ကိုးကြယ္အားထားရာ
ဗုဒၶရွင္ေတာ္ၿမတ္သည္ ၃၁-ဘံုတြင္ အၿမင့္ၿမတ္ဆံုးပုဂၢိဳလ္ၿဖစ္ပါတယ္။ေမြးဖြားစကပင္ ေၿမာက္အရပ္သို့ ေၿခခုႏွစ္ဖဝါး ၾကြေတာ္မူ၍ "အေဂၢါဟမသိၼေလာကႆ"တစ္ေလာကလံုး၊ ေလာကဓါတ္တစ္ခုလံုးတြင္ ငါအၿမင့္ၿမတ္ဆံုးၿဖစ္သည္။"ေဇေ႒ာဟမသၼိေလာကႆ"ေလာကေၿမတခြင္ငါလွ်င္အၾကီးဆံုးၿဖစ္၏။
"ေသေ႒ာဟမသၼိေလာကႆ"ေလာကဓာတ္ တိုက္တစ္ေသာင္းတြင္ ငါလွ်င္ အၿမတ္ဆံုးပုဂၢိဳလ္ၿဖစ္၏ဟု ၾကံဳးဝါးေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
သဗၺညဳတေရႊဉာဏ္ေတာ္ကို ေဗာဓိမ႑ိဳင္ခန္းဝါပိုင္ဝယ္ အခိုင္အမာ ရရွိေတာ္မူေသာအခါဝယ္ ေမြးဖြားခါစ ၾကံုးဝါးေတာ္မူခဲ့သည့္အတိုင္း ေလာကဓာတ္တိုက္အေပၚဝယ္ အၿမင့္ၿမတ္ဆံုးပုဂၢိဳလ္ထူးၾကီးဘဝသို့ ရရွိလာခဲ့တယ္။လူမင္း၊နတ္မင္း၊ၿဗဟၼာမင္းတို့ ဝပ္စင္းခယ ပူေဇာ္ၾကရတယ္။အကနိ႒ၿဗဟၼာၿပည္မွ အနာဂါမ္ ၿဗဟၼာမင္းၾကီးမ်ား ၿမတ္ဗုဒၶထံပါးဝယ္ အခစားေရာက္ရွိလာရတယ္။ဗုဒၶရွင္ေတာ္ၿမတ္ ရာဇၿဂိဳလ္ၿမိဳ့သို့ ဆြမ္းခံဝင္ေတာ္မူတဲ့အခါ သိၾကားမင္းဟာ ေနာက္လိုက္ေက်ာင္းသားငယ္ပမာ ေၾကးစည္တီး၍ ဗုဒၶဂုဏ္ကို ခ်ီးမြမ္းပူေဇာ္ခဲ့ပါတယ္။
သဟမၼတိ မဟာၿဗဟၼာမင္းဆုိလွ်င္ တရားေဟာေတာ္မူရန္ အတန္တန္ေတာင္းပန္ခယ ေရာက္လာရတယ္။ကုိယ့္ကိုယ္ကို အထင္ၾကီး၍ လမ္းလြဲေနေသာ ဗကၿဗဟၼာၾကီးကို ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္၍ ဘဝသံသရာ ရြံ့ဖြယ္ရာၿဖစ္ေၾကာင္း တရားေဟာခၽြတ္ေတာ္မူခဲ့တယ္။ဗုဒၶၿမတ္စြာကား လူမင္း၊နတ္မင္း၊ၿဗဟၼာမင္းတို့ ဝပ္စင္း၊ခယ ပူေဇာ္ရတဲ့ အၿမင့္ၿမတ္ဆံဳး ပုဂၢိဳလ္ထူးၾကီး တစ္ပါးၿဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာဝင္ကား ထိုသို့ဂုဏ္ေပါငး္စံု ၿပည့္ဝတဲ့ ရွင္ေတာ္ဗုဒၶရဲ့ တပည့္သာဝကမ်ားၿဖစ္ပါတယ္။ဗုဒၶဘာသာ- ဗုဒၶ၏ဩဝါဒစကားကို ဦးထိပ္ထားပန္ဆင္လိုက္နာသူမ်ားဟု အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ဦးဟာ ၿမတ္ဗုဒၶကိုသာ အားကိုးစရာအေနၿဖင့္ အားထားကိုးကြယ္ရမွာၿဖစ္ပါတယ္။ၿမတ္ဗုဒၶေဟာေဖာ္ညႊန္ၿပ ဆိုဆံုးမသည့္ တရားေတာ္ဓမၼရတနာမ်ားကိုသာ ေလးစားစြာလိုက္နာက်င့္ၾကံၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္ရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။
ဘုရားရွင္ကိုယ္စား ဓမၼရတနာမ်ားကို ေဟာေၿပာ၊ၿပသ၊ညၽြန္ၾကား၊ဆံုးမေတာ္မူေသာ (တနညး္အားၿဖင့္ဆိုေသာ္) ဘုရားသားေတာ္ သံဃရတနာမ်ားကို အစဥ္မၿပတ္ လွဴဒါန္းေပးကမ္း၊ပူေဇာ္ခ်ီးပ အားကိုးရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ဦးရဲ့ ထာဝရအားကိုးရာ၊အားထားရာ၊ကိုးကြယ္စရာဟာ ရတနာၿမတ္သံုးပါး ၿဖစ္ပါတယ္။ထုိသို့ ရတနာသံုးပါးကို အဆက္မၿပတ္ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္၊ဘုရားေဟာအတုိင္း လိုက္နာက်င့္သံုးေနထိုင္သူမ်ားဟာ ေသလြန္လွ်င္ အပါယ္ငရဲသို့ မလားေရာက္ေတာ့ဘဲ လူ့ၿပည္၊နတ္ၿပည္ သုဂတိဘုံမ်ားသို့ ေရာက္ရွိမွာၿဖစ္ပါတယ္။ဗုဒၶႏုႆတိဂုဏ္ စဥ္ဆက္မၿပတ္ အာရံုၿပဳလွ်င္ပင္ စ်ာန္ရ၍ ၿဗဟၼာ့ဘံုတိုင္ေအာင္ပင္ ေရာက္ရွိႏုိင္ပါတယ္။
ေယ ေကစိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂတာေသ၊
န ေတ ဂမိႆႏၱိ အပါယ ဘူမိံ။
ပဟာယ မာႏုသံ ေဒဟံ၊
ေဒဝကာယံ ပရိပူေရႆႏၱိ။
အနက္အဓိပၸါယ္ကား ဗဳဒၶဘာသာဝင္ အၾကင္ပုဂၢိဳလ္တို့သည္ ၿမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္အားထားရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ၾကကုန္၏။ထိုဗုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္တုိ့သည္ ငရဲ၊တိရစာၦန္၊ၿပိတၱာ၊အသူရာကာယ္ အပါယ္ေလးဘံု ဒုဂၢတိဘံုသို့ မေရာက္ၾကရ၊ မလားၾကရကုန္။ယခုဘဝ လူခႏၶာကိုယ္ စုတိစိတ္က် ပယ္စြန့္ရသည္ရွိေသာ္ စတုမဟာ၊တာဝတိံသာႏွင့္ ယာမာတုသိတာ နိမၼာနရတိစ၍ အထက္နတ္၊ ပရနိမၼိတဝသဝတၱီ နတ္ၿပည္ၿမတ္သို့ နတ္ဗိမာန္အစံုအလင္ နတ္တို့ဂုဏ္အင္ အၿပည့္အဝၿဖင့္ နတ္စည္းစိမ္ ခံစားၾကရပါတယ္။ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ဦး၏ ကိုးကြယ္ရာ ရတနာသံုးပါးကာ ဤမွ်ေက်းဇူးၾကီးမားလွပါေပတကား…
0 comments:
Post a Comment