“သညာသိ” ႏွင့္ “ခႏၶာသိ”

“သညာသိ” ႏွင့္ “ခႏၶာသိ”ရယ္လို႔ အသိႏွစ္မ်ိဳး ရွိေၾကာင္း၊ အသိႏွစ္ခုအနက္ (စာသိ၊ ဗဟုသုတသိ-ဆိုတဲ့) “သညာသိ”ဟာ ကိေလသာ မေလ်ာ့ပါးေစႏိုင္ေၾကာင္း . . . ေရးထားတာတစ္ခု facebookမွာ ဖတ္မွတ္လိုက္ရပါတယ္။ [ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န၊ ေမတၱာရွင္ (ေရႊျပည္သာ)ရဲ့ အဆံုးအမ ၾသ၀ါဒ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။]

(ဘယ္သူ႔ၾသ၀ါဒပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ။) (စာသိ၊ ဗဟုသုတသိ) “သညာသိ”ဟာ ကိေလသာ မေလ်ာ့ပါးေစႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ကို လက္ခံဖို႔ ခက္လွပါတယ္။ ဓမၼအသိမွန္သမွ်ဟာ ကိေလသာကို ေလွ်ာ့ပါးေစႏိုင္တယ္လို႔ နားလည္မိပါတယ္။ တရားစာေပ (ဒါမွမဟုတ္ အေထြေထြစာေပ) ဖတ္႐ႈၿပီး (စာသိ၊ ဗဟုသုတသိ) “သညာသိ”နဲ႔ ျပည့္စံုသူဟာ အဲ့ဒီ အသိေၾကာင့္ ေလာဘ၊ ေဒါသ . . . စတဲ့ ကိေလသာေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏိုင္တယ္ မဟုတ္လား။ လူတစ္ေယာက္ ဗဟုသုတ ရွိတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ဗဟုသုတ မရွိတဲ့အခ်ိန္ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ကိေလသာ အျဖစ္မ်ားမလဲ။

ဗုဒၶစာေပမွာ မၾကာခဏ ေတြ႔ရတဲ့ “အနိစၥသညာ၊ ဒုကၡသညာ၊ အနတၱသညာ၊ အသုဘသညာ”ဆိုတဲ့ “သညာသိ”ေတြဟာ ကိေလသာကို ေလ်ာ့ပါးေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူးလား။ ဆိုပါစို႔ . . . ခႏၶာကိုယ္ အလွအပကို တြယ္တာတပ္မက္ရင္ ေလာဘျဖစ္ပါတယ္။ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ . . . “အပုပ္ေကာင္ အပုပ္ခႏၶာႀကီးပါတကား”လို႔ အသုဘသညာ ပြားလိုက္ႏိုင္ရင္ ေလာဘကိေလသာ ေလ်ာ့မသြားေပဘူးလား။

ေနာက္တစ္ခု . . .

ဥပမာ ဆိုပါစို႔။

ဦးသိန္းစိန္သည္ ငယ္စဥ္အခါက ဘာစာမွ မဖတ္။ စာသိ မရွိ။ ဗဟုသုတသိ မရွိ။ “သညာသိ” မရွိ။ သူသည္ အလြန္ ေဒါသႀကီး၏။ သူသည္ ထိုစဥ္က တစ္ေန႔လွ်င္ အနည္းဆံုး ဆယ္ႀကိမ္ စိတ္တို၏။ သို႔ေသာ္ အရြယ္ရလာေသာအခါ စာေပေလ့လာလိုက္စား ဖတ္႐ႈ၍ စာသိ၊ ဗဟုသုတသိ၊ “သညာသိ” ရရွိလာ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒါသကို ထိန္းခ်ဳပ္လာႏိုင္၏။ တစ္ေန႔လွ်င္ အမ်ားဆံုး ငါးႀကိမ္သာ စိတ္တိုေတာ့၏။

ဒီ ဥပမာမွာ “သညာသိ”ေၾကာင့္ ေဒါသကိေလသာ ေလ်ာ့ပါးသြားပံု မထင္ရွားဘူးလား။ ေဒါသႀကီးသူ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ စာေပဖတ္႐ႈၿပီး ဗဟုသုတရွိလာရင္ ေဒါသကို ထိန္းထားလာႏိုင္တယ္ဆိုတာဟာ သဘာ၀ မက်ဘူးလား။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။

ေနာက္တစ္ခု . . .

မသိမိုက္မဲမႈကို အ၀ိဇၨာလို႔ေခၚပါတယ္။ ေမာဟလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီေမာဟကို စာသိ၊ ဗဟုသုတသိ၊ “သညာသိ”နဲ႔ ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ႏိုင္တယ္ မဟုတ္လား။ စာမတတ္သူ၊ စာမဖတ္သူဟာ ဗဟုသုတ မရွိပါဘူး။ ေမာဟအိုးႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ အေမွာင္တံုးႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ကို စာသင္ေပးလိုက္လို႔ စာတတ္လာမယ္၊ စာဖတ္လာမယ္၊ ဗဟုသုတ ရွိလာမယ္ဆိုရင္ သူ႔သႏၲာန္မွာ ေမာဟေတြ ေလ်ာ့မသြားေပဘူးလား။ ဒါဆိုရင္ “သညာသိ”ဟာ ေမာဟကို ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္တယ္လို႔ မဆိုသင့္ဘူးလား။

ဘယ္လိုပဲသိသိ အသိမွန္သမွ်ဟာ ကိေလသာကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ သိတယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုပဲသိသိ၊ ဘယ္ကပဲသိသိ (အၿမီးကပဲသိသိ ခ်ိဳကပဲသိသိ၊ ဖင္ကပဲသိသိ၊ ေခါင္းကပဲသိသိ) အသိမွန္သမွ်က ကိေလသာကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးႏိုင္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးတစ္ခု . . .

“သညာ”ဆိုတာ “ခႏၶာ” မဟုတ္ဘူးလား။ ႐ူပကၡႏၶာ၊ ေ၀ဒနာကၡႏၶာ၊ “သညာကၡႏၶာ” . . . လို႔ ဆိုတယ္ မဟုတ္လား။ ႐ုပ္၊ ေ၀ဒနာ၊ သညာ၊ သခၤါရ၊ ၀ိညာဥ္ရယ္လို႔ ခႏၶာငါးပါး ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ “သညာ”ဟာ ခႏၶာျဖစ္တဲ့အတြက္ “သညာသိ”ဆိုတာ “ခႏၶာသိ”ပဲ မဟုတ္ဘူးလား။

:)

ရွင္အာစာရ

Picture from (16 June 2011): http://www.daydaypaint.com/abstract-c-97.html