ကာလဒါနတို႔သည္ ငါးမ်ဳိး...

ကာလဒါနသုတ္

ရဟန္းတို႔ ကာလဒါနတို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁။ ဧည့္သည္ 'အာဂႏၲဳက' အား အလွဴကုိ ေပးလွဴ၏။
၂။ ခရီးသည္အား အလွဴကုိ ေပးလွဴ၏။
၃။ လူနာအား အလွဴကုိ ေပးလွဴ၏။
၄။ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေသာ အခါ၌ အလွဴကုိ ေပးလွဴ၏။
၅။ ေကာက္ဦး သစ္သီးဦးတို႔ကုိ သီလရွိသူတို႔အား ေရွးဦးစြာ ေပးလွဴ၏။

ရဟန္းတို႔ ကာလဒါနတို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
အလွဴခံ၏ စကားကုိ သိတတ္ကုန္ေသာ ႏွေျမာ ဝန္တိုမႈ ကင္းေသာ ပညာရွိတို႔ သည္ ေလွ်ာက္ပတ္ေသာအခါ၌ ေပးလွဴၾကကုန္၏၊ ျဖဴစင္ ေျဖာင့္မတ္သည့္ တာဒိ ဂုဏ္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔၌ အထူးၾကည္လင္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အခါ ၌ ေပးလွဴ၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္၏ အလွဴသည္ ျပန္႔ေျပာ၏။ အၾကင္သူတုိ႔သည္ ထုိအလွဴ၌ ဝမ္းေျမာက္လည္း ဝမ္းေျမာက္ၾကကုန္၏၊ အမႈႀကီးငယ္ 'ေဝယ်ာဝစၥ' ကုိျပဳလည္း ျပဳလုပ္ကုန္၏၊ ထုိသုိ႔ ဝမ္းေျမာက္ျခင္း အမႈႀကီးငယ္ကုိ ျပဳျခင္းေၾကာင့္ အလွဴသည္ မယုတ္မေလ်ာ့ႏုိင္၊ ထုိဝမ္းေျမာက္သူ (ေဝယ်ာဝစၥ) ျပဳသူတုိ႔သည္လည္း ကုသိုလ္ ၏ အဖုိ႔အစုကုိ ရၾကကုန္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္တြန္႔တုိျခင္းကင္းေသာ စိတ္ရွိသူသည္ အ လွဴ ေပးသည္ရွိေသာ္ ႀကီးက်ယ္ေသာ အက်ဳိးရွိႏုိင္မည့္ ပုဂၢိဳလ္၌ ေပးလွဴရာ၏၊ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္တုိ႔သည္ တမလြန္ဘဝ၌ သတၱဝါတုိ႔၏ ေထာက္တည္ရာ ျဖစ္ ကုန္၏။36


၆ - ကာလဒါနသုတ္၊ သုမန၀ဂ္၊ ပဥၥက၀ဂ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။