ေရာ့၊ အင့္လုိ႔မရ

အသက္ (၃၅) ႏွစ္အရြယ္မွာ ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိၿပီးေနာက္
ဘုရားရွင္ (၄၅) ႏွစ္ၾကာ တရားေတာ္မ်ား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

ငါးပါးသီလ၊ ရွစ္ပါးသီလ၊ သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္၊
သတိပ႒ာန္ စသျဖင့္ အေၾကာင္းအရာ မ်ဳိးစုံဘဲ။
ေနာက္ပုိင္းမွာ ဘုရားေဟာတရားေတာ္ေတြဟာ
ပိဋကတ္သုံးပုံအျဖစ္ထင္ရွားလာတယ္။

ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တဲ့တရားေတာ္ေတြဟာ ဘာမွ တီထြင္ၾကဆၿပီး
ေဟာခဲ့တာမပါဘူး။ အရွိတရားေတြကုိ ေဟာတာ။
ဘုရားရွင္က အရွိတရားကုိ ျပန္လည္ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိျပတာ။

ဆုိၾကပါဆုိစုိ႔။
ဘုရားရွင္က ပါဏာတိပါတ၊ သူ႔အသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါလုိ႔ ေျပာတယ္။
သူ႔တပါးအသက္သတ္တတ္တဲ့ပုဂၢဳိလ္ဟာ အသက္တုိတတ္တယ္၊
အနာေရာဂါထူေျပာတတ္တယ္။
သူ႔တပါးအသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္တဲ့ပုဂၢဳိလ္သာ
အသက္ရွည္တတ္ၿပီး အနာေရာဂါကင္းရွင္းတတ္တယ္ လုိ႔ ဘုရားရွင္ေျပာပါတယ္။

ဒီမွာနားလည္ရမွာက
သူတပါးအသက္သတ္တတ္တဲ့ပုဂၢဳိလ္ဟာ ဘုရားရွင္ေဟာလုိ႔ အသက္တုိတတ္ၿပီး
အနာေရာဂါထူေျပာတာမဟုတ္ဘူး။
ဘုရားရွင္ ေဟာေဟာ မေဟာေဟာ၊ သူတပါးအသက္သတ္တဲ့သူ
ဒီအက်ဳိးတရားေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ရမွာပဲ။

ကုန္ကုန္ေျပာရရင္
ဘုရားရွင္ ပြင့္ထြန္းခဲ့သည္ျဖစ္ေစ၊ မပြင့္ထြန္းခဲ့သည္ျဖစ္ေစ၊
သူတပါးအသက္သတ္ရင္ သတ္ျခင္းေၾကာင့္ သဘာ၀တရားျဖစ္တဲ့
အသက္တုိျခင္း အနာေရာဂါထူေျပာျခင္း အက်ဳိးကေတာ့ ေပးေနမွာ။
ဒါက သဘာ၀ သေဘာတရားေတြ၊ ဘုရားရွင္နဲ႔ မဆုိင္ဘူး။

ဒီပါဏာတိပါတလုိ႔ေခၚတဲ့ သူတပါးအသက္သတ္လုိ႔ ရလာမဲ့အက်ဳိးတရားေတြကလဲ
ဗုဒၶဘာသာအတြက္တင္ မဟုတ္ဘူး။
ျမန္မာလူမ်ဳိးအတြက္တင္ မဟုတ္ဘူး။
ပါဏာတိပါတ (သူတပါးအသက္သတ္ျခင္း) ကုိ
ကုလားကဘဲ က်ဴးလြန္ က်ဴးလြန္
တရုတ္ကဘဲ က်ဴးလြန္က်ဴးလြန္၊ အဂၤလိပ္ကဘဲ က်ဴးလြန္ က်ဴးလြန္။
က်ဴးလြန္တဲ့သူ အက်ဳိးအျပစ္ရေနမွာဘဲ။

ဒီလုိဘဲ။
ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ကဘဲ က်ဴးလြန္က်ဴးလြန္၊
ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ကဘဲ က်ဴးလြန္ က်ဴးလြန္၊
အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ကဘဲ က်ဴးလြန္က်ဴးလြန္
က်ဴးလြန္သူ အက်ဳိးအျပစ္ရေနမွာ။

ဒါ့ေၾကာင့္
ပါဏာတိပါတ (သူတပါးအသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း သီလ) အပါအ၀င္
ငါးပါးသီလဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြနဲ႔တင္ ဆုိင္တာ မဟုတ္ဘူး။
ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြနဲ႔တင္ ဆုိင္တာမဟုတ္ဘူး။
လူသားအားလုံးနဲ႔ဆုိင္တာ။
ေလာကထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အရွိတရား၊ သဘာ၀နိယာမတရားႀကီးျဖစ္ေနတာကုိး။

ဒါေပမဲ့ ဒီအရွိတရား၊ သဘာ၀နိယာမ တရားႀကီးကုိ
ဘုရားရွင္က မေျပာျပရင္ ဒုိ႔တေတြ သိမွာ မဟုတ္ဘူး။ သိခြင့္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။
သူတပါးအသက္ကုိ သတ္ရင္ ဒီလုိျဖစ္တတ္တယ္လုိ႔
အရွိသေဘာတရားကုိ ဘုရားရွင္ကသာ မေျပာျပခဲ့ရင္
ဒုိ႔တေတြ သူတပါးအသက္ သတ္ဖုိ႔ ၀န္ေလးမွာ မဟုတ္ဘူး။

အခုေတာ့
သူ႔သက္သတ္ျဖတ္၊ သက္တုိတတ္၊ မသတ္အသက္ရွည္ လုိ႔
ဘုရားရွင္ေျပာျပခဲ့လုိ႔ ဒုိ႔တေတြ နားလည္ၿပီး က်င့္သုံးခြင့္ လုိက္နာခြင့္ရတာ။

အျခားတရားေတာ္ေတြျဖစ္တဲ့ သစၥာေလးပါးတုိ႔၊ မဂၢင္ရွစ္ပါးတုိ႔ကုိလဲ
ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေျပာၾကားခဲ့လုိ႔ သိရတာ။

ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ ေကာင္းတာ မေကာင္းတာေတြကုိ
ဘုရားရွင္ ခြဲျခားျပခဲ့ေတာ့ သိလာရၿပီး ေဆာင္တတ္ ေရွာင္တတ္လာတာ။

ဒီေတာ့ ဒီလုိ ေဆာင္တတ္ ေရွာင္တတ္က်င့္ႀကံတတ္ေအာင္
ေျပာျပေဟာျပညႊန္ျပခဲ့တဲ့ ဘုရားရွင္ကုိ ဒုိ႔တေတြ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက
ဆရာတစ္ဆူအျဖစ္မွတ္ယူၿပီး ေက်းဇူးတင္လြန္းလုိ႔
ေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ႔ အေလးေပးရတာ။
ကုိးကြယ္ရတာ၊ ဆည္းကပ္ရတာ၊ ပူေဇာ္ရတာ။

ဘုရားရွင္ကုိ ဆြမ္း၊ ပန္း၊ ေရခ်မ္းစသည္ကပ္လွဴတာကလဲ
ဘုရားရွင္က တစုံတခု ေပးႏုိင္လုိ႔
ဘုရားရွင္ထံမွ တစုံတခု ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ကပ္လွဴရတာမဟုတ္ဘူး။

ဟုိးလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္က
ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံ (ကြယ္လြန္) သြားၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္
ပရိနိဗၺာန္စံသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ဘုရားရွင္က လာၿပီး
‘ေရာ့၊ အင့္’ လုိ႔
ဘာမွ ေပးႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

အထက္က ေျပာခဲ့သလုိ ဘုရားရွင္ကုိ
ေလာကီအေရး၊ သံသရာအေရး ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ေတြကုိ
လမ္းညႊန္ေပးတဲ့ဆရာအျဖစ္မွတ္ယူၿပီး ေက်းဇူးတင္လြန္းလုိ႔
ေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ႔ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကတာပါ။
ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ရမွာပါ။

Photo: Google Search

Posted by Dr. Ashin Indaka at 6:42 PM