လူ႔ဘဝ၌ ျဖစ္ရျခင္း၏ အႏွစ္သာရကား ဘာလဲ

သံပုရာသီး၏ ပင္ကိုယ္အရသာသည္ ခ်ဥ္ေသာအရသာရွိ၏ ။ ထိုအရသာအာရံုအား ခင္မင္ႏွစ္သက္ တပ္မက္သူအဖို႔ ထိုအာရံုႏွင့္ဆံုလ်င္ ရာဂစိတ္ကိုျဖစ္ေစ၏။ ထိုအရသာ အာရံုအား မခင္မင္မႏွစ္သက္ေသာသူအဖို႔ ထိုအာရံုႏွင့္ဆံုလ်င္ ေဒါသစိတ္ကိုျဖစ္ေစ၏။ အမွန္က သံပုရာသီး၏ ပင္ကိုယ္သဘာဝသည္ ပင္ကိုယ္သဘာဝအတိုင္း ရပ္တည္၏၊ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးျခင္းသေဘာရွိ၏။ ထိုအာရံုႏွင့္ဆက္ဆံေသာ စိတ္၌သာ ထိုစိတ္၏ ေစ့ေဆာ္မႈအလိုအတိုင္း ထိုစိတ္၌ ျဖစ္ေပၚ၏။ ဥပမာ - ခင္မင္သည့္သေဘာျဖင့္ ေစ့ေဆာ္လ်င္ ေလာစိတ္၊ မခင္မင္သည့္သေဘာျဖင့္ ေစ့ေဆာ္လ်င္ ေဒါသစိတ္အားျဖင့္ ျဖစ္၏။ ဤသို႔ ျဖစ္ျခင္းမွာ ထိုအာရံု၏ သေဘာသဘာဝအားလည္း ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာမသိေသာ ေမာဟ၊ ထိုအာရံုႏွင့္ ေပါင္းဆံု၍ ျဖစ္ေသာစိတ္၏ အက်ိဳးအျပစ္ကို မေစာင့္ေရွာက္တတ္ေသာ ေမာဟတရားသည္ အရင္းခံေက်းဇူးျပဳေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္၏။

ထိုသို႔သေဘာအတိုင္း မိန္းမ၏ ပင္ကိုယ္သဘာဝဓာတ္သည္ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕၍ ခ်ိဳျမေသာ အသီးတစ္လံုး၏ အရသာႏွင့္သေဘာတူ၏။ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕မႈမရွိဟုဆိုအပ္ေသာ မိန္းမသည္ပင္လ်င္ သူတို႔မွာ အသြင္အားျဖင့္ ဒူးရင္းသီးကဲ့သို႔သာျဖစ္၍ အႏွစ္အားျဖင့္ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သေဘာမွာ ထင္ရွားရွိ၏။ ထိုသို႔ေသာ မိန္းမအာရံုအား ခင္မင္ႏွစ္သက္တပ္မက္သူအဖို႔ ထိုအာရံုႏွင့္ဆံုလ်င္ ရာဂစိတ္ကို ျဖစ္ေစ၏။ ထိုအာရံုအား မခင္မင္မႏွစ္သက္ေသာသူအဖို႔ ထို႔အာရံုႏွင့္ဆံုလ်င္ ေဒါသစိတ္ကို ျဖစ္ေစ၏။ အမွန္က မိန္းမတို႔၏ ပင္ကိုယ္သဘာဝသည္ ပင္ကိုယ္သေဘာအတိုင္း ရပ္တည္၏၊ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးျခင္းသေဘာရွိ၏။ ထိုအာရံုႏွင့္ဆက္ဆံေသာ စိတ္၌သာ ထိုစိတ္၏ ေစ့ေဆာ္မႈအလိုအတိုင္း ထိုစိတ္၌ ျဖစ္ေပၚ၏။ ဥပမာ- ခင္မင္သည့္သေဘာျဖင့္ ေစ့ေဆာ္လ်င္ ေလာစိတ္၊ မခင္မင္သည့္သေဘာျဖင့္ ေစ့ေဆာ္လ်င္ ေဒါသစိတ္ အားျဖင့္ ျဖစ္၏။ ဤသို႔ ျဖစ္ျခင္းမွာ ထိုအာရံု၏ သေဘာသဘာဝအားလည္း ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာမသိေသာ ေမာဟ၊ ထိုအာရံုႏွင့္ ေပါင္းဆံု၍ ျဖစ္ေသာစိတ္၏ အက်ိဳးအျပစ္ကို မေစာင့္ေရွာက္တတ္ေသာ ေမာဟတရားသည္ အရင္းခံေက်းဇူးျပဳေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္၏။

ဥပမာအားျဖင့္ ထင္ရွားျပရလ်င္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း ဘက္စကားေပၚမွာ စီးႏွင္းလိုက္ပါလာေသာ ေယာက်္ားပ်ိဳးတစ္ေယာက္သည္ တိုးေဝွ႕ရင္းျဖင့္ ေခ်ာေမြ႕လွပေသာ မိန္းမပ်ိဳကေလး၏ အနားသို႔ေရာက္သြားေသာအခါ ထိုမိန္းမပ်ိဳေလးႏွင့္ ထိေတြ႕ျခင္းသည္ ျဖစ္၏။ ထို အထိအေတြ႕ကို ခံစားလိုက္ရေသာ ေယာက်္ားပ်ိဳေလးသည္ ေရွ႕ဆက္တိုးေဝွ႕ျခင္းကို ဆႏၵမရွိဘဲ ထိုမိန္းမပ်ိဳေလးအနား၌ မသိမသာထိေတြ႕ျခင္းျဖင့္ ရာဂစိတ္ စိမ့္ထြက္ကာ သာယာလ်က္ရွိတတ္၏။ ထိုေယာက်္ားပ်ိဳအဖို႔ ရာဂစိတ္(နာဘူးစိတ္)၏ ပူေလာင္းျခင္းကို ေခ်ာေမြ႕ သာယာသည္ဟုထင္မွတ္၏။ ဤသည္ကား ရာဂ၏ လွည့္စားျခင္းကို ခံေနရျခင္းျဖစ္၏။ ထိုသို႔ လွည့္စားျခင္းကို ခံေနရေသာသူအဖို႔ မိမိအား နာဘူးပဲလို႔ မိန္းကေလးထင္မွတ္သြားမည့္အက်ိဳးတရားကို ဆင္ျခင္ႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ေခ်။ ရာဂစိတ္၏ အက်ိဳးအျပစ္ကို ဆင္ျခင္ႏိုင္စြမ္းလည္းမရွိေတာ့ေခ်။ အမ၊ ႏွမခ်င္း ကိုယ္ခ်င္း စာနာစိတ္မ်ားလည္း လြင့္စင္ေပ်ာက္ကြယ္ျခင္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရေလၿပီ။ ပင္ကိုယ္အားျဖင့္ ေကာင္းေသာဓာတ္ကေလး အနည္းငယ္ရွိသည့္ေနရာတြင္ ရာဂ၏ လွည့္စားျခင္းကို ခံ႐၍ မေကာင္းေသာဓာတ္မ်ား ေနရာယူလ်က္ ရွိေနေလၿပီ။ ထို ေယာက်္ား၏ အျဖစ္ကား အျပင္ပန္း အျမင္အားျဖင့္ လြန္စြာဆိုးဝါးလ်က္ရွိေနၿပီ။ ဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ၾကည့္လ်င္ ကိေလသာအပူ ေလာင္ကၽြမ္းျခင္းကိုလည္း ထိုသူခံေနရ၏။ ထိုမီး အပူမိ ေလာင္ကၽြမ္းခံရေသာသူသည္ အပယ္ခႏၶာအိမ္အား တည္ေဆာက္ေနသူႏွင့္ တူ၏။

ထိုသို႔ အေပၚ၌ ျပဆိုခဲ့ေသာ ဘက္စကား၌ တစ္ခ်ိဳ႕မိန္းကေလးမ်ားမွာ ေယာက်္ားေလး ေခ်ာေခ်ာေလးႏွင့္ ထိေတြ႕ျခင္းျဖစ္လ်င္ တံု႕ျပန္ျခင္းမရွိဘဲ ၿငိမ္သက္စြာရွိေနတတ္၏။ ထိုမိန္းကေလးအဖို႔ ရာဂစိတ္၏ လွည့္စားျခင္းကို ခံလိုက္ရျခင္းသည္ ျဖစ္၏။ ေယာက်္ားေလး၏ အသြင္အားျဖင့္ ေခ်ာေမြ႕မႈမရွိလ်င္ ေဒါသျဖင့္ တံု႔ျပန္ျခင္းျပဳသည္လည္းရွိ၏။ တစ္ခ်ိဳ႕မွာ အသိစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ တုံ႔ျပန္ျခင္းသည္လည္း ရွိ၏။ ဤေနရာ၌ အသိစိတ္ဓာတ္သည္ လွည့္စားျခင္းကို မခံရေသာစိတ္ျဖစ္၏။

ဤသို႔ေသာ သေဘာတရားမ်ားစြာျဖင့္ ရာဂတဏွာ၏ လွည့္စားမႈကို သတိဉာဏ္မရွိသူအဖို႔ အၿမဲခံေနရ၏။ ခံရသေလာက္ သံသရာ၌ ဒုကၡေရာက္ရသည္မွာလည္း ထိုသူအဖို႔ သိႏိုင္ခဲ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အရြယ္ေရာက္ သူတစ္ေယာက္အဖို႔ ငယ္စဥ္က ျဖစ္ရပ္မ်ားကို စဥ္းစား၍ ပံုရိပ္မေပၚေတာ့ပါဘူး။ ထိုသို႔ဆိုလ်င္ အတိတ္ဘဝ၏ ပံုရိပ္ကို သူ႔အေနျဖင့္ သိျမင္ႏိုင္ရန္ လြန္စြာခဲယွဥ္းသြားၿပီ။ ထိုသို႔ သိရန္ခဲယွဥ္းသူအဖို႔ ျပဳခဲ့အမႈ၏ အက်ိဳးအျပစ္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမရွိ။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ယခုျပဳေသာ အမႈ၏ အက်ိဳးဆက္ကို ခ်င့္ခ်ိန္ဆင္ျခင္ျခင္း ကင္းမဲ့စြာျဖင့္ ျပဳလုပ္လ်က္ရွိသည္မွာ အၾကားအျမင္ အသိတရားေခါင္းပါးသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ သတိလက္လြတ္ ျပဳလုပ္အပ္ေသာ အေၾကာင္းတရားမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္၏။

ဉာဏ္ျဖင့္ၾကည့္လ်င္ အသိတရားေခါင္းပါးစြာျဖင့္ ျပဳအပ္ေသာ၊ သတိလက္လြတ္ျပဳလုပ္အပ္ေသာ အမႈကိစၥမ်ားသည္ လြန္စြာေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္း၏။ ရွက္ဖြယ္ေကာင္း၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ စိတ္ျဖင့္ ဦးေဆာင္၍ ေျပာအပ္ေသာ၊ ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္အပ္ေသာ အမႈကိစၥမ်ား၌ သတိတရား လက္ကိုင္ထား၍ ေဆာင္ရြက္သင့္၏။ ပညာဉာဏ္ျဖင့္ အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ျဖစ္စဥ္တိုင္း၌ ဆင္ျခင္သံုးသပ္သင့္၏။ ဤသို႔ စိတ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းမႈ ရွိသူအဖို႔ အကုသိုလ္တရားသည္ နည္းပါးသည္ထက္ နည္းပါးလာ၍ သမာဓိျဖင့္-တည္ၾကည္၍ ပညာျဖင့္-ခန္႔ညားျခင္းသို႔ ေျပာင္းလဲလာ၏။ ဤသို႔ သမာဓိ-ပညာျဖင့္ တည္ၾကည္ခန္႔ညားျခင္းကို ရရွိလာျခင္းသည္ လူ႔ဘဝ၌ ျဖစ္ရျခင္း၏ အႏွစ္သာရဟု စာေရးသူ သံုးသပ္ယူဆလက္ခံထား၏။ တည္ၾကည္မႈအဆင့္၊ ခန္႔ညားမႈအဆင့္ကို အခ်ိန္တိုင္း၌ သတိပညာျဖင့္ တိုးျမွင့္ေဆာက္တည္သြားရမည္ဟု စာေရးသူ၏ ခံယူမႈအျမင္အား မွ်ေဝရင္းျဖင့္ ဤေန႔စာ ေရးသားမႈကို နိဂံုးခ်ဳပ္ပါသည္ခင္ဗ်ား။

ေလးစားစြာျဖင့္

ဝင္းျမင့္