေတြ ့လုပ္ပံု က ဘယ္လိုလဲသိပါရေစ။”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ (အၾကံတစ္ခု ေပၚလာသည္ႏွင့္) “ႏႈတ္နဲ ့ေတာ့ ေရလည္ေအာင္ ေျပာမျပတတ္ဘူးခင္ဗ်ာ။ မဂၢဇင္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ေရးျပမယ္။ ဖတ္ၾကည့္ၾကေတာ့”
ဒု-လူၾကီး။ ။ “ကၽြန္ေတာ္တို ့က မဂၢဇင္းဖတ္တဲ့ လူစားမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်။”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ဒီလိုဆို ခင္ဗ်ားတို ့ဆံုးရံႈးတာေပါ့။”
ဒု-လူၾကီး။ ။ “ခင္ဗ်ာ၊ ဘယ္လိုမ်ား ဆံုးရႈံးပါလိမ့္”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ဆံုးရံႈးတာကေတာ့ ဒီလိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ပံုကို ခင္ဗ်ားတို ့ကသိခ်င္လို ့ ေမးတယ္ မဟုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ့္ အေျဖကို မဂၢဇင္းထဲမွာ ခင္ဗ်ားတို ့ဖတ္မၾကည့္လိုဘူးဆိုလ်င္ ခင္ဗ်ားတို ့သိခ်င္တာ မသိရတဲ့အတြက္ ခင္ဗ်ားတို ့ဆံုးရံႈးတာေပါ့။”
ပ-လူၾကီး။ ။ “ေၾသာ္.....ဒီလိုလား။ ဒါျဖင့္လဲ ေစာင့္ဖတ္ၾကရေသးတာေပါ့ဗ်ာ။ ဘယ္ေတာ့ေလာက္ ေရးမွာလဲ”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “မူလတုန္းကေတာ့ ေရးဖို ့မၾကံရြယ္ေသးပါဘူး။ ခင္ဗ်ားတို ့နဲ ့ေတြ ့ရလို ့ေရွ ့အပတ္ ေရးပို ့မယ္ ၾကံတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ ့တာ ျမင္တာ ေရးေပမယ့္ စာနဲ ့မကိုက္လွ်င္ ေျပာျပေပါ့ဗ်ာ”
ဒု-လူၾကီး။ ။ “ခင္ဗ်ားစာနဲ ့ညွိျပီး ေရးမယ္မဟုတ္လား”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ဒီလိုရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တရုတ္ျပည္သြားလို ့ျပန္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ခဲ့ေတြ ့ခဲ့တာေတြ ေရးျပရာမွာ ဘယ္စာနဲ ့မွ ကၽြန္ေတာ္ညွိမေနဘူး။ ကိုယ္ေတြ ့ခဲ့တာေတြ ကိုယ္ေရးတာပဲ။ လက္ေတြ ့ဆိုလွ်င္ ဒီလိုပဲ ျဖစ္ရမယ္ မဟုတ္ဘူးလား”
ႏွစ္ေယာက္စလံုး။ ။ “တယ္လာတဲ့ လူပါကလား”
ကၽြႏု္ပ္။ ။ “ကၽြန္ေတာ္ေရးျပတာ တရုတ္ျပည္မဟုတ္ေသးဘူး ဆိုလ်င္လဲ ခင္ဗ်ားတို ့က ေျပာျပေပါ့”
ပ-လူၾကီး။ ။ “ဒီေလာက္ပဲ ေသခ်ာသလားဗ်ာ”
ကၽြႏ္ုပ္။ ။ “ကိုယ္ျဖစ္တာ ေတြ ့တာေတြကို ေရးတာေလာက္ေတာ့ ေသခ်ာတာေပါ့။ သို ့ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္ခဲ့တာဟာ ပီကင္းမဟုတ္ေသးဘူ။ စာဆိုနဲ ့မကိုက္ေသးဘူးဆိုလွ်င္လဲ ေ၀ဖန္နိဳင္ခြင့္ရွိတယ္”
ဆက္ရန္......
0 comments:
Post a Comment