လြမ္းမိပါသည္ မိုးရာသီ
စာေပေတြမွာ ဘယ္လကေန ဘယ္လအထိ ဘယ္ရာသီဥတုသတ္မွတ္ၾကသည္မွာ သူတို႔အတြက္ ပမာျပဳ စရာ မဟုတ္။ သည္နယ္တစ္၀ိုက္ တြင္ ကဆုန္လအတြင္း ဟိုရြာမွသည္ရြာ၊ သည္ရြာမွဟိုရြာ ကူးကာ ခိုင္းႏြားေတြ ၀ယ္ၾက ေရာင္းၾကသူတို႔ ေျခရာခ်င္း ထပ္တတ္ၾက စၿမဲ ျဖစ္၏။ နံယုန္လတြင္ လယ္ကို၀င္ၾကရသည္မဟုတ္ပါလား။
နံယုန္လ။
သည္လတြင္- အဘိုးဦးညို၏ဥယ်ာဥ္ၿခံမွ ပိနၷဲသီးမွည့္ေတြနာနတ္သီးမွည့္ေတြလည္း ေရာင္းကုန္သေလာက္ ရွိတတ္၏။ ႀကိဳက္သူလာ ေရာက္ စားေသာက္နိုင္ေသာ ရြာအေရွ႕ဘက္ေက်ာင္းေတာင္ေပၚမွ လက္က်န္သရက္ သီးမ်ားလည္း မွည့္၀င္း လာတတ္ၾက၏။ အေနာက္ေတာင္ ဆီက မိုးရိပ္ကေလးမ်ား ဆင္လာၿပီဆိုလွ်င္ မိုးလည္း ရြာ၊ ေလလည္းပါလာတတ္ စၿမဲျဖစ္၏ ။
ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ ကေလး တစ္သိုက္ ေက်ာင္းေတာင္ တစ္၀ိုက္ဆီသို႔ သူ႕ ထက္ငါ အေျပးတက္တတ္ ခဲ့ၾကစၿမဲပင္ ျဖစ္၏ ။ လက္က်န္ သရက္သီး မွည့္ေလးေတြ ေၾကြတတ္ေခ်သည္ မဟုတ္ပါလား။
သည္လတြင္- အဘိုးဦးညို၏ဥယ်ာဥ္ၿခံမွ ပိနၷဲသီးမွည့္ေတြနာနတ္သီးမွည့္ေတြလည္း ေရာင္းကုန္သေလာက္ ရွိတတ္၏။ ႀကိဳက္သူလာ ေရာက္ စားေသာက္နိုင္ေသာ ရြာအေရွ႕ဘက္ေက်ာင္းေတာင္ေပၚမွ လက္က်န္သရက္ သီးမ်ားလည္း မွည့္၀င္း လာတတ္ၾက၏။ အေနာက္ေတာင္ ဆီက မိုးရိပ္ကေလးမ်ား ဆင္လာၿပီဆိုလွ်င္ မိုးလည္း ရြာ၊ ေလလည္းပါလာတတ္ စၿမဲျဖစ္၏ ။
ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ ကေလး တစ္သိုက္ ေက်ာင္းေတာင္ တစ္၀ိုက္ဆီသို႔ သူ႕ ထက္ငါ အေျပးတက္တတ္ ခဲ့ၾကစၿမဲပင္ ျဖစ္၏ ။ လက္က်န္ သရက္သီး မွည့္ေလးေတြ ေၾကြတတ္ေခ်သည္ မဟုတ္ပါလား။
ထြန္တံုးထြန္သြား ခိုင္းႏြားေတြကလည္း စံုခဲ့ၾကၿပီ။ ခိုင္းႏြားႀကီးမ်ားမွာလည္း မ်က္သားေမႊးေမႊးကေလးမ်ားျဖင့္ အားရေနခဲ့ၾကေလျပီ။ ထြန္ယက္နိုင္ေလာက္သည့္ ေျမအေနအထားလည္းေရာက္ခဲ့ၿပီ။ နံယုန္လျပည့္ေက်ာ္လွ်င္ လယ္ယာ လုပ္ငန္း စခဲ့ၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္ ။ မွတ္မိသေလာက္ ေတာက္ေလွ်ာက္ဆိုသမွ ေတာက္ေလွ်ာက္ လယ္တဲကိုဖ်က္ ရြာကိုတက္သည္အထိ နားရက္ဟူ၍ မရွိနိုင္ခဲ့ၾက။ မရွိခဲ့ၾက႐။ ေကာင္းလိုက္သည့္မိုးေလ ။ ေရႊမိုးေငြမိုး, မိုးသီတာပုလဲ, ဂုဏ္ပုဒ္ေတြတသီႀကီးဆြဲေပးခဲ့ ၾကရဖူးေပ၏။
သည္လိုမိုးကာလအတြင္း ကန္ေရေႏြးေႏြးေလးခ်ိဳးခ်င္သူတို႔မွအပ ေရကန္ကို ေရာက္ေပါက္သူ နည္းပါးပါဘိျခင္း။ ေရတံေလွ်ာက္မွ ေရကိုခံ၊ ခ်ိဳးရန္ သံုးရန္ပူစရာမလို။ လံုမပ်ိဳတို႔ဦးေခါင္း ေရအိုးေတြနဲ႔ကြဲၾကရတဲ့ ကာလ ဆိုရင္ လည္း ဟုတ္ေပသေပါ့။ ၀ါဆိုလကုန္စ ျပဳၿပီ ဆိုလွ်င္ပင္ ပ်ိဳးပင္ေတြစိမ္းလဲ့လဲ့တို႔မွာ ႏြဲ႔ယိမ္းကာက နိုင္ၾက ေခ်ၿပီ တည့္။ ဗုဒၶဘာသာတို႔ပီပီ ၀ါတြင္းကာလ ဥပုသ္ရက္ ေတြမွာ ေက်ာင္းကန္ေတြလည္း ဥပုသ္သည္ေတြနဲ႔ စည္ကား ခဲ့ေပသေပါ့။
ယခုတေလာ ႏွစ္ေတြမေတာ့ သည္လိုမဟုတ္နိုင္ၾကရွာေတာ့ၿပီ။ မိုးသီတာပုလဲက အဘယ္အၿငိဳးနဲ႔ မုန္းမုန္ ပ်ိဳးရက္ေလသည္မသိ။ မင္းမတရား၍လား၊ သဘာ၀သယံဇာတေတြကိုရသေလာက္တူးေဖာ္ သံုးစြဲေနၾက၍လား၊ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ေတ ြပိုမ်ားလာ၍လား ၊ သစ္ေတာ သစ္ပင္ေတြ ျပဳန္းတီးလာ၍လား မဆိုတတ္ၿပီ။
မိုးရိပ္ဆင္ပါလွ်က္ မိုးမရြာခဲ့ ။ ရြာခဲ့ေသာ္လည္း ဖုန္ထေနသည့္လမ္းကို ေရျဖန္းသေလာက္သာ။ ရြာမယ့္ရြာျပန္ ေတာ့လည္း အိမ္ေတြေရနစ္ အိုးအိမ္ကိုပစ္ၿပီးေျပးၾကရသည္အထိ။ ဒီမိုး ဒီေရသည္ ဒီလူေတြ အေပၚ အၿငိဳး အေတး တစ္ခုခုရွိေလေယာင္တကား။
တစ္ခ်ိဳ႕ကမင္းကိုအျပစ္တင္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က သဘာ၀သယံဇာတေတြေၾကာင့္လို႔ထင္စား၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ေကာသလမင္း တရားရဲ႕ အိပ္မက္ အေၾကာင္း ေျပာၿပီး ညည္းတြားေနၾကရွာတယ္။ ဘာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရြာသင့္ခ်ိန္မွာ မရြာတဲ့ မိုးကို အျပစ္မဆိုသာ ေတာ့ၿပီ ။ မရြာသင့္ခ်ိန္မွာ ရြာတဲ့ မိုးကိုလည္း အျပစ္မတင္ လိုေတာ့ၿပီ ။ ျပဳျပင္ရခက္တဲ့ သဘာ၀တရားကို သဘာ၀တရားတစ္ခု အေနနဲ႔ နားလည္ေပးလိုက္ရံုသာရွိေတာ့သည္။
သို႔ေသာ္----၊ ကိုယ္တိုင္ထြန္ယက္ စိုက္ပ်ိဳးစရာ မလိုဘဲ ဆန္အေကာင္း စားေနၾကရသူေတြရဲ႕ တစ္ေန႔တစ္ျခား တိုးပြါး လာေန ၾကသည့္ ေဒါသ အာဃာတမ်ား၊ ျပဳျပင္နိုင္ခြင့္ရွိပါလွ်က္ မျပဳျပင္နိုင္၊ မျပဳျပင္လိုၾကသည့္ အတၱမာနရွင္မ်ား၊ ၎မ်ား-------၊ ၎မ်ား------တို႔ကိုျဖင့္ ယေန႔တိုင္ နားမလည္နိုင္ေသးပါ။
( လြမ္းမိပါသည္ မိုးရာသီ။)
( လြမ္းမိပါသည္ မိုးရာသီ။)
0 comments:
Post a Comment