ျမင္႕ျမတ္သူတို႕ရဲ႕အလုပ္ (၁)

Posted on September 17, 2010 by ၾကယ္စင္

ပါရမီရဲ႕ ထူးျခားခ်က္တစ္ခုက ပရဟိတအလုပ္တစ္ခုလုပ္ေတာ႕မယ္ဆိုရင္ အလုပ္ျပီးေျမာက္တဲ႕အထိ အဆံုးအထိလုပ္ေပးရပါတယ္။ ျပီးေတာ႕ ပါရမီတစ္ခုကို ဦးတည္ျပီး ျပဳေပမဲ႕ က်န္တဲ႕ပါရမီ (၉)ပါးကလည္း စိတ္ထားတက္ရင္ ထားတက္သလို တြဲျပီးပါသြားတက္ပါတယ္တဲ႕။
ဒါကိုလည္း လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ဥတၱမပုရိသဒီပနီမွာ မဟာကပိဇာတ္ကို ထုတ္ျပျပီး တစ္ခုခ်င္း ဆင္႕ပြားေရတြက္ျပထားပါတယ္။
တစ္ခါတုန္းက ဗာရာဏသီျပည္ ကာသိရြာမွာ လယ္သမားပုဏားတစ္ေယာက္ဟာ လယ္ကြင္းမွာ လယ္ထြန္ေနပါတယ္။ အေတာ္အတန္ျပီးေတာ႕ ႏြားေတြကို အနားေပးတဲ႕အေနနဲ႕ အစာစားဖို႕ လႊတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ သူကေတာ႕ ေပါက္တူးယူျပီး လယ္ထဲမွာ ေပါက္စရာရွိတာ ေပါက္ေနပါတယ္။
ႏြားေတြက အစာစားရင္း ေတာထဲ၀င္သြားပါေတာ႕တယ္။ ပုဏားက သူတူးစရာ ေပါက္စရာေတြျပီးေတာ႕ ႏြားေတြကို ၾကည္႕လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ ႏြားေတြက အနားမွာ မရွိေတာ႕ပါဘူး။
ႏြားေတြ ေတာထဲ၀င္သြားျပီ ဆိုျပီးေတာ႕ ေတာထဲကို လိုက္ရွာပါတယ္။ ရွာရင္း ရွာရင္းနဲ႕ ေတာထဲမွာ မ်က္စိလည္သြားပါတယ္။
ၾကာလာေတာ႕ ေမာျပီးလာပါတယ္။ တည္ပင္တစ္ပင္ေတြ႕ေတာ႕ တည္ပင္ေပၚတက္ျပီး ဆာလည္းဆာ ေမာလည္းေမာေနတာနဲ႕ တည္ပင္ေပၚမွာပဲ တည္သီးကို စားပါတယ္။ စားေနရင္းပဲ ေအာက္ေခ်ာက္ထဲကို ျပဳတ္က်သြားပါတယ္။ ေခ်ာက္ထဲက်သြားေတာ႕ အစာက ပိုငတ္သြားပါတယ္။
ဒီအခ်ိန္မွာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္က ေမ်ာက္မ်ိဳၚမွာ ျဖစ္ေနတာပါ။ အစာရွာထြက္ရင္း ေခ်ာက္ထဲက်ေနတဲ႕ ပုဏားကိုေတြ႕သြားပါတယ္။
ဘုရားအေလာင္းေမ်ာက္အေနနဲ႕ ေခ်ာက္ထဲဆင္းျပီးကယ္ဖို႕ဆိုတာလည္း မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဆင္းကယ္ရင္ ကိုယ္ပါျပန္တက္လို႕ ၇ေတာ႕မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားအေလာင္း ေမ်ာက္မင္းက ဥာဏ္သံုးျပီး ကယ္ပါတယ္။ အနီးအနားမွာရွိတဲ႕ ေက်ာက္ခဲေတြကုိ ေခ်ာက္တြင္းထဲ ပစ္ပစ္ခ်ေပးပါတယ္။ ခဲတစ္လုံး ပစ္ခ်လိုက္ ပုဏားကေျခေထာက္ကိုမျပီး ခဲလံုးေလးကို ေျခေထာက္ေအာက္သြင္းထားလိုက္နဲ႕ ၾကာလာေတာ႕ ခဲေတြျပည္႕လာျပီး ပုဏားလည္း အေပၚတက္လို႕ ရသြားပါေတာ႕တယ္။
ဒါေပမဲ႕ ဘုရားအေလာင္းေမ်ာက္မင္းခမ်ာ တြင္းတစ္တြင္းစာ ခဲေတြပစ္ခ်ေပးလိုက္ရေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ေလး ေမာပန္းသြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႕ ပုဏားကို ခဏလွဲပါရေစဦးဆိုျပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။
ပုဏားက အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႕ ေမ်ာက္မင္းကိုၾကည္႕ျပီး “ဒီေမ်ာက္သတ္ျပီး အိမ္သယ္သြားရင္ မိသားစုစားလို႕ရမွာပဲ” လို႕ ေတြးမိပံု ေပၚပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႕ အနီးမွာရွိတဲ႕ ေက်ာက္ခဲနဲ႕ ေမ်ာက္ေခါင္းကို ထုခ်လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ ေခ်ာက္ထဲက်ျပီး အစာငတ္ ေရငတ္နဲ႕ အားေပ်ာ႕ေနတာဆိုေတာ႕ ေသေလာက္ေအာင္ အင္နဲ႕အားနဲ႕ မထုလိုက္ႏိုင္ပါဘူး။ ေမ်ာက္မင္းလည္း အထုခံလိုက္ရတာနဲ႕ သစ္ပင္ေပၚေျပးတက္လိုက္ရပါတယ္။ ပုဏားရဲ႕လက္ခ်က္ေၾကာင္႕ပဲ ေခါင္းမွာ ေသြးေတြတစ္စက္စက္က်လာပါတယ္။
ပုဏားဟာ သူ႕အစြမ္းအစနဲ႕ ဘယ္လိုမွ ေတာထဲက ထြက္ျပီး ရြာကိုေရာက္ေအာင္ မျပန္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါကိုသိတဲ႕ ဘုရားအေလာင္းေမ်ာက္မင္းက “ပုဏား. . . ဒီေတာဟာ သိပ္ထူထပ္တယ္၊ ငါက သစ္ပင္ေပၚက လမ္းျပမယ္၊ သင္က ေအာက္ကလိုက္ခဲ႕ပါ” လို႕ေျပာျပီး ေတာအုပ္အျပင္ဘက္ ရြာအနီးအထိ လိုက္ပို႕ေပးပါတယ္။
လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ဒီ၀တၱဳေလးကို ထုတ္ျပျပီး ပါရမီဆယ္ပါးပါပံုကို ဖြင္႕ျပပါတယ္။
ပုဏားရဲ႕ အသက္ကို ကယ္လိုက္တာက ဒါနပါရမီ။
ပုဏားက ေခါင္းကို ေက်ာက္ခဲနဲ႕ထုေပမဲ႕ ျပန္ျပီး လက္တံု႕မျပန္တာ ၊ ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ႕ စကားေတြကို မေျပာမိေအာင္ ေစာင္႕ထိန္းတာက သီလပါရမီပါ။
တစ္စံုတစ္ရာ ေလာကီအကိ်ဴးကို မေတာင္႕တဘဲ ပုဏားကို ကယ္တင္လိုက္တာက ေနကၡမၼပါရမီပါ။
ပုဏားကို ေခ်ာက္ထဲကေန အေပၚေရာက္ေအာင္ ဘယ္လိုကယ္ရမလဲလို႕ သိတာက ပညာပါရမီပါ။
သိတဲ႕အတိုင္း ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္တာက ၀ီရိယပါရမီပါ။
ေက်ာက္ခဲနဲ႕ ေခါင္းထုတာကို သည္းခံတာ ၊ နာက်င္တဲ႕ေ၀ဒနာကို သည္းခံႏိုင္တာေတြက ခႏ ၱီပါရမီပါ။
သင္႕ကို ငါကယ္မယ္လို႕ ပုဏားကို ေျပာၾကားထားတဲ႕ “ႏႈတ္ပဋိညာဥ္” ကို မဖ်က္တာက သစၥာပါရမီပါ။
ပုဏားရဲ႕အက်ိဳးကို အဆံုးတိုင္ေအာင္ ငါေဆာင္မယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ႕ “စိတ္ပဋိညာဥ္” ကို မေရႊ႕မေျပာင္းတာက အဓိဌာန္ပါရမီပါ။
ေခ်ာက္ထဲက်ေနတဲ႕ ပုဏားကိုၾကည္႕ျပီး ငါမကယ္ရင္ေတာ႕ ေသေတာ႕မွာပဲလို႕ ပုဏားရဲ႕အက်ိဳးကို လိုလားေတာင္႕တစိတ္ ပုဏားအေပၚမွာ သနားက်င္နာစိတ္ ၀င္လာတာက ေမတၱာပါရမီပါ။
သူ႕အက်ိဳးကို ဒီေလာက္အပင္ပန္းခံျပီး ျပဳေပမဲ႕ ငါ႕ကို ဒီလိုလုပ္ရက္ေလျခင္းလို႕ ပုဏားရဲ႕အေပၚမွာ စိတ္မကြက္တာက ဥေပကၡာပါရမီပါ။
ကိုယ္က စိတ္ထားတက္ရင္ ထားတက္သေလာက္ ပါရမီ (၁၀)ပါး ျဖည္႕ျပီးသားျဖစ္သြားတာပါပဲ။
တကယ္လို႕ ေမ်ာက္မင္းဟာ ေက်ာက္ခဲနဲ႕အထုခံလိုက္ရတာကို စိတ္ပ်က္ျပီး ပုဏားကို လမ္းဆံုးရြာထိပ္အထိ ဆက္မပို႕ေတာ႕ရင္ ပါရမီမေျမာက္ေတာ႕ပါဘူး။
ဒီသာဓက ျဖစ္စဥ္၀တၳဳေလးကို အာရုံျပဳျပီး ကိုယ္႕ရဲ႕ ပရဟိတလုပ္ငန္းေလးေတြမွာလည္း စိတ္ကေလးေတြ ထားတက္ရင္ ထားတက္သလို ပါ၇မီ(၁၀)ပါးလံုး ျဖစ္သြားတာပါ။

ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ)

ျမင္႕ျမတ္သူတို႕ရဲ႕အလုပ္

Filed under: မွတ္သားဖြယ္ရာမ်ား | Leave a Comment »