လ်င္ျမန္ေသာ အက်ိဳးေပး
ေမာင္လတ္တို႔ဇနီးေမာင္ႏွံသည္ အလြန္ဆင္းရဲ၏။ အိမ္ေထာင္ျပဳစဥ္က မဂၤလာဆြမ္းပင္ မေကၽြးမလွဴႏိုင္ခဲ့ေပ။ ႏွစ္ဖက္မိဘမ်ားသည္လည္း အလြန္ပင္ ဆင္းရဲေသာေၾကာင့္ ေထာက္ပံ႔ေပးကမ္းျခင္း မျပဳႏိုင္ေပ။ သို႔ေသာ္လည္း ဇနီးေမာင္ႏွံ၏ ႀကိဳးစားရိုးသားမႈကား အလြန္အားက်ဖြယ္ေကာင္းသည္။ ေမာင္လတ္တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံသည္ အမိအဖမ်ားႏွင့္ ရြာဦးဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသို႔ အလွဴဆြမ္း ေပးပို႔လွဴဒါန္းႏိုင္ရန္ ႏွစ္စဥ္အားခဲခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ေငြႏွစ္ရာျပည့္ေအာင္ပင္ လက္ထဲ၌ မရွိရွာေပ။ တေန႔တာ စား၀တ္ေနေရး ကုန္က်စရိတ္ကိုသာ အလ်င္မီရန္ ႀကိဳးစားေနရေလသည္။
တေန႔တြင္ ေမာင္လတ္သည္ ရႊင္ပ်ေသာမ်က္ႏွာျဖင့္ အိမ္သို႔ျပန္လာသည္။ ဇနီးအား မိမိအလုပ္ရလာေၾကာင္း ေျပာ၍ ေငြတေထာင့္ငါးရာက်ပ္ကို ေပးအပ္ေလသည္။ အလုပ္မွာ ျမိဳ႔မွ ႏြား၀ယ္လာသူသူေဌး၏ ႏြားသံုးေကာင္အား ျမိဳ႔သို႔ ပို႔ေပးရန္ျဖစ္သည္။
ကိုလတ္ရယ္ ရွင္ပို႔ရမယ့္ ႏြားေတြက ႏြားသတ္ရံုပို႔ရမယ့္ ႏြားေတြလား-ဟု ဇနီက ေမးသည္။ ေမာင္လတ္က မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ေမြးျမဴမည့္ႏြားမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ရွင္းျပသည္။ ထိုေငြျဖင့္ ႏွစ္ဘက္မိဘမ်ားအား ေငြႏွစ္ရာစီ ကန္ေတာ့ရန္ႏွင့္ ရြာဦးဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသို႔ ဆြမ္းတအုပ္ခ်က္၍ လွဴဒါန္းရန္ မွာၾကားသည္။ ထို႔ေနာက္ ေမာင္လတ္သည္ ျမိဳ႔သို႔ ႏြားသံုးေကာင္ႏွင့္ ခရီးထြက္ခဲ့ေလသည္။
သံုးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ေမာင္လတ္သည္ ျမိဳ႔မွ ျပန္ေရာက္လာသည္။ ဇနီးျဖစ္သူသည္ ေယာက်္ားမွာၾကားခဲ့ သမွ်ေသာ ေကာင္းမႈတို႔ကို ျပီးျပည့္စံုေအာင္ ျပဳလုပ္ထားေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ထိုစဥ္ ဇနီးျဖစ္သူထံမွ ဟယ္-ကိုလတ္ စက္ဘီး-တဲ့ ဒီမွာ-ဟု ေအာ္ေျပာသည္။ ျမိဳ႔မွ ေမာင္လတ္၀ယ္လာေသာ ေနၾကာေစ့ထုပ္အတြင္းမွ စာရြက္ကေလးအား ဖတ္ရင္း ဇနီးျဖစ္သူက အားပါးတရ ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။
အမွန္ပင္ ေမာင္လတ္၀ယ္လာေသာ ေနၾကာေစ့ထုပ္ထဲမွ ကံစမ္းမဲ ဖီးလ္ဆင့္ စက္ဘီးေပါက္ေလေတာ့သည္။ မိတ္ေဆြတဦးက ေငြသံုးေသာင္းေပး၍ ကံစမ္းမဲကို ၀ယ္ယူသြားေလေတာ့သည္။ ေမာင္လတ္တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ထိုေငြျဖင့္ အရင္းအႏွီးျပဳလုပ္၍ စီးပြားရွာရာ ျပည့္စံုစြာ ေနထိုင္စားေသာက္လာႏိုင္ေတာ့သည္။ အလွဴဒါနမ်ားလည္း အဆက္မျပတ္ ျပဳလုပ္ႏိုင္ေလေတာ့သည္။
(ေစာေမႊး-ေရႊပင္ေျမ)
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၂-ဇူလိုင္လ )
တေန႔တြင္ ေမာင္လတ္သည္ ရႊင္ပ်ေသာမ်က္ႏွာျဖင့္ အိမ္သို႔ျပန္လာသည္။ ဇနီးအား မိမိအလုပ္ရလာေၾကာင္း ေျပာ၍ ေငြတေထာင့္ငါးရာက်ပ္ကို ေပးအပ္ေလသည္။ အလုပ္မွာ ျမိဳ႔မွ ႏြား၀ယ္လာသူသူေဌး၏ ႏြားသံုးေကာင္အား ျမိဳ႔သို႔ ပို႔ေပးရန္ျဖစ္သည္။
ကိုလတ္ရယ္ ရွင္ပို႔ရမယ့္ ႏြားေတြက ႏြားသတ္ရံုပို႔ရမယ့္ ႏြားေတြလား-ဟု ဇနီက ေမးသည္။ ေမာင္လတ္က မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ေမြးျမဴမည့္ႏြားမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ရွင္းျပသည္။ ထိုေငြျဖင့္ ႏွစ္ဘက္မိဘမ်ားအား ေငြႏွစ္ရာစီ ကန္ေတာ့ရန္ႏွင့္ ရြာဦးဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသို႔ ဆြမ္းတအုပ္ခ်က္၍ လွဴဒါန္းရန္ မွာၾကားသည္။ ထို႔ေနာက္ ေမာင္လတ္သည္ ျမိဳ႔သို႔ ႏြားသံုးေကာင္ႏွင့္ ခရီးထြက္ခဲ့ေလသည္။
သံုးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ေမာင္လတ္သည္ ျမိဳ႔မွ ျပန္ေရာက္လာသည္။ ဇနီးျဖစ္သူသည္ ေယာက်္ားမွာၾကားခဲ့ သမွ်ေသာ ေကာင္းမႈတို႔ကို ျပီးျပည့္စံုေအာင္ ျပဳလုပ္ထားေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ထိုစဥ္ ဇနီးျဖစ္သူထံမွ ဟယ္-ကိုလတ္ စက္ဘီး-တဲ့ ဒီမွာ-ဟု ေအာ္ေျပာသည္။ ျမိဳ႔မွ ေမာင္လတ္၀ယ္လာေသာ ေနၾကာေစ့ထုပ္အတြင္းမွ စာရြက္ကေလးအား ဖတ္ရင္း ဇနီးျဖစ္သူက အားပါးတရ ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။
အမွန္ပင္ ေမာင္လတ္၀ယ္လာေသာ ေနၾကာေစ့ထုပ္ထဲမွ ကံစမ္းမဲ ဖီးလ္ဆင့္ စက္ဘီးေပါက္ေလေတာ့သည္။ မိတ္ေဆြတဦးက ေငြသံုးေသာင္းေပး၍ ကံစမ္းမဲကို ၀ယ္ယူသြားေလေတာ့သည္။ ေမာင္လတ္တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ထိုေငြျဖင့္ အရင္းအႏွီးျပဳလုပ္၍ စီးပြားရွာရာ ျပည့္စံုစြာ ေနထိုင္စားေသာက္လာႏိုင္ေတာ့သည္။ အလွဴဒါနမ်ားလည္း အဆက္မျပတ္ ျပဳလုပ္ႏိုင္ေလေတာ့သည္။
(ေစာေမႊး-ေရႊပင္ေျမ)
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၂-ဇူလိုင္လ )
0 comments:
Post a Comment