အေမ
ကၽြန္ေတာ္သည္ ညအိပ္ခါနီး အိပ္ရာေပၚတြင္ စာဖတ္ေသာ အေလ့အက်င့္ရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ အိပ္ရာ ညာဘက္တြင္ အ၀တ္အစားထည့္ထားေသာ သံေသတၱာတလံုးႏွင့္ စာအုပ္စာေစာင္မ်ား ထည့္ထားေသာ ထင္းရွဴးေသတၱာအေဟာင္းတလံုးကို စီ၍ ခ်ထားပါသည္။
တည၌ ကၽြန္ေတာ္သည္ အိပ္ရာေပၚတြင္ စာဖတ္ျပီးအိပ္မည္ဟု မီးမွိတ္၍ ေခါင္းခ်ကာ မွိန္းေနစဥ္ စာအုပ္ထည့္ထားေသာ ထင္းရွဴးေသတၱာအတြင္းမွ ဂလုတ္၊ ဂလုတ္-ဟု အသံၾကားပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္လည္း မီးျပန္ဖြင့္ျပီး ထင္းရွဴးေသတၱာအဖံုးကို ဖြင့္ၾကည့္ရာ ေသတၱာထိပ္ေအာက္ေျခတြင္ ဒဂၤါးျပားခန္႔ရွိ အေပါက္မွ ၾကြက္တေကာင္ ထြက္ေျပးသြားသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရပါသည္။
ေနာက္တႀကိမ္လာ၍ ေသတၱာထဲ၀င္ကာ စာအုပ္မ်ားကို ကိုက္မည္စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္ သစ္သားျပားကေလး တခုျဖင့္ အေပါက္ကို ပိတ္ထားလိုက္ပါသည္။
ၾကြက္ေလးမွာ ေနာက္ထပ္လာေတာ့မည္မဟုတ္ဟုထင္ကာ ေခါင္းအံုးေပၚ ေခါင္းခ်လိုက္ပါသည္။ မၾကာပါေခ် ထိုၾကြက္ကေလး ေနာက္တႀကိမ္လာ၍ အေပါက္ကို ကိုက္သျဖင့္ ေသတၱာကိုပုတ္၍ ေျခာက္လိုက္ပါသည္။ ေနာက္တခါလာလွ်င္ ေၾကာက္ေအာင္ ေျခာက္လိုက္မည္ဟု စိတ္ကူးကာ သစ္သားေပတံတေခ်ာင္းကို လက္နားတြင္ ယူထားလိုက္သည္။
သံုးမိနစ္ခန္႔ၾကာေသာ္ ေသတၱာကို ကိုက္သံၾကားသျဖင့္ အေမွာင္ထဲတြင္ ေပတံကို အသာအယာ အသံမၾကားေအာင္ ေဒါင္လိုက္ကိုင္ျပီး ေသတၱာအေပါက္တည့္တည့္ကို ေပတံေစာင္းႏွင့္ ရိုက္လိုက္သည္။ ၾကြက္ကို ထိသြားမွန္းသိသျဖင့္ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးႏွင့္ ထိုးၾကည့္ရာ ၾကြက္ကေလးမွာ ေနရာတြင္ ခ်ာခ်ာလည္ ေနသည္။ ထို႔ေနာက္ ဆန္႔ငင္၊ ဆန္႔ငင္ ႏွစ္ခါ သံုးခါ ျဖစ္ျပီး ထ၍ ေျပးသြားပါသည္။
သည္တခါေတာ့ ျပန္လာမည္မဟုတ္ဟုထင္ကာ ျပန္အိပ္၍ ေမွးေမွးေပ်ာ္စတြင္ ကိုက္သံၾကားသျဖင့္ အိပ္ရာမွထျပီး ေသတၱာကိုဖြင့္၍ ေသခ်ာစြာ ၾကည့္ရႈရာ အို-ဟု ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္မွ အသံထြက္သြားပါသည္။
ဇနီးသည္က ဘာေတြ႔လို႔လဲ-ဟုေမးရာ ထၾကည့္ရန္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာသျဖင့္ ႏွစ္ေယာက္သား ေသတၱာထဲကို ၾကည့္လိုက္သည္။ ခဲတံတိုႏွင့္ ေျမျဖဴခဲအတိုအခ်ိဳ႔ ထည့္ထားေသာ ႏို႔ဆီခြက္ထဲတြင္ ၾကြက္နီတာတြတ္သားေပါက္ ကေလး သံုးေကာင္ကို ေတြ႔လိုက္ရပါသည္။
ဒါေၾကာင့္ သားေပါက္ကေလးမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ရန္ အသက္စြန္႔ျပီး ၾကြက္မက လာကိုက္ေနတာကိုး ဇနီးသည္က မွတ္ခ်က္ခ်ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စာအုပ္ႏွင့္ပိတ္ထားေသာ သစ္သားျပားကေလးကို ဖြင့္ေပးလိုက္ပါသည္။ နံနက္မိုးလင္း၍ ၾကည့္လိုက္ရာ ၾကြက္ေပါက္ကေလးမ်ား မရွိေတာ့ပါ။ မိခင္က ေဘးကင္းရာကို ေခၚေဆာင္ သြားျပီျဖစ္ပါသည္။
ႀကီးေဆြ
(ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၉-ခု မတ္လ)
တည၌ ကၽြန္ေတာ္သည္ အိပ္ရာေပၚတြင္ စာဖတ္ျပီးအိပ္မည္ဟု မီးမွိတ္၍ ေခါင္းခ်ကာ မွိန္းေနစဥ္ စာအုပ္ထည့္ထားေသာ ထင္းရွဴးေသတၱာအတြင္းမွ ဂလုတ္၊ ဂလုတ္-ဟု အသံၾကားပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္လည္း မီးျပန္ဖြင့္ျပီး ထင္းရွဴးေသတၱာအဖံုးကို ဖြင့္ၾကည့္ရာ ေသတၱာထိပ္ေအာက္ေျခတြင္ ဒဂၤါးျပားခန္႔ရွိ အေပါက္မွ ၾကြက္တေကာင္ ထြက္ေျပးသြားသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရပါသည္။
ေနာက္တႀကိမ္လာ၍ ေသတၱာထဲ၀င္ကာ စာအုပ္မ်ားကို ကိုက္မည္စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္ သစ္သားျပားကေလး တခုျဖင့္ အေပါက္ကို ပိတ္ထားလိုက္ပါသည္။
ၾကြက္ေလးမွာ ေနာက္ထပ္လာေတာ့မည္မဟုတ္ဟုထင္ကာ ေခါင္းအံုးေပၚ ေခါင္းခ်လိုက္ပါသည္။ မၾကာပါေခ် ထိုၾကြက္ကေလး ေနာက္တႀကိမ္လာ၍ အေပါက္ကို ကိုက္သျဖင့္ ေသတၱာကိုပုတ္၍ ေျခာက္လိုက္ပါသည္။ ေနာက္တခါလာလွ်င္ ေၾကာက္ေအာင္ ေျခာက္လိုက္မည္ဟု စိတ္ကူးကာ သစ္သားေပတံတေခ်ာင္းကို လက္နားတြင္ ယူထားလိုက္သည္။
သံုးမိနစ္ခန္႔ၾကာေသာ္ ေသတၱာကို ကိုက္သံၾကားသျဖင့္ အေမွာင္ထဲတြင္ ေပတံကို အသာအယာ အသံမၾကားေအာင္ ေဒါင္လိုက္ကိုင္ျပီး ေသတၱာအေပါက္တည့္တည့္ကို ေပတံေစာင္းႏွင့္ ရိုက္လိုက္သည္။ ၾကြက္ကို ထိသြားမွန္းသိသျဖင့္ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးႏွင့္ ထိုးၾကည့္ရာ ၾကြက္ကေလးမွာ ေနရာတြင္ ခ်ာခ်ာလည္ ေနသည္။ ထို႔ေနာက္ ဆန္႔ငင္၊ ဆန္႔ငင္ ႏွစ္ခါ သံုးခါ ျဖစ္ျပီး ထ၍ ေျပးသြားပါသည္။
သည္တခါေတာ့ ျပန္လာမည္မဟုတ္ဟုထင္ကာ ျပန္အိပ္၍ ေမွးေမွးေပ်ာ္စတြင္ ကိုက္သံၾကားသျဖင့္ အိပ္ရာမွထျပီး ေသတၱာကိုဖြင့္၍ ေသခ်ာစြာ ၾကည့္ရႈရာ အို-ဟု ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္မွ အသံထြက္သြားပါသည္။
ဇနီးသည္က ဘာေတြ႔လို႔လဲ-ဟုေမးရာ ထၾကည့္ရန္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာသျဖင့္ ႏွစ္ေယာက္သား ေသတၱာထဲကို ၾကည့္လိုက္သည္။ ခဲတံတိုႏွင့္ ေျမျဖဴခဲအတိုအခ်ိဳ႔ ထည့္ထားေသာ ႏို႔ဆီခြက္ထဲတြင္ ၾကြက္နီတာတြတ္သားေပါက္ ကေလး သံုးေကာင္ကို ေတြ႔လိုက္ရပါသည္။
ဒါေၾကာင့္ သားေပါက္ကေလးမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ရန္ အသက္စြန္႔ျပီး ၾကြက္မက လာကိုက္ေနတာကိုး ဇနီးသည္က မွတ္ခ်က္ခ်ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စာအုပ္ႏွင့္ပိတ္ထားေသာ သစ္သားျပားကေလးကို ဖြင့္ေပးလိုက္ပါသည္။ နံနက္မိုးလင္း၍ ၾကည့္လိုက္ရာ ၾကြက္ေပါက္ကေလးမ်ား မရွိေတာ့ပါ။ မိခင္က ေဘးကင္းရာကို ေခၚေဆာင္ သြားျပီျဖစ္ပါသည္။
ႀကီးေဆြ
(ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၉-ခု မတ္လ)

0 comments:
Post a Comment