သည္းခံျခင္းႏွင့္ ေအးျမ၏ ေမးျမန္းခ်က္
Thursday, January 21, 2010
ေမး။ ။ ေအးျမ: ဘယ္လို သည္းခံျခင္းက ျမတ္ပါသလဲ။ ဘာေၾကာင့္ပါလဲဘုရား။
ေျဖ။ ။ ခႏၱီ ပရမံ တေပါ တိတိကၡာ၊ နိဗၺာနံ ပရမံ ဝဒႏၱိ ဗုဒၶါ။
နဟိ ပဗၺဇၨိေတာ ပရူပဃာတီ၊ န သမေဏာ ေဟာတိ ပရံ ဝိေဟဌယေႏၲာ။
ဘယ္အရာမ်ိဳးမွာမဆို မိမိက အသာမစံံပဲ အနာခံျခင္းတည္းဟူေသာ ပါရမီေျမာက္သည္းခံျခင္းသည္ အျမတ္ဆုံးျဖစ္ပါသည္။
အခြင့္အေရးတစ္ခုခုကို ေမ်ွာ္လင့္၍ သည္းခံျခင္းသည္ကား ပါရမီေျမာက္သည္းခံျခင္းမဟုတ္၍ အဆုံးစြန္ထိအက်ိဳးေပးေသာ သည္းခံျခင္း မျဖစ္ႏိုင္ေပ။
သုိ႔ေသာ္ = ေလာကီအက်ိဳး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား၌လည္း သီးခံ၍ ေစာင့္စားႏိုင္သူမ်ားသည္ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေအာင္ျမင္ႏုိင္ၾကသည္ကို အလုပ္လုပ္ေနသူတိုင္း၊ အခြင့္အေရး တစ္ခုခုကို ေမ်ွာ္လင့္ေနသူတိုင္း၊ သတိထားမိၾကေပလိမ့္မည္။
ခႏၱီ၏ပင္ကိုယ္တရားသည္ ေမတၱာျဖစ္ပါသည္၊ ေမတၱာသည္ အေဒါသ ေစတသိက္ျဖစ္ပါသည္၊ အေဒါသသည္ ေဒါသ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သည္းခံျခင္းသည္၊ ေမတၱာ၏ ျပယုဂ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ အရာရာကို ျငိမ္းေအးေစႏိုင္ေလသည္။ ကမၻာၾကီး၌ ရွိရွိသမ်ွေသာ အေရးအခင္း ဟူသမ်ွတို႔သည္ သည္းမခံႏုိင္ခဲ့ၾကျခင္းဟူေသာ၊ ေဒါသမွ ျမစ္ဖ်ားခံသည္ကို သတိမူေစခ်င္ပါသည္။
0 comments:
Post a Comment