ေလာက၌ ဤ ပုဂၢိဳလ္ ေလးမ်ဳိးတို႔သည္ ထင္ရွား ရွိကုန္၏...
ေလာက၌ ဤ ပုဂၢိဳလ္ ေလးမ်ဳိးတို႔သည္ ထင္ရွား ရွိကုန္၏၊
(၁) ပုဏၰား ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ မိမိကိုယ္ကို ပူပန္ ဆင္းရဲေစတတ္၏၊ မိမိကိုယ္ကို ပူပန္ ဆင္းရဲေစမႈ၌ အဖန္တလဲလဲ ျပဳက်င့္ အားထုတ္၏။
(၂) ပုဏၰား ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ သူတစ္ပါးကို ပူပန္ ဆင္းရဲေစတတ္၏၊ သူတစ္ပါးကို ပူပန္ ဆင္းရဲေစမႈ၌ အဖန္တလဲလဲ ျပဳက်င့္ အားထုတ္၏။
(၃) ပုဏၰား ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ မိမိကိုယ္ကိုလည္း ပူပန္ ဆင္းရဲေစတတ္၏၊ မိမိကိုယ္ကို ပူပန္ ဆင္းရဲေစမႈ၌လည္း အဖန္တလဲလဲ ျပဳက်င့္ အားထုတ္၏၊ သူတစ္ပါးကိုလည္း ပူပန္ဆင္းရဲေစတတ္၏၊ သူတစ္ပါးကို ပူပန္ ဆင္းရဲေစမႈ၌လည္း အဖန္တလဲလဲ ျပဳက်င့္ အားထုတ္၏။
(၄) ပုဏၰား ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ မိမိကိုယ္ကို ပူပန္ ဆင္းရဲေစတတ္သူလည္းမဟုတ္၊ မိမိကိုယ္ကို ပူပန္ ဆင္းရဲေစမႈ၌ အဖန္တလဲလဲ ျပဳက်င့္ အားထုတ္သူလည္း မဟုတ္၊ သူတစ္ပါးကို ပူပန္ ဆင္းရဲေစတတ္ သူလည္း မဟုတ္၊ သူတစ္ပါးကို ပူပန္ ဆင္းရဲေစမႈ၌ အဖန္တလဲလဲ ျပဳက်င့္ အားထုတ္ သူလည္း မဟုတ္၊ ထိုသူသည္ မိမိကိုယ္ကိုလည္း မပူပန္ မဆင္းရဲေစတတ္၊ သူတစ္ပါးကိုလည္း မပူပန္ မဆင္းရဲေစတတ္သည္ ျဖစ္၍ မ်က္ေမွာက္ေသာ ကိုယ္၏ အျဖစ္၌သာလွ်င္ ကိေလသာ ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္မႈ မရွိသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းသည္ ေအးျမသည္ ခ်မ္းသာ သုခကို ခံစားရသည္ ျဖစ္၍ ျမတ္ေသာ ကိုယ္ျဖင့္ ေနထိုင္ရ၏။
ပုဏၰား ဤပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ဳိးတို႔တြင္ အဘယ္ ပုဂၢိဳလ္သည္ သင္၏ စိတ္ကို ႏွစ္သိမ့္ေစဘိ သနည္း ဟု (မိန္႔ဆိုေတာ္မူ၏)။
---------------------------------------
ပရိသတ္ႏွစ္မ်ဳိး
ေလာကမွ မ်ားေသာ ပရိသတ္
ပုဏၰား ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပရိသတ္သည္ ပတၱျမား နားေတာင္းတို႔၌ ျပင္းစြာ တပ္ျခင္းျဖင့္ တပ္ႏွစ္သက္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ သားမယား ကြၽန္မိန္းမ ကြၽန္ေယာက္်ား လယ္ယာ ေရႊ ေငြတို႔ကို ရွာမွီးသူ။
ေလာကမွ ရွားေသာ ပရိသတ္
ပုဏၰား ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပရိသတ္သည္ ပတၱျမား နားေတာင္းတို႔၌ ျပင္းစြာ တပ္ျခင္းျဖင့္ မတပ္ မႏွစ္သက္ ကုန္သည္ ျဖစ္၍ သားမယား ကြၽန္မိန္းမ ကြၽန္ေယာက္်ား လယ္ယာ ေရႊ ေငြတို႔ကို ပယ္၍ လူ႕ေဘာင္မွ ရဟန္းေဘာင္သို႔ ဝင္ေရာက္သူ။
---------------------------------------
ေနာက္ဆံုးအပိုဒ္သည္လည္း
၀ိနည္းေလးစားသည္ျဖစ္၍ ၾကည္ညိဳဖြယ္ေကာင္းေပသည္
အသွ်င္ဥေဒနသည္ အကြၽႏု္ပ္ကို ယေန႔ကို အစျပဳ၍ အသက္ထက္ဆံုး ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ ဥပါသကာ ဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါေလာ့။ အသွ်င္ဥေဒန အကြၽႏု္ပ္အား အဂၤမင္းက ေန႔တိုင္း အျမဲ ေထာက္ပံ့ထားေသာ ရိကၡာရွိပါ၏၊ ထိုရိကၡာမွ အကြၽႏု္ပ္သည္ အသွ်င္ဥေဒနအား တစ္ရက္စာ အျမဲ ေထာက္ပံ့ထားေသာ ရိကၡာကို ေပးလွဴပါအံ့ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ပုဏၰား သင့္အား အဂၤမင္းက ေန႔တိုင္း အဘယ္မွ်ေလာက္ အျမဲ ေထာက္ပံ့ထားေသာ ရိကၡာကို ေပးပါသနည္း ဟု (ေမး၏)။ အသွ်င္ဥေဒန အသျပာ ငါးရာတို႔ကို ေပးပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။ ပုဏၰား ငါတို႔မွာ ေရႊ ေငြကို ခံယူျခင္းငွါ မအပ္ ဟု (မိန္႔ဆို၏)။ အသွ်င္ဥေဒနမွာ ထိုေရႊ ေငြသည္ အကယ္၍ မအပ္သည္ ျဖစ္အံ့၊ အသွ်င္ဥေဒန၏ အက်ဳိးငွါ ေက်ာင္းေဆာက္ပါအံ့ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။ ပုဏၰား အကယ္၍ သင္သည္ ငါ၏ အက်ဳိးငွါ ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္လို ျငားအံ့၊ ပါဋလိပုတ္ျပည္၌ သံဃာမ်ား၏ စည္းေဝးရာ ဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေလေလာ့ ဟု (မိန္႔ဆို၏)။ အသွ်င္ဥေဒနသည္ အကြၽႏု္ပ္ကို သံဃာ၌ ဒါနကို ေဆာက္တည္ေစ၏၊ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း အကြၽႏု္ပ္သည္ အသွ်င္ဥေဒနအား အတိုင္းထက္ အလြန္ ႏွစ္သက္ ဝမ္းေျမာက္ပါ၏။ အသွ်င္ဥေဒန ထိုအကြၽႏု္ပ္သည္ ထိုတစ္ေန႔စာ အျမဲ ေထာက္ပံ့ထားေသာ ရိကၡာျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ တစ္ပါးေသာ အျမဲ ေထာက္ပံ့ထားေသာ ရိကၡာျဖင့္ လည္းေကာင္း ပါဋလိပုတ္ျပည္၌ သံဃာ၏ စည္းေဝးရာ ဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစပါအံ့ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ထိုအခါ ေဃာဋမုခပုဏၰားသည္ ထိုတစ္ေန႔စာ အျမဲ ေထာက္ပံ့ထားေသာ ရိကၡာျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ တစ္ပါးေသာ အျမဲ ေထာက္ပံ့ထားေသာ ရိကၡာျဖင့္ လည္းေကာင္း ပါဋလိပုတ္ျပည္၌ သံဃာ၏ စည္းေဝးရန္ ဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ထိုဇရပ္ကို ယခုအခါ ေဃာဋမုခီဇရပ္ ဟူ၍ ဆိုရသတည္း။
၄ - ေဃာဋမုခသုတ္၊ ျဗဟၼဏ၀ဂ္၊ မဇၥ်ိမပဏၰာသပါဠိေတာ္။ လူေလးမ်ဳိး…
0 comments:
Post a Comment