ကင္း၀န္မင္းႀကီးထံေပးပုိ႔ေသာ သံေ၀ဂေလးခ်ဳိးႀကီး အျပည့္အစုံ
မုိက္မလင္းနိဳင္လုိ႔၊ ၿမိဳက္ခင္းညာဆီမွာ၊ ခါေတာ္မီွ သီမေ၀့နိဳင္ဘု၊ ဒီေကြ႔တြင္ ေနကုန္ေမွ်ာ ျပန္ရ၊ အေတာ ဘယ္မသတ္နိဳင္တဲ့၊ ရဟတ္ေဗြ။
ငါးရပ္ကယ္စုံညီ၊ ဒုလႅဘီငယ္၊ ႀကံဳမီွခုေခတ္၊ ျမန္ခင္းဇမၺဴ၊ မွန္ကင္းငယ္ထူ၊ လူ႔ထက္လူျဖစ္ပါလ်က္၊ အႏွစ္ကယ္မႏြယ္၊ အကာေတာမွာ ဗ်ာေမာက်ယ္လုိ႔၊ အကယ္ေယာင္ေယာင္၊ အျမင္မေျဖာင့္၊ အဥာဥ္ေထာင့္၊ ေမွာင့္ထက္ေမွာင္၊ သန္းေခါင္လမိုက္၊ မိုးတိမ္ေျမွးတဲ့၊ မီးေသြးတိုက္မွာ၊ အလုိက္ကယ္ဘာသာ၊ အျမင္မေငြ႔၊ အထင္ေရြ႕ႏွင့္သာ၊ အေလ့ရွာလ်က္၊ အခါနာရီ၊ ေရြ႕ေရြ႕ငယ္ခ်ီ၊ တိထီဆန္းဆုတ္၊ ရတုအစဥ္၊ လုလု ငယ္ႏွင္၊ အတြင္ခ်ဳပ္လုိ႔၊ သုတ္သုတ္ကယ္ရက္ေရ၊ ဇရာလက္မွာ၊ အသက္သာေၾကြေတာ့တယ္၊ အေသသတ္လက္မရြ႔ံကုိ၊ အသက္ခြန္ပဏၰာသြင္းရန္ဖုိ႔၊ ထမင္းအစာစုံႏွင့္၊ ခႏၶာရုံ ၿမဳံျပတီးဆီက၊ အၿငီေျဖကာ ေစာင့္ရွာၾက၊ စုိးေႏွာင့္သေခ်ၤ။
သုိ႔ပါမူလဲ၊ ပူႏြယ္ ေဆြးႏြယ္၊ အေရးက်ယ္ေတြကုိ၊ ေအးဖြယ္ထင္မွတ္၊ အစမျမင္ ဘ၀လ်ဥ္၊ အစဥ္ငတ္ဟာမုိ႔၊ မသတ္ကယ္ အာသာ၊ အာရုံဓမၼ ျပာပုံမြမွာ၊ ရသရွာလ်က္၊ ငါတလူလူ ပမာမူ၊ ရြာသူတုိ႔၀က္၊ အစာမ်ားထူ၊ အသားလူ၊ ဆူေလေလ ခက္ပါလ်က္၊ ရမၼက္ကယ္မာန္၊ သူ႔အသင္းမွာ သူမင္းဘဲထင္လုိက္လုိ႔၊ ရႊင္နိဳင္မွ် ၀က္သ႑ာန္လုိ၊ အခ်က္မွန္ေပၚ မလင္းေစဘုိ႔၊ ေဖာ္သင္းေရြ၊ မိတ္သင္ယွက္သည့္ျပင္၊ ခင္မက္ဘြယ္၊ အရံ အစုံ။
ငါတစ္လုံးနယ္၊ အႏႈန္းငယ္က်ယ္၊ သုံးသြယ္ၿမံဳသုိက္၊ ဘုံတလႈိက္မွာ၊ တုန္ရုိက္ကယ္ ဆူညံ၊ ျမဴမခ်န္-ပူလွ်ံေတာက္ညီး၊ အၿမဲစေတ မစဲေခြ်၊ အေသမီးတဲ့၊ အၿပီးငယ္ကုန္စင္၊ ဘုံတခြင္ကုိ၊ အတြင္ေလာင္ၿမိဳက္၊ အေျပာင္ တုိက္လုိ႔၊ အမိုက္ကယ္ ၀ဋ္ႏြယ္၊ အျဖစ္မစဲ၊ သစ္သစ္လဲ၊ သဲသဲၾကြယ္လည္း၊ အကယ္မေလာက္၊ သူကသာ ေမာက္ေတာ့၊ ေနာက္ေနာက္ကမၻာ၊ ဖန္ဖန္လာလဲ၊ အစာသူ႔တြင္၊ တစ္ခုသာ၀င္ၾကရ၊ သခၤတရုပ္နာမ္ငယ္၊ အဟုတ္ဥာဏ္ မတင္စီး နိဳင္ရ၊ သည္မီးတာ ဘယ္တစ္ကိန္းမွာမွ၊ ၿငိမ္းပါ့မယ္လုိ႔။
ငါးရပ္ကယ္စုံညီ၊ ဒုလႅဘီငယ္၊ ႀကံဳမီွခုေခတ္၊ ျမန္ခင္းဇမၺဴ၊ မွန္ကင္းငယ္ထူ၊ လူ႔ထက္လူျဖစ္ပါလ်က္၊ အႏွစ္ကယ္မႏြယ္၊ အကာေတာမွာ ဗ်ာေမာက်ယ္လုိ႔၊ အကယ္ေယာင္ေယာင္၊ အျမင္မေျဖာင့္၊ အဥာဥ္ေထာင့္၊ ေမွာင့္ထက္ေမွာင္၊ သန္းေခါင္လမိုက္၊ မိုးတိမ္ေျမွးတဲ့၊ မီးေသြးတိုက္မွာ၊ အလုိက္ကယ္ဘာသာ၊ အျမင္မေငြ႔၊ အထင္ေရြ႕ႏွင့္သာ၊ အေလ့ရွာလ်က္၊ အခါနာရီ၊ ေရြ႕ေရြ႕ငယ္ခ်ီ၊ တိထီဆန္းဆုတ္၊ ရတုအစဥ္၊ လုလု ငယ္ႏွင္၊ အတြင္ခ်ဳပ္လုိ႔၊ သုတ္သုတ္ကယ္ရက္ေရ၊ ဇရာလက္မွာ၊ အသက္သာေၾကြေတာ့တယ္၊ အေသသတ္လက္မရြ႔ံကုိ၊ အသက္ခြန္ပဏၰာသြင္းရန္ဖုိ႔၊ ထမင္းအစာစုံႏွင့္၊ ခႏၶာရုံ ၿမဳံျပတီးဆီက၊ အၿငီေျဖကာ ေစာင့္ရွာၾက၊ စုိးေႏွာင့္သေခ်ၤ။
သုိ႔ပါမူလဲ၊ ပူႏြယ္ ေဆြးႏြယ္၊ အေရးက်ယ္ေတြကုိ၊ ေအးဖြယ္ထင္မွတ္၊ အစမျမင္ ဘ၀လ်ဥ္၊ အစဥ္ငတ္ဟာမုိ႔၊ မသတ္ကယ္ အာသာ၊ အာရုံဓမၼ ျပာပုံမြမွာ၊ ရသရွာလ်က္၊ ငါတလူလူ ပမာမူ၊ ရြာသူတုိ႔၀က္၊ အစာမ်ားထူ၊ အသားလူ၊ ဆူေလေလ ခက္ပါလ်က္၊ ရမၼက္ကယ္မာန္၊ သူ႔အသင္းမွာ သူမင္းဘဲထင္လုိက္လုိ႔၊ ရႊင္နိဳင္မွ် ၀က္သ႑ာန္လုိ၊ အခ်က္မွန္ေပၚ မလင္းေစဘုိ႔၊ ေဖာ္သင္းေရြ၊ မိတ္သင္ယွက္သည့္ျပင္၊ ခင္မက္ဘြယ္၊ အရံ အစုံ။
ငါတစ္လုံးနယ္၊ အႏႈန္းငယ္က်ယ္၊ သုံးသြယ္ၿမံဳသုိက္၊ ဘုံတလႈိက္မွာ၊ တုန္ရုိက္ကယ္ ဆူညံ၊ ျမဴမခ်န္-ပူလွ်ံေတာက္ညီး၊ အၿမဲစေတ မစဲေခြ်၊ အေသမီးတဲ့၊ အၿပီးငယ္ကုန္စင္၊ ဘုံတခြင္ကုိ၊ အတြင္ေလာင္ၿမိဳက္၊ အေျပာင္ တုိက္လုိ႔၊ အမိုက္ကယ္ ၀ဋ္ႏြယ္၊ အျဖစ္မစဲ၊ သစ္သစ္လဲ၊ သဲသဲၾကြယ္လည္း၊ အကယ္မေလာက္၊ သူကသာ ေမာက္ေတာ့၊ ေနာက္ေနာက္ကမၻာ၊ ဖန္ဖန္လာလဲ၊ အစာသူ႔တြင္၊ တစ္ခုသာ၀င္ၾကရ၊ သခၤတရုပ္နာမ္ငယ္၊ အဟုတ္ဥာဏ္ မတင္စီး နိဳင္ရ၊ သည္မီးတာ ဘယ္တစ္ကိန္းမွာမွ၊ ၿငိမ္းပါ့မယ္လုိ႔။
0 comments:
Post a Comment