အခ်ိန္ကိုအသံုးခ်တတ္ပါေစ။

ယေန႕ဖတ္ျဖစ္တဲ့ ေဆာင္းပါးေလးကို ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။ စာေရးသူကေတာ့ မင္းနန္(ေမာ္ကြၽန္း)ျဖစ္ပါတယ္။ ေန႕စဥ္ႏွင့္အမွ် အခ်ိန္ေလးေတြ ေရြ႕ဆိုင္း တံုဆိုင္းေနတဲ့ ညခင္းအတြက္ ဒီ ေဆာင္းပါးေလးက အလင္းဖြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။

အခ်ိန္ကိုအသံုးခ်တတ္ပါေစ။

လူသားတို႕သည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ဘ၀အဆင့္အတန္းခ်င္းမတူ။ ပညာအဆင့္အတန္းခ်င္းမတူ၊ အသိုင္းအ၀န္းခ်င္းမတူ။ ၾသဇာအာဏာခ်င္းမတူ။ သို႕တေစ သဘာ၀တရားက လူသားတိုင္းအား တူညီေသာ အခြင့္အေရးတစ္ခု ကိုမူေပးထားပါ၏။ ယင္းအခြင့္အေရးကား၊ လူသားတိုင္း တစ္ေန႕လွ်င္ ၂၄နာရီဟူေသာ အခ်ိန္ကို ညီတူညီမွ် ရရွိပိုင္ဆိုင္ထားျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ရက္လ်င္ ၂၄နာရီထက္ပို၍ မည္သူမွ် မပိုင္ဆိုင္၊ ေလ်ာ့၍လည္းမပိုင္ဆိုင္။

ဤသို႕ တန္းတူညီမွ်ရရွိထားေသာ အခ်ိန္ အေပၚတြင္ လူတစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး အသံုးျပဳပံုျပဳနည္းခ်င္းမတူညီၾကေပ။ ယင္းသို မတူညီမႈအေပၚ မူတည္ျပီး လူတစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ပညာအဆင့္အတန္း ဓနအဆင့္အတန္း၊ ဂုဏ္ျဒပ္အဆင့္အတန္း ဆူၾကံဳနိမ့္ျမင့္ ကြဲျပားျခားနား သြားျခင္းျဖစ္ပါ၏။

အခ်ိန္ႏွင့္ပ်င္းရိျခင္းေပါင္းလွ်င္ ရလဒ္မွာ သုညျဖစ္ပါသည္။ အခ်ိန္ႏွင့္ လံု႕လ ဥႆဟေပါင္းစပ္လွ်င္ ရလဒ္မွာ ကိန္းဂဏန္းေတြျဖစ္လာပါသည္။ အခ်ိန္ကို သံုးသလား၊ျဖဳန္းသလားဟူေသာအခ်က္က လူတစ္ေယာက္၏ ဘ၀ အဆင့္အတန္းကို ျပဌာန္းပါ၏။ လူတစ္ေယာက္၏ တန္ဖိုးကိုသတ္မွတ္ပါ၏။

အခ်ိန္ဟူသည္ သူ႕ခ်ည္းသက္သက္ဆိုလ်င္ အျဖဴထည္မွွ်သာျဖစ္ပါ၏။ သူ႕အေပၚ အသံုးခ်မႈအေပၚတည္မွီျပီး တန္ဖိုးရွိလာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အခ်ိန္သည္ လူပ်င္းတို႕လက္ထဲတြင္ မည္သည့္တန္ဖိုးမွ် မရွိ။ သို႕ေသာ္ လံု႕လျဖင့္ ပညာရွာသူတို႕လက္ထဲတြင္ အခ်ိန္သည္ ပညာကို ေပးနိုင္၏။ ဥစၥာရွာသူတို႕လက္ထဲတြင္ ဥစၥာကို ေပးနိုင္၏။ ကုသိုလ္ျပဳသူတို႕၏ လက္ထဲတြင္ ကုသိုလ္ကို ေပးနိုင္၏။ အခ်ိန္ကို စနစ္တက် အသံုးခ်တတ္သူ၏ လက္ထဲတြင္ အခ်ိန္သည္ ပညာလည္းမည္၏။ ဥစၥာလည္းမည္၏။ ေက်ာ္ၾကားမႈလည္း မည္၏ ကုသိုလ္လည္း မည္၏။

အခ်ိန္ကိုျဖဳန္းတီးေနသူသည္ မိမိအက်ိဳးလည္း မေဆာင္ရြက္နိုင္။ သူတစ္ပါးအက်ိဳးကိုလည္း မေဆာင္ရြက္နိုင္။ ယင္းသို႕ မိမိအက်ိဳး၊ သူတစ္ပါးအက်ိဳးကို မေဆာင္ရြက္နိုင္ရံုမွ်သာမက သူတစ္ပါးအေပၚ အမွီျပဳ၍ ရပ္တည္ ရွင္သန္ေနရေသာေၾကာင့္ မိဘ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအတြက္ ၀န္ထုတ္၀န္ပိုး ပင္ျဖစ္ေစ၏။ ဆိုရလွ်င္ ထိုသူတို႕သည္ ေလာကအတြက္ လာျခင္းမေကာင္းေသာ ဧည့္သည္မ်ားျဖစ္ပါ၏။ အခ်ိန္ကို ျဖဳန္းေနသူ၌ မည္သည့္ပညာမွ်လည္းမရွိ။ မည္သည့္ဥစၥာမွ်လည္းမရွိ။ မည္သည့္အေက်ာ္အေစာမွ်လည္းမရွိ။ ထိုသူမ်ိဳးအတြက္ လူအဖြဲ႕အစည္းတြင္ ေနရာထိုင္ခင္းလည္း မရွိေပ။ အခ်ိန္ျဖဳန္ သူ၏ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္သည္ မလွပတတ္ေပ။

အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးရွိေအာင္ သံုးတတ္လွ်င္ အခ်ိန္တိုင္းမွာ တန္ဖိုးရွိေနေၾကာင္း ေက်းဇူး စမ္းေအးျမိဳင္ ဆရာေတာ္ၾကီးက ဤသို႕ ဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါ၏။-

အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးရွိေအာင္ သံုးတတ္လွ်င္ အခ်ိန္တိုင္းမွာ တန္ဖိုးရွိေနပါတယ္။

၁။ စီးပြားဥစၥာရွာေနသူအတြက္ အခ်ိန္သည္ စီးပြားဥစၥာျဖစ္ပါတယ္။
၂။ ပညာသင္ၾကားေလ့လာေနသူအတြက္ အခ်ိန္သည္ ပညာျဖစ္ပါတယ္။
၃။ တရားရွာမွီးအားထုတ္ေနသူအတြက္ အခ်ိန္သည္ တရားျဖစ္ပါတယ္။

အမ်ားအက်ိဳးသယ္ပိုးေဆာင္ရြက္နိုင္လွ်င္ သူ႕အက်ိဳး၊ ကိုယ္အက်ိဳးႏွစ္မ်ိဳးလံုးကို ျပီးေစနိုင္ပါတယ္။


ၾသ၀ါဒ အလင္းပြင့္ (၁၁) မင္းနန္ (ေမာ္ကႊ်န္း) အပၸမာဒ မဂၢဇင္း မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာေအးခ်မ္းၾကပါေစ။

ညခင္း