*ကုသိုလ္ပန္းခိုင္ သံုးပြင့္ဆုိင္..*
နေမာတႆ ကို သံုးႀကိမ္ ရြတ္သည္။ တစ္ေယာက္ေသာသူ တီးသည့္ နာေပ်ာ္ဖြယ္ ေၾကးစည္သံတစ္ခ်က္ ၾကားလိုက္ရသည္။ စိန္ေရာင္ျခည္ ဘုရားပင့္ျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား တစ္ေယာက္ေသာသူက ပင့္ဖိတ္လိုက္သည္။ စိတ္ကို ညြတ္လိုက္သည္။ အာရံုကို သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရား ပံုေတာ္ေပၚ တင္ထားလိုက္သည္။
သာဓု.. သာဓု.. သာဓု.. ဟူေသာ အသံက ဘုရားပင့္အၿပီး ထြက္ေပၚလာ၏။ ဘုရားပင့္ၿပီးၿပီ။ သမႏၱာ.. အစရွိသည့္ နတ္ပင့္ဂါထာျဖင့္ သံုးေယာက္ၿပိဳင္တူ နတ္ပင့္ၾကသည္။ အနေႏၱာ အနႏၱ ငါးပါးကို ကန္ေတာ့သည္။ ငါးပါးသီလ ယူသည္။ ဥပုသ္ေန႔မ်ားတြင္ ရံဖန္ရံခါ ရွစ္ပါးသီလ ယူသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ေသာက္ေတာ္ရည္၊ သံုးေတာ္ရည္ႏွင့္ ထိန္ထိန္ညီးေနသည့္ လွ်ပ္စစ္မီး ကပ္လွဴပူေဇာ္သည္။ ၿပီးၿပီ..။
အဲဒီေနာက္ ကရဏီယ.. အစျဖာသည့္ ေမတၱသုတ္ ပါဠိေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္သည္။ ဘုရားရွင္၏ ေျခေတာ္စံုကို နဖူးျဖင့္ ထိသကဲ့သို႔ အာရံုညြတ္၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ဦးတိုက္မိသည္။ ပ႒ာန္း ပစၥယနိေဒၵသ ပါဠိေတာ္ရြတ္ဖတ္သည္။ အေတြးပံုရိပ္တြင္ ပါဠိေတာ္ စကားလံုးတစ္လံုးခ်င္း ေပၚေအာင္ႏွင့္ စကားလံုး တစ္လံုးခ်င္းတို႔၏ ၿပီးဆံုးပံုကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေပၚေအာင္ ပံုေဖာ္ရြတ္ဖတ္မိသည္။ ပ႒ာန္းက ၾကည့္ရြတ္ဖန္မ်ား၍ သံုးေယာက္လံုး အလြတ္ရေနၿပီ။ ကဲ.. ၾကာခ်င္သေလာက္သာ ၾကာပေစေတာ့.. ခုေန ရြတ္ဖတ္ေနရင္း ေသသြားရင္ေတာင္ ျမတ္ၿပီဟု.. စိတ္ကို ဒံုးဒံုးခ်ကာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား မိမိအသက္ပါ အပ္ႏွင္းႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားလိုက္သည္။ ရြတ္ဖတ္ၿပီးၿပီ..။ ျမန္မာလို ေမတၱာထပ္ပို႔သည္။ ၃၁-ဘံုသားတို႔အား အမွ်ေ၀သည္။ အမွ်ေ၀သံ တစ္ႀကိမ္ၿပီးတိုင္း ေၾကးစည္သံ တစ္ခ်က္ၾကားရသည္။ စုစုေပါင္း ေၾကးစည္သံ သံုးခါ..။ နတ္ျပန္ပို႔သည္။ နာရီၾကည့္မိေတာ့ ၄၅-မိနစ္၊ မိနစ္ ၅၀ ေလာက္ ၾကာသြားသည္။
ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ေသာသူက ပုတီးစိပ္သည္။ တစ္ခါတရံ တရားမွတ္သည္။ တစ္ေယာက္ေသာသူက ရံဖန္ရံခါ ေမတၱာပို႔ခ်င္ပို႔သည္။ တရားမွတ္ခ်င္မွတ္သည္။ တစ္ေယာက္ေသာသူက ေၾကးစည္ကို မူလေနရာ ျပန္ထားသည္။
ဤကား ကၽြန္ေတာ္တို႔သံုးေယာက္ ညစဥ္ညတိုင္း မပ်က္မကြက္ ျပဳလုပ္မိေသာ ကုသိုလ္အစုေပတည္း..။
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
0 comments:
Post a Comment