*လူတစ္ေယာက္၏ အႏွစ္သာရတန္ဖိုး*
ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူတစ္ေယာက္၏ အႏွစ္သာရတန္ဖိုးကို ဘာေတြနဲ႕ ဆံုးျဖတ္ၾကမည္နည္း?။ ပစၥည္းဥစၥာ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာျခင္းျဖစ္လား?၊ ဘြဲ႔ဒီဂရီ ပညာေတြနဲ႕လား?၊ ဟိရီႏွင့္ ၾသတၱပၸ တရားႏွစ္ပါးကို အေျခခံျပီး ရိုးသားၾကိဳးစား အက်င္႕စာရိတၱေကာင္းမြန္ျခင္းမ်ားႏွင္႔ ဆံုးျဖတ္ၾကမည္လား?။ ကဲဘယ္လို ဆံုးျဖတ္ၾကမလဲဗ်ာ။
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႕ တခုခ်င္းစီကို ယခုလို စဥ္စားေတြးေတာ ၾကည္႕မိပါတယ္။ ပစၥည္းဥစၥာ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာသူသည္ အက်င္႕စာရိတၱ မေကာင္းလွ်င္လည္း ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာေနပါေစ သူ႔ပတ္၀န္က်င္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေသာအခါတြင္ လူအမ်ား၏ အယံုအၾကည္ကင္းမဲ႔မႈကို မလြဲမေသြ ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မသိခင္တုန္းကေတာ႕ ေပါင္းၾကသင္းၾကမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အေၾကာင္းသိသြားေသာအခါ လက္တြဲျဖဳတ္ၾကမည္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႕လဲဆိုေတာ႕ သူ၏ အက်င္႔စာရိတၱေၾကာင္႕ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို လူမ်ဳိးသည္္ ပစၥည္းဥစၥာ မရွိေသာ္လည္း လမ္းေဘးတြင္ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္မကိုင္ႏိုင္ျဖစ္ျပီး အေျခမဲ႕ အေနမဲ႕ျဖစ္၍ ေတာင္းရမ္းေနေသာ သူေတာင္းစားေလာက္မွ်ပင္ လူအမ်ား၏ သနားၾကင္နာျခင္း ဂရုဏာျဖစ္ျခင္း ယံုၾကည္ျခင္းကို ခံရမည္ မဟုတ္ပါ။
ဒုတိယအခ်က္ျဖစ္ေသာ ဘြဲ႕ဒီဂရီ ပညာေတြနဲ႕ စဥ္းစားရင္ေရာ ဘယ္လိုလဲ။ ပညာေတြ သင္ျပီး အဆင္႔ျမင္႕ ဘြဲ႕ေတြ ရထားပါေသာ္လည္း အဲဒီပညာကို အသိဥာဏ္ပညာႏွင္႔စဥ္းစား၍ ဟိရီ၊ ၾသတၱပၸတရားျဖင္႔ ထိန္းကြပ္မထားႏုိင္လွ်င္ အဲဒီသူ ဘယ္ေလာက္ေအာင္ျမင္ပါေစ အက်င္႕စာရိတၱ မေကာင္းလွ်င္ လူအမ်ား ေရွာင္ဖယ္ျခင္း ခံရမည္ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ သူမ်ားကို မေ၀ဖန္ဘူး။ ကိုယ္ကိုကိုယ္ ဥပမာထားျပီး ေ၀ဖန္ၾကည္႕မယ္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ အဆင္႕ျမင္႕ ပညာေတြသင္ ဘြဲ႕ေတြရထားျပီး ကုိယ္ပတ္၀န္းက်င္ လူအမ်ားက အထင္ၾကီးေလးစားေနေသာခ်ိန္တြင္ ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ မူးယစ္ေသာက္စားရမ္းကားမယ္၊ လစ္ရင္လစ္သလို သူမ်ားပစၥည္းကို ခိုးေနမယ္၊ မေကာင္းတာမွန္သမွ် အကုန္လုပ္ေနမယ္ ဆိုပါစို႕ဗ်ာ။ အမ်ားမသိခင္ေတာ႕ ဘာျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ္႕ သိလာေသာ တစ္ေန႕တြင္ ပထမဆံုး ကိုယ္႕ကိုကုိယ္ ထိခိုက္မည္၊ ကိုယ္႕မိဘေဆြမ်ဳိး ပတ္၀န္းက်င္ ထိခုိက္မည္၊ ကိုယ္႕ကို သင္ၾကားေမြးထုတ္ေပးေသာ ဆရာသမားမ်ားကို ထိခိုက္မည္၊ ကိုယ္႕ေက်ာင္း၊ ကိုယ္႕ႏိုင္ငံ ထိခိုက္မည္။ ငါးခံုးမ တစ္ေကာင္ေၾကာင္႕ တစ္ေလွလံုး ပုပ္ဆိုသလို ကြ်န္ေတာ္ေၾကာင္႕ ကြ်န္ေတာ္ထက္ေတာ္ေသာ ထူးခြ်န္ေသာသူမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို လူအမ်ားက အထင္ေသးျခင္း ခံရလိမ္႕မည္။ အဲဒါဘာလဲဆိုေတာ႕ ပညာရွိသတိျဖစ္ခဲ ဆိုသလို သတိႏွင္႔ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္လို႕ ျဖစ္သြားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလို မေကာင္းမႈကံ ျပဳလုပ္ရန္ မရွက္တတ္ျခင္းႏွင့္ မေၾကာက္တတ္ျခင္း အဟိရီကႏွင့္ အေနာတၱပၸ အယုတ္တရားတို႕ ကိန္း၀ပ္ေနေသာသူသည္ သူတစ္ပါးပတ္၀န္းက်င္က မသိခဲ႕ရင္ေတာင္မွ ေဘးအႏၱရာယ္ဆိုးေလးမ်ိဳးႏွင့္ မလြဲ မေသြ ရင္ဆုိင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းကို စာေရးဆရာမ မေလးျငိမ္ေရးသားေသာ ျမင္႕ျမတ္ျခင္း၏ တည္ရာဓမၼ စာအုပ္မွ ရွက္ျခင္းႏွင္႕ ေၾကာက္ျခင္း ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွ စာသားေလးကို ႏွစ္လည္းႏွစ္သက္ အတုယူစရာလည္း ေကာင္းပါသျဖင္႕ ကူးယူေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။
“အဟိရီကႏွင့္ အေနာတၱပၸတို ့သည္ မည္သည့္ မေကာင္းမႈကိုမဆို ျပဳရန္ အရွက္အေၾကာက္ ကင္းမဲ႔ေစ၏။ မစင္၌ ႏွစ္သက္စြာ လူး၍ မစင္ကိုပင္ မြန္ျမတ္ေသာ အစာထင္သည့္ ၀က္မ်ားႏွင့္ အလားတူ၏။
မေကာင္းမႈျပဳရန္ အရွက္အေၾကာက္ ကင္းမဲ႔ေသာ သူယုတ္မာတို႔သည္ ေဘးအႏၱရာယ္ ဆိုးေလးမ်ိဳးႏွင့္ မလြဲမေသြ ရင္ဆုိင္ရမည္ျဖစ္၏။
မေကာင္းမႈျပဳၿပီးေနာက္ မိမိအား သူတစ္ပါးမသိေအာင္ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ ဖံုးကြယ္ လွည့္စားႏုိင္ေစကာမူ မိမိသည္ မသူေတာ္သာလွ်င္ ျဖစ္ေၾကာင္း မိမိကိုယ္တုိင္ အသိဆံုးျဖစ္၏။ (အတၱာႏု၀ါဒေဘး)
မေကာင္းမႈျပဳသူတို႕အား ေရွ႕ေမွာက္၌ျဖစ္ေစ၊ ေနာက္ကြယ္မွာ ျဖစ္ေစ တစ္ပါးသူတို႔ ကဲရဲ႕ေစာင္းေျမာင္း ေမးေငါ့ကာ ေအာ့ႏွလံုးနာၾကမည္။
(ပရာႏု၀ါဒေဘး)
ယခုပစၥဳပၸန္ ဘ၀မွာပင္ ဥပေဒအရ အေရးယူခံရလိမ့္မည္။
(ဒ႑ေဘး)
ေသခါနီးတြင္ မေကာင္းမႈကံ၏ ဆုိး၀ါးေသာ အာ႐ံုနိမိတ္မ်ား ထင္ျမင္လာၿပီး ႀကီးစြာထိတ္လန္႔ ေၾကာက္႐ြံ႕ကာ ေနာင္တရလိမ့္မည္။ ထိုမွ်မကေသးဘဲ ေနာက္ေနာက္ ဘ၀မ်ားမွာလည္း အပါယ္ေဘးမွ ေျပးမလြတ္ႏုိင္ေခ်။
(ဒုဂၢတိေဘး)
အလြန္ပါးနပ္၍ အလြန္လည္ပတ္ေသာ မေကာင္းမႈကံ က်ဴးလြန္သူသည္ ေရွ ့ေရွ ့ေဘးသံုးမ်ိဳးကို လႊဲေရွာင္ရန္ တတ္ႏုိင္ေစကာမူဦးေတာ့ ဒုဂၢတိေဘးကိုမူ ဧကန္အမွန္ က်ခံရမည္ျဖစ္ပါ၏။
သို႕ျဖစ္ရာကား ပုထုဇဥ္လူသားတို႔သည္ မေကာင္းမႈကို မျပဳမိေအာင္ အရွက္တရားႏွင့္ အေၾကာက္တရား ေမြးျမဴထားဖို႕မ်ားစြာ အေရးႀကီးလွ၏။
ေန႔စဥ္အိပ္ရာမ၀င္မီ မိမိတို႔တစ္ေန႔တာအတြက္ ျပဳခဲ႔သည့္ ေကာင္းမႈႏွင့္ မေကာင္းမႈတို႔ကို ျပန္လည္ စဥ္းစားသံုးသပ္သင့္၏။ ေကာင္းမႈ ျပဳမိပါက မ်က္ႏွာေပၚမွာ အျဖဴစက္တစ္စက္ ခ်၍ မေကာင္းမႈ ျပဳမိပါက အမည္းစက္တစ္စက္ မွတ္သားၾကည့္ပါ။ ကာလၾကာျမင့္ေသာအခါ မိမိ၏ မ်က္ႏွာသည္ အျဖဴေရာင္ ျဖစ္လာမည္လား။ အမည္းေရာင္ ျဖစ္သြားမည္လား။ ဤနည္းကို စိတ္ျဖင့္ ထာ၀စဥ္ အေလ႕အက်င္႔ ျပဳသင့္၏။ မိမိကိုယ္တုိင္ကလည္း အျဖဴေရာင္ကို လိုလားႏွစ္သက္ဖို ့ ပဓာနက်လွ၏။”
အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင္႔ ကြ်န္ေတာ္၏ ေတြးေတာခ်က္မ်ားကို ေပါင္းစပ္ခ်ဳံငံုၾကည္႕လွ်င္ လူတစ္ေယာက္သည္ ဘ၀ေပးအေျခအေနရ ဆင္းရဲမည္၊ ပညာမသင္ခဲ႔ရ၍ အဆင္႕ျမင္႕ ဘြဲ႕ဒဂရီေတြ မရခဲ႕ျခင္းျဖစ္မည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အဲဒီသူတြင္ ရိုးသားျခင္းႏွင္႔ အက်င္႕စာရိတၱေကာင္းမြန္ျခင္း ဟူေသာ ဂုဏ္ပုဒ္ႏွစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ထားလွ်င္ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ တန္ဖိုးရွိတဲ႔ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္မည္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို သူမ်ိဳးကို ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ လူအမ်ား၏ ယံုၾကည္ျခင္း ခ်စ္ခင္ေလးစားျခင္းကို ခံရမည္မွာ မလြဲမေသြ ျဖစ္ပါတယ္။ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႕ကလည္း ခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္း ခံရမည္ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေန႕တြင္လည္း အဲဒီသူဟာ ေအာင္ျမင္တဲ႕သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမည္ ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍ ပစၥည္းဥစၥာေတြလည္း အရမ္းခ်မ္းသာ၊ ပညာေတြကို အမ်ားၾကီးသင္ ဘြဲ႕ဒဂရီေတြလည္း တန္းစီေနျပီး အက်င္႕စာရိတၱကလည္း ေကာင္းမြန္ေနေသာ သူျဖစ္လွ်င္ အတိုင္းထက္အလြန္ တံခြန္နဲ႕ကုကၠား ေလာကတြင္ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ လူတိုင္းယံုၾကည္ေလးစားျခင္းခံရေသာ လူေတာ္လူေကာင္း အျဖစ္ ပန္းသတင္း ေလးညွင္းေဆာင္ ဆိုသလို အဲဒီသူ၏ ေမြးပ်ံ႕ေသာ သတင္းသည္လည္း ပတ္၀န္းက်င္ လူတကာ႕ ႏႈတ္ဖ်ားတြင္ ေရပန္းစားေနမည္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက ကလည္း-
“သူတစ္ပါးကုိ မၾကည္ညိဳရင္ ကုသုိလ္မရ ရုံဘဲရွိမယ္၊ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မၾကည္ညိဳရင္ အပါယ္က်တတ္တယ္၊ အေၾကာင္းကား သူတစ္ပါးကုိ လိမ္ညာ၍ရေသာ္လည္း မိမိကုိယ္မိမိ လိမ္ညာ၍မရေသာၾကာင့္တည္း” ဟု ယခုလို ဆံုးမထားပါတယ္။
ထို႕ေၾကာင္႕ ရခဲလွေသာ လူဘ၀တြင္ တန္းဖိုးရွိေသာ အဆင္႕အတန္းရွိေသာ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္ အမ်ားအသိအမွတ္ျပဳခံရရန္အတြက္ အဓိကအားျဖင္႕ ဟိရီႏွင့္ ၾသတၱပၸ အရွက္အေၾကာက္ တရားႏွစ္ပါးကို အေျခခံျပီး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႕ေသာ အနိမ္႕ဆံုးအဆင္႕ ငါးပါးသီလကို ခါး၀တ္ပုဆိုးကဲ႔သို႕ ျမဲျမံစြာ က်င္႕သံုးသြားလွ်င္ျဖင္႔ အက်င္႕စာရိတၱေကာင္းမြန္ေသာ လူေတာ္လူေကာင္း တစ္ေယာက္ အျဖစ္ ပြဲလယ္တင္႕တယ္မည္ ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႕ေၾကာင္႕ လူတစ္ေယာက္တြင္ ရိုးသားျခင္းႏွင္႕ အက်င္႕စာရိတၱ ေကာင္းမြန္ျခင္းသည္ အလြန္အေရးၾကီးလွပါတယ္။ အမ်ားအျမင္ ကိုယ္႕အျမင္႕ႏွင္႕ေရာ အက်င္႕စာရိတၱ ေကာင္းမြန္ေသာ လူတိုင္း ယံုၾကည္ေလးစားရေသာ သူမ်ားအျဖစ္ ပြဲလယ္ တင္႕တယ္ႏိုင္ၾကပါေစ။
ကြ်န္ေတာ္ အေရးအသားမ်ားတြင္ အမွားမ်ားရွိပါကလည္း စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင္႕ နားလည္ ခြင္႕လြတ္ေပးရန္ႏွင္႕ စာဖတ္သူတို႕ဖက္မွ ကြ်န္ေတာ္႕ အျမင္ေလး မွားယြင္းေနလွ်င္လည္း ေထာက္ျပဆံုးမႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
အားလံုးေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ေတာသားေလး
0 comments:
Post a Comment